Nie masz jeszcze własnego chomika? Załóż konto

Droga do zatracenia (Lektor PL).avi

smokerdelight / Galeria / kino amerykańskie (123) / Droga do zatracenia (Lektor PL).avi
Download: Droga do zatracenia (Lektor PL).avi

782,48 MB

Długość filmu: 111 min

0,0 / 5 (0 głosów)
Sam Mendes należy do rzadkiego gatunku reżyserów, dla których przeprowadzka do Ameryki nie oznaczała utraty własnego stylu, lecz połączenie tradycji brytyjskiej z przenikliwą obserwacją Nowego Świata. Za każdym razem z tej angielsko-amerykańskiej mieszanki wychodzi niesamowita mikstura. Tak było w "American Beauty", a ostatnio w "Drodze do szczęścia". Pomiędzy nimi powstała "Droga do zatracenia" - dramat niemal szekspirowski, a jednocześnie mocno zakotwiczony w amerykańskiej materii.

Reżyser osadził akcję w "ostatniej mitotwórczej epoce Ameryki" – jak sam to ujął w komentarzu zawartym na płycie – czyli w epoce prohibicji. W samym centrum historii mamy mafijne porachunki, bogatą rodzinę utrzymującą się z nielegalnych źródeł finansowania i zemstę za przelaną krew, w tle – elementy jeszcze bardziej standardowo łączone z kinem gangsterskim, jak Al Capone, brudne pieniądze. Streszczenie fabuły może mylnie sugerować, że film Mendesa to kino gangsterskie, jednak "Droga do zatracenia" to bardziej dramat psychologiczny, perfekcyjnie skonstruowany, zagrany i wyreżyserowany.

Na podstawie komiksu Maxa Allana Collinsa i Richarda Raynera Mendes wykreował mocną opowieść o zmaganiach ze słabościami, sile i zemście. A przede wszystkim – o relacjach ojcowskich. Władza przedstawionej w filmie irlandzkiej rodziny mafijnej opiera się na silnym ojcu, Johnie Rooneyu (Paul Newman). Jego prawdziwy syn jest zbyt dandysowaty (z pięknie, lekko zaznaczoną przez Daniela Craiga nutą histerii), byśmy mogli myśleć o nim jak o następcy swojego ojca. Prawdziwy bohater to Michael Sullivan (Tom Hanks), którego Rooney objął opieką, gdy ten był jeszcze dzieckiem. Dorosłemu Sullivanowi Rooney zleca brudną robotę, co często sprowadza się do porządkowania spraw po czarnej owcy rodu Rooneyów. Toczącą się na ekranie historię oglądamy – przynajmniej częściowo – oczami Sullivana Juniora. Ale nie jest to bynajmniej naiwne spojrzenie na świat dorosłych. Stajemy się świadkami przełomowego momentu w życiu chłopaka: momentu, w którym dorośnie, pozna prawdę o swoim ojcu i zostanie wystawiony na poważną próbę.

Tę rozgrywkę pomiędzy ojcami i synami dopełnia demoniczna postać Harlena Maguire'a granego przez Jude'a Lawa. Nosi melonik, potem zyskuje blizny na twarzy, co tworzy wokół niego subtelną aurę szaleństwa. To fotograf i jednocześnie morderca, któremu powierzono zadanie wyśledzenia i zabicia obu Sullivanów. Od razu staje się jasne, że jest twórcą i niszczycielem w jednym: fotografuje ciało dla gazety tuż po dokonaniu zbrodni. Ze znawstwem komponuje kadr, a w nim zmarłego. Gdy okaże się, że ofiara jeszcze oddycha, nie zawaha się ją udusić... Jest autorem fotografii, która, zachowując chwilę, uśmierca – w tym wypadku ta metafora okazuje się mieć znaczenie jak najbardziej dosłowne.

Komentarze:

Nie ma jeszcze żadnego komentarza. Dodaj go jako pierwszy!

