-

3315 -

36549 -

6517 -

4205
54779 plików
15731,1 GB
Foldery
Ostatnio pobierane pliki
Zdobądź nagrody pieniężne i rzeczowe lub dodatkowy transfer Chomikuj.pl
Zgłoś się do badań użytkowników!
Chomikuj.pl
- sortuj według:
- 351,0 MB
- 11 wrz 11 16:14
Na osobisty rozkaz Adolfa Hitlera, 1 lipca 1934 roku, tuż po godzinie 15, w celi więzienia Stadelheim pod Monachium zamknięto jednego z najpotężniejszych ludzi Niemiec.
Był to Ernst Röhm, szef SA, organizacji militarnej skupiającej w swoich szeregach 3 miliony żołnierzy. Röhm i Hitler spotkali się tuż po wojnie, gdy Hitler nadzorował partie polityczne jako konfident wywiadu wojskowego. Röhm współdziałał z nim przy zakładaniu nazistowskiej partii NSDAP, a potem, w 1923 roku, usiłowali razem sięgnąć po władzę, dokonując puczu w Monachium. 8 listopada oddziały SA pod dowództwem Röhma opanowały w Monachium gmach krajowego ministerstwa obrony. Następnego dnia, Hitler na czele pochodu wyruszył w tamtą stronę, aby połączyć się z przyjacielem, przejąć władzę w mieście i w Bawarii, co miało być pierwszym krokiem do przejęcia władzy w całych Niemczech. Nie dotarł do celu. Zdecydowana akcja policji rozproszyła szyki. Hitler został schwytany i skazany na pięć lat więzienia, Ernst Röhm natomiast schronił się w Boliwii.
Hitler wyszedł na wolność po pół roku i przystąpił do odtwarzania partii nazistowskiej. Wkrótce Röhm, na wezwanie przyjaciela, powrócił do Niemiec i zaczął reorganizować oddziały SA, które miały partii nazistowskiej utorować drogę do władzy.
Oddziały SA terroryzowały przeciwników, skutecznie prowadziły Hitlera do władzy, którą objął w 1933 roku, gdy prezydent powierzył mu utworzenie rządu. Czyżby wtedy Hitlerowi, dysponującemu już policją i wojskiem, przestały być potrzebne bojówki Röhma i on sam? Dlaczego 30 czerwca 1934 roku w Niemczech popłynęła krew i rozszalała się fala terroru, która pozbawiła życia Röhma, choć w istocie był do końca wierny przyjacielowi, a także 200 innych osób, również tych nie związanych z SA? W kolejnym z cyklu widowisk historycznych Bogusław Wołoszański odtwarza wydarzenia, które doprowadziły do tzw. nocy długich noży. Pokazuje siły polityczne, które wówczas zadziałały, wyjaśnia przyczyny bezpardonowej rozprawy z SA i jej konsekwencje.
1 lipca 1934 roku zaaresztowano szefa SA Ernsta Rohma. Rohm był bohaterem I wojny światowej i przyjacielem Adolfa Hitlera. Po wojnie bezrobotny Rohm spotkał Hitlera i razem po puczu w Monachium próbowali sięgnąć po władzę. 8 listopada oddziały SA dowodzone przez Rohma opanowały w Monachium gmach krajowego ministerstwa obrony. Następnego dnia Hitler, na czele pochodu wyruszył aby połaczyć się z Rohmem i przejąć władzę w Bawarii. W przyszłości Rohm zaczął przeszkadzać poplecznikom Hitlera i ci zrobili wszystko, by go usunąć.
Był to Ernst Röhm, szef SA, organizacji militarnej skupiającej w swoich szeregach 3 miliony żołnierzy. Röhm i Hitler spotkali się tuż po wojnie, gdy Hitler nadzorował partie polityczne jako konfident wywiadu wojskowego. Röhm współdziałał z nim przy zakładaniu nazistowskiej partii NSDAP, a potem, w 1923 roku, usiłowali razem sięgnąć po władzę, dokonując puczu w Monachium. 8 listopada oddziały SA pod dowództwem Röhma opanowały w Monachium gmach krajowego ministerstwa obrony. Następnego dnia, Hitler na czele pochodu wyruszył w tamtą stronę, aby połączyć się z przyjacielem, przejąć władzę w mieście i w Bawarii, co miało być pierwszym krokiem do przejęcia władzy w całych Niemczech. Nie dotarł do celu. Zdecydowana akcja policji rozproszyła szyki. Hitler został schwytany i skazany na pięć lat więzienia, Ernst Röhm natomiast schronił się w Boliwii.
