11.jpg
-
✪ 21 Naturals -
Afryka z góry -
Amazonia z Bruce'em Parry -
Bizancjum - opowieść o trzech miastach -
Bułki, rogaliki -
Dlaczego krowa -
Dokąd dzisiaj -
Dzieje Templariuszy -
Dzikie krainy Australii -
Filmy Przyrodnicze -
Historia Hiszpanii z lotu ptaka -
Kabaret Elita -
Klasztory Europy - żywe ośrodki duchowości -
Korona gór polskich -
Kwatery Hitlera -
Malownicze trasy kolejowe - BBC -
Najpiękniejsze parki Europy -
Najpiękniejsze trasy kolejowe -
Najwspanialsze trasy kolejowe Europy -
NIEZWYKLE MIEJSCA - 218 -
Niezwykłe miasta -
-Odkrywanie Podkarpacia -
Podróże kolejami szwajcarskimi -
Podróże po Bałtyku lato na wodzie -
Polscy szpiedzy -
Polscy szpiedzy(1) -
Polskie dziedzictwo (2021) -
Pumy – legendy gór lodowych -
Sekrety dawnych budowniczych -
Seria 1 -
Seria 2 -
Seria 3 -
Sezon 1 -
Sezon 2 -
Sezon 3 -
Sezon 4 -
Siła natury -
SMAKI POLSKIE Filmy -
Szpiedzy którzy zmienili bieg -
Tajemnice Paryża -
Tajemnice Szpiegów Wojny -
Tajemnice włoskich miast -
Tajemnice zwierząt -
Wędrowiec Polski -
Wiatr -
Wiedeń - miasto cesarzy -
Wzdłuż granic Kanady 3 -
Zamki, dworki, pałace - seria 3 -
Zoom na architekturę -
Życie ukryte w jeziorze (7229)
![obrazek](https://simg.chomikuj.pl/4c4a181d85b675b2c835cdba23cb9700e8fa6684?url=http%3a%2f%2fupload.wikimedia.org%2fwikipedia%2fcommons%2fthumb%2f5%2f56%2fKNS_Coa.svg%2f500px-KNS_Coa.svg.png)
![obrazek](https://simg.chomikuj.pl/3a3e35dd3c7e1972cfbecaeb51e9ec2eda7818f9?url=http%3a%2f%2fupload.wikimedia.org%2fwikipedia%2fcommons%2fthumb%2f8%2f8a%2fKaunas-City_Hall_Square_1.jpg%2f800px-Kaunas-City_Hall_Square_1.jpg)
Kowno drugie pod względem liczby mieszkańców miasto Litwy (około 320 tys. mieszkańców w 2011 roku i największy ośrodek przemysłowy kraju. Położone w środkowej Litwie u zbiegu Niemna i Wilii.
Do 1918 Kowno było miastem granicznym, a współczesne lewobrzeżne dzielnice Aleksota i Poniemoń leżały w Królestwie Polskim.
W okresie międzywojennym Kowno, od 1920 roku, pełniło rolę stolicy Litwy. W okresie tym liczba mieszkańców wzrosła z 90 tys. do 150 tys. Obecnie jest to miasto z największym udziałem populacji litewskiej – ok. 88%[2] spośród niespełna czterystu tysięcy mieszkańców.
W mieście znajduje się stacja kolejowa Kaunas.
Pierwsze wzmianki pochodzą z 1361 roku. W XIII wieku powstał tu gród obronny, chroniący Litwinów przed najazdami Krzyżaków, którzy jednak zdobywali go wielokrotnie, m.in. w 1362 roku. W 1384 roku Krzyżacy wznieśli, zachowany do dziś, warowny zamek mający stanowić bazę wypadową do dalszych najazdów, szczególnie na Wilno i Troki. Ostatecznie przynależność państwowa Kowna uregulowana została po bitwie grunwaldzkiej (1410) i pokoju toruńskim (1411).
