Polskie

.

Telewizyjna kamera po raz pierwszy w realnych akcjach policji z Centralnego Biura Śledczego, autentyczne zdjęcia, nie reżyserowane sceny. Reporterzy UWAGI Edyta Krześniak i Krzysztof Spiechowicz biorą udział w prawdziwej wojnie policji z najgroźniejszymi bandytami w Polsce. Śledzą pracę nie pokazywanej dotychczas w mediach formacji polskiej policji, najbardziej elitarnej jednostki Centralnego Biura Śledczego - Wydziału Specjalnego.

.

Rzecz dzieje się pewnego feralnego poniedziałku w Warszawie. Bohaterem zaś jest zbiorowość - kilkanaście osób, których pechowe i skomplikowane perypetie słabiej lub silniej zazębiają się ze sobą. "Nie lubię poniedziałku" to satyra na polską rzeczywistość wczesnych lat siedemdziesiątych. Codzienność ukazana jako świat absurdu.

.

"Głos wewnętrzny mówił mu czego ma nie robić.
Ale nie mówił, co ma robić."
Ten głos należy do Cezarego Baryki, głównego bohatera powieści Stefana Żeromskiego i jej adaptacji filmowej Filipa Bajona pt. "Przedwiośnie". Cezary wkracza w dorosłe życie w momencie burzliwych wydarzeń politycznych: rewolucji w Baku i Moskwie, wojny polsko-bolszewickiej oraz pierwszych lat po odzyskaniu niepodległości. Targają nim sprzeczne uczucia - mimo że podoba mu się hasło rewolucjonistów "zabierz bogatym, a oddaj biednym", nie potrafi zaakceptować sposobów w jaki traktują oni ludzi. Przyjeżdża do Polski, gdzie zamiast "szklanych domów", o których mówił mu ojciec, widzi brud i nędzę. Ale mimo to, widzi radość ludzi przekraczających polską granicę. Cezary bierze udział w wojnie. Razem z żołnierzem, któremu uratował życie udaje się do Nawłoci. Spotyka tam wiele pięknych i intrygujących kobiet. Niestety, wszystko dąży do tragicznego końca - Baryka po powrocie do Warszawy w swoim "marszu na Belweder" ginie od przypadkowej kuli.Większość z Was na pewno czytała powieść albo i także widziała film, więc nie będę dokładnie opisywać ich treści. Ale warto może przedstawić parę ciekawostek o samej produkcji filmu. Muzykę do filmu napisał Michał Lorenc, zaś reżyserem i scenarzystą jest Filip Bajon. W głównych rolach obsadził gwiazdy polskiego kina, m.in.: Mateusza Damięckiego, Janusza Gajosa, Krystynę Jandę, Daniela Olbrychskiego oraz Urszulę Grabowską.W filmie brało udział 300 aktorów i ponad 5213 statystów. Na realizację filmu zużyto ponad 51,3 km taśmy, 3600 rekwizytów oraz 3370 kostiumów. Film powstał kosztem 5 mln dolarów i jest to trzecia po "Panu Tadeuszu" oraz "Ogniem i mieczem" superprodukcja polskiej kinematografii.

.

Żartobliwa ale refleksyjna historia mężczyzny po pięćdziesiątce, wdowca, odznaczającego się niezwykle surowymi zasadami w sferze obyczajowej. Zirytowany wszechobecną (w reklamie, filmie, telewizji) golizną, bohater bierze aktywny udział w zwalczaniu upadku obyczajów, wikłając się niekiedy w tragikomiczne sytuacje. Los chce, że na jego drodze staje młodziutka, naiwna i śliczna dziewczyna, która na domiar wszystkiego zajmuje się wszystkim tym, co bohater tak zapamiętale zwalcza - pozowaniem do "rozbieranych" zdjęć, udziałem w konkursach piękności... Poznając ją bliżej, mężczyzna zaczyna rozumieć, że piękno ciała nie musi oznaczać moralnej zgnilizny i że tzw. "obrońcy moralności" mogą być bardziej zepsuci od tych, których oskarżają o niemoralność. Jednak opiekując się dziewczyną bohater naraża a się na potępienie swego środowiska i rodziny. Musi dokonać życiowych wyborów...

.

Tomek jest studentem fizyki. Zakochuje się w dziewczynie kolegi z roku. Jest nią Julia. Szansa zdobycia wymarzonej kobiety wydaje się niewielka, jednak zakochanemu studentowi spieszą z pomocą zaskakujące wydarzenia, które niekoniecznie będą miały dobre skutki w innych sprawach.

.

Piotr jest wesołym, 40-letnim mężczyzną. Bierze udział w talk show, w którym prowadzący umiejętnie skłania go do podsumowania jego dotychczasowego życia. Piotr miał zostać wybitnym chemikiem i poświęcić się nauce, ale los, czy też może on sam, zdecydował inaczej. Piotr został producentem damskich rajstop. "Rajstopy - towar lekki, szybko zbywalny, klientki urocze... Co jak co, ale rajstopy to kobitka kupić musi!" Rzeczywiście, w czasach rodzącego się kapitalizmu był to pomysł na złoty interes, apokusie zbicia fortuny niełatwo się oprzeć. Piotr angażuje fachowców i otwiera własną fabrykę. Udaje mu się pozyskać inwestorów, wspólnika i znaleźć sposób na rozwinięcie oferty. Rajstopy z filanki, lycry, stretchu, microfibry. Nero, visone, grey, bronzo. Rajstopy pachnące, rajstopy z trzema nogawkami... Pogoń za rynkowym sukcesem zdaje się nie kończyć, za to rajstopy - towar zdawałoby się lekki - zmieniają się w ciężką obsesję. Czy damskie rajstopy mogą zrujnować czyjeś życie? Piotr dzieli się z widzami talk show doświadczeniami, z których wynika, że to możliwe. Według niego rajstopy mogą pozbawić zdrowia, rodziny i przyjaciół. Potrafią uniemożliwić realizację wielkich życiowych planów i drobnych, prostych pragnień. Telewizyjna spowiedź Piotra - zabawna opowieść z rajstopami w tle - skłania widzów i samego bohatera do refleksji na temat życiowych wyborów, postaw i prawdziwych wartości. Kto jest autorem scenariusza naszego życia? Warto zawczasu to przemyśleć, bo ten program idzie na żywo...