Hitler wyszedł na wolność po pół roku i przystąpił do odtwarzania partii nazistowskiej. Wkrótce Röhm, na wezwanie przyjaciela, powrócił do Niemiec i zaczął reorganizować oddziały SA, które miały partii nazistowskiej utorować drogę do władzy.
Oddziały SA terroryzowały przeciwników, skutecznie prowadziły Hitlera do władzy, którą objął w 1933 roku, gdy prezydent powierzył mu utworzenie rządu. Czyżby wtedy Hitlerowi, dysponującemu już policją i wojskiem, przestały być potrzebne bojówki Röhma i on sam? Dlaczego 30 czerwca 1934 roku w Niemczech popłynęła krew i rozszalała się fala terroru, która pozbawiła życia Röhma, choć w istocie był do końca wierny przyjacielowi, a także 200 innych osób, również tych nie związanych z SA? W kolejnym z cyklu widowisk historycznych Bogusław Wołoszański odtwarza wydarzenia, które doprowadziły do tzw. nocy długich noży. Pokazuje siły polityczne, które wówczas zadziałały, wyjaśnia przyczyny bezpardonowej rozprawy z SA i jej konsekwencje.
1 lipca 1934 roku zaaresztowano szefa SA Ernsta Rohma. Rohm był bohaterem I wojny światowej i przyjacielem Adolfa Hitlera. Po wojnie bezrobotny Rohm spotkał Hitlera i razem po puczu w Monachium próbowali sięgnąć po władzę. 8 listopada oddziały SA dowodzone przez Rohma opanowały w Monachium gmach krajowego ministerstwa obrony. Następnego dnia Hitler, na czele pochodu wyruszył aby połaczyć się z Rohmem i przejąć władzę w Bawarii. W przyszłości Rohm zaczął przeszkadzać poplecznikom Hitlera i ci zrobili wszystko, by go usunąć.
z chomika pampery
- 497,6 MB
- 11 wrz 11 16:14
W zamku Czocha działała szkoła Abwehry, a także pilnie strzeżona radiostacja. Ale zarówno archiwa wywiadu, jak i kody łączności nie stanowiły celu misji. Podziemia zamczyska kryły – wedle wszelkiego prawdopodobieństwa, bo materiały archiwalne ma ten temat nadal są niedostępne – supertajne urządzenie do łamania szyfrów. Niemcy zwali je "Aparat", zaś alianci zachodni – "Swordfish". Niemcy odczytywali przy pomocy owej "Ryby-miecza" radzieckie szyfrówki już od 1942 roku. Tymczasem Amerykanie i Anglicy, choć dzięki polskim kryptologom bez większych kłopotów odtajniali niemieckie depesze szyfrowane na słynnej Enigmie, nie potrafili sobie poradzić z kodami Sowietów.
W 1945 roku, gdy klęska Rzeszy była już właściwie przesądzona, zachodni wojskowi i politycy coraz baczniej przyglądali się dotychczasowemu radzieckiemu sprzymierzeńcy, a w najbliższej przyszłości – potencjalnemu rywalowi lub wręcz wrogowi. Alianci przechowywali ogromne ilości niezłamanych radzieckich szyfrogramów. Gdyby udało się zdobyć niemiecki Aparat i odczytać komunikaty, można by nie tylko zweryfikować intencje sojusznika, lecz także ujawnić jego agenturę na Zachodzie. Niemieccy oficerowie z Czochy chętnie zaś kupiliby sobie za Aparat wolność i wdzięczność zachodnich zwycięzców.
Rosjanie już wiedzieli o sukcesach kryptologów Rzeszy. Ujawnienie ich szyfrów przez aliantów byłoby dla nich katastrofą. Dlatego za wszelką cenę starali się przechwycić, bądź zniszczyć niemiecką maszynę. Udało się im umieścić w zamku Czocha swego agenta, który ujawniał moskiewskiej centrali wywiadu poczynania i plany Niemców. W pogotowiu czekały wojska pancerne, by dopaść konwój ewakuujący urządzenia na Zachód i przejąć zdobycz, oraz eskadry bombowców, aby w przypadku niepowodzenia akcji lądowej roznieść na strzępy kolumnę wraz z kompromitującą zawartością. Rozpoczęła się tajna, amerykańsko-radziecko-niemiecka rozgrywka o cenne trofeum.
