-
6629 -
825 -
15756 -
702
25670 plików
485,54 GB
Foldery
Ostatnio pobierane pliki
Podyskutuj na 
-
Tworzenie sieci domowej (xp + win7)
Jest możliwość stworzenia sieci domowej, do której należeć będą komputer... -
Wycena komputera
Witam, parę lat temu, jak siedziałem w komputerach, to w miarę dobrze się... -
Idzie burza... - Tata Wilkołak
Źródło: http://tatawilkolak.pl/comic/idzie-burza Nasze plebejskie poczucie...
- sortuj według:
- 3 KB
- 24 mar 09 23:10
Oto kilka wskazówek by wiązanie muszki było udane.
Podnieś prawą (albo lewą, jeśli jesteś leworęczny) nogę. Muszka ma mały metalowy haczyk do regulowania długości. Wydłuż ją, przy czym najpierw zawiąż wokół nogi! (Wykonuj ruchy dokładnie) Zawiąż muszkę w taki sposób, jakbyś wiązał sznurowadło. Uważaj tylko, aby w ostatnim kroku nie wyciągnąć podwójnych końców. Wynik jeszcze nie jest doskonały, lecz, po pierwsze, własnoręcznie zawiązana muszka może spokojnie wyglądać trochę krzywo, a po drugie, na koniec i tak zawsze musisz ją zaciągnąć i poprawić. W tym celu złap na zmianę oba podwójne i pojedyncze końce i pociągnij ostrożnie w przeciwnych kierunkach. Zazwyczaj ta technika wiązania przynosi efekty już w pierwszej próbie. Masz teraz dwie możliwości: zwęzić muszkę i ją nosić – albo rozwiązać ją i powtórzyć wiązanie wokół szyi (założywszy koszulę).
Muszka ma dwie różne szerokości: tzw. oset - od 5,5 do 7 cm, i „skrzydło nietoperza" - od 4 do 5 cm. Żebyś był modny i nie wyglądał jak klaun, muszka nie powinna być widoczna kątem oka i wystawać poza krawędzie kołnierzyka. Nie wstydź się przymierzyć muszkę w sklepie: nawet wstążka do własnoręcznego wiązania jest zazwyczaj już zawiązana albo sprzedawca ją dla Ciebie zawiąże, jeżeli nie masz w tym doświadczenia.
- 82 KB
- 24 mar 09 23:06
Klasyczna mucha najlepiej pasuje na oficjalne okazje, do fraka lub smokingu. Idealna na największe uroczystości. Do najbardziej eleganckich strojów zakładamy muszkę czarną lub białą.
Dzięki technice wiązania klasycznej muszki wstążka uzyskuje wąską talię, co czyni ją eleganckim dodatkiem do stroju wieczorowego. Bardzo pasuje do smokingu czy fraka. Czy będziesz chciał występować z własnoręcznie zawiązaną czarną muszką, czy kupisz gotową, to już kwestia gustu i umiejętności.
Klasyczna muszka jest idealna dla wstążek o taliowanych końcach, na oficjalne okazje do fraku lub smokingu.
Sposób wiązania
1. Końce wstążki skrzyżować tak, aby lewy , nieco dłuższy koniec przecinał prawy.
2. Dłuższy koniec wsunąć od dołu w pętle i przeciągnąć do góry w lewo
3. Krótszy koniec wstążki zagiąć w pętelkę (to będzie prawidłowe skrzydełko). Zagięcie wstążki powinno leżeć w samym środku owalu, koniuszek wstążki powinien być skierowany w prawą stronę.
4. Aby uformować lewe skrzydełko muszki górny koniec wstążki przełożyć do dołu nad wąską częścią prawego skrzydełka i założyć z przodu do góry.
5. Lewe skrzydełko poprowadzić dołem z tyłu za prawym skrzydełkiem i wetknąć je w powstałą pętelkę.
6. Lewe skrzydełko trochę przeciągnąć. Oba skrzydełka rozprostować obiema dłońmi i zacisnąć węzeł, ostrożnie za nie pociągając.
- 62 KB
- 24 mar 09 23:04
Muszka jako ozdoba szyi narodziła się w okresie Regencji. Początkowo wiązano muchy dosyć pokaźnych rozmiarów. Stopniowo, aż do XIX wieku, zmniejszała się jej wielkość. Do naszych czasów w modzie pozostały dwie jej odmiany. Zwykła mucha to idealna ozdoba dla mężczyzn chcących oryginalnie podkreślić swoją osobowość i w elegancki sposób wyróżnić się z tłumu.
Najlepiej zacząć najpierw od zwykłego węzła, jeżeli dotąd nie nosiłeś muszki albo używałeś wcześniej zawiązanej (gotowej). W obu przypadkach ogromnie ważne jest, abyś nie wykręcał materiału w trakcie wiązania – w przeciwnym razie nigdy nie wyjdzie ładna „talia” i gładkie „skrzydełka”.