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować

Inne pliki do pobrania z tego chomika
The Big Lebowski 1997.avi play
obsada: Jeff Bridges, John Goodman, Julianne Moore, Stev ...
obsada: Jeff Bridges, John Goodman, Julianne Moore, Steve Buscemi, John Turturro, reżyseria: Joel Coen, zdjęcia: Roger Deakins, muzyka: Carter Burwell szczegóły: komedia, USA, 1997, 112 min Filmy o hippisach to rzadkość. A już film, w którym hippis odgrywa najważniejszą rolę, to zupełnie niewiarygodna sprawa. Jednak pewne znane w Hollywood rodzeństwo postanowiło bohaterem recenzowanego filmu uczynić właśnie leniwego, mającego wszystko w głębokim poważaniu człowieka, który nadal żyje w latach 80., choć te już dawno się skończyły. Historia opowiedziana w tym obrazie jest historią komediowo-ironiczną, a czarnego humoru naprawdę nie brakuje. Kilka tekstów bez problemu powinno otrzymać miano kultowych, żeby przytoczyć tutaj choćby słynne "Shut a fuck up, Donny!", spływające raz po raz z ust jednego z bohaterów, Waltera Sobchaka. Ale teksty tekstami. Tutaj nie one odgrywają najważniejszą rolę. Ważniejsze od nich są bez wątpienia brawurowe postacie, wykreowane przez genialnych aktorów. Kogo mam na myśli? Choćby grającego główną rolę Jeffa Bridgesa, który bez wątpienia stworzył tutaj jedną z najlepszych kreacji w swojej długiej karierze. Idealnie odgrywa postać Jeffreya Lebowskiego, zwanego przez wszystkich Kolesiem. Aktor gra na całkowitym luzie, nie spina się, jest bardzo charakterystyczny. Można by pomyśleć, iż Bridges naprawdę był kiedyś hippisem, bo żeby aż tak wczuć się w graną przez siebie postać? Ale jest jeszcze jeden aktor, który w tym filmie przykuwa naszą uwagę, może nawet bardziej niż Koleś. Mowa tu oczywiście o odtwarzającym rolę wspomnianego już wyżej Waltera Johnie Goodmanie, który każdą swoją obecnością na ekranie, kradnie pozostałym aktorom widowisko. Po graniu w raczej mało wymagających produkcjach, aktor ten pokazał, na co go naprawdę stać. Podobny przebłysk geniuszu zdarzył mu się kilka lat wcześniej, kiedy grał w "Barton Fink". Ale postać stworzona w tamtym filmie diametralnie różni się od Waltera Sobchaka. Sobchak jest weteranem z Wietnamu i stale o tym przypomina. jest porywczy i żądny wygranych (patrz scena z pistoletem w kręgielni). Jest także najlepszym przyjacielem Kolesia. I to na pewno czyni go wyjątkowym. Kolejnym ewenementem w obsadzie jest z pewnością John Turturro, który, choć pojawia się na ekranie zaledwie na kilka minut, swoją kreacją wzbudza gromki śmiech. W tym filmie mamy wszystko, co powinna mieć komedia absurdu. Trzech szalonych nihilistów, straszących swoich dłużników tchórzofretkami i posługującymi się niemieckim, strasznie okaleczanym przez jednego z nich. Mamy młodą żonę bogatego starca, który tylko czeka na okazję, by zabawić się z kimś młodszym. Znalazło się miejsce dla hiszpańskiego kręglarza, który lubi dzieci i ubiera się, niczym na karnawał. W końcu dostajemy też świetne dialogi, które, mimo iż napakowane przekleństwami, tym bardziej śmieszą. I oczywiście na koniec zostawiam wzmiankę o kilku genialnych scenach, które na długo pozostaję w pamięci. Po obejrzeniu tego filmu będziecie go mogli bez wahania nazwać filmem kultowym. Polecam.
