Filmy Religijne

Davvero e caduta dal cielo
Gatunek: Dokumentalny
Produkcja: Polska

Film ten jest dokumentalnym zapisem powstania i umieszczenia na Obrazie Jasnogórskim 4 września 2010 r. Koron i Sukni Wdzięczności, Miłości, Cierpienia i Nadziei.
Film opowiada o tym jak powstawał materialny wyraz bezgranicznego zawierzenia Maryi. Jest też dowodem na to, że na częstochowskiej Jasnej Górze wszystko służy Królowej Polski, a przez Nią wszystko poddane jest Jezusowi. Film ten, jest też podziękowaniem dla tych wszystkich, dzięki którym powstało to niezwykłe Wotum. Bo rzeczywiście niezwykła jest miłość i wiara Polaków oraz dary, które od wieków składają Matce Bożej Częstochowskiej.
„Reżyserem filmu jest pan Zdzisław Sowiński, który poświęcił cały swój talent, zaangażowanie serca i umysłu, aby udokumentować to, co miało miejsce przez te ostatnie lata – podkreślił o. przeor – Suknia tkana była ogniem, takim materialnym, bo inaczej nie dało się zszyć tych elementów, z których ona jest wykonana, nie można połączyć złota z kamieniem w inny sposób. Właściwie powstała nowa technika, żeby uszyć te suknię. Kilkuosobowy zespół najpierw projektował, potem zszywał, tkał tę suknię przez wiele miesięcy 24 godziny na dobę.

Tytuł oryginalny: The Pope from the end of the world
Gatunek: Dokumentalny
Produkcja: USA

Historia Jorge Mario Bergoglio, papieża Franciszka, od momentu jego narodzin do czasu konklawe, w trakcie którego został wybrany nowym duchowym przywódcą Kościoła. O życiu Ojca Świętego w Argentynie, jego poglądach i działalności kardynalskiej podczas rządów dyktatury wojskowej opowiadają przyjaciele i wierni. Ich opowieści pozwalają lepiej zrozumieć postępowanie papieża Franciszka, który przez kilka pierwszych miesięcy pontyfikatu zaskoczył swoimi decyzjami i zachowaniami cały świat.

Gatunek: Dokumentalny, Krótkometrażowy
Produkcja: Polska

Pasjonująca dokumentalna opowieść o Żydach Mesjańskich, którzy zachowując tradycję żydowską, są jednocześnie chrześcijanami ("Jesteśmy pomostem pomiędzy Izraelem a Kościołem, a także jednym z kluczy do jedności całego Kościoła, ponieważ Bóg widzi Kościół jako jeden - żydowski i nie żydowski razem"). Słuchamy opowieści czworga z nich: Reuvena Bergera, Shmuela Szuranowicza, Shimona Nachuma oraz Pameli Suran. Wychowani w religii i tradycji żydowskiej, już jako dorośli ludzie odkryli w swoim życiu Chrystusa. Dla Szuranowicza, amerykańskiego Żyda, nawrócenie zaczęło się przy obrazie Leonarda da Vinci "Ostatnia wieczerza". Malarce Pameli Suran, odnaleźć Jezusa pomogła jej przyjaciółka. Kamieńska pokazuje Jerozolimę jako miasto, w którym świat żydowski przeplata się z chrześcijańskim. W tym samym mieście, w którym Żydzi modlą się pod Ścianą Płaczu, wiedzie szlak Drogi Krzyżowej, którym podążają pielgrzymi. Kościół, gdzie modlą się Żydzi Mesjańscy, to właściwie synagoga, w której obok menory stoi krzyż, a symbole ze Starego i Nowego Testamentu umieszczono na witrażach. Podobnie jak w "Misjonarkach miłości", Kamieńska przeplata wypowiedzi bohaterów z ujęciami z mszy świętej. Pod koniec filmu Reuven Berger mówi:
"Dla nas jest to samotna wędrówka ponieważ większość społeczności żydowskiej nas nie rozumie. Kościół idzie odrębną drogą, więc wielu chrześcijanom trudno zrozumieć kim jesteśmy. Ale jednak chodzenie z Jezusem jest czymś najwspanialszym na świecie."
Posługując się konwencją współczesnego dokumentu telewizyjnego Kamieńska pokazuje - jak w wielu wcześniejszych filmach - ludzi gorących i żarliwych (wystarczy wspomnieć młodą nauczycielkę z "Dzień dobry, dzieci", reżysera Janusza Wiśniewskiego z "Notatek z prób", czy kardiochirurga, prof. Zbigniewa Religę z "Na otwartym sercu"), oddanych bez reszty temu, co nadaje sens ich egzystencji.