Zwykła muszka jest łatwa do zawiązania i idealnie nadaje się do noszenia na co dzień w intenywnych kolorach, a także na służbowe i prywatne okazje.
Sposób wiązania
1. Najpierw wyrównać długość obu końców wstążki.
2. Lewy koniec wstążki zagiąć z przodu w pętelkę, tak aby koniuszek był skierowany w prawą stronę (tak powstanie prawe skrzydełko muszki)
3. Teraz chwycić drugi koniec wstążki i przełożyć go w środku nad prawym skrzydełkiem do góry.
4. Ten sam koniec wstążki wetknąć od góry do pętli i pociągnąć go do dołu.
5. Aby uformować lewe skrzydełko muszki, wkładamy koniec wstążki do pętelki i lekko przekręcamy koniuszek wstążki do tyłu. Skrzydełko przekładamy od przodu przez pętle połowy węzła.
6. Ściągamy kokardkę i ładnie rozprostowujemy oba jej skrzydełka. Węzeł nie powinien być tak mocno zaciśnięty jak w wersji klasycznej.
- 135 KB
- 24 mar 09 22:55
Węzeł Kelvin dopiero rozpoczyna swój triumfalny pochód wśród zwolenników krawata. Dzięki małemu, eleganckiemu i symetrycznemu kształtowi wkrótce pewnie zdobędzie więcej fanów.
Odwrócony i uroczy
Węzeł Kelvin został tak nazwany na cześć sławnego brytyjskiego fizyka i matematyka z XIX wieku. Przypuszczalnie nazwa nasunęła się panom Fink i Mao, ponieważ lord Kelvin wpadł na pomysł, że atomy mogą składać się z węzłów, na czym zbudował swoją teorię o węzłach (dziedzina badana również przez Finka i Mao). Tak naprawdę węzeł Kelvin stanowi rozszerzoną wersję węzła orientalnego. Należy do węzłów odwróconych, czyli wiąże się go wokół szyi szwem na zewnątrz. Ponieważ węzeł powinien pasować dokładnie do fasonu kołnierzyka, po zawiązaniu węzła szew nie jest widoczny.
Ważne
Ostatni krok wiązania można wykonać na dwa sposoby (patrz rysunki). Jak w przypadku węzła księcia Alberta szeroki koniec krawata można wsunąć przez przednią lub tylną poprzeczkę (oplecenie) węzła. Po wsunięciu przodem powstaje „normalny" Kelvin, po wsunięciu tyłem zostaje na zewnątrz dodatkowy „krąg" podobny do węzła skrzyżowanego. Ten typ wiązania jest określany również jako „diagonalny”. Tę samą nazwę nosi inny węzeł, lecz wiąże się go inaczej i wygląda on bardziej elegancko.
Sposób wiązania
- 90 KB
- 24 mar 09 22:51
Węzeł ten tylko wydaje się być prosty, gdyż w porównaniu z Four-in-hand wiąże się go jeszcze mniejszą liczbą ruchów. W rzeczywistości jest trochę trudniej ładnie go uformować. Warto go zastosować przede wszystkim do krawatów z grubego materiału.
Pochodzenie
W języku angielskim „orientalny" oznacza „pochodzenie orientalne tub azjatyckie". Po raz pierwszy węzeł ten został opisany przez Finka i Mao. Twierdzą oni, że w krajach azjatyckich węzeł orientalny jest tak popularny, jak Four-in-hand w Europie i USA.
Uwaga
Ponieważ węzeł orientalny wymaga tylko trzech ruchów, na ogół jest wymieniany jako pierwszy przez doradców stylistów, lecz mimo jego prostoty niekoniecznie jest najodpowiedniejszy dla początkuŹjących. Jego mały elegancki kształt, który czyni go doskonałym dla grubych i wełnianych krawatów można osiągnąć jedynie poprzez ćwiczenie. Jako nowicjusz powinieneś zacząć od węzła Four-in-hand albo Kent.
Ważne
- Przed wiązaniem krawat zakłada się wokół szyi szwem do góry (na zewnątrz). Kiedy węzeł jest gotowy, szerszy koniec krawata jest obrócony na prawą stronę, lecz reszta pozostaje na lewej i musi być dobrze schowana pod kołnierzykiem koszuli.
- Łatwo jest rozluźnić ten węzeł i dlatego krawat musi być starannie zawiązany i założony
- Ponieważ krzyżuje się go tylko raz, bardzo mała część krawata zostaje „wykorzystana". Często się zdarza, ze wąski albo szeroki koniec krawata jest za długi. Z tego powodu węzeł jest odpowiedni dla wysokich mężczyzn.
