Klasyka radzieckiego kina wojennego. Na froncie rosyjskim trwają walki II wojny światowej. Pięć młodych i urodziwych (co można dostrzec na dołączonym fotosie) niedoświadczonych żołnierek oraz ich dowódca, Fiodor, wyrusza w bój. Wszyscy mają za zadanie opóźnić działanie wroga. Taktyka tego małego oddziału jest prosta - podążać krok w krok za wrogiem, wczuć się i rozgryźć jego intencje, wyprzedzić działania i zlikwidować.
Sposoby działania dzielnych członków oddziału są różne. Raz starają się odwrócić uwagę wroga udając drwali, innym razem prowadzą "zmasowany" atak formacją, która nie istnieje... Ale walczą do końca. Heroiczny bój bohaterskiej szóstki kończy się połowicznym sukcesem.
A las szumiał: tak tu cicho o zmierzchu...

KLASYKA KINA.
TEN FILM POWINIEN ZOBACZYC KAZDY!GORACO POLECAM!

W XVIII w., w otoczeniu wrzosowisk rodzi się jedna z najpiękniejszych miłości literatury. Cathy, córka właściciela imponującej posiadłości Wichrowe Wzgórza, pokochała z wzajemnością znajdę Heathcliffa, przygarniętego przez jego ojca w dzieciństwie. Siostrzane uczucie i wielka przyjaźń dzieci z czasem przemieniają się głęboką miłość, na której przeszkodzie staje status społeczny, a także silne i nieposkromione charaktery bohaterów. W oddaleniu od siebie, związani nieszczęśliwymi małżeństwami z innymi, Cathy i Heathcliff nie potrafią o sobie zapomnieć. Po śmierci ukochanej Heathcliff wprowadza w życie swój plan zemsty na tych, od których doznawał cierpień, upokorzeń i samotności.

Polski Film
Dramat, Komedia
premiera:29 sierpnia 1972

"Dziewczyny do wzięcia" to film Janusza Kondratiuka, ukazujący jeden dzień z życia dziewcząt, które w celu odnalezienia odskoczni od wiejskiej monotonii jadą do Warszawy. W metropolii pragną się nie tylko zabawić, lecz przede wszystkim poddać się namiętnej miłości, która odmieni ich życie. Jednakże w stolicy wiele osób używa wymyślnych forteli, by zwabić płeć przeciwną. Ucieczka choć na jeden dzień do krainy swych marzeń stanowi nadzieję głównych bohaterek dzieła Kondratiuka, który bardzo sugestywnie ukazał smutną rzeczywistość PRL, ludzkie bolączki i pragnienie odmiany swego losu.