Dokument.rtf. Samaria - miasto.rtf

Samaria - ruiny starożytnego miasta położonego w Samarii w środkowej części Izraela. Miejsce wykopalisk archologicznych znajdujące się pod administracją Autonomi Palestyńskiej.Nazwa pochodzi od hebrajskiego słowa "Szomron", oznaczającego należące do rodu Szemera lub strażnica. Od miasta wzieło nazwę północne państwo Izraela oraz kraina geograficzna Samaria. Miasto Samaria (Szamir) zostało założone przez izraelskiego króla Omiriego (IX w.p.n.e.) w miejscu kupionym od niejakiego Szemera na górze Samaria na terytorium plemienia Manassesa. Przez około 200 lat było stolicą dziescioplemiennego królestwa Izraela. Rozbudowana przez króla Achaba jako siedziba kultu Baala, pełniło rolę rywalki Jerozolimy, stolicy królestwa Judy, gdzie znajdował się ośrodek kultu oddawania czczci Jahwe. Samaria często była potępiana przez proroków Starego Testamentu jako miejsce zepsucia, bałwochwalstwa i fałszywego kultu. Samaria została zdobyta przez Asyryjczyków w 740 i 722 r.p.n.e. a jej ludność wysiedlono do Mezopotamii i Medii. W czasach rzymskich król Herod Wielki na jej ruinach zbudował miasto Sebaste. Pozostałości miasta lokuje się w okolicy arabskiej wsi Sabastija ( 55 km na północ od Jerozolimy i 11 km na północny wschód od Szechem). Odkrycia archeologiczne w tym miejscu potwierdzają biblijną opinię o zamiłowaniu mieszkańców do luksusu (biblijna wzmianka o domach z kości słoniowej) w czsach Achaba, króla Izraela. Asyryjczycy w miejsce deportownej ludności żydowwskiej zasiedlili przedstawicielami innych podbitych ludów. Nowi mieszkańcy Samarii stworzyli nową, synkretyczną religię i z czasem zespolili się w naród zwany Samarytanami.