FILMY_RELIGIJNE

Tytuł oryginalny: Pope John Paul II A Saint For Our Times
Gatunek: Biograficzny, Dokumentalny
Produkcja: USA

Dokument ukazujący jasne i ciemne strony pontyfikatu Papieża Polaka. Jasno wskazuje dowody jego świętości. Film skupia się na drodze Jana Pawła II od święceń kapłańskich w rozdartej II Wojną Światową Polsce, poprzez kontynuację zmagań o wolność w Polsce komunistycznej oraz w czasach Zimnej Wojny. Według reżysera - John'a Biffar'a główną zaletą tego dokumentu jest to, że postać Jana Pawła II określiła nowe znaczenie pojęcia święty poprzez dostarczenie światu wartości duchowych, a także inspiracji na lepsze życie.

● Część - 1/2
●Tytuł oryginalny: Papa Giovanni - Ioannes XXIII
●Gatunek: Biograficzny, Religijny
●Produkcja: Włochy

●Wenecja, rok 1958. Patriarcha wenecki, Angelo Roncalli (Edward Asner), dowiaduje się o śmierci papieża Piusa XII. Wyrusza na konklawe do Rzymu. Po drodze wspomina swoją matkę, rodzinny dom i ubogie dzieciństwo. Tymczasem w stolicy Włoch kardynałowie rozmawiają o duchownym z Wenecji i wymieniają poglądy na temat jego osiągnięć z przeszłości. Wspominają m.in. pomoc, jakiej udzielił strajkującym w Bergamo w 1915 roku, a także posługę w Bułgarii, już jako biskup. Tam Roncalli przyczynił się do znacznego poprawienia relacji prawosławnych i katolików, a także uratował dobra kościelne, które chciał przejąć jeden z greckich lichwiarzy. W trakcie konklawe zostają przypomniane także jego niezwykłe czyny w czasie II wojny światowej. Wówczas, podczas pracy w Turcji, wykorzystał on swoją znajomość z ambasadorem III Rzeszy, by uratować setki Żydów. 28 października 1958 roku kardynałowie ostatecznie decydują, kto zostanie nowym papieżem. Jan XXIII rozpoczyna swój pontyfikat. Kardynałowie są przekonani, że ze względu na obecny wiek Jana XXIII jego pontyfikat będzie bardzo krótki. Ojciec Święty wierzy jednak, że uda mu się zmienić Watykan i wprowadzić potrzebne reformy. Wkrótce zaczyna zaskakiwać swoich współpracowników odważnymi decyzjami. Sytuacja na świecie zmusza go też do zmierzenia się z wieloma wyzwaniami, m.in. kryzysem kubańskim. Umiera 3 czerwca 1963r. Beatyfikowany przez Jana Pawła II 3 czerwca 2000r., a kanonizowany przez papieża Franciszka 27 kwietnia 2014r

● Część - 2/2
●Tytuł oryginalny: Papa Giovanni - Ioannes XXIII
●Gatunek: Biograficzny, Religijny
●Produkcja: Włochy

●Wenecja, rok 1958. Patriarcha wenecki, Angelo Roncalli (Edward Asner), dowiaduje się o śmierci papieża Piusa XII. Wyrusza na konklawe do Rzymu. Po drodze wspomina swoją matkę, rodzinny dom i ubogie dzieciństwo. Tymczasem w stolicy Włoch kardynałowie rozmawiają o duchownym z Wenecji i wymieniają poglądy na temat jego osiągnięć z przeszłości. Wspominają m.in. pomoc, jakiej udzielił strajkującym w Bergamo w 1915 roku, a także posługę w Bułgarii, już jako biskup. Tam Roncalli przyczynił się do znacznego poprawienia relacji prawosławnych i katolików, a także uratował dobra kościelne, które chciał przejąć jeden z greckich lichwiarzy. W trakcie konklawe zostają przypomniane także jego niezwykłe czyny w czasie II wojny światowej. Wówczas, podczas pracy w Turcji, wykorzystał on swoją znajomość z ambasadorem III Rzeszy, by uratować setki Żydów. 28 października 1958 roku kardynałowie ostatecznie decydują, kto zostanie nowym papieżem. Jan XXIII rozpoczyna swój pontyfikat. Kardynałowie są przekonani, że ze względu na obecny wiek Jana XXIII jego pontyfikat będzie bardzo krótki. Ojciec Święty wierzy jednak, że uda mu się zmienić Watykan i wprowadzić potrzebne reformy. Wkrótce zaczyna zaskakiwać swoich współpracowników odważnymi decyzjami. Sytuacja na świecie zmusza go też do zmierzenia się z wieloma wyzwaniami, m.in. kryzysem kubańskim. Umiera 3 czerwca 1963r. Beatyfikowany przez Jana Pawła II 3 czerwca 2000r., a kanonizowany przez papieża Franciszka 27 kwietnia 2014r

