zapomniałem
Nie masz jeszcze własnego chomika? Załóż konto

Bez przebaczenia (Lektor PL).rmvb

smokerdelight / Galeria / kino amerykańskie (123) / Bez przebaczenia (Lektor PL).rmvb
Download: Bez przebaczenia (Lektor PL).rmvb

418,86 MB

Długość filmu: 125 min

0,0 / 5  (0 głosów)
obsada: Clint Eastwood, Gene Hackman, Morgan Freeman, Richard Harris
reżyseria: Clint Eastwood,
scenariusz: David Webb Peoples,
zdjęcia: Jack N. Green,
muzyka: Lennie Niehaus, Clint Eastwood
szczegóły: western, USA, 1992, 130 min

W mojej ocenie Oskar dla najlepszego filmu był jak najbardziej zasłużoną nagrodą dla tego dzieła. Film tylko z pozoru wydaje się być jedynie współczesnym westernem opowiadającym o czasach dzikiego zachodu. W jego fabule zawarto poruszającą opowieść o człowieku, który nie tylko doświadcza brutalnych realiów życia na dzikim zachodzie, ale ukazuje także prawdziwe wartości oraz ciemne strony, które drzemią w nim samym, jak i każdy człowieku. Pokazuje jak życie potrafi być przewrotne, a źli ludzie działają pod płaszczykiem sprawiedliwości. Jakie w człowieku mogą zajść przemiany. Wpływ dobra na zło i odwrotnie. Jak szybko człowiek jest zdolny, by ocenić drugiego jedynie z pozoru i nie poznać w ogóle prawdziwej natury i duszy ludzkiej bliźniego.

Film zawiera w sobie prawdziwą naukę życia. Pokazuje, jak zgubny potrafi być alkohol, pod którego wpływem człowiek jest zdolny do nawet najbardziej okrutnych rzeczy (bohater za młodu był okrutnym, bez trwogi rewolwerowcem, który znakomity w swym fachu nie zważał na nic i potrafił nawet z zimną krwią zabić człowieka w chwilach zamroczenia alkoholowego, bez pardonu, dać upust wywoływanej przez alkohol agresji, której później nawet dobrze nie pamiętał, bo wszystko czynił po pijanemu). Pokazuje, że nawet tak zdeprawowanego człowieka o duszy ciemnej i złej jedynie prawdziwa miłość drogiej osoby wybawić może. Bohater porzuca dla ukochanej swoje dotychczasowe życie. Zmienia się pod wpływem bezwarunkowej miłości, którą obdarzyła go kobieta, która staje się później jego żoną. Kobiety, która była jego dobrą duszą, uwierzyła w niego, pokazała, że jego dotychczasowa droga życia prowadzi donikąd, do zatracenia, przynosi jedynie ból i cierpienie. Uczy go ona prawdziwych wartości życia. Pokazuje cel, jakim jest rodzina, dzieci, własna tożsamość. On to także potrafi dostrzec, bo prawda ma sens dla każdego człowieka.

Niesamowity urok nadaje dziełu jego klimat, który jest mroczny i tajemniczy. W obrazie przeważa mrok. Natomiast od strony technicznej "Bez przebaczenia" to, według mnie, prawdziwe arcydzieło. Rewelacyjny montaż (nagrodzony Oskarem) sprawia, że oglądanie strzelanin i bójek to niekwestionowana przyjemność. A sam finał filmu − strzelanina w barze to mistrzostwo pod względem reżyserskim. Warto wspomnieć, że w przedstawionym filmie Clint Eastwood wystąpił jako aktor (główna rola), reżyser, producent i współkompozytor, obraz został nagrodzony 4 Oskarami (w tym za najlepszy film), a dziś jest uważany za arcydzieło gatunku westernu.


"Bez przebaczenia" ukazuje, jak krucha jest granica między dobrem i złem oraz uświadamia, że zło rodzi kolejne zło, przypomina, jak ważne jest przebaczenie i wyrozumiałość, a także jak potrzebne jest uszanowanie godności drugiej osoby.

Komentarze:

Nie ma jeszcze żadnego komentarza. Dodaj go jako pierwszy!

