FILMY_RELIGIJNE 2017

Nieustannie trwający cud... "Jakby była pogrążona we śnie"

Od czasu śmierci św. Bernadetty jesteśmy świadkami cudu. Ciało świętej, wbrew wszelkim prawom natury, w ogóle nie ulega procesowi rozkładu zarówno zewnętrznego jak i wewnętrznego, do dziś zachowując świeżość i piękno.
Z jej twarzy promieniuje dziewicze piękno, oczy ma zamknięte, jakby była pogrążona w spokojnym śnie, usta nieco rozchylone. Głowę lekko przechyloną na lewo, skóra w idealnym stanie przylega do mięśni, ręce złożone na piersi i owinięte różańcem, pod skórą można zobaczyć zarys żył, paznokcie są również w doskonałym stanie.

Część 1/2
Tytuł oryginalny: Lourdes
Gatunek: Biograficzny, Obyczajowy
Produkcja: Francja, Luksemburg, Włochy

Kolejna wersja opowieści o objawieniach w Lourdes. Tym razem wzajemnie przeplatają się trzy historie.
Bernard, młody fotograf robi reportaż o Lourdes, jego żona dowiaduje się że jej ciąża jest zagrożona. Bernard przypadkowo odnajduje dziennik swojego przodka (również Bernarda) i czytając go opowiada nam historię sprzed stu lat. Żona Klara zostaje cudownie uzdrowiona ale mąż nie wierzy że stało się to dzięki Bogu. W tle tych wydarzeń odnajdujemy również opowieść o objawieniach Matki Bożej , Bernadetcie.

Od czasu śmierci św. Bernadetty jesteśmy świadkami cudu. Ciało świętej, wbrew wszelkim prawom natury, w ogóle nie ulega procesowi rozkładu zarówno zewnętrznego jak i wewnętrznego, do dziś zachowując świeżość i piękno.
Z jej twarzy promieniuje dziewicze piękno, oczy ma zamknięte, jakby była pogrążona w spokojnym śnie, usta nieco rozchylone. Głowę lekko przechyloną na lewo, skóra w idealnym stanie przylega do mięśni, ręce złożone na piersi i owinięte różańcem, pod skórą można zobaczyć zarys żył, paznokcie są również w doskonałym stanie.

Tytuł oryginalny: Noah's Ark
Gatunek: Dramat, Fantasy, Przygodowy, Religijny
Produkcja: Niemcy, USA

Akcja filmu rozgrywa się w czasach biblijnych. Sodoma i Gomora od wieków hołdowały bezprawiu i rozpuście. W końcu ściągnęły na siebie gniew Boży. Jedynie Noe został ostrzeżony o zbliżającej się zagładzie. Bóg nakazał mu, aby wraz z rodziną opuścił potępione miasto. Noe próbował ostrzec także innych ludzi przed mającym nastąpić nieszczęściem, ale prawie nikt nie dawał jego słowom wiary. Jedynie jego przyjaciel, Lot posłuchał rady i uciekł wraz z żoną. Wbrew zakazowi niewiasta odwróciła się podczas ucieczki z płonącego miasta, za co została zamieniona w słup soli. Wkrótce potem Lot przystąpił do bandy złodziei. Również on stał się grzesznikiem. Po wielu latach Bóg ponownie przemówił do Noego i jego synów. Nakazał im zbudowanie wielkiej arki, która miała dać schronienie Noemu, jego najbliższym oraz wybranym przez Boga zwierzętom. Bóg nakazał Noemu budowę arki, ponieważ chciał uchronić jego ród przed zagładą, której celem było zniszczenie dotychczasowego grzesznego świata. Rodzina Noego miała dać początek nowej generacji. Patriarcha rozpoczął budowę arki, chociaż sąsiedzi wyśmiewali go, gdyż od miesięcy nie spadła nawet kropla deszczu. Po ingerencji Boga budowa arki została ukończona w ciągu jednej nocy. Następnego dnia zaczęły padać obfite deszcze. Noe zrozumiał, że oto spełniła się przepowiednia. Czym prędzej sprowadził na arkę członków rodziny oraz po parze zwierząt każdego rodzaju. Deszcz padał nieprzerwanie przez wiele dni i nocy. Ziemię całkowicie pokryła woda.

