1926mccall.jpg
-
1STARE ETYKIETY -
2015 -
2016 -
2017 -
2018 -
Arytmetyka dla kl.0-1 -
Boże Narodzenie -
BOŻE NARODZENIE -
Boże Narodzenie, Nowy Rok -
Chrzciny -
CHRZCINY -
Chrzciny,Komunia -
dla Babci ,Dziadka -
dla Babci i Dziadka -
dla Mamy -
dla Teściowej -
Dziecięce -
DZIECIĘCE -
Dzień Chłopaka -
edukacja polonistyczna - karty pracy -
EKOLOGIA - super ilustracje kolorowe -
Glamour and Romance -
Imienin, urodziny -
Imieniny -
IMIENINY -
Inne -
INNE -
kanapy -
Komunia -
KOMUNIA -
krzyżówki -
Mama -
Mama,Teściowa -
Matka -
Nowa Era -
Obrazki retro -
Ptaki i kwiaty -
sprawdz.matem.kl. I NOWA ERA -
SPRAWDZIANY - NOWA ERA KL. II -
Ślub -
ŚLUB -
Ślub, rocznice -
Ślub,rocznice -
Urodziny -
URODZINY -
Walentynki -
Wielkanoc -
WIELKANOC -
XIX i XX wiek w fotografii retro -
zaproszenia
Suknie były więc zawsze aż do lat 20. długie. Na przełomie XIX i XX wieku stopniowo się skracały, na co miały wpływ wybuch wojny światowej i związana z nim rosnąca rola kobiet w gospodarce - pozbawione opieki mężczyzn przejęły ich zadania, które wymagały praktyczniejszego ubioru. Wzrastająca liczba pracujących w miastach kobiet z niższych warstw także miała wpływ na radykalne podniesienie rąbków sukni aż do kostki.
Powszechną modę na długość za kolano wprowadziły jednak kobiety z wyższych sfer. Zafascynowane jazzem i szybkimi, wymagającymi ruchu tańcami, pędem cudu techniki, jakim był wtedy samochód, sportami, które coraz częściej uprawiały, uwolniły się od gorsetu, a wraz z nim od dyktatu wąskiej talii. Modne więc stały się sukienki o prostym fasonie, z obniżoną, nie zwężaną talią, podkreślaną w biodrach kokardą, ozdobną listwą lub zbluzowaniem materiału. Rąbek spódnicy zasłaniał kolana, ale w niektórych modelach sukien ukazywały je odważnie pionowe rozcięcia tkaniny, wycinane w zęby, układane w fałdy lub odpowiednio marszczone. Dekolty nadal były w wieczorowych sukniach głębokie, ale zgodnie z panującą modą na geometrię przyjmowały kształt litery V. Sylwetka była zgeometryzowana w całości i przypominała prostokąt, a tak mało kobiecy charakter sukni (wzmocniony przez modę na płaski biust, chłopięcą sylwetkę i krótką fryzurę „w kask") zastępowały modne w tym okresie przezroczyste materiały i głęboko wycięte podszewki, które dodawały sylwetce pożądanej lekkości. Wieczorowe suknie szyto z muślinu i jedwabiu, a ozdabiano cekinami, biżuteryjnymi wstawkami i dołami szytymi ze skosu. Wszystkie te zabiegi miały na celu podkreślenie dynamizmu i młodzieńczego charakteru ówcześnie obowiązującej mody na kobietę aktywną.
Moda jednak niestałą jest - już na początku lat 30. powróciła kobieta romantyczna i suknie wieczorowe do ziemi, a wraz z nią tyle kobiece, co niepraktyczne, podkreślanie wąskiej talii i długiej linii nóg. O tym jednak innym razem.