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować

Inne pliki do pobrania z tego chomika
Adwokat Diabła Lektor PL.avi play
obsada: Connie Nielsen, Keanu Reeves, Al Pacino, Charliz ...
obsada: Connie Nielsen, Keanu Reeves, Al Pacino, Charlize Theron reżyseria: Taylor Hackford, scenariusz: Jonathan Lemkin, Tony Gilroy, zdjęcia: Andrzej Bartkowiak, muzyka: James Newton Howard, szczegóły: thriller, USA, 1997, 138 min Postać Szatana intrygowała twórców filmowych od zawsze. Motyw ten jest stale obecny w historii kina. Diabeł pojawiający się w rozmaitych filmach miał przede wszystkim przerażać, wywoływać strach u widzów. W dziele Taylora Hackforda jest jednak inaczej. Szatan to czarujący i przystojny mężczyzna, bardzo inteligentny i tajemniczy. Dobrze zna człowieka, jego wady i pragnienia, potrafi nim manipulować, jednakże daje mu wolną wolę, moc decydowania o własnym losie. Akcja rozpoczyna się w momencie rozprawy sądowej. Kevin Lomax to świetny młody prawnik, który jak dotąd nie przegrał żadnej sprawy. Jego charyzmatyczna osobowość potrafi wpływać na ławę przysięgłych tak, że zawsze podejmuje decyzję według jego myśli. Tym razem Kevin musi się zmierzyć z trudną sprawą - oskarżonego o molestowanie seksualne nauczyciela. Chociaż Lomax jest pewien, że jego klient jest winny, decyduje się go bronić. W spektakularny sposób wygrywa proces. Od razu po tym sukcesie dostaje propozycję pracy w kancelarii w Nowym Jorku. Warunki proponowane przez bajecznie bogatego pracodawcę są wspaniałe, dlatego też młody prawnik wraz z żoną przenosi się do nowego apartamentu. Od razu dostaje trudną sprawę, bardzo kontrowersyjną, która powinna wzbudzić sprzeciw jego sumienia, jednakże tak się nie dzieje i Lomax zamiast zrezygnować, znowu wygrywa. Stopniowo żądza zwycięstwa zaczyna panować nad jego życiem. Zaniedbuje żonę Mary Ann, która popada w szaleństwo. Najważniejsza jest dla niego wygrana za wszelką cenę... Reżyser Taylor Hackford zebrał do filmu znakomitą obsadę. Keanu Reeves w roli młodego prawnika wypada bardzo przekonująco. Wspaniale odgrywa przemianę wewnętrzną bohatera, wyraźnie widać, jak odbijają się na nim wszystkie wydarzenia. Także Charlize Theron w roli Mary Ann jest świetna. Postępująca depresja i schizofrenia jej bohaterki są ukazane fantastycznie. Widać, że lekcję z psychoterapeutą bardzo się jej przydały. Jednakże, moim zdaniem, najlepszą kreację aktorską stworzył Al Pacino. Jako Szatan jest czarujący, po prostu rewelacyjny. Przypomina mi trochę Wolanda z "Mistrza i Małgorzaty". Posiada ogromną władzę, wystawia ludzi na próbę, świetnie się przy tym bawiąc. Diabelski śmiech dodaje mu uroku. Słysząc jak mówi słynne słowa: "Próżność... To mój ulubiony grzech", jesteśmy pewni, że przed oczami widzimy wcielonego Szatana. No, ale czego innego można było się spodziewać po Alu Pacino. Według mnie jest jednym z najlepszych aktorów w historii kina, sam w sobie jest reklamą dobrego filmu. "Adwokat diabła" zrobił na mnie niesamowite wrażenie. Przede wszystkim dlatego, że tak dobrze ukazuje ludzkie wady, stopniową degenerację człowieka. Zmusza do zastanowienia nad samym sobą, nad swoimi cechami charakteru. Dokąd zmierzamy, co tak naprawdę jest ważne w życiu. Zakończenie było dla mnie zaskakujące, stanowi przestrogę dla każdego. Szatan ciągle nas obserwuje, czeka na nasze potknięcia, aby wykorzystać nasze słabości...
Siedem Lektor PL.avi play
obsada: Morgan Freeman, Brad Pitt, Kevin Spacey, Gwyneth ...