● Część - 2/2
● Tytuł oryginalny: Don Milani - Il priore di Barbiana
● Gatunek: Biograficzny
● Produkcja: Włochy

● Film przedstawia losy księdza Don Lorenzo Milani'ego, poczynając od dnia 6 grudnia 1954 roku, kiedy przybywa do małej wioski Barbiana, położonej w górach Giovi. Brak tam elektryczności i bieżącej wody. Jak sam mówi jest to "miejsce, gdzie z samotności rodzi się cierpienie i szaleństwo". Postanawia pomóc mieszkańcom, zwłaszcza tym najmłodszym. Tworzy szkołę, w której sam zostaje nauczycielem. Z czasem jego metody nauczania stają się sławne we Włoszech. Angażując się jednak w pracę z dziećmi zapomina o własnym zdrowiu, które pogarsza się z miesiąca na miesiąc. Swoje dzieło kontynuuje, mimo wielu przeciwności, aż do śmierci 26 czerwca 1967 roku. ●

● Część - 1/2
●Tytuł oryginalny: Padre Pio
●Gatunek: Biograficzny, Dramat, Religijny
●Produkcja: Włochy

●Niezwykła i wzruszająca opowieść o włoskim świętym, którego zna cały świat. Ojciec Pio, zwykły zakonnik mieszka całe życie w San Giovanni Rotondo. Tam zostaje naznaczony niezwykłymi darami Bożymi. Otrzymuje stygmaty, posiada dar bilokacji i zapachu świętości. Ówczesna nauka nie potrafi wyjaśnić tych nadprzyrodzonych znaków. Sceptycznie nastawiona postawa hierarchii Kościoła kontrastuje z uwielbieniem zakonnika przez zwykłych, prostych wiernych, którzy tłumnie gromadzą się na każdej Eucharystii, odprawianej przez niego. Mimo wielu przeciwności losu oraz wielkiego cierpienia Ojciec Pio daje świadectwo wiary oddając się Bogu.
W 2002 r. został kanonizowany przez Jana Pawła II.

●Tytuł oryginalny: Glocken aus der Tiefe / Bellsfrom the Deep
●Gatunek: Dokumentalny
●Produkcja: Niemcy, USA

●Dokument, którego podtytuł brzmi: "Wiara i przesądy w Rosji", jest zbiorem niezwykłych historii z różnych stron Rosji i zapisem rytuałów.
Jak głosi wierzenie, na Syberii stał się cud. Bóg wysłuchał modlitw
mieszkańców wioski i uratował ją przed najazdem Mongołów zalewając wodą. Do
dzisiaj ludzie wierzą, że gdy jezioro zamarznie i są dogodne warunki, widać
pod lodem zalaną wioskę, słychać wydobywający się z głębi śpiew i bicie
dzwonów. A to tylko jeden z tematów poruszanych w tym wspaniałym dokumencie!
Jest tu Juri – artysta specjalizujący się w grze na dzwonach, jest inny
Juri - egzorcysta, jest również uzdrowiciel Alan, przy którym Kaszpirowski
to pikuś, jest wreszcie facet, co wygląda jak Jezus. We wspaniały sposób pokazał Werner głęboką wiarę i przesądy zacofanych nieco Rosjan żyjących na co dzień w sposób, który na myśl przywodzi nasze prababcie.
Mocny film ze wspaniałą muzyką i mistycznym nastrojem.

Gatunek: Dokumentalny
Produkcja: Polska

Choć minęło prawie 100 lat od tamtejszych wydarzeń, to jednak bł. Karolina wciąż wzrusza i zachwyca. Dla młodych jest przykładem czystości i niekwestionowanym autorytetem moralnym, dla wielu wsparciem w czasie cierpienia i orędowniczką przed Bogiem.
Film zawiera historyczne fragmenty Mszy św. beatyfikacyjnej oraz wypowiedzi osób, które już nie żyją ale ich świadectwa ze spotkania z Karolinę zostały zarejestrowane.
Pani Maria Kotwa, która jako dziecko spotkała Karolinę, opowiada o tym przeżyciu i przekazywanych w formie ustnego przekazu relacji z zachowania żołnierza po zabójstwie Karoliny. Pani Władysława Kurtyka – siostrzenica bł. Karoliny – przekazuje nieznane z innych publikacji informacje dotyczące rodziny Kózków.
Film ukazuje aktualne miejsca kultu bł. Karoliny oraz świadectwa rodaków i pielgrzymów.