W 1945 roku, gdy klęska Rzeszy była już właściwie przesądzona, zachodni wojskowi i politycy coraz baczniej przyglądali się dotychczasowemu radzieckiemu sprzymierzeńcy, a w najbliższej przyszłości – potencjalnemu rywalowi lub wręcz wrogowi. Alianci przechowywali ogromne ilości niezłamanych radzieckich szyfrogramów. Gdyby udało się zdobyć niemiecki Aparat i odczytać komunikaty, można by nie tylko zweryfikować intencje sojusznika, lecz także ujawnić jego agenturę na Zachodzie. Niemieccy oficerowie z Czochy chętnie zaś kupiliby sobie za Aparat wolność i wdzięczność zachodnich zwycięzców.
Rosjanie już wiedzieli o sukcesach kryptologów Rzeszy. Ujawnienie ich szyfrów przez aliantów byłoby dla nich katastrofą. Dlatego za wszelką cenę starali się przechwycić, bądź zniszczyć niemiecką maszynę. Udało się im umieścić w zamku Czocha swego agenta, który ujawniał moskiewskiej centrali wywiadu poczynania i plany Niemców. W pogotowiu czekały wojska pancerne, by dopaść konwój ewakuujący urządzenia na Zachód i przejąć zdobycz, oraz eskadry bombowców, aby w przypadku niepowodzenia akcji lądowej roznieść na strzępy kolumnę wraz z kompromitującą zawartością. Rozpoczęła się tajna, amerykańsko-radziecko-niemiecka rozgrywka o cenne trofeum.
z chomika pampery
- 349,5 MB
- 11 wrz 11 16:14
Berliński bank, będący skarbcem nazistowskiego państwa stał się od początku 1945 roku celem alianckich nalotów. Zawierał on większość rezerw, depozytów, złota, obligacji i aktywów narodu niemieckiego. Nic więc dziwnego zatem, że po jednym z nalotów zdecydowano o przewiezieniu znacznej ilości tego skarbu w bardziej bezpieczne miejsce. Owa znaczna część była faktycznie bogactwem niezmiernym i trudnym dziś do uzmysłowienia. Zgromadzone w Reichsbanku dobra obejmowały walutę i złoto zrabowane z podbitych terenów. Jak sądzą niektórzy pod koniec wojny berliński Reichsbank zawierał depozyty w złocie o ówczesnej wartości około 773 milionów dolarów. Jeśli liczba ta nie trafia do niektórych przedstawiam współczesną, szacunkową wartość ok. 6,5 miliarda dolarów.
Nie były to wszystkie niemieckie zasoby. Część z nich znajdowała się w licznych oddziałach banku rozproszonych na całym terenie ówczesnej Rzeszy. Oprócz wymienionych depozytów, bank posiadał depozyty SS.Czy to wszystko? Nie! Istniały jeszcze zasoby poszczególnych ministerstw, departamentów, kas armii oraz niezliczona ilość dzieł sztuki, które tylko w małej części były depozytami ludności niemieckiej. W większości były to zrabowane z podbitych państw skarby o wartości, której nie da się oszacować.
Co się z nim stało? Nie mógł rozpłynąć się w powietrzu prawda? Oczywiście, że nie mógł. Już w lutym 1945 roku podjęto decyzję o przewiezieniu części tego skarbu w bezpieczne miejsce. Ponad 200 milionów dolarów w złocie wyruszyło do Turyngii, gdzie w głębokiej kopalni soli potasowych miały być składowane. Jaka to wartość ówczesnych 200 milionów dolarów w złocie? Otóż do przewozu tego skarbu trzeba było użyć 13 platform kolejowych , a do rozładunku, trwającego 72 godziny przeznaczono 20 ciężarówek .
Ta część skarbu III Rzeszy wpadła w ręce Amerykanów na początku kwietnia 1945 roku. W kopalni Merkers, mającej 48 kilometrów sztolni, zabezpieczyli oni 8527 złotych sztabek o wadze ponad 100 ton. Oprócz tego odnaleziono ogromną ilość worków wypchanych dolarami, markami, funtami i inną walutą. Była też biżuteria, dzieła sztuki, a także około 400 ton dokumentów Biura Patentowego Rzeszy o wartości trudnej do ocenienia.