obsada: Morgan Freeman, Brad Pitt, Kevin Spacey, Gwyneth Paltrow reżyseria: David Fincher, scenariusz: Andrew Kevin Walker, zdjęcia: Darius Khondji, muzyka: Howard Shore szczegóły: kryminał/thriller, USA, 1995, 123 min Jest w kinie obecny od zawsze archetyp zła. Diabeł to temat na tyle wdzięczny, co wyeksploatowany - trudno pod koniec lat 90. coś nowego na ten temat powiedzieć. Zło było eksterioryzowane do postaci najróżniejszych wampirów, demonów i obcych z kosmosu - ale i interioryzowane - w studiach bestialstwa hitlerowców, psychopatów i innych paskudnych kreatur. Ale jednocześnie w jakimś sensie nie tylko pozostawało odrażającym, ale także pociągało. Al Pacino w "Adwokacie diabła" fascynował, Hannibal-kanibal-Lecter hipnotyzował szalonym spojrzeniem, a Obcy z kosmicznej serii rodził skojarzenia falliczne. Gdy latem 1995 roku pojawił się film "Siedem" Davida Finchera - od razu niemal zaklasyfikowany został jako obraz niezwykły. Wciągający. Głęboki jak mroczna jaskinia. Pokazujący zło w stanie "czystym" - demonicznym, fascynującym, a jednocześnie przerażająco ludzkim. Dwóch detektywów tropi mordercę. Schemat stary jak samo kino. Tym razem przeciwnikiem tego idealnie niedobranego a politycznie hiperpoprawnego duetu (młody, porywczy, biały o mentalności kowboja Mills - i zmęczony, stary intelektualista murzyn Sommerset) jest maniak, zabijający ludzi według klucza 7 grzechów głównych - na początku policjanci znajdują człowieka, który umarł z przekarmienia, potem zaszlachtowanego prawnika, którego krwią ktoś napisał "chciwość"... Kto stoi za tymi morderstwami? Do czego zmierza? I jak go powstrzymać? Węsząc w zakamarkach wielkiego, brudnego miasta - czy studiując dzieła klasyków w starej bibliotece? Mamy w tym filmie wszystko, czego oczekiwać można po dobrym thrillerze - wartką akcję, bohaterów, do których od razu niemal czuje się sympatię, nieoczekiwane zwroty akcji. Tymczasem jednak film sprawdza się - oprócz warsztatowej perfekcji i doskonałej gry aktorów - także na wielu innych poziomach. Stawia problem zepsucia społeczeństwa konsumpcyjnego, niszczycielskiej mocy ciemnego, deszczowego miasta - w którym nikt się nie zna i nikt nikomu nie pomaga; pyta o granice ludzkiej wytrzymałości - i zasięg winy i odkupienia. Pyta - w sposób biblijny niemal - o możliwość działania wobec drzemiącego w nas samych, absolutnego zła. Dante w XIV wieku zafundował sobie współczesnym podróż do piekła. My pod koniec wieku XX otrzymaliśmy podobny bilet - od Davida Finchera. Wiwisekcja zła drzemiącego w dzisiejszym człowieku, jaką pokazuje reżyser - przyprawia o dreszcz. Jednocześnie jednak - podobnie jak średniowieczny poeta - Fincher ma w tym szaleństwie swój cel. Nie poddający się do końca Sommerset, powracający na służbę, "zawsze w pobliżu" - to jeden z najpiękniejszych hołdów dla ludzkiej godności i siły. Wobec absolutnego zepsucia nie mamy nic, prócz tej właśnie solidarności.
The Unbearable Lightness of Being.avi play
obsada: Daniel Day-Lewis, Juliette Binoche reżyseria: ...
obsada: Daniel Day-Lewis, Juliette Binoche reżyseria: Philip Kaufman, scenariusz: Philip Kaufman, Jean-Claude Carriere, zdjęcia: Sven Nykvist, muzyka: Mark Adler, Ernie Fosselius szczegóły: dramat obyczajowy, USA, 1988, 166 min Praga, początek wiosny 1968 r. Tomasz, młody, przystojny i zdolny neurochirurg, ma w życiu dwie pasje: pracę i kobiety. Spotyka się nawet z kilkoma naraz, ale nie myśli o trwałym związku z żadną z nich. Szczególnymi względami darzy Sabinę, utalentowaną malarkę, lecz nawet ona nie potrafi go zatrzymać. Niechęć Tomasza do małżeństwa nieoczekiwanie zmienia Teresa, młodziutka, niedoświadczona kelnerka z prowincji, którą lekarz poznaje podczas służbowego wyjazdu. Pewnego dnia dziewczyna staje w drzwiach jego mieszkania.