"Czyż święci są po to, ażeby zawstydzać?... Czasem konieczny jest taki zbawczy wstyd, ażeby zobaczyć człowieka w całej prawdzie. Potrzebny jest, ażeby odkryć lub odkryć na nowo właściwą hierarchię wartości. Potrzebny jest nam wszystkim, starym i młodym. Chociaż ta młodziutka córka Kościoła tarnowskiego, którą od dzisiaj będziemy zwać błogosławioną, swoim życiem i śmiercią mówi przede wszystkim do młodych. Do chłopców i dziewcząt. Do mężczyzn i kobiet.
Mówi o wielkiej godności kobiety: o godności ludzkiej osoby. O godności ciała, które wprawdzie na tym świecie podlega śmierci, jest zniszczalne, jak i jej młode ciało uległo śmierci ze strony zabójcy, ale nosi w sobie to ludzkie ciało zapis nieśmiertelności, jaką człowiek ma osiągnąć w Bogu wiecznym i żywym, osiągnąć przez Chrystusa."
Jan Paweł II

Gatunek: Dokumentalny

Świątobliwy kapucyn, stygmatyk, czytający w duszach, upraszający cuda, nawracający zatwardziałych grzeszników, uzdrawiający ciała, mający zdolność bilokacji i oddziaływania na odległość, nawet na ludzi, którzy nie wiedzieli o jego istnieniu. Słynny ze swych spowiedzi, w których sam mówi penitentom o zapomnianych grzechach sprzed lat, nigdy nie wyznawanych. Mistyk, odprawiający Mszę świętą Wszechczasów w takim napięciu modlitwy, że kto to raz z nim przeżywał — zapamiętał na całe życie.

Gatunek: Dokumentalny

Ten pokorny zakonnik ze zgromadzenia kapucynów zadziwił świat swoim życiem oddanym bez reszty modlitwie i słuchaniu braci. Niezliczone rzesze ludzi przybywały do klasztoru w San Giovanni Rotondo, aby się z nim spotkać, i to pielgrzymowanie nie ustało nawet po jego śmierci.

Gatunek: Dokumentalny

Nagranie z ostatniej Mszy Świętej sprawowanej przez Ojca Pio 22 września 1968 roku.
Ostatnią Mszę św. w swoim życiu Ojciec Pio odprawił 22 września 1968 r. Obchodził wówczas 50. rocznicę stygmatyzacji. Do San Giovanni Rotondo przyjechało w tym czasie około 200 tysięcy wiernych na pierwszy międzynarodowy Kongres Grup Modlitwy.

Eucharystia była bardzo uroczysta, śpiewana, ku czci Najświętszej Maryi Panny. Ojciec Pio poruszał się wolno, część Mszy św. odprawił na siedząco. Wielokrotnie przerywał śpiew, zdarzało się, że o czymś zapominał. "(...) był nieobecny, tak jakby był w innym wymiarze" - wspominał po latach służący wówczas do Mszy św. ministrant. Po zakończeniu Mszy św. Ojciec Pio z trudem podniósł się z krzesła i nagle stracił równowagę. Z pewnością by upadł, gdyby nie podtrzymali go asystujący księża. Natychmiast przeniesiono go do celi.
W trakcie ostatniej Mszy św. Ojca Pio do ołtarza podeszły dwie dziewczynki w strojach komunijnych. Dziewczynki znalazły się tam za sprawą ich ciotki - rzymianki Marisy Liberati - duchowej córki Ojca Pio. Kobieta ta dwa razy w miesiącu przejeżdżała do San Giovanni Rotondo, aby się wyspowiadać. Jej marzeniem było, aby Ojciec Pio udzielił Pierwszej Komunii św. jej siostrzenicom. Zakonnik zgodził się, a dziewczynki przygotowały się do przyjęcia sakramentu. Jednak rodzice dziewcząt z różnych powodów odkładali ich wyjazd do San Giovanni Rotondo. Czas uciekał. W połowie września 1968 r. pani Liberati wybierała się na pielgrzymkę do Lourdes. W przeddzień wyjazdu miała sen, w którym Ojciec Pio nakazywał jej, by natychmiast przywiozła dziewczynki. Kobieta zrozumiała, że trzeba się spieszyć. Kupiła dziewczynkom białe stroje, zrezygnowała z pielgrzymki do Lourdes i pojechała do San Giovanni Rotondo. Ojciec Pio komunikował najpierw Łucję a potem Annę Fanoni. W ten sposób Anna zamknęła listę osób, które otrzymały Komunię św. z jego rąk. Tej nocy Ojciec Pio zmarł.Anna Fanoni jako ostatnia osoba przyjęła Komunię św. z rąk Ojca Pio.