Ebooki

"Chwała Portugalii" to czarna komedia – wyjątkowo czarna, przerażająca, potworna, groteskowa, nielinearna, barokowa... Już sam tytuł jest ironiczny i przewrotny: fraza zaczerpnięta z wersu hymnu narodowego zapowiada rozwinięcie i cel tej powieści, jakim jest ukazanie drugiej strony tej „chwały”, odsłonięcie, bez znieczulenia, prawdy leżącej po obu stronach politycznego spektrum, poprzez dwie naprzemiennie pojawiające się przestrzenie narracyjne: Luandę i Lizbonę, od 1977 do 1995 roku, przez osiemnaście lat historii. Stosując chóralną strukturę różnych monologów zbliżających się do siebie i oddalających, autor ze szczególnym mistrzostwem wprowadza czytelnika do wnętrza postaci, ukazuje przemoc kolonializmu, rewolucji i wojny poprzez głęboki i niezatarty ślad, jaki pozostawiają w psychice człowieka.

A ty kim będziesz, gdy skończy się świat?

Wiadomość o zbliżającym się końcu świata i ewakuacji Gdyni spada na wszystkich mieszkańców jak grom z jasnego nieba. Kilkunastoosobowa grupa młodych ludzi, dowodzona przez chłopaka o pseudonimie Che, postanawia się zbuntować i pozostać na miejscu. Ich przywódca zawsze marzył o rewolucji, a zbliżająca się apokalipsa jest idealnym pretekstem do jej rozpoczęcia. Przyjaciele postanawiają ukryć się i przeczekać najgorsze, a gdy w mieście robi się pusto, zaczynają radośnie korzystać z wszelkich dóbr materialnych pozostawionych przez uciekinierów. Wielki bal anarchistów nie będzie jednak trwał w nieskończoność, bo pojawiają się pierwsze problemy: brak prądu i bieżącej wody. Wkrótce radykalnie zmieniają się też poglądy członków grupy, a górę nad rozsądkiem zaczynają brać zwierzęce instynkty…

Svietlana Bringer ma niezły charakterek, ogniś­cie rude włosy i nosi suknię panny młodej na ślubie swojego najlepszego przyjaciela. Jakby tego było mało, na tym samym ślubie próbuje ją zabić przyzwany demon. Kto go wynajął? Dlaczego dostał zlecenie właśnie na Swietkę? Przecież ona nic nie znaczy…

Odświeżenie kontaktu z rodziną po dłuższej przerwie często oznacza problemy, a poszukiwanie odpowiedzi przypomina mieszanie patykiem w szambie, które regularnie wyrzuca z siebie co ciekawsze kawałki przeszłości. A kiedy wreszcie wszystko układa się w sensowną całość, okazuje się, że to dopiero początek iście diabelskiego planu.

Jakub Ćwiek rozpoczyna nowy cykl od mocnego uderzenia i zaprasza nas na autostradę do piekła.