Dead Man.avi play
obsada: Johnny Depp, Gary Farmer, Lance Henriksen, Micha ...
obsada: Johnny Depp, Gary Farmer, Lance Henriksen, Michael Wincott reżyseria: Jim Jarmusch, scenariusz: Jim Jarmusch, zdjęcia: Robby Müller, muzyka: Neil Young szczegóły: psychologiczny/western, USA, 1995, 129 min "Truposz" jest historią młodego człowieka, historią duchowo-cielesnej ucieczki przez nieznaną krainę. Jest druga połowa dziewiętnastego wieku. William Blake podąża w kierunku najdalej położonego posterunku na wschodniej granicy. Zagubiony i paskudnie ranny napotyka przedziwnego, wyjętego spod prawa Indianina imieniem Nikt, który ze względu na zbieżność imion jest przekonany, że spotkał jednego z nieżyjących członków Brytyjskiego Stowarzyszenia Umarłych Poetów. Czas płynie, a Blaky z pomocą Indianina przeżywa chwile radości i przemocy. Wbrew własnej naturze, okoliczności zmieniają go w zaszczutego banitę, w mordercę, w człowieka, którego cielesna powłoka powoli przestaje istnieć. Ciśnięty pomiędzy okropieństwa i chaos otaczającej go rzeczywistości, szeroko otwartymi oczami obserwuje kruchość określającą zakres istnienia. To tak jakby po przebiciu się przez taflę szkła wynurzyć się po drugiej stronie i ujrzeć całkiem inny, nieznany, nierealny świat. Wędrówka to motyw często powracający w filmach Jarmuscha, tutaj wydaje się być jeszcze bardziej odrealniona niż zwykle. W trakcie oglądania widz przestawia się na rytm i logikę snu, w efekcie czego wydarzyć się tu może praktycznie wszystko. W końcu czy istotnie ważne jest to, kim jest nieszczęsny William? Choćby nawet był sławetnym poetą, jak utrzymuje jego czerwonoskóry towarzysz. Jak zwykle u twórcy „Mystery Train”, akcja jako taka jest mało istotna - wszystko tkwi w szczegółach: zabarwionych absurdem dialogach, niezwykłych postaciach pierwszego i drugiego planu. Najważniejsza jest jednak niepowtarzalna atmosfera, doskonale współtworzona przez urokliwą muzykę Neila Younga. Warto dać się ponieść niezwykłemu klimatowi tego obrazu, który zresztą w mig rozpoznają wielbiciele twórczości Jarmuscha. Działa on niezwykle kojąco na odbiorcę, czego nie są w stanie zakłócić nawet rzadkie wybuchy gwałtowności.
No Country for Old Men 2007.avi play
obsada: Tommy Lee Jones, Javier Bardem, Josh Brolin, Woo ...
obsada: Tommy Lee Jones, Javier Bardem, Josh Brolin, Woody Harrelson reżyseria: Ethan Coen, Joel Coen, scenariusz: Ethan Coen, Joel Coen, zdjęcia: Roger Deakins, muzyka: Carter Burwell szczegóły: thriller, USA, 2007, 122 min Szóstego dnia Bóg stworzył człowieka na wzór i podobieństwo swoje. Siódmego dnia odpoczął i patrzył na swoje dzieło wchodzące w interakcje z otoczeniem. Człowiek próbował odnaleźć się w wykreowanej dla niego rzeczywistości, lecz świadomość swojej nicości i otaczającego go stale rozdarcia między dobrem a złem, nie pozwalały mu na spokojny żywot. Edenu nigdy nie było, a determinizm i zwykły przypadek stały się wyznacznikami ludzkiego losu. Wychodząc od banalnego zdarzenia (znalezienie walizki pełnej pieniędzy, będącej pozostałością po gangsterskich porachunkach), jakie widzieliśmy w dziesiątkach innych filmów (m.in.: ”Prosty plan” Sama Raimiego), braci Coen kreślą pesymistyczny obraz świata, w którym nastąpiły nieodwracalnie zmiany stopniowo prowadzące do jego rozkładu. Zresztą cała fabuła jest tu podporządkowana przenikaniu się sił dobra i zła w walce o ludzką duszę. Dobro ukrywa się pod postacią starego szeryfa Bella (Tommy Lee Jones) niepojmującego prawideł czasów, w jakich przyszło mu żyć; zło natomiast przybrało postać demonicznego Chigurha (autentycznie przerażający Javier Bardem), doskonale poruszającego się w znanych mu realiach. Gra idzie o życie Mossa (Josh Brolin), zwykłego kowboja, któremu w ręce wpadają dwa miliony dolarów. Mimo, że cały spektakl rozgrywa się na (genialnie sfotografowanych) „bezkresnych” ziemiach Teksasu, jego akcja mogłaby toczyć się gdziekolwiek. Co więcej – tradycyjne wartości jakie przynależne są starym mieszkańcom tego stanu, nie odnoszą się tylko do konkretnego miejsca w Stanach Zjednoczonych, lecz do całego uniwersum. Pewne elementarne zasady moralno - etyczne charakterystyczne dla rdzennych wartości, jakie ludzie nabyli, są stosowane przez niewielu. Uleciały