Barton Fink 1991.avi play
obsada: John Turturro, John Goodman, Judy Davis reżys ...
obsada: John Turturro, John Goodman, Judy Davis reżyseria: Ethan Coen, Joel Coen, scenariusz: Ethan Coen, Joel Coen, zdjęcia: Roger Deakins, muzyka: Carter Burwell szczegóły: dramat, USA, 1991, 116 min Film braci Coenów opowiada historię tytułowego Bartona Finka, pisarza, scenarzysty, który po napisaniu świetnej sztuki otrzymuje propozycję pracy w filmie. Kuszony dobrymi warunkami finansowymi i możliwościami rozwoju, podpisuje kontrakt. Niestety, gdy dostaje do napisania scenariusza do filmu klasy B, nie potrafi znaleźć inspiracji. Szukając weny twórczej poznaje kilka osób, które całkowicie odmienią jego życie. Z pozoru prosta historia, dzięki scenariuszowi i reżyserii braci Coenów staje się niesamowicie wciągająca i nabiera satyrycznego charakteru. Hollywood przedstawione zostało jako piekło, gdzie wciąż panuje duszna i przytłaczająca atmosfera. Główny bohater nie potrafi znaleźć odpowiedniej historii i szuka w swojej głowie wzniosłych myśli, a przecież ma do napisania prostą historię, bez większego morału, gdzie najważniejsza będzie akcja. Z drugiej strony uważa się on za kogoś lepszego, a może powinien po prostu posłuchać co inni mówią. Ignoruje opowieści Charliego Meadowsa. Nie dostrzega problemów zwykłego człowieka, a bardziej liczy się pijący i staczający się na dno inny scenarzysta. Później cała fabuła zostaje niesamowicie zagmatwana, a nawet prawie całkowicie odwrócona. Końcowa scena na plaży może wydawać się dość dziwna, ale jej największą zaletą zdecydowanie jest wielość interpretacji. Taka końcówka nie pozostawia widza obojętnym i wymaga od niego zastanowienia. "Barton Fink" jest obrazem eklektycznym, o czym już na samym początku wspominałem. Miesza w sobie różne gatunki, takie jak dramat, komedia, horror, ale co najciekawsze nawet surrealizm. Takie sceny, jak odklejająca się tapeta, komary czy chociażby fryzura Bartona, może nie dokładnie, ale przypominały mi trochę elementy z "Głowy do wycierania" Davida Lyncha. Wychodzący z podziemi Steve Buscemi czy symboliczne zakończenie to kolejne dowody na surrealistyczną wizję świata. Bracia Coenowie świetnie dostosowują tempo swojej opowieści. Z początku wszystko idzie dość wolno, ale później zostaje przyspieszone i znów zwolnione. Bracia-reżyserowie bawią się także filmowymi stereotypami i oczywiście muszą obsadzić, gdzieś niezawodnego Steve'a Buscemiego. Mieszanie konwencji i ciągłe zmiany dynamiki historii wymagały od Joela i Ethana Coenów niebywałych umiejętności, za które zostali nagrodzeni na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes. Nie można również zapomnieć o genialnych aktorach Johnie Turturro i Johnie Goodmanie. Grali oni niczym najlepsza orkiestra, genialnie wczuwając się w swe barwne postacie. Także dużą zaletą są bardzo charakterystyczni bohaterowie drugoplanowi i epizodyczni. Detektywi, Jack Lipnick, Ben Geisler, Audrey Taylor idealnie dopasowują się do całości tego arcydzieła. Bardzo zachęcam do obejrzenia "Bartona Finka", a jako dodatkowy argument mogę powiedzieć, że w filmie znajdziecie także mnóstwo czarnego humoru oraz zaskakujących, inteligentnych dialogów.
Hudsucker Proxy 1994.avi play
obsada: Tim Robbins, Paul Newman, Jennifer Jason Leigh, ...
obsada: Tim Robbins, Paul Newman, Jennifer Jason Leigh, John Goodman reżyseria: Joel Coen, zdjęcia: Roger Deakins, muzyka: Carter Burwell szczegóły: komedia, USA, 1994, 111 min Nrville Barnes dostaje posadę w firmie Hudsucker Industries. Jest z tego bardzo zadowolony. Wkrótce pragnie przedstawić swój projekt zabawek. Ale powoli zdaje sobie sprawę jak działa ta potężna firma .... "jestem młodym kapitalistą - można mnie kupić i można mnie sprzedać"
The Men Who Stares At Goat.avi play
obsada: George Clooney, Jeff Bridges, Ewan McGregor, Kev ...
