ako_ako

Prezent
Ulubiony
Wiadomość

Kobieta Grażka

widziany: 5.04.2026 13:12

1324 plików
1,8 GB

Ukryj opis

Foldery

	Dom Towarowy Ikar
	Haus Oberschlesien
	Hotel Diament
	ul. Zwycięstwa

Ostatnio pobierane pliki

Pasta serowa.doc

Zupa serowa.doc

śledzie w oliwie.doc

Ryba duszona.doc

Placki z mięskiem.doc

Kotlety po mediolańsku.doc

PB210005.JPG

PB210006.JPG

PB210007.JPG

PB210008.JPG

Galeria

Galeria

Dom Towarowy Ikar	Haus Oberschlesien	Hotel Diament
ul. Zwycięstwa

sortuj według:
nazwa
typ pliku
rozmiar
data dodania

« poprzednia strona następna strona »

49 KB
24 mar 10 21:01

Port na kanale Kłodnickim między ulicami Zwycięstw a i Dworcową. W tle widoczne kamienice przy ul. Du bois.jpg

Kanał Kłodnicki - droga wodna zbudowana w latach 1792-1822, która miała służyć do transportu węgla z Zabrza z kopalni Luiza oraz z Królewskiej Huty (dziś Chorzów) z kopalni Król do Gliwic i dalej na zachód. Pierwszy projekt uregulowania Kłodnicy powstał w 1788 roku. Rok później opracowano pierwszy projekt kanału o długości 46 km z Gliwic do Koźla (obecnie część Kędzierzyna-Koźla). Podobno inicjatorem budowy był król pruski Fryderyk Wilhelm II. Niewątpliwie największe zasługi w budowie kanału położyli: Fryderyk von Reden - z racji zajmowanego stanowiska oraz John Baildon który wykonał część projektów, w tym obliczył spadek Kanału Kłodnickiego. Budowa rozpoczęła się w 1792, ale wylewy Kłodnicy i braki funduszy spowodowały znaczne przedłużenie budowy. Eksploatację kanału rozpoczęto 20 lipca 1806 roku jednak całkowite zakończenie budowy nastąpiło dopiero w 1822 roku. Ostateczne koszty zakończonej budowy wyniosły 800 000 talarów. Dla upamiętnienia budowy kanału tworzącego poprzez Odrę połączenie Gliwic z Morzem Bałtyckim na gliwickim rynku, obok ratusza postawiono fontannę z postacią Neptuna autorstwa Johannesa Nitschego. Kanał Kłodnicki poprzez Kanał Finow był skomunikowany z Berlinem. Kanał miał, zgodnie z projektem, 46 km długości, 12 m szerokości i głębokość 1,6 m. Na trasie kanału znajdowało się 18 śluz, początkowo drewnianych, a po zakończeniu kampanii napoleońskiej, po 1814 r., przebudowanych na murowane (zakończenie przebudowy: rok 1822). W następnych latach Kanał Kłodnicki przedłużono do Zabrza, gdzie został połączony z Główną Kluczową Sztolnią Dziedziczną kopalń "Królowa Luiza" w Zabrzu i "Król" w Królewskiej Hucie. Początkowo barki na kanale były holowane przez ludzi (tzw. burłaków), od połowy XIX wieku przez konie a pod koniec I wojny światowej wprowadzono ciąg parowy. Gliwicki port znajdował się w centrum miasta (pomiędzy obecnymi ulicami Dworcową i Zwycięstwa). W 1897 roku do portu doprowadzono linię kolejki wąskotorowej. W tych latach wodami kanału spławiano corocznie ok. 50 000 ton towarów (głównie węgla i cynku). Jego znaczenie dla transportu znacznie zmalało po oddaniu do użytku linii kolejowej, a przewożony tonaż zmalał dziesięciokrotnie. Kanał Kłodnicki odegrał znaczną rolę w rozwoju dziewiętnastowiecznego Górnego Śląska ale jego znaczenie zaczęło maleć po wybudowaniu kolei żelaznej z Wrocławia do Mysłowic. W XX wieku był już przestarzały. Kanał miał niską przepustowość, a koszty transportu towarów były wysokie. W 1916 roku w związku z zakończeniem eksploatacji sztolni w "Królowej Luizie" zasypano odcinek kanału łączący Gliwice z Zabrzem. W latach trzydziestych XX wieku postanowiono zbudować nowy kanał równoległy do Kanału Kłodnickiego (Kanał Gliwicki). Jego budowę rozpoczęto w 1934 roku. W 1936 roku zamknięto port i zasypano w większej części koryto Kanału Kłodnickiego w centrum Gliwic (w centrum miasta nadal zachowały się dwa mosty nad zasypanym korytem kanału). Ostatnie fragmenty Kanału Kłodnickiego zostały zasypane w 1953 r. Do dziś zachował się jedynie dolny odcinek o długości 3,55 km z dwiema śluzami.

34 KB
24 mar 10 21:00

Kościół Chrystusa Króla gliwice07.jpg

Starania o budowę kościoła podjęto w 1930 r., lecz prace budowlane rozpoczęto dopiero w 1934 r. Inspiratorem budowy kościoła i powstania parafii był ks. Brunon Pattas, proboszcz parafii Świętej Rodziny. Autorem projektu budowli jest architekt austriacki Karl Mayr. Konsekracji kościoła i erygowania nowej parafii dokonał 3 listopada 1935 r. kardynał Adolf Bertram.

Kościół ma formę bazyliki. W 1938 r. znany na Śląsku artysta malarz Karol Platzek namalował na przedniej ścianie prezbiterium fresk przedstawiający Chrystusa Króla. W latach powojennych fresk ten został zamalowany. Przyczyną zamalowania, jak również wysiedlenia do Niemiec proboszcza Brunona Pattasa, był znajdujący się na fresku napis w języku niemieckim: „Królestwo moje nie jest z tego świata”. W 1955 r. zbudowano w bocznej nawie kościoła ołtarz MB Nieustającej Pomocy. Ponowny remont kościoła przeprowadzono w 1973 r. (przebudowa prezbiterium - dostosowanie do nowej liturgii, malowanie kościoła, odkrycie fresku K. Platzka). Od roku 1981 do 1994 w kościele pw. Chrystusa Króla odbywał się coroczny ogólnopolski Festiwal Piosenki Religijnej „Cantate Deo”.

1 komentarz