one gdzieś w cywilizacyjnym kole, zanikły wskutek pozornej ewolucji społeczeństw. Nawet uosobienie zła, czyli zabójca Chigurh kieruje się pewnego rodzaju kodeksem postępowania. Na ich tle, człowiek dzisiejszym czasów jest nijaki (nie cechuje go zło ani dobro, porusza się zależnie od sytuacji i jej rozwoju); zagubiony w całym tym bałaganie, wypatrujący ścieżki, którą mógłby podążyć - jednak każda droga jest kręta i prowadzi donikąd. Niepewność przyszłości nie ma prawa zakrawać optymizmem, a wiedza o tym, że nie ma nawet czemu się poddać (przeznaczenie) dopełnia czary goryczy. „Mam tyle samo do powiedzenia co ta moneta” – mówi Chigurh każąc swojemu rozmówcy wybrać jej jedną stronę, by ocalić, bądź odebrać jej życie. Bracia Coen poprzez doprawdy mistrzowski sposób kreowania napięcia i prowadzenia narracji, konsekwentnie i bez wielkiego dzwonu mówią o nadchodzącej małymi kroczkami apokalipsie. Zauważą ją jednak nieliczni, bo stary szeryf jest już tym wszystkim zmęczony, a zawodowy morderca zbyt zapracowany by nam o niej powiedzieć. A „innego końca świata nie będzie”.
The Big Lebowski 1997.avi play
obsada: Jeff Bridges, John Goodman, Julianne Moore, Stev ...
obsada: Jeff Bridges, John Goodman, Julianne Moore, Steve Buscemi, John Turturro, reżyseria: Joel Coen, zdjęcia: Roger Deakins, muzyka: Carter Burwell szczegóły: komedia, USA, 1997, 112 min Filmy o hippisach to rzadkość. A już film, w którym hippis odgrywa najważniejszą rolę, to zupełnie niewiarygodna sprawa. Jednak pewne znane w Hollywood rodzeństwo postanowiło bohaterem recenzowanego filmu uczynić właśnie leniwego, mającego wszystko w głębokim poważaniu człowieka, który nadal żyje w latach 80., choć te już dawno się skończyły. Historia opowiedziana w tym obrazie jest historią komediowo-ironiczną, a czarnego humoru naprawdę nie brakuje. Kilka tekstów bez problemu powinno otrzymać miano kultowych, żeby przytoczyć tutaj choćby słynne "Shut a fuck up, Donny!", spływające raz po raz z ust jednego z bohaterów, Waltera Sobchaka. Ale teksty tekstami. Tutaj nie one odgrywają najważniejszą rolę. Ważniejsze od nich są bez wątpienia brawurowe postacie, wykreowane przez genialnych aktorów. Kogo mam na myśli? Choćby grającego główną rolę Jeffa Bridgesa, który bez wątpienia stworzył tutaj jedną z najlepszych kreacji w swojej długiej karierze. Idealnie odgrywa postać Jeffreya Lebowskiego, zwanego przez wszystkich Kolesiem. Aktor gra na całkowitym luzie, nie spina się, jest bardzo charakterystyczny. Można by pomyśleć, iż Bridges naprawdę był kiedyś hippisem, bo żeby aż tak wczuć się w graną przez siebie postać? Ale jest jeszcze jeden aktor, który w tym filmie przykuwa naszą uwagę, może nawet bardziej niż Koleś. Mowa tu oczywiście o odtwarzającym rolę wspomnianego już wyżej Waltera Johnie Goodmanie, który każdą swoją obecnością na ekranie, kradnie pozostałym aktorom widowisko. Po graniu w raczej mało wymagających produkcjach, aktor ten pokazał, na co go naprawdę stać. Podobny przebłysk geniuszu zdarzył mu się kilka lat wcześniej, kiedy grał w "Barton Fink". Ale postać stworzona w tamtym filmie diametralnie różni się od Waltera Sobchaka. Sobchak jest weteranem z Wietnamu i stale o tym przypomina. jest porywczy i żądny wygranych (patrz scena z pistoletem w kręgielni). Jest także najlepszym przyjacielem Kolesia. I to na pewno czyni go wyjątkowym. Kolejnym ewenementem w obsadzie jest z pewnością John Turturro, który, choć pojawia się na ekranie zaledwie na kilka minut, swoją kreacją wzbudza gromki śmiech. W tym filmie mamy wszystko, co powinna mieć komedia absurdu. Trzech szalonych nihilistów, straszących swoich dłużników tchórzofretkami i posługującymi się niemieckim, strasznie okaleczanym przez jednego z nich. Mamy młodą żonę bogatego starca, który tylko czeka na okazję, by zabawić się z kimś młodszym. Znalazło się miejsce dla hiszpańskiego kręglarza, który lubi dzieci i ubiera się, niczym na karnawał. W końcu dostajemy też świetne dialogi, które, mimo iż napakowane przekleństwami, tym bardziej śmieszą. I oczywiście na koniec zostawiam wzmiankę o kilku genialnych scenach, które na długo pozostaję w pamięci. Po obejrzeniu tego filmu będziecie go mogli bez wahania nazwać filmem kultowym. Polecam.
