dith+Piaf.jpg
-
Aqua Vitae magazyn o alkoholach -
Barwne półmiski -
Cat and Food -
Chleb Borodinsky -
Ciut frywolnie -
Dzieci gotują -
Dziewczyna o Perłowych Włosach -
Dziewczyna o Włosach jak Heban -
Ernst Nowak -
Grafika komputerowa -
Historia Pisanek -
Ilustracje Przetworów -
Jesienne Dziewczyny -
Kobieta i niebieskie Kwiaty -
Kobieta z szalem -
KOGUT -
Koty gotują -
Kwiaty Jadalne -
LADY -
Lady i Kapelusz -
Lady of Blue -
Lady of Green -
Lady of Orange -
Lady of Pink -
Lady of Red -
Lady of Spring -
Lady of Summer -
Lady of Violet -
Lady of White -
Lady of Winter -
Lady of Yellow -
Lady z koroną -
Michael Greyeyes -
Najdziwniejsze alkohole świata -
Najdziwniejsze bożonarodzeniowe przekąski -
Oktoberfest -
Ona ma oczy niebieskie -
Oszuści na chomiku -
Pumpernickel (pumpernikiel) -
Stworzone przez Generator SI -
SZCZUR -
Świąteczna Symbolika -
Świąteczne Słodycze -
Tatiana Deriy -
Terytoria Północno-Zachodnie -
Truskawki -
Ulubione drinki znanych postaci -
Wianek w polskiej tradycji -
Yana Movchan -
Żurek
Edith Piaf, czyli naprawdę Edith Giovanni Gassion, to jedna z największych legend piosenki francuskiej. Jej popularność osiągnęła zenit w latach 40. i 50. i wykroczyła daleko poza granice kraju nad Sekwaną. Jej lekko chropawy głos oraz piosenki o miłości, samotności i rozpaczy poznał cały świat.
Urodziła się w Paryżu, jako dziecko ulicznych artystów. Dzieciństwo przeżyła w ubóstwie. Często chorowała, na pewien czas straciła wzrok. Zaczęła śpiewać na ulicy jako młoda dziewczyna. Tam jej talent dostrzegł Louis Leplee, dyrektor jednego z kabaretów na Champs Elysées, i dzięki niemu zaczęła się wielka kariera Edith (w kabarecie "Le Gerny"). Leplee nadał jej też przydomek "La Môme Piaf", co w ulicznym slangu znaczyło "wróbelek" (w 1937 roku artystka zaczęła już występować jako Edith Piaf). Dzięki niemu również Edith w 1936 roku nagrała swój pierwszy singel "Les Mômes de la cloche".
Drobniutka piosenkarka (niewiele ponad 140 cm wzrostu) śpiewała w kabaretach, wodewilach, teatrach. Z występami objechała całą Francję. Wielką sławę zyskała po drugiej wojnie światowej piosenką "Le Vie en Rose". Sukces zaowocował również koncertami w USA (tam też zaprzyjaźniła się z Marleną Dietrich).
Edith odnosiła wielkie sukcesy artystyczne, ale niestety nie układało jej się w życiu prywatnym. Miała wiele romansów, które jednak kończyły się w bolesny dla niej sposób. Kilka razy była zamężna. Bardzo kochała boksera Marcela Cerdana (dla niego napisała "L'hymne a l'amour"), który jednak zginął tragicznie w katastrofie lotniczej w 1949 roku. Dwa lata później Piaf miała poważny wypadek samochodowy, po którym wpadła w uzależnienie od alkoholu i morfiny.
Życiowe tragedie nie omijały jej, ale mimo tego Piaf występowała i nagrywała nowe piosenki, budząc podziw na całym świecie ich wyjątkową interpretacją. Współpracowała z wieloma artystami i ją wymienia się, jako osobę odpowiedzialną za późniejsze wielkie kariery takich artystów, jak: Charles Aznavour (pomogła mu w zdobyciu występów, uczyniła też niego powiernika swoich tajemnic; Charles odwzajemnił się pisząc dla Edith "Jézébel" i "Plus bleu que tes yeux"), Gilbert Becaud czy Yves Montand (miała z nim romans; oboje zagrali też w filmie "Etoile sans lumiere"). Kilka miesięcy po swoim ślubie z greckim piosenkarzem Théo Sarapo (Theophanis Lamboukas) Edith zapadła w śpiączkę, z której co jakiś czas się budziła. W tym czasie przebywała w swojej willi w Plascassier niedaleko Cannes. Tam też zmarła 11 października 1963 roku. Tego samego dnia odszedł też na zawsze jej wielki przyjaciel Jean Cocteau.
Tysiące Francuzów przybyło trzy dni później do Paryża na pogrzeb Edith Piaf. Pochowano ją na cmentarzu Pere Lachaise. Do dziś jej grób jest stałym punktem pielgrzymek fanów z całego świata. - onet.muzyka