obsada: George Clooney, Jeff Bridges, Ewan McGregor, Kevin Spacey reżyseria: Grant Heslov, scenariusz: Peter Straughan, zdjęcia: Robert Elswit, muzyka: Rolfe Kent szczegóły: dramat/czarna komedia, USA, Wielka Brytania, 2009, 90 min Jednym z tytułowych facetów gapiących się na kozy jest Lyn Cassidy (George Clooney), były członek wojskowej jednostki specjalizującej się w rozwijaniu paranormalnych umiejętności. Uformowanemu w latach 80-tych oddziałowi o nazwie Armia Nowej Ziemi przewodził hipis Django (Jeff Bridges), któremu służba w Wietnamie otworzyła oczy na nowe możliwości. W zaaprobowanym przez dowództwo oddziale nosi się długie włosy, zażywa halucynogeny, a musztrą jest nauka tańca. Sielanka nie trwa jednak długo: w następstwie dramatycznego wydarzenia, jednostka zostaje rozwiązana. Reporter Bob Wilton (Ewan McGregor) poznaje Cassidy'ego zupełnie przypadkiem, gdy zdradzony przez żonę wyrusza do Iraku, by dowieść swej męskości. Zafascynowany historią Cassidy'ego, postanawia towarzyszyć mu w biznesowej wyprawie do Kuwejtu, która szybko okazuje się reaktywacyjną misją ANZ. Bezsprzeczną gwiazdą jest tu George Clooney. Nic dziwnego: sam zajął się produkcją, a reżyserię powierzył staremu znajomemu, Grantowi Heslovowi. Ten doskonale wiedział jak wykorzystać aktorski potencjał kolegi. Humor "The Men Who Stare at Goats" opiera się na nieprzesadnym absurdzie, który w przewrotny sposób urzeczywistnia oparte ponoć na faktach zdarzenia. Ale czy na pewno? Sięgając pamięcią do wyreżyserowanego przez Clooneya kpiarskiego "Niebezpiecznego umysłu", można mieć wątpliwości. Nie jest to zresztą specjalnie istotne. Clooney, łącząc polityczne zaangażowanie z aktorską zgrywą, oddaje w ręce potencjalnego widza solidny kawał niejednoznacznej rozrywki. Kogo rozbawił, ale i poruszył "Niebezpieczny umysł i "Tajne przez poufne", temu spodoba się "The Men Who Stare at Goats" - aktor puszcza oko do fanów, wyraźnie nawiązując do swych ostatnich kreacji. Rodzi się w ten sposób tradycja bohatera clooneyowskiego - melancholijnego i paranoicznego, odrobinę przerysowanego bojownika o własne odkupienie - który zaczyna funkcjonować w oderwaniu od swych mistrzów: braci Coen i Charliego Kaufmana. "The Men Who Stare at Goats", dopisując się do szeregu udanych produkcji w jego producencko-aktorsko-reżyserskiej filmografii, dowodzi, że Clooney ma swoje ambicje. Cudowny to moment w erze współczesnego Hollywood: oto mamy ikonę, która nie tylko dobrze prezentuje się w smokingu, ale stanowi też o klasie produkcji reklamowanych swym nazwiskiem.
Pancho Villa we własnej osobie Lektor PL.rmvb play
kraj: USA rok produkcji: 2003 czas trwania: 110 min reż. ...