Whatever Works.avi play
obsada: Ed Begley Jr., Patricia Clarkson, Larry David, C ...
obsada: Ed Begley Jr., Patricia Clarkson, Larry David, Conleth Hill reżyseria: Woody Allen, scenariusz: Woody Allen, zdjęcia: Harris Savides szczegóły: komedia romantyczna, USA, Francja, 2009, 93 min Na Manhattanie jest chyba jakaś specjalna, magiczna mieszanka powietrza lub coś w tym stylu. A może po prostu maksyma "wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej" jest jedną z najsłuszniejszych, do jakich człowiek doszedł. Nie wiem, jak to działa, ale wiem jedno - Allen w Nowym Jorku to najlepszy Allen. Po kilku chudych latach (no dobrze, "Wszystko Gra" jest świetne, ale to nie taki Woody, jakiego kocham najbardziej) spędzonych w Europie twórca "Annie Hall" wraca do swojego gniazda, a co za tym idzie, wraca do wielkiej formy. "Co nas kręci, co nas podnieca" opowiada historię Borisa (Larry David), geniusza i wiecznego zrzędy. Jego nudne i uporządkowane życie zmienia się jak za sprawą magicznej różdżki, gdy spotyka młodą, zagubioną dziewczynę (Evan Rachel Wood). Chyba największa zaletą filmu jest to, że to Allen w najbardziej klasycznym wydaniu. Widać, że scenariusz został napisany już w latach 70. "Co nas kręci, co nas podnieca" bardzo przypomina takie filmy jak "Manhattan" czy "Annie Hall". Od pierwszej do ostatniej sceny nie miałem wątpliwości, czyj film oglądam. To, że to dzieło Woody’ego, widać w każdym kadrze. Nie sądziłem, że dane mi jeszcze będzie zobaczyć Allena opowiadającego o swoim ''koszmarnym" życiu jak za dawnych dobrych lat. A jednak, reżyser nadal jest sobą. Warto też napisać o tym, co w jego filmach jest najważniejsze - o humorze. Stoi on na najwyższym poziomie i miejscami jest naprawdę zabójczo. Może jest bardziej zgryźliwie niż kiedyś, ale mi się to podoba. Im więcej charakterystycznego dla Allena sarkazmu, tym lepiej. Nie przypadkowo napisałem o tym, że to Woody opowiada o swoim życiu, bo Boris Yellnikoff to jego alter ego. Znakomicie sportretowana przez Larry’ego Davida postać to klasyczny allenowski bohater. Sarkastyczny, neurotyczny dziwak. Oglądając Davida w tej roli, cały czas wiedziałem, kim tak naprawdę jest Boris. Mimo tego że jest to postać fenomenalnie zagrana, wolałbym widzieć w roli Yellnikoffa samego reżysera. Jeśli ktoś ma grać Allena, to tylko Allen. Jego gatki o tym, że jest za stary na aktorstwo, do mnie nie trafiają. On jest po prostu dojrzalszy niż 30 lat temu. Reszta ekipy aktorskiej też jest znakomita, na czele z Evan Rachel Wood, która pokazała, że jest materiałem na znakomitą aktorkę. "Co nas kręci, co nas podnieca" to Woody Allen w najlepszej wydaniu. Nie spodziewał się czegoś tak dobrego. Powiem więcej, nie spodziewałem się, że film w ogóle będzie dobry. A jednak, król inteligentnej komedii nadal zaskakuje. Oby dobra passa trwała jak najdłużej.
