Download: Pezet Noon - Muzyka Poważna 2004.jpg
Pamiętacie Pezeta z Muzyki Klasycznej? W skrócie: był to nachalnie popisujący się macho, ogarniający wzrokiem jedynie własne podwórko, powtarzający typowe dla ulicznego hip-hopu płaskie slogany o brutalności życia, ciężkich czasach, spoko niuniach, melanżach, awanturach etc. Dzięki wrodzonej charyzmie, przekonywującemu flow i prostolinijności (z pomocą mistrzowskich podkładów Noona) odsadził o lata świetlne różnych Sokołów i Fu, ale wydawało się, że był to szczyt jego możliwości. Jakość, do której ciężko będzie mu nawiązać w przyszłości. Minęło mniej niż dwa lata i na Muzyce Poważnej za mikrofonem bryluje ambitny artysta, równie świadomy swoich słabości, co zdeterminowany do pracy nad nimi. Przepraszający na każdym kroku za błędy popełnione w przeszłości, wyrzekający się wizerunku kreowanego na poprzednim krążku, unikający oczywistości, wzbudzający sympatię ziom z otwartą głową. Ej, tak diametralne metamorfozy nie zdarzają się codziennie! Nie sposób się tym nie zachwycić, nie docenić.
Tak, może brzmi to dość abstrakcyjnie, przejdźmy zatem do przykładów. Co powiecie na retrospektywne refleksje w typie: "Wtedy byłem głupim gnojem / Nie chciałem więcej niż nic" w ujmująco osobistym "Gubisz Ostrość", o tytule nakreślonym na odwrocie płyty symbolicznie rozmazaną czcionką. Albo autentyczną nostalgię za utraconymi na zawsze dniami: "Wtedy twarze były młodsze, jarzysz? / Melanże, triki na deskorolce / Lecz to się nigdy już nie zdarzy". Hej no, przecież to jest poezja jakaś, hip-hop z klasą, poważka. Rozbrajająco szczere, jak już powiedziałem, zaskakująco niebanalne pocztówki z codziennych rozkminek Pezeta tworzą tu prawdziwą harmonię z podkładami niedoścignionego w kreowaniu aury prawdziwości Noona. Żywsze bity przypominające taneczne rejony Gier Studyjnych są tu skutecznie tonowane konsekwentnie wdrażanymi refleksyjnymi tematami rodem z Bleak Output. Mroczna, gęsta atmosfera doskonale współgra z intymnymi wyznaniami przepraszającego się z przeszłością Pezeta. Krążek nie jest tak przystępny jak hiciorsko-przebojowy poprzednik, za to w opozycji do niego stanowi materiał na wieczorne przemyślenia.