Sposób wiązania
- 113 KB
- 24 mar 09 22:44
Węzeł ten — nazywany jeszcze czasami „węzeł w czwórkę", nie bez powodu jest określany również jako prosty — bardzo łatwo się go wiąże i nawet wśród krawatowych nowości od razu robi wrażenie. Four-in-hand jest zdecydowanie wieloŹfunkcyjny: w połączeniu z różnymi materiałami pasuje prawie do każdego fasonu kołnierzyka.
Four-in-hand jest wciąż węzłem „inicjującym", którego każdy chłopiec uczy się od swojego ojca. Spotyka się go jeszŹcze pod różnymi nazwami, takimi jak „węzeł włoski" albo „węzeł staroniemiecki" - w zależności od kraju, który akuŹrat uważa się za odkrywcę tego prostego wiązania. DodatkoŹwa zaleta: technika wiązania chroni krawat!
W ślady stangretów?
Wygląda na to, że Four-in-hand - jak również niektóre inne węzły - powstał z węzła żeglarskiego. Istnieją różne teorie na temat pochodzenia nazw „Four-in-hand" czy „węzeł w czwórkę". Kiedy się pojawił, popularne były karety zaprzꏿone w czwórkę koni, których woźnicy przymocowywali poŹnoć takim węzłem zatrzymany powóz. Inne źródła wskazują, że woźnicy nosili wokół szyi identycznie wiązane szaliki albo że te karety mogli prowadzić jedynie mężczyźni w jedŹnakowych krawatach. Równocześnie w Londynie pod tą samą nazwą istniał klub, którego stali klienci nosili modne wówczas długie krawaty z takim samym węzłem, i dzięki nim zyskał on popularność.
Ważne
Wielu zwolenników Four-in-hand stara się za zawiązać krawat jak najprecyzyjniej, tymczasem dla tego typu węzła charakŹterystyczna jest asymetria! Właśnie dzięki niej może on słuŹżyć nie tylko jako węzeł inicjujący, lecz jest również odpoŹwiedni dla wszystkich, którzy chcą zademonstrować swój indywidualizm czy urok. Jeżeli dla Ciebie ważne jest, aby węzeł był symetryczny, będziesz pewnie bardziej zadowolony z prostego węzła windsorskiego.
Sposób wiązania
W kilku słowach
- asymetrzyczny
- do wąskich i nieco szerszych kołnierzyków
- z każdej tkaniny krawatowej
- klasyczny
- rozwiązuje się sam
- na wszelkie okazje
- 84 KB
- 24 mar 09 22:41
Uwzględniając liczbę kroków, najmniej skomplikowany jest węzeł Kent — nazywany również węzłem „prostym", choć powszechnie mianem prostego określa się Four-in-hand.
Najmniejszy węzeł
Węzeł Kent znany jest też pod nazwą „mały węzeł" i to określenie bardzo dobrze do niego pasuje: ma on mniej ruchów oplatających niż Four-in-hand. Możesz zrobić węzeł jedynie za pomocą pewnej sztuczki (patrz niżej), która właśnie sprawia, że jest bardziej skomplikowany niż się początkowo wydaje.
Odpowiednie zastosowanie
Trudno doradzić, na jakie okazje najlepiej wiązać Kent - wiele zależy od wybranego materiału i jego jakości. W przypadku lekkich tkanin i wąskich krawatów węzeł wychodzi bardzo jednowymiarowy (płaski) i bardzo mały. Jednak dobrze jest z niego skorzystać, kiedy jedyny krawat, który masz do dyspozycji (np. z wypożyczalni), jest dość krótki, a Ty jesteś wysoki. Lecz - tak samo jak węzeł orientalny - Kent możesz zawiązać z krawatów szerokich albo z bardzo grubego materiału. Kent z jedwabiu, tweedu czy wełny pasuje do wąskich albo: tylko nieco szerszych kołnierzyków i robi dobre wrażenie zarówno w pracy, jak i podczas kolacji w restauracji.
Ważne
Załóż krawat wokół szyi, jak zwykłeś to robić. W zależności od wzrostu, wąski koniec może sięgać nieco niżej w stosunku do normalnie przyjętej pozycji wyjściowej, ponieważ do węzła wykorzystuje się jeszcze mniej materiału niż w przypadku Four-in-hand. Zanim zaczniesz wiązać, obróć szeroki koniec krawata o 180 stopni (patrz rys.1). Ten skręt usztywnia krawat i pozwala przy następnych krokach łatwiej uformować węzeł.
Sposób wiązania
,40219076.jpg "pobierz")
-
0 -
8 -
3 -
0
14 plików
181,16 MB
Zaprzyjaźnione i polecane chomiki (54)