kraj: USA rok produkcji: 2003 czas trwania: 110 min reż.: Bruce Beresford Meksyk, 1914 rok. Pancho Villa (Antonio Banderas) przewodzi zbrojnej rebelii przeciwko reżimowi prezydenta Huerty. Wpada na genialny pomysł, jak wesprzeć finansowo i medialnie sprawę rewolucji. Nawiązuje kontakt ze słynnym reżyserem, D.W. Griffithem (Colm Feore) i sprzedaje mu prawa do nakręcenia filmu o sobie. Zgadza się również, by hollywoodzka ekipa filmowała na żywo walki rewolucjonistów. Wkrótce do Meksyku przybywają wysłannicy Griffitha, i z poświęceniem rozpoczynają pracę nad prekursorskim, wojennym reality show. Oparta na faktach opowieść o mało znanym epizodzie z życia legendarnego meksykańskiego rewolucjonisty, Pancho Villi, żyjącego w latach 1878-1923. Antonio Banderas za rolę w filmie otrzymał nominację do Złotego Globu i Emmy.Osnute na faktach: w 1914 meksykański rewolucjonista Pancho Villa zaproponował Hollywood nakręcenie filmu o sobie, aby zdobyć środki na swoją wojnę z rządem. Plus Emmy dla Antonio Banderasa w roli tytułowej oraz wiele innych nagród i wyróżnień
Skrzypce Lektor PL.rmvb play
gatunek: dramat kraj: Meksyk rok produkcji: 2006 czas tr ...
gatunek: dramat kraj: Meksyk rok produkcji: 2006 czas trwania: 99 min reżyseria: Francisco Vargas scenariusz: Francisco Vargas Za mało wciąż wiemy o współczesności takich państw jak Meksyk. Tymczasem w całej XX-wiecznej historii nie było chyba innego kraju, w którym tak długo – przeszło 70 lat! – trzymałby się ustrój autorytarny (od lat 20. do 2000 roku niepodzielną władzę sprawowała Partia Rewolucyjno-Instytucjonalna – Partido Revolucionario Institucional). Na mapie współczesnego świata niewiele jest też krajów, w których tak długo toczyłaby się regularna wojna domowa. Spadkobiercy kultur Olmeków, Azteków i Majów to dziś rolnicy egzystujący na granicy skrajnego ubóstwa: bez elektryczności, kanalizacji czy innych dobrodziejstw cywilizacji XXI wieku. Od dziesięcioleci, pod egidą Armii Wyzwolenia Narodowego im. Emiliano Zapaty, walczą o prawo do zachowania własnej tożsamości i autonomię w ramach Meksyku, ale dopiero niedawno o ich poczynaniach zaczęto głośniej mówić na arenie międzynarodowej. Zapatyzm inspiruje dziś antyglobalistów, bo jest walką z rasizmem pod każdą postacią i każdą szerokością geograficzną. Do jednego z epizodów tej walki – wiejskiej rewolty w stanie Guerrero sprzed 30 lat – nawiązują “Skrzypce” Francisco Vargasa. Na ulicach małych miasteczek występuje niecodzienny tercet muzyczny: skrzypek, 80-letni Plutarco, jego syn, gitarzysta Genaro i wnuk, kilkuletni Lucio. Muzykowanie nie jest ich jedynym zajęciem. Genaro walczy w powstańczym oddziale, a splot okoliczności zmusza też sędziwego skrzypka do wzięcia udziału w wojennej grze. Gdy okazuje się, że ukryta na polu powstańcza amunicja znalazła się na terenie zajętym przez rządowe wojsko, muzyk bez wahania wędruje do wrogiego obozu i koncertuje dla żołnierzy. A amunicję przenosi w futerale instrumentu.Obsypane nagrodami “Skrzypce” (m.in. w Cannes i San Sebastian) są pełnometrażowym debiutem fabularnym Francisca Vargasa Quevedo. Film jest kontynuacją wątków z nakręconego rok wcześniej krótkiego metrażu pod tym samym tytułem. Vargas zrobił na razie cztery filmy. Studiował teatrologię i fotografię (dyplom A.D. 1995), a pracę w showbiznesie zaczynał jako producent radiowy. I to właśnie w radiu zainteresował się kulturą muzyczną meksykańskich Indian, której poświęcił m.in. “Tierra caliente… se mueren los que la mueven”. Na planie tego filmu spotkał niezwykłego skrzypka, Angela Tavirę, któremu powierzył rolę główną w swoim fabularnym debiucie. Pierwowzorem postaci Plutarco jest skrzypek Carlos Prieto, który codziennie chodził do obozu wroga, by móc grać na swoim skonfiskowanym instrumencie. Nagrodzony za kreację w Cannes przeszło 80-letni Tavira, podobnie jak filmowy bohater, jako kilkunastolatek stracił prawą rękę, ale nie przeszkodziło mu to w muzycznej karierze. Jego charyzmatyczna osobowość budzi zrozumiały respekt w filmowych bohaterach i widzach. Najważniejszym bohaterem filmu jest muzyka. Oryginalna meksykańska muzyka ludowa i ta napisana na potrzeby filmu przez kuzyna odtwórcy roli Plutarco – Cuauhtemoca Tavira. Nie tylko towarzyszy bohaterom we wszystkich poczynaniach, ale nadaje ton całej opowieści pojawiając się w jej kluczowych momentach.