W 1398 roku powstało w mieście stowarzyszenie kupców niemieckich, utrzymujące szerokie kontakty z miastami hanzeatyckimi (m.in. Rygą), co pozwoliło miastu szerzej otworzyć się na ówczesne „nowinki”. W 1408 roku książę Witold Kiejstutowicz nadał Kownu prawa miejskie (magdeburskie), powstał samorząd administracyjny, gospodarczy i sądowy. W 1581 Kowno otrzymało prawo składu. Od tego czasu miasto rozwijało się pomyślnie, mimo wybuchających raz po raz pożarów (1537, 1731), epidemii cholery i dżumy, a także powodzi.
Szczególny rozkwit miasta przypadł na drugą połowę XVIII wieku. Projektowanego na sejmie grodzieńskim województwa kowieńskiego nie utworzono z powodu III rozbioru Polski. W jego wyniku miasto przypadło Rosji i włączono je w obręb guberni wileńskiej. W 1812 roku miasto poniosło ogromne straty związane z wyprawą rosyjską Napoleona. Mieszkańcy Kowna aktywnie uczestniczyli w powstaniach narodowych, listopadowym (1830) i styczniowym (1863), co nie pozostało bez wpływu na stosunek władz rosyjskich do grodu nad Niemnem.
W 1842 roku Kowno stało się stolicą guberni obejmującej zachodnią Litwę, co wpłynęło na przyspieszenie rozwoju gospodarczego i cywilizacyjnego miasta. W 1861 oddano linię kolejową łączącą miasto z Królewcem i Warszawą. Pod koniec XIX wieku powstało Muzeum Miejskie, teatr i pierwsza biblioteka miejska. Na przełomie XIX i XX wieku w związku ze zbliżającą się wielkimi krokami wojną, władze rosyjskie zamieniły Kowno w twierdzę, co wpłynęło na zakaz budowy domów wyższych niż trzy piętra. Miasto zachowało więc swój prowincjonalny (w porównaniu z Wilnem) wygląd. W 1908 roku w Kownie powstała parafia mariawicka, która istniała do końca 20-lecia międzywojennego.
Plany carskie nie na wiele się zdały, gdyż Niemcy zdobyli Kowno 18 sierpnia 1915 roku i okupowali je aż do 1919 roku. 21 grudnia 1918 roku agenci sowieccy powołali tu republikę radziecką, która nie ciesząc się poparciem Litwinów, ani tym bardziej Niemców, upadła po kilkunastu dniach. W mieście zaczęła rządzić kierowana przez Basanavičiusa Taryba z Smetoną, Voldemarasem i Narutowiczem i innymi w składzie (Wilno było pod okupacją sowiecką). W dwudziestoleciu międzywojennym Kowno stało się de facto (choć nie de iure) siedzibą władz państwowych. Z prowincjonalnego miasteczka przekształciło się w miasto na skalę regionu. Tu miały swą siedzibę ośrodki naukowe, gospodarcze, bankowe i kulturalne Litwy. Zorganizowano Uniwersytet im. Witolda Wielkiego, konserwatorium oraz Szkołę Sztuki. Powstał teatr dramatyczny, oraz pierwsza na Litwie rozgłośnia radiowa.
W 1940 roku Kowno liczyło 160 tys. mieszkańców (w ciągu dwudziestu lat niepodległości liczba mieszkańców wzrosła dwukrotnie). To tutaj (a nie w Wilnie) „sejm ludowy” proklamował samolikwidację państwa i przyłączenie się do ZSRR. Po wejściu Niemców Litwini zorganizowali w Kownie pogrom, w którym zginęło ponad 2 tysiące Żydów.
W czasie okupacji niemieckiej w mieście swą siedzibę miały władze hitlerowskie. W tzw. IX forcie kowieńskim Niemcy urządzili obóz koncentracyjny (KL Kauen), w którym zgładzono około 100 tys. Żydów i Cyganów.
15 maja 1972 student Romas Kalanta dokonał publicznego samospalenia na skwerze przy Alei Wolności, w proteście przeciwko okupacji Litwy przez ZSRR, co stało się powodem dwudniowych krwawych zamieszek w mieście.