Następną część Niemcy postanowili ukryć w tzw. Alpejskiej Reducie, która miała stać się ostatnim nazistowskim bastionem. Na początku kwietnia 1945 roku, dwa pociągi o kryptonimach Orzeł i Kawka zabrały ze sobą depozyty, w których znajdowały się m.in. reichsmarki o ówczesnej wartości 200 milionów dolarów. 9 ton złota to wartość 10 milionów dolarów. Zasoby te ukryli Niemcy w okolicy Garmisch-Partenkirchen, dzieląc skarb na wiele mniejszych skrytek. Depozyty te dostały się w większości w ręce Amerykanów, ale znaczna ich część znikła wraz z powracającymi do Stanów oficerami armii amerykańskiej.
Nie było to całe złoto Reichsbanku. Gdy 15 maja Rosjanie wkroczyli do skarbca berlińskiego banku, znaleźli tam 90 sztab złota, ok. 3,5 miliona dolarów w różnych walutach oraz obligacje, których ówczesna wartość przekraczała ok. 400 milionów dolarów . Ta część skarbu III Rzeszy w całości znikła w przepastnych skarbcach Związku Radzieckiego.
Nie były to wszystkie niemieckie zasoby. Część z nich znajdowała się w licznych oddziałach banku rozproszonych na całym terenie ówczesnej Rzeszy. Oprócz wymienionych depozytów, bank posiadał depozyty SS.Czy to wszystko? Nie! Istniały jeszcze zasoby poszczególnych ministerstw, departamentów, kas armii oraz niezliczona ilość dzieł sztuki, które tylko w małej części były depozytami ludności niemieckiej. W większości były to zrabowane z podbitych państw skarby o wartości, której nie da się oszacować.
Co się z nim stało? Nie mógł rozpłynąć się w powietrzu prawda? Oczywiście, że nie mógł. Już w lutym 1945 roku podjęto decyzję o przewiezieniu części tego skarbu w bezpieczne miejsce. Ponad 200 milionów dolarów w złocie wyruszyło do Turyngii, gdzie w głębokiej kopalni soli potasowych miały być składowane. Jaka to wartość ówczesnych 200 milionów dolarów w złocie? Otóż do przewozu tego skarbu trzeba było użyć 13 platform kolejowych , a do rozładunku, trwającego 72 godziny przeznaczono 20 ciężarówek .
Ta część skarbu III Rzeszy wpadła w ręce Amerykanów na początku kwietnia 1945 roku. W kopalni Merkers, mającej 48 kilometrów sztolni, zabezpieczyli oni 8527 złotych sztabek o wadze ponad 100 ton. Oprócz tego odnaleziono ogromną ilość worków wypchanych dolarami, markami, funtami i inną walutą. Była też biżuteria, dzieła sztuki, a także około 400 ton dokumentów Biura Patentowego Rzeszy o wartości trudnej do ocenienia.
Następną część Niemcy postanowili ukryć w tzw. Alpejskiej Reducie, która miała stać się ostatnim nazistowskim bastionem. Na początku kwietnia 1945 roku, dwa pociągi o kryptonimach Orzeł i Kawka zabrały ze sobą depozyty, w których znajdowały się m.in. reichsmarki o ówczesnej wartości 200 milionów dolarów. 9 ton złota to wartość 10 milionów dolarów. Zasoby te ukryli Niemcy w okolicy Garmisch-Partenkirchen, dzieląc skarb na wiele mniejszych skrytek. Depozyty te dostały się w większości w ręce Amerykanów, ale znaczna ich część znikła wraz z powracającymi do Stanów oficerami armii amerykańskiej.
Nie było to całe złoto Reichsbanku. Gdy 15 maja Rosjanie wkroczyli do skarbca berlińskiego banku, znaleźli tam 90 sztab złota, ok. 3,5 miliona dolarów w różnych walutach oraz obligacje, których ówczesna wartość przekraczała ok. 400 milionów dolarów . Ta część skarbu III Rzeszy w całości znikła w przepastnych skarbcach Związku Radzieckiego.
z chomika pampery
-

0 -

0 -

26 -

0
26 plików
7,48 GB
-
Okienko życia dla zwierząt
W Warszawie powstało pierwsze w Polsce okienko życia dla zwierząt. Osoby,... -
Polecane filmy
Znacie może jakieś fajne filmy psyhologiczne? coś typu Incepcja albo Sala... -
Diablo 3 - Zło powróciło!
Ciekaw jestem, ilu mejsejowiczów zamierza kupić i grać w Diablo 3? :) Ja...
Chomikowe rozmowy
Zaprzyjaźnione i polecane chomiki (785)






Pokaż wszystkie
Pokaż ostatnie















