Errata do biografii - Józef Łobodowski.wmv

Jozef Lobodowski (19 marca 1909 - 18 kwietnia 1988) byl poeta szczegolnym w najnowszej historii literatury polskiej. Byl autorem wielowatkowej, wielonastrojowej poezji: lirycznej, refleksyjnej, erotycznej, poezji o tematyce hiszpansko - arabsko - srodziemnomorsko - orientalistycznej, poeta niespokojnym, kontrowersyjnym, o niebywalym bogactwie slowa, polemista - pasjonatem.

Prawie dziesiec lat dziecinstwa Lobodowski spedzil na Kaukazie. To rozbudzilo jego zainteresowanie swiatem z pogranicza Orientu. Debiutowal tomikami wierszy w 1929 i 1931 roku, ale dopiero jego dalsze tomy: O czerwonej krwi (1931), W przeddzien (1932), Rozmowa z ojczyzna (1935) i Demonom nocy (1936) wywolaly wrzawe, ktora odbila sie szerokim echem w calej II Rzeczypospolitej. Pierwszy z tych tomow ulegl konfiskacie, za inne autor byl atakowany ze wszystkich stron. Wczesna jego tworczosc, nazwana "poezja Cezarego Baryki", byla jakby buntem domagajacym sie sprawiedliwiego ladu w wolnej Polsce. Tom poezji Rozmowa z ojczyzna przyniosl mu w 1937 roku "Nagrode Mlodych" Polskiej Akademii Literatury.

Kleska wrzesniowa w roku 1939 rzucila Lobodowskiego wraz z resztka brygady zmotoryzowanej plk. Maczka na Wegry a potem do Francji, gdzie aresztowany przez policje francuska spedzil w wiezieniu kilka miesiecy. W 1941 roku przeszedl granice hiszpanska w Pirenejach, ale wpadl w rece strazy granicznej i znowu osadzono go w wiezieniu, tym razem hiszpanskim, na poltora roku. Zona jego zginela w Polsce podczas okupacji, zamordowana przez Niemcow. Lobodowski osiadl na stale w Hiszpanii, w Madrycie. Dawny lewicowiec, stal sie po wojnie nieprzejednanym antykomunista. Byl jednym z zalozycieli i glownych wspolpracownikow Sekcji Polskiej Radia Madryt. Wyjezdzal czesto do Anglii i Francji w sprawach emigracyjnych. W Polsce Ludowej obowiazywal na Lobodowskiego zapis cenzury, az do roku 1989.