Gatunek: Dokumentalny
Rok produkcji: 2003
Produkcja: Polska
Realizacja: Waldemar Chudziak, Barbara Banaś

Biskup, a później kardynał Karol Wojtyła, był obiektem wielkiego zainteresowania ze strony SB oraz władz PZPR, które zbierały wszelkie możliwe informacje o tym dostojniku. Reportaż opowiada o inwigilacji środowiska Kurii Krakowskiej i samego Karola Wojtyły. Przedstawia próby skonfliktowania kardynała z prymasem Wyszyńskim oraz próby prowokacji SB wobec przyszłego papieża. Autorzy oparli film na wspomnieniach świadków oraz dokumentach zgromadzonych przez Instytut Pamięci Narodowej.

Miniserial
Odcinek 5/5
Tytuł oryginalny: Sor Teresa de los Andes
Gatunek: Biograficzny, Dramat, Religijny
Produkcja: Chile

Odcinki 1-4 opowiadają jej biografię do maja 1919 roku
W piątym odcinku Teresa wstępuje do zakonu.
(Okres od maja 1919 -do kwietnia 1920)

Miniserial
Odcinek 3/5
Tytuł oryginalny: Sor Teresa de los Andes
Gatunek: Biograficzny, Dramat, Religijny
Produkcja: Chile

Odcinki 1-4 opowiadają jej biografię do maja 1919 roku
W piątym odcinku Teresa wstępuje do zakonu.
(Okres od maja 1919 -do kwietnia 1920)

Część 2/2
Św. Giuseppe Moscati (1880-1927) – lekarz ciał i dusz ludzkich
Tytuł oryginalny: Giuseppe Moscati. L’amore che guarisce
Gatunek: Biograficzny, Dramat, Religijny
Produkcja: Włochy

Historia oparta na faktach opowiadająca o trudnej sytuacji biednych i bezdomnych neapolitańczyków. Jest początek XX wieku, czasy wielkiej nierówności i ubóstwa. W Neapolu wybucha epidemia cholery. Pełen poświęceń doktor - Giuseppe Moscati jest gotów narazić nie tylko swój dobytek, ale i własne życie by pomóc w walce z chorobą otaczając opieką osoby chore i opuszczone... Żył w czasach, kiedy nauka i wiara nie szły ze sobą w parze. Nie bał się jednak przyznać, iż jest katolikiem, chociaż był świadomy, że spotka go za to krytyka ze strony wielu kolegów ze środowiska medycznego. Leczył nie tylko ciało, bo wiedział, że cierpienie może dotyczyć także duszy. Zachęcał swoich pacjentów do nawrócenia, proponował spowiedź i przyjęcie Komunii św.
Do kronik Neapolu trafił epizod, który zaskoczył wielu ówczesnych lekarzy. Wszystko wydarzyło się w lutym 1927 r., gdy na kongresie medycznym przemawiał słynny profesor Leonardo Bianchi. Wszyscy wiedzieli, że był nie tylko wielkim naukowcem, ale także zdeklarowanym masonem. Wcześniej pełnił m.in. funkcje ministra edukacji narodowej i ministra obrony. Po zakończeniu wykładu niespodziewanie upadł na podłogę. Nie mógł mówić, wydawało się jednak, że szuka kogoś swoim wzrokiem. Szybko znalazł się przy nim doktor Moscati. Wziął go za rękę i podpowiadał mu słowa aktu żalu i nadziei. A następnie wezwał do niego kapłana. Zadziwiające było to, że wielki przeciwnik Jezusa umarł na rękach wielkiego świętego. Moscati wspominał, że nie chciał jechać na ten kongres, ale pchała go tam jakaś nieznana siła.
Jego wspomnienie liturgiczne obchodzimy 16 listopada.

