zapomniałem
Nie masz jeszcze własnego chomika? Załóż konto

Górski - Samorządna Rzeczpospolita a anarchizm.pdf

redrat1 / Red Rat / Górski - Samorządna Rzeczpospolita a anarchizm.pdf
Download: Górski - Samorządna Rzeczpospolita a anarchizm.pdf

43 KB

0,0 / 5  (0 głosów)
Rafał Górski "Samorządna Rzeczpospolita a anarchizm"

[Publikacja zapisana do .pdf z .lwp]

Komentarze:

Nie ma jeszcze żadnego komentarza. Dodaj go jako pierwszy!

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować

Publikacje Oficyny Autonomicznej Red Rat
Inne pliki do pobrania z tego chomika
"Zeszyt RED RAT-u nr 2." Sam Dolgoff "Ewolucja anarchosyndykalizmu" Roman Tokarczyk "Anarchizm komunistyczny" Roman Tokarczyk "Anarchizm po wojnie" Piotr Salwowski "Anarchia w Warszawie (do 1914 roku)" Piotr Salwowski "Anarchosyndykalizm" Piotr Salwowski "Edward Abramowski" Lew Tołstoj "Aforyzmy" George Woodcock "Anarchizm niemiecki schyłku XIX wieku" Michel del Castillo "Kapłanka wolności" Marcel Renoulet "Anarchizm – etyka antyautorytarna"
Anna Żuk "Etyka Anarchistów – mity wiecznie żywe" W sytuacji gdy rozum potoczny redukuje rozumienie anarchizmu w najlepszym razie do zjawisk stricte subkulturowych, w najgorszym dostrzegając jedynie wymiar nihilistyczny, zaś znaczną część anarchistów dowartościowuje podtrzymywanie negatywnego ("terrorystycznego") wizerunku, Anna Żuk podejmuje problem etyki anarchistów, dostrzegając olbrzymi potencjał aksjologiczny anarchizmu, który ujawniają nie tylko pisma, by tak rzec, ojców-założycieli, ale i wolnościowa praxis. Autorka, analizuje dwa główne tropy anarchistycznej etyki, czerpiące swoją inspirację z ewangelicznej nauki Chrystusa oraz etosu rycerskiego, podważając jednocześnie zakorzeniony w świadomości badaczy myśli społecznej pogląd, o ukrytych założeniach anarchizmu dotyczących dobra jak i fundamentalnego komponentu natury ludzkiej. Ostatnie akapity pracy dotyczą etosu syndykalistycznego i jego recepcji w Polsce. Mimo karkołomności niektórych propozycji, intelektualnej naiwności hipotez i lapidarności wniosków, esej Anny Żuk stanowi interesujący przyczynek do identyfikacji pierwiastków etycznych w łonie anarchizmu.
Murray Bookchin "Granice burżuazyjnego miasta" O wolnościowym wymiarze przestrzeni życiowej w mieście.
Stefan Morawski "Portret anarchisty angielskiego na tle rodzimym"
Józef Zieliński "Czy w Polsce anarchizm ma rację bytu" Klasyczna już dziś – dzięki wielu przedrukom – broszura zawierająca tytułową pracę – wykład dr Józefa Zielińskiego (Paryż, 1906), będąca najprostszym wykładem różnych kierunków anarchizmu. Zieliński był raczej populatoryzatorem ruchu anarchistycznego niż teoretykiem w stylu Edwarda Abramowskiego, na agitkę nadaje się jednak wybornie choć to już raczej historia.
Albert Memmi "Poznajemy rasizm na własnej skórze" Głęboka analiza rasizmu dokonana przez Tunezyjczyka urodzonego w społeczności żydowskiej a mieszkającego w Paryżu. Autor miał więc przypuszczalnie wiele doświadczeń związanych z powyższym tematem. Jego rozważania są czasami bardzo zaskakujące, może kontrowersyjne. Momentami można odnieść wrażenie, że Memmi szuka problemu tam, gdzie go nie ma. Szybko okazuje się jednak, dzięki dowodom podanym jak na tacy, że rasizm jest głęboko osadzony w każdym społeczeństwie. W tekście jest wiele odwołań do psychologii, relacji między katem a ofiarą, systemów kolonizacyjnych, itd.
Henry David Thoreau "Obywatelskie nieposłuszeństwo"
D. Grinberg, J. Szacki, F. Ryszka i inni "O anarchizmie, anarchii i granicach wolności" Dyskusja z udziałem uczonych i pisarzy (Ryszka, Grinberg, Szacki, Kapuściński, Szczypiorski, Tazbir i Waldenberg) z roku 1981 – były to czasy ostrych napięć społecznych i nadziei na wolność związanych z tamtą, prawdziwą "Solidarnością" (oskarżaną przez władzę o anarchizm i na ideach Abramowskiego budującą program Samorządnej Rzeczpospolitej).
Piotr Kropotkin "Nauka i anarchizm" Rozważania księcia anarchizmu zaczerpnięte z dwóch prac "Pomoc wzajemna jako czynnik rozwoju" i "Etyka". Dotyczą głównie naukowych korzeni anarchizmu. Kropotkin ustala, że ruch przeciwny państwu, swoje podstawy uzyskał dzięki nihilistom, teoriom Augusta Comte'a, Herberta Spencera czy Karola Darwina. W ogóle nazwisk znanych i mniej znanych filozofów jest tu wiele. Wiele twierdzeń z punktu widzenia Kropotkina wydawało się trafnych, ale dzisiaj, bogatsi o doświadczenia minionych lat wiemy, że np. anarchizm wcale do końca XIX wieku nie rozszerzał wpływów. Wprost przeciwnie.
Giovanni Vattuone "Życiorys anarchisty" Broszura ukazuje dzieje życia i działalność włoskiego anarchisty przygotowane przez niego samego jesienią 1992 roku. Nie jest to życiorys ideologa ani wielkiego aktywisty, który wsławił się dokonaniem jakiegoś wielkiego zamachu, urzeczywistniając w ten sposób ideę "propagandy przez czyn". To życiorys zwykłego człowieka, który opisując historię swojego życia dokumentuje epokę dziejów anarchizmu, która już się skończyła. Dokumentuje czasy, gdy anarchizm był silny na skutek wielkiego zaangażowania ze strony zwykłych robotników, czasy, gdy samoucy potrafili reagować na potworne warunki, w jakim przyszło im pracować i żyć, i potrafili otwarcie wypowiadać się przeciw restrykcyjnej naturze instytucji, które warunki te stwarzały. Tekst udowadnia jak wielką rolę w podtrzymywaniu idei mieli właśnie tacy ludzie jak autor. Publikowany tekst to nie tylko hołd złożony Johnowi ale i wielu jego przyjaciołom i towarzyszom, dzięki którym anarchizm przetrwał i nadal jest drogą dla innych. [Wstęp]
więcej plików z tego folderu...
Zgłoś jeśli naruszono regulamin