Alvin Toffler - Future Shock (1970).pdf

Alvin Toffler (ur. 03.10.1928 - zm. 27.06.2016 r.) - amerykański pisarz, socjolog i futurolog. Alvin Toffler jest przedstawicielem nurtu tzw. "nauki stosowanej". Książki pisze wspólnie z żoną Heidi Toffler. Głównym pojęciem, do którego Toffler odwołuje się w swoich pracach, jest technologia. Cała historię ludzkości rozpatruje on w kontekście trzech następujących po sobie fal technologicznych:

* pierwsza fala - agrarna - związana była zdaniem Tofflera z pojawianiem się około 10 000 lat temu wynalazkami i umiejętnościami związanymi z rolnictwem i upowszechnieniem osiadłego trybu życia
* druga fala - przemysłowa to związane z wynalazkiem druku i maszyny parowej pojawienie się industrializmu; wzbierająca około 300 lat temu fala przyniosła wytwarzanie stali, elektryczność, nowe środki transportu i masowej komunikacji, standaryzację i uniformizację
* trzecia fala - doświadczana zdaniem Tofflera obecnie, związana jest bezpośrednio z powstaniem nowych technologii umożliwiających nieograniczoną komunikację między jednostkami dzięki rozwojowi usług i odejściu od masowej produkcji; trzecia fala jest jedynie w początkowej fazie i spotyka opór obrońców drugiej fali

Najważniejsze w teorii Tofflera jest teza o nachodzeniu na siebie różnych form i faz cywilizacyjnych. Wg niego Zjawisko to przybiera na sile zwłaszcza w ostatnim półwieczu, kiedy to nastąpiło ogromne przyśpieszenie rozwoju technologicznego przy jednoczesnej globalizacji i wciągnięciu niemal wszystkich krajów w wir gospodarki światowej.

Wnioskiem, jaki wyciąga Toffler z tezy o nakładających się na siebie falach cywilizacyjnych jest nieprzewidywalność procesów historycznych. Przewidywanie takie jest możliwe w ramach jednej, określonej fali, wszelkie przewidywania natomiast tracą na wartości gdy występują zderzające się różne fale i żadna nad innymi nie góruje. W obliczu takich zmian tracą na wartości zastane podziały na prawicę, lewicę, konserwatyzm, reakcję czy awangardę.

Nie powstał język, w którym można by wyrazić nękające nas problemy, nie ma wizji odsłaniającej kształt przyszłości, ku której zmierzamy, nie istnieje program, który miałby na celu przyspieszenie i ułatwienie przejścia do nowej epoki.

Wydane w ponad trzydziestu językach prace Alvina i Heidi Tofflerów, publicznie lub prywatnie cytowane były przez takie postacie ze świata polityki jak Yasuhiro Nakasone czy Michaił Gorbaczow. Kiedy Trzecią falę opublikowano w Chinach, została natychmiast zaatakowana jako rozsiewacz "duchowej zgnilizny Zachodu" i wycofana z obiegu. Kiedy jednak po wystąpieniu Deng Xiaopinga ponownie zezwolono na jej sprzedaż, znalazła się na drugim miejscu chińskiej listy bestsellerów.

Stała się biblią ruchu demokratycznego, a kiedy ze stanowiska przewodniczącego partii komunistycznej usuwano Zao Ziyanga, który wykazał zbyt wiele zrozumienia dla studentów demonstrujących na placu Tienanmen, jednym z argumentów stało się jego spotkanie z Tofflerami.

Chociaż oboje bronią się przed słowem "przepowiednie", argumentując, że nikt nie może znać przyszłości, jest zarazem prawdą, że udało im się z wyprzedzeniem opisać wiele zdarzeń, które potem wstrząsały światem. Mówili więc o komputerach, rozpadzie rodziny komórkowej, klonowaniu i kontroli urodzin, o nowych formach organizacji antybiurokratycznych, mnożeniu się nisz rynkowych i nisz komunikacyjnych, o rozwoju aliansów politycznych na rzecz jednej, konkretnej sprawy, o grupach nieformalnych i zainteresowaniu demokracją elektroniczną.

W ostatniej książce, War and AntiWar (Wojna i antywojna), wypracowanym wcześniej metodom analizy poddają współczesne problemy wojny i pokoju.