Pliki w folderze rysioslaw

Chrześcijaństwo bardzo podobne jest do ogrodnictwa.Gdy nasienie chrześcijaństwa zostało posiane w jakimś sercu,musimy byc cierpliwi,a młode nasienie cierpliwie podlewać i pielęgnować.Jednak my chrześcijanie jesteśmy najbardziej niecierpliwymi ludźmi na kuli ziemskiej. Nie potrafimy poczekać,zanim ziarno Słowo Boże w naszym sercu zacznie kiełkować i rosnąć.Niektórzy wątpią nawet,że coś się dzieje pod powierzchnią i przestają karmić swoją naturę,a potem dziwią się jeszcze bardziej,że wydają tak mało owocu. Większość z nas potrzebuje dużo czasu,by zrozumieć o czym Jezus tu mówi.Królestwo Boże jest w nas.Ono rośnie i przynosi owoc,który dojrzewa w swoim czasie.Nic nie może zakłócić danego i zaplanowanego przez Boga porządku.Potrzebujemy jednak cierpliwości,chwasty muszą byc wyplenione,ugór naszego serca zaorany i przekazany naszemu ogrodnikowi.My zaś każdego dnia musimy obmywać się Słowem.Konieczny jest czas skupienia przed Bogiem,tak żeby Syn mógł świecić w naszych sercach a rosa niebieska Duch Święty,opaść na nas łagodnie. Gdy szatan przeprowadza szturm na wierzących i zagraża Królestwu,które w nich jest,chciejmy się wyciszyć i patrzeć,jak przez wiarę uwidacznia się moc tego Królestwa,które w nas wzrosło. Bowiem Ten,który jest w nas,większy jest niż ten,który jest na świecie ( 1 Jana 4,4). Odsuńcie stare życie i zróbcie miejsce dla nowego,by mógł następować wzrost i by owoc Królestwa uwidocznił się przez wiarę.

Strzeż mnie,Boże,bo w tobie szukam schronienia.Ps.16,1

To Chrystus jest tym,który mówi przez usta Dawida.Mógł sam zatroszczyć się o Siebie,był bowiem Bogiem,lecz w swej doskonałości jako człowiek wolał zaufać nie Sobie,lecz Bogu.Mógł wyrzec:"

Jako Bóg miał wszelką moc,lecz zwraca się do uczniów:

"Nikt mi go nie odbiera(życia),ale Ja kładę je z własnej woli.Mam moc dać je i mam moc znowu je odzyskać."( Jana 10,18).

Okazał się przed Swoimi jako Syn Boży,sam Bóg.W Psalmie 16 jest doskonałym człowiekim,jest zależny i posłuszny.Z pełnym zaufaniem zwraca się do Boga:

"Bo nie zostawisz duszy mojej w otchłani,nie odpuścisz,by twój pobożny oglądał grób.Dasz mi poznać drogę życia."Ps.16,10-11

Godny uwielbienia Zbawiciel! Nawet w obliczu śmierci pozostaje człowiekiem zależnym. Czy może być doskonalsza droga niż ta,którą pokazał nam Jezus? Od żłóbka do chwały,przez krzyż:bez cienia błędnego kroku,bez najmniejszego potknięcia;taki był doskonały Człowiek-ów jedyny.