Procol Harum - Whiskey Train.mp3
-
- - FELLINI -
- - LECH MAJEWSKI -
- - Quentin Tarantino -
- filmy -1872-1900 Pierwsze Filmy w Historii -
- Linux -
A Good Year -
A Midsummer Night's Dream -
Absolwent -
Aretha Franklin -
Arszenik i stare koronki -
Całkowite zaćmienie -
Deep Purple -
Dziewiąte Wrota -
fizyka kwantowa wykłady -
fraktale -
Good Night and Good Luck -
Grek Zobra -
Hair -
historia na fotografii -
Imię róży -
Kawa i Papierosy -
Kotka na gorącym blaszanym dachu -
Kult -
Led Zeppelin -
Łowca androidów -
Mistrz i Małgorzata -
Monty Python -
Nieznośna lekkość bytu -
Portishead -
Radiohead -
Renoir Pierre-Auguste -
Rubens Peter Paul -
Rzymskie wakacje -
Seurat Georges -
Siódma pieczęć -
Sisley Alfred -
Smażone zielone pomidory -
Spitzweg Carl -
Spotkania na krańcach Świata -
Śmierć w Wenecji -
Śniadanie u Tiffany'ego -
To wspaniałe Życie -
Trzy kolory -
Turner Joseph Mallord William -
Vanilla Sky -
Vincent van Gogh -
Viva Maria -
Waterhouse John William -
Wichrowe Wzgórza -
wikipedia artykuły
. . . . .Procol Harum – brytyjska grupa rockowa grająca progresywny rock. Założona została we wczesnych latach sześćdziesiątych przez Garry'ego Brookera i Keitha Reida jako zespół grający rhythm and blues, pod wyraźnym wpływem amerykańskiego zespołu The Band. Grupa nigdy nie wyzbyła się swych korzeni i typowe dla R&B brzmienie towarzyszyło jej zawsze. Początkowo grali w lokalnych klubach repertuar taneczny. Przełomem było wydanie w 1967 pierwszego singla, który zawierał przebój "A Whiter Shade of Pale" (co na polski nieściśle przetłumaczono jako "Bielszy odcień bieli"). Od tego czasu zespół cieszył się niesłabnącą popularnością przez następne dziesięciolecie. "A Whiter Shade of Pale" był w istocie luźną rockową adaptacją "Arii na strunę G" Bacha. Kolejne przeboje były już w pełni autorstwa grupy, a w zasadzie spółki Brooker–Reid. Do najbardziej znanych należą: "Conquistador", "Shine on Brightly", "A Salty Dog", "Whisky Train", "Whaling Stories", "Simple Sister", "Grand Hotel", "Pandora's Box". Bogate brzmienie grupy oparte było na rozbudowanej sekcji instrumentów klawiszowych (Brooker, Fisher), melodyjnej gitarze, łagodniej grającej sekcji rytmicznej, czystym śpiewie Brookera oraz częstych orkiestrowych aranżacjach. Zespół, rozwinąwszy swe charakterystyczne, progresywne, a zarazem lekkie brzmienie, wypełnił lukę pomiędzy awangardą progresywnego rocka (Yes, King Crimson, ELP) a muzyką środka.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Pobierz