.

Ewa mieszka w Polsce, Jakub w Niemczech. Jej światem jest redakcja telewizyjnych newsów, jego - laboratoria naukowe i sale wykładowe. Wcześniej spotkali się w mijających się pociągach na berlińskiej stacji ZOO, ale żadne z nich tego nie zapamiętało. Przypadkowo spotkali się raz jeszcze - obojgu spodobał się ten sam obraz na aukcji internetowej. Od tej chwili zaczęli rozmowy w sieci i coraz bardziej zbliżali się do siebie. Postanowili wykorzystać szansę. W końcu zdecydowali się spotkać osobiście. On wyjechał z Nowego Orleanu, ona z Warszawy - spotkanie odbyło się w Paryżu. Ale los często lubi się wtrącać i jest wymagającym graczem...

.

Główny bohater, Andrzej, porzuca wielkomiejskie życie i przenosi się na galicyjską prowincję, aby tam odnaleźć wewnętrzny spokój i harmonię. Mała mieścina, w jakiej się znalazł, rządzi się swoimi niezmiennymi prawami. Komendant policji od lat jest tu ciągle ten sam, mężczyźni przesiadują w knajpie nad kuflem piwa a w niedzielę wszyscy idą na mszę. Jest też lokalna piękność, Słowaczka Lubica, w której kocha się pół miasteczka.

.

Film jest adaptacją znanej książki Edmunda Niziurskiego "Sposób na Alcybiadesa" Grupa uczniów pierwszej klasy liceum zostaje zmuszona przez starszych kolegów do uspokojenia "szalejących" nauczycieli. Zwracają się do maturzystów z prośbą o pomoc. Udaje im się zdobyć jedynie sposób na Alcybiadesa (tak zwaną sponę), nieszkodliwego nauczyciela historii. Wkrótce chłopcy zagłębiają się w nauki historii i uznają ze zdziwieniem, że nauka nie jest wcale taka zła...

.

"Ryzyko jest twoje" opowiada o perypetiach Lutka i Maksa. Lutek jest aktorem-amantem, a Max reżyserem i scenarzystą. Obaj marzą o zrobieniu filmu. Niestety w wyniku różnych perypetii trafiają do więzienia. Więzienna cela nie osłabia jednak ich zapału. Max może wreszcie w spokoju popracować nad scenariuszem. Jak zwykle rzeczywistość okazuje się dość przewrotna. Kiedy Lutek i Max trafiają w końcu na premierę filmu w którym mieli uczestniczyć okazuje się, że został on zrealizowany bez ich udziału. Na szczęście bohaterowie filmu osiągają sukces w zupełnie w innej dziedzinie.

.

Jak się pozbyć cellulitu to pełna niespodzianek komedia o kobiecej przyjaźni wystawionej na ekstremalną próbę. Dwie przyjaciółki - Ewa (Dominika Kluźniak) i Maja (Maja Hirsch) - poznają w ekskluzywnym SPA piękną masażystkę Kornelię (Magdalena Boczarska), która wciąga je w wir szalonych przygód. W trakcie tych przeżyć dziewczyny połączy głęboka przyjaźń, której fundamentem jest prosta prawda życiowa: natrętny facet bywa gorszy od cellulitu i jeszcze trudniej się go pozbyć.

.

Trzy młode sanitariuszki przybywają do szpitala polowego na kresach wschodnich, pełne zapału ichęci pomocy innym. Jedna z nich, Zosia chce poza tym odnaleźć brata. Gdy jednak stykają się z brutalnością wojny, szybko naczelnym pragnieniem staje się przeżycie. Szpital wpada w ręce bolszewików i siostrzyczki muszą sobie radzić nie tylko z opieką nad pacjentami, ale również brutalnośćią wrogich żołnierzy. Zosia wykazuje się w tych okolicznościach nieprzeciętną odwagą.

.

Telewizyjna kamera po raz pierwszy w realnych akcjach policji z Centralnego Biura Śledczego, autentyczne zdjęcia, nie reżyserowane sceny. Reporterzy UWAGI Edyta Krześniak i Krzysztof Spiechowicz biorą udział w prawdziwej wojnie policji z najgroźniejszymi bandytami w Polsce. Śledzą pracę nie pokazywanej dotychczas w mediach formacji polskiej policji, najbardziej elitarnej jednostki Centralnego Biura Śledczego - Wydziału Specjalnego.

.

Do jednostki wojskowej przyjeżdżają nowi poborowi. Starsi koledzy ostrzegają ich przed Tygrysem, byłym kryminalistą, faktycznym władcą kompanii, słynącym z bezwzględności i sadyzmu. Co gorsza jest on w praktyce bezkrany, gdyż przełożeni chociaż wiedzą o jego wybrykach, nie reagują. Już pierwsze dni służby wystawiają cierpliwość świeżo upieczonych "kotów" na ciężką próbę. Grupka starszych żołnierzy, czekających na przejście do rezerwy bije, upokarza i demoluje dobytek poborowych. Ich okrucieństwu i złośliwości najodważniej próbuje przeciwstawić się niejaki Kowalski.