Annie Hall 1977.avi play
obsada: Woody Allen, Diane Keaton, Tony Roberts, Carol K ...
obsada: Woody Allen, Diane Keaton, Tony Roberts, Carol Kane reżyseria: Woody Allen, scenariusz: Woody Allen, Marshall Brickman, zdjęcia: Gordon Willis szczegóły: komedia, USA, 1977, 93 min „Annie Hall” przyniósł Allenowi ogromne uznanie (film chwalili zarówno krytycy jak i publiczność, dostał cztery Oscary, w tym za najlepszy film), a także pomógł płynnie przejść w dorosłość. Jego dotychczasowe filmy, „Bananowy czubek”, „Śpioch”, to w dużej mierze zwariowane komedie, tu mamy do czynienia z czymś więcej, z czymś co można nazwać złapaniem za nogi ducha czasu. Film, który pierwotnie miał się nazywać „Anhedonia”, co znaczy niezdolność odczuwania przyjemności, opowiada historię pewnego związku, którego już nie ma, a który kiedyś wydawał się szczęśliwy. Poznajemy ją we fragmentach, wyrzuconych z wyobraźni komika Alvy’ego. Wpadamy w różne płaszczyzny czasowe. Tu obrazek z dzieciństwa, tu z pierwszego nieudanego małżeństwa, tu z kolejnej wizyty u psychoterapeuty. Wszystkie zdarzenia, przywoływane są z pamięci z jednego powodu, z powodu Annie Hall. Bez zbędnego melodramatyzmu, taniej ckliwości i Bergamanowskiego ciężaru, Allen przeprowadza wiwisekcję współczesnego związku i współczesnej miłości, która ponoć trwa tylko trzy lata. Pokazuje ludzi, którzy nie potrafią zrezygnować ze swoich ambicji, ujarzmić swoich fobii, otworzyć się na drugiego i przyznać się przed sobą, że jednemu na drugim zależy. Ludzi, którzy próbują bagatelizować wszystko, oprócz siebie. Duże dzieci, którym wydaje się, że są wolni, a przecież ciągle tkwią w pajęczynie konwenansów. Mimo wszystko jednak, mimo całej ich naiwności, natręctw i neuroz, lubimy ich, kibicujemy, żeby się im udało. Dlaczego? Może dlatego, że żyją z pasją, potrafią się śmiać z siebie i wiedzą naprawdę co to jest ironia. W filmie Allena jest jeszcze coś, jakaś nuta, która wykracza pozna klasyczne rozpoznanie płynnej egzystencji. A co jeśli związek Alvy’ego i Annie rozpadł się bez przyczyny? Przecież widzicie ich, zdaje się mówić reżyser, przecież nie jest im źle. Może więc po prostu tak czasami się dzieje, że coś miedzy ludźmi gaśnie, nie wiedzieć czemu, nie wiedzieć jak. A ludzie, którzy jeszcze do wczoraj gotowali razem homary, idą po prostu każde w swoją stronę i po ich spotkaniu pozostają tylko „sny i przeciągi”.