Pancho Villa we własnej osobie Lektor PL.rmvb play
kraj: USA rok produkcji: 2003 czas trwania: 110 min reż. ...
kraj: USA rok produkcji: 2003 czas trwania: 110 min reż.: Bruce Beresford Meksyk, 1914 rok. Pancho Villa (Antonio Banderas) przewodzi zbrojnej rebelii przeciwko reżimowi prezydenta Huerty. Wpada na genialny pomysł, jak wesprzeć finansowo i medialnie sprawę rewolucji. Nawiązuje kontakt ze słynnym reżyserem, D.W. Griffithem (Colm Feore) i sprzedaje mu prawa do nakręcenia filmu o sobie. Zgadza się również, by hollywoodzka ekipa filmowała na żywo walki rewolucjonistów. Wkrótce do Meksyku przybywają wysłannicy Griffitha, i z poświęceniem rozpoczynają pracę nad prekursorskim, wojennym reality show. Oparta na faktach opowieść o mało znanym epizodzie z życia legendarnego meksykańskiego rewolucjonisty, Pancho Villi, żyjącego w latach 1878-1923. Antonio Banderas za rolę w filmie otrzymał nominację do Złotego Globu i Emmy.Osnute na faktach: w 1914 meksykański rewolucjonista Pancho Villa zaproponował Hollywood nakręcenie filmu o sobie, aby zdobyć środki na swoją wojnę z rządem. Plus Emmy dla Antonio Banderasa w roli tytułowej oraz wiele innych nagród i wyróżnień
Skrzypce Lektor PL.rmvb play
gatunek: dramat kraj: Meksyk rok produkcji: 2006 czas tr ...
gatunek: dramat kraj: Meksyk rok produkcji: 2006 czas trwania: 99 min reżyseria: Francisco Vargas scenariusz: Francisco Vargas Za mało wciąż wiemy o współczesności takich państw jak Meksyk. Tymczasem w całej XX-wiecznej historii nie było chyba innego kraju, w którym tak długo – przeszło 70 lat! – trzymałby się ustrój autorytarny (od lat 20. do 2000 roku niepodzielną władzę sprawowała Partia Rewolucyjno-Instytucjonalna – Partido Revolucionario Institucional). Na mapie współczesnego świata niewiele jest też krajów, w których tak długo toczyłaby się regularna wojna domowa. Spadkobiercy kultur Olmeków, Azteków i Majów to dziś rolnicy egzystujący na granicy skrajnego ubóstwa: bez elektryczności, kanalizacji czy innych dobrodziejstw cywilizacji XXI wieku. Od dziesięcioleci, pod egidą Armii Wyzwolenia Narodowego im. Emiliano Zapaty, walczą o prawo do zachowania własnej tożsamości i autonomię w ramach Meksyku, ale dopiero niedawno o ich poczynaniach zaczęto głośniej mówić na arenie międzynarodowej. Zapatyzm inspiruje dziś antyglobalistów, bo jest walką z rasizmem pod każdą postacią i każdą szerokością geograficzną. Do jednego z epizodów tej walki – wiejskiej rewolty w stanie Guerrero sprzed 30 lat – nawiązują “Skrzypce” Francisco Vargasa. Na ulicach małych miasteczek występuje niecodzienny tercet muzyczny: skrzypek, 80-letni Plutarco, jego syn, gitarzysta Genaro i wnuk, kilkuletni Lucio. Muzykowanie nie jest ich jedynym zajęciem. Genaro walczy w powstańczym oddziale, a splot okoliczności zmusza też sędziwego skrzypka do wzięcia udziału w wojennej grze. Gdy okazuje się, że ukryta na polu powstańcza amunicja znalazła się na terenie zajętym przez rządowe wojsko, muzyk bez wahania wędruje do wrogiego obozu i koncertuje dla żołnierzy. A amunicję przenosi w futerale instrumentu.Obsypane nagrodami “Skrzypce” (m.in. w Cannes i San Sebastian) są pełnometrażowym debiutem fabularnym Francisca Vargasa Quevedo. Film jest kontynuacją wątków z nakręconego rok wcześniej krótkiego metrażu pod tym samym tytułem. Vargas zrobił na razie cztery filmy. Studiował teatrologię i fotografię (dyplom A.D. 1995), a pracę w showbiznesie zaczynał jako producent radiowy. I to właśnie w radiu zainteresował się kulturą muzyczną meksykańskich Indian, której poświęcił m.in. “Tierra caliente… se mueren los que la mueven”. Na planie tego filmu spotkał niezwykłego skrzypka, Angela Tavirę, któremu powierzył rolę główną w swoim fabularnym debiucie. Pierwowzorem postaci Plutarco jest skrzypek Carlos Prieto, który codziennie chodził do obozu wroga, by móc grać na swoim skonfiskowanym instrumencie. Nagrodzony za kreację w Cannes przeszło 80-letni Tavira, podobnie jak filmowy bohater, jako kilkunastolatek stracił prawą rękę, ale nie przeszkodziło mu to w muzycznej karierze. Jego charyzmatyczna osobowość budzi zrozumiały respekt w filmowych bohaterach i widzach. Najważniejszym bohaterem filmu jest muzyka. Oryginalna meksykańska muzyka ludowa i ta napisana na potrzeby filmu przez kuzyna odtwórcy roli Plutarco – Cuauhtemoca Tavira. Nie tylko towarzyszy bohaterom we wszystkich poczynaniach, ale nadaje ton całej opowieści pojawiając się w jej kluczowych momentach.