Gatunek: Dramat
Produkcja: Włochy

Przykład nierozerwalnej i determinującej relacji wiary i nadziei.

Bakhita, czyli Szczęściara. Została świętą Kościoła Katolickiego.

Film Campiottiego nie jest wiernym zapisem życia św. Józefiny Bakhity. To dramatyczna opowieść o wierze, nadziei, poświęceniu i miłości ofiarowanej w imię Jezusa nawet tym, którzy stali się przyczyną cierpienia.

Święta Józefina Bakhita - kanosjanka. Czysta jak anioł, łagodna jak jagnię


Żyła w latach: ok. 1869 - 1947
Imię Józefina jest żeńską wersją imienia Józef,
pochodzącego z hebrajskiego i znaczącego: "niech pomnoży Bóg dobra".

"Składam się już tylko ze skóry i kości - nic nie zostanie dla robaków" - mówiła pod koniec życia, gdy dręczyła ją już ciężka choroba nowotworowa. Bardzo cierpiała, ale nigdy nie opuszczała jej cierpliwość w znoszeniu dolegliwości, ani poczucie humoru. Nie bała się śmierci. "Kiedy kogoś kochamy, gorąco pragniemy się do niego zbliżyć. Dlaczego zatem bać się śmierci? Śmierć prowadzi nas do Boga" - mówiła, a osoby lękające się Sądu Ostatecznego przekonywała: "Uczyńcie więc teraz to, co w tamtej chwili chcielibyście móc uczynić. To od nas zależy sąd w każdej chwili".
Józefina Bakhita nie pamiętała swojego prawdziwego nazwiska. Urodziła się w Darfurze (obecny Sudan) i jako 9-letnia dziewczynka została porwana przez arabskich handlarzy niewolników. To właśnie oni nadali jej przezwisko Bakhita - "szczęśliwa". Wielokrotnie zmieniała swoich właścicieli, doświadczając bicia i upokorzeń. Wytatuowano ją wycinając na jej ciele 120 ran i wypełniając je solą. Mimo cierpień była "szczęśliwa".
Jej tragiczna sytuacja zmieniła się, kiedy - jako 14-letnią dziewczynkę - "zakupił" ją konsul Włoch Callisto Legnano. Trafiła do Wenecji. Pracowała następnie u państwa Michielich w Genui jako piastunka ich córki. Rodzina Michielich bardzo się do niej przywiązała, a mała Alicja stała się jej przyjaciółką. Jako pełnoletnia dziewczyna Bakhita napotkała na swej życiowej drodze siostry kanosjanki. W 1890 r. przyjęła chrzest, pierwszą Komunię św. i bierzmowanie. Dzięki zakonnicom poznała Boga - i od tej pory nic nie było w stanie jej od Niego oddzielić. Zapragnęła wstąpić do zgromadzenia. Dziewczyna złożyła śluby zakonne i spędziła w zakonie kolejne 51 lat życia pracując jako kucharka, szatniarka, furtianka i hafciarka, modląc się, działając aktywnie na rzecz misji afrykańskich, wspierając biednych i chorych.
Dostrzegając we wszystkim Boży plan, potrafiła przebaczyć porywaczom i osobom, które zadały jej wiele cierpień. "Uklękłabym, aby ucałować ich ręce, gdyż gdyby się to nie stało, nie byłabym dzisiaj chrześcijanką i zakonnicą" - oświadczyła.