Bruno 2009 Lektor PL.rmvb play
obsada: Sacha Baron Cohen, Richard Beymer, Ron Paul t ...
obsada: Sacha Baron Cohen, Richard Beymer, Ron Paul twórcy: reżyseria: Larry Charles, scenariusz: Sacha Baron Cohen, muzyka: Erran Baron Cohen szczegóły: komedia, USA, 2009, 83 min Potrójnie obsceniczny, dwa razy bardziej kontrowersyjny. Z wydepilowanym odbytem i metroseksualną aparycją - rolą austriackiego reportera na ekrany naszych kin powraca król złego smaku, Sacha Baron Cohen. Jego "Brüno" to odtwórcza masturbacja, w trakcie której nieustannie towarzyszyć nam będą rumieńce wstydliwej satysfakcji. Czy to dobry film? Nie. Ale za to zabawny jak cholera. Cohen nie przestaje szokować - jako Brüno, zadeklarowany gej i celebryta z niepohamowanym apetytem na sławę, przekracza wszelkie granice zdrowego rozsądku i przyzwoitości. Epatując frywolną seksualnością i absurdalnymi poglądami, nie oszczędza nikogo, narażając się całym narodowościom i grupom społecznym, każdej możliwej mniejszości i większości. Co gorsza, robi to bez wyraźnego, poza własnym (i naszym) zadowoleniem, celu. Bo jak inaczej odbierać nabijanie się z mediacji w sprawie konfliktu izraelsko-palestyńskiego lub drażnienie ortodoksyjnych Żydów i terrorystów? W popisach Cohena brakuje sprytu i ciętej satyry Borata - zastąpiła je wyrachowana forma publicznego poniżania. Ale brytyjski komik nie ma się czym martwić: wszystko ujdzie mu na sucho, bo całość sprzedaje pod odpowiednim hasłem. Podobnie jak "Borat", "Brüno" swą ekscentryczną personą rzuca trawionej uprzedzeniami i hipokryzją Ameryce wyzwanie, mimowolnie zmuszając ją do zrzucenia maski pozorów. Postacią przerysowanego geja Cohen uderza w zaściankowość i homofobię, bez skrępowania nabijając się ze swoich rozmówców. Tym razem poprzeczkę stawia sobie jednak zaskakująco nisko: prowokowanie nierozgarniętych blondynek, posługującej się monosylabami grupki amatorów polowań czy podstarzałego prowincjonalnego kongresmana Rona Paula, to pojedynki jednostronne i pozbawione elementu zaskoczenia. Na szczęście Brünowi z pomocą przychodzą sami rozmówcy, którzy nieświadomi zgrywy, notorycznie się ośmieszają.
Battle in Seattle Lektor PL.rmvb play
obsada: Martin Henderson, Michelle Rodriguez, Woody Harr ...
obsada: Martin Henderson, Michelle Rodriguez, Woody Harrelson, Charlize Theron twórcy: reżyseria: Stuart Townsend, scenariusz: Stuart Townsend, zdjęcia: Barry Ackroyd, muzyka: Neil Davidge szczegóły: dramat/przygodowy, Kanada, Niemcy, USA, 2007, 99 min Seattle to początek międzynarodowego ruchu alterglobalistycznego, jaki znamy dzisiaj. Po Seattle była jeszcze Praga, Genua z gwałtownymi protestami i wreszcie ukoronowanie działań zmierzających do integracji i globalizacji ruchu alterglobalistycznego – World Social Forum w Porto Allegre w 2001 r. Film opowiada o prawdziwej historii z 1999 roku, kiedy to dziesiątki tysięcy osób manifestowało w Seattle w czasie posiedzenia Światowej Organizacji Handlu (WTO). Miasto zostało kompletnie sparaliżowane i owładnięte chaosem, a delegaci przerażeni tym, co się stało, opuszczają posiedzenie. Opowieść przedstawiona jest z kilku różnych punktów widzenia: policjantów, protestujących, polityków, dziennikarzy... Kilkadziesiąt tysięcy przeciwników globalizacji protestuje przeciwko liberalizacji handlu światowego. Opowieść przedstawiona jest z kilku różnych punktów widzenia: policjantów, protestujących, polityków, dziennikarzy… Film oparty jest na autentycznych wydarzeniach mających miejsce w Seattle w 1999 roku.Przeczytaj: Mitologia światowej organizacji handlu | Wolnościowa krytyka globalizacji ekonomicznej
Kalifornia 1993 Lektor PL.avi play
Przewodnim tematem filmu Dominica Seny jest motyw zbrodn ...