Annie Hall 1977.avi play
obsada: Woody Allen, Diane Keaton, Tony Roberts, Carol K ...
obsada: Woody Allen, Diane Keaton, Tony Roberts, Carol Kane reżyseria: Woody Allen, scenariusz: Woody Allen, Marshall Brickman, zdjęcia: Gordon Willis szczegóły: komedia, USA, 1977, 93 min „Annie Hall” przyniósł Allenowi ogromne uznanie (film chwalili zarówno krytycy jak i publiczność, dostał cztery Oscary, w tym za najlepszy film), a także pomógł płynnie przejść w dorosłość. Jego dotychczasowe filmy, „Bananowy czubek”, „Śpioch”, to w dużej mierze zwariowane komedie, tu mamy do czynienia z czymś więcej, z czymś co można nazwać złapaniem za nogi ducha czasu. Film, który pierwotnie miał się nazywać „Anhedonia”, co znaczy niezdolność odczuwania przyjemności, opowiada historię pewnego związku, którego już nie ma, a który kiedyś wydawał się szczęśliwy. Poznajemy ją we fragmentach, wyrzuconych z wyobraźni komika Alvy’ego. Wpadamy w różne płaszczyzny czasowe. Tu obrazek z dzieciństwa, tu z pierwszego nieudanego małżeństwa, tu z kolejnej wizyty u psychoterapeuty. Wszystkie zdarzenia, przywoływane są z pamięci z jednego powodu, z powodu Annie Hall. Bez zbędnego melodramatyzmu, taniej ckliwości i Bergamanowskiego ciężaru, Allen przeprowadza wiwisekcję współczesnego związku i współczesnej miłości, która ponoć trwa tylko trzy lata. Pokazuje ludzi, którzy nie potrafią zrezygnować ze swoich ambicji, ujarzmić swoich fobii, otworzyć się na drugiego i przyznać się przed sobą, że jednemu na drugim zależy. Ludzi, którzy próbują bagatelizować wszystko, oprócz siebie. Duże dzieci, którym wydaje się, że są wolni, a przecież ciągle tkwią w pajęczynie konwenansów. Mimo wszystko jednak, mimo całej ich naiwności, natręctw i neuroz, lubimy ich, kibicujemy, żeby się im udało. Dlaczego? Może dlatego, że żyją z pasją, potrafią się śmiać z siebie i wiedzą naprawdę co to jest ironia. W filmie Allena jest jeszcze coś, jakaś nuta, która wykracza pozna klasyczne rozpoznanie płynnej egzystencji. A co jeśli związek Alvy’ego i Annie rozpadł się bez przyczyny? Przecież widzicie ich, zdaje się mówić reżyser, przecież nie jest im źle. Może więc po prostu tak czasami się dzieje, że coś miedzy ludźmi gaśnie, nie wiedzieć czemu, nie wiedzieć jak. A ludzie, którzy jeszcze do wczoraj gotowali razem homary, idą po prostu każde w swoją stronę i po ich spotkaniu pozostają tylko „sny i przeciągi”.
więcej plików z tego folderu...
Zgłoś jeśli naruszono regulamin
W ramach Chomikuj.pl stosujemy pliki cookies by umożliwić Ci wygodne korzystanie z serwisu. Jeśli nie zmienisz ustawień dotyczących cookies w Twojej przeglądarce, będą one umieszczane na Twoim komputerze. W każdej chwili możesz zmienić swoje ustawienia. Dowiedz się więcej w naszej Polityce Prywatności