Gatunek: Dokumentalny
Produkcja: Polska

Film poświęcony gruzińskiej mistyczce i uzdrowicielce Lenie Loliszwili. Kobieta ma dar leczenia najcięższych chorób, wobec których współczesna medycyna jest bezradna. Bezbłędnie potrafi wskazać, co dolega jej rozmówcy. Lena współpracowała ze szpitalem onkologicznym w Tbilisi, przyjmowała też pacjentów prywatnie, także podczas wyjazdów na Litwę, do Izraela, Włoch i Polski. Wśród jej pacjentów były osoby cierpiące na choroby stawów, osteoporozę, porażenie mózgowe, astmę, głuchotę, wrzody, ciężkie choroby serca i nieoperacyjne nowotwory. Lena wielokrotnie była poddawana badaniom, mającym wyjaśnić jej niezwykłe zdolności, ale jak dotąd nie udało się tego dokonać. Ona sama twierdzi, że za jej umiejętnościami stoi głęboka wiara. Wielkim marzeniem Gruzinki jest pomoc mieszkańcom afrykańskich wiosek. Chce ona, by na pustyni za sprawą jej modlitw trysnęła woda.

Tytuł oryginalny: How the Bible Came to Be
An overview of the New Testament.
Gatunek: Dokument, Religijny
Produkcja: USA

Prawdopodobnie przepowiednie proroków wywarły duży wpływ na powstanie ksiąg opisujących dalsze dzieje Izraela mianowicie księgi: Jozuego, Sędziów, Samuela i Ksiąg Królewskich. Księgi te Żydzi nazywają księgami proroków wcześniejszych. Po nich następują księgi proroków: Izajasza, Jeremiasza, Ezechiela i Daniela. A na koniec 12 mniejszych proroków. W dalszej kolejności mamy w Biblii hebrajskiej tzw. pisma lub zwoje ksiąg, które powstały po niewoli babilońskiej. Do tej kategorii pism należą między innymi psalmy, księga przysłów i księga Hioba. Później powstały dalsze księgi Starego Testamentu. Księgi te towarzyszyły dziejom narodu wybranego i pozwoliły mu przejść przez stulecia gehenny i mimo to pozostał on narodem wiernym jednemu Bogu. "Słuchaj Izraelu. Pan jest naszym Bogiem, Panem jedynym. Będziesz miłował Pana, Boga twojego z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich sił swoich. Niech pozostaną w twym sercu te słowa, które Ja ci dziś nakazuję. Wpoisz je twoim synom. Będziesz o nich mówił przebywając w domu, w czasie podróży i wstając ze snu. Przywiążesz je do twojej ręki jako znak. Niech one ci będą ozdobą przed oczami. Wypisz je na oddrzwiach swojego domu i twoich bramach".

W jaki sposób teksty Starego Testamentu przedostały się na zwoje pergaminowe to zupełnie inna historia. Jest rzeczą oczywistą, że przed wynalezieniem druku cała działalność piśmiennicza odbywała się ręcznie. Gdy tylko jakiś rękopis stawał się z powodu zużycia nieczytelny, rabini starannie go przepisywali. Wolno było używać tylko autentycznej kopii. Nie wolno było ani jednej litery spisać z pamięci. Odstęp pomiędzy literami musiał mieć szerokość włosa, a zdanie zawierać tylko 80 liter. Kiedy kopia była gotowa starannie liczono litery i porównywano z oryginałem.