Przewodnim tematem filmu Dominica Seny jest motyw zbrodni i jej wpływ na ludzkie życie. Reżyser poprzez osobę Briana, próbuje odpowiedzieć na pytanie, co skłania człowieka do popełnienia morderstwa. A także, jakie uczucia towarzyszą mordercy, w tym co robi. Mnogość interpretacji i odpowiedzi różni nas wszystkich, odmienny światopogląd reprezentuje Brian, a inny Early. Trudno ocenić czyje postępowanie jest zdecydowanie złe, a czyje dobre. Nie można określić tego jedynie na podstawie tego, że Early jest mordercą. Ważne jest tu też stwierdzenie Early'ego wobec Briana: "Jeśli nigdy nie widziałeś zamordowanego człowieka, to jak możesz pisać książkę o seryjnych mordercach, skoro tak naprawdę nic nie wiesz na ten temat?". Trzeba przyznać, że pod tym względem rola Early'ego w społeczeństwie jest jak najbardziej destrukcyjna. Nie potrafi bowiem odnaleźć się w realnym świecie. Nie widzi sensu w pracy i uczciwym życiu, o czym świadczy złudne marzenie o Kalifornii. Jego dotychczasowe życie w końcu go zgubi, on jednak nie zdaje sobie z tego sprawy. Równie negatywnie można postrzegać postać Briana czy Carrie. Z punktu widzenia normalnego człowieka zainteresowanie zbrodnią i mordercami to skrzywienie psychiki, a fascynacja złożonym mechanizmem zbrodni jest dla wielu z nas objawem choroby psychicznej. W takim wymiarze Brian jest zdeprawowanym i zboczonym człowiekiem ze "zwichniętą psychiką", dzięki czemu nie zasługuje na miano bohatera pozytywnego. Podobnie rysuje się postać Carrie, której można zarzucić skrajne zainteresowanie nagością, wyeksponowane w jej fotografiach. W tej opowieści nie ma bohatera pozytywnego, chociaż najbliżej tego schematu stoi Adel, która nie jest złym człowiekiem. Właśnie poprzez chorobę umysłową, niesprzyjające warunki życiowe, czy trudną przeszłość tłumaczy się motywy postępowania seryjnych morderców. Nie mniej wyraźnym i znamiennym tematem opowieści jest tytułowa Kalifornia. W wyobrażeniu bohaterów jest ona Mekką przestępców i zboczeńców, miejsce wielkich możliwości i cel dążeń każdego Amerykanina. To wyobrażenie ma wiele twarzy w pojęciu każdego z czwórki bohaterów. Dla Briana i Carrie to rynek zbytu ich pomysłów, miejsce znalezienia wymarzonej pracy i nieograniczonych możliwości, stanowiących wspaniały start dla ich życia zawodowego. Kontrastowo jawią się nam fantastyczne poglądy Adel i Early'ego. Dla nich Kalifornia to również nowe życie i nowy świat. To także ucieczka od przeszłości i teraźniejszości, miejsce marzeń i snów. Imaginacja ukrytych pragnień bohaterów znajduje odzwierciedlenie w ich postępowaniu. Sposób życia Briana i Carrie pozwoli im na osiągnięcie sukcesu. Dla Adel i Early'ego nie jest to jednak możliwe. Pomimo iż są tak blisko, nie jest im dane tam dotrzeć. Czy to właśnie sprawiedliwość? Być może, ale jeśli tak, to dlaczego Brian, który staje się mordercą, trafia do Kalifornii i rozpoczyna tam nowe życie.
więcej plików z tego folderu...
Zgłoś jeśli naruszono regulamin
W ramach Chomikuj.pl stosujemy pliki cookies by umożliwić Ci wygodne korzystanie z serwisu. Jeśli nie zmienisz ustawień dotyczących cookies w Twojej przeglądarce, będą one umieszczane na Twoim komputerze. W każdej chwili możesz zmienić swoje ustawienia. Dowiedz się więcej w naszej Polityce Prywatności