Na dworcu Saint Lazaire przyjaciele Bobinet i Gardefeu czekają na przyjazd panny Mételli, damy dość swobodnych obyczajów, dla której obaj stracili głowę. Panowie są trochę skłóceni, bo po raz kolejny okazuje się, że ulokowali uczucia w tej samej niewieście. Gdy na peron wjeżdża wreszcie pociąg z Trouville wysiada z niego obiekt westchnień w towarzystwie... trzeciego konkurenta, niejakiego Gontrana. Co gorsza, Métella zdaje się w ogóle nie poznawać Gardefeu’a i Bobineta. Upokorzenie godzi rywali, postanawiają nigdy więcej nie zajmować się aktoreczkami i tancerkami, a uwagę poświęcić damom z towarzystwa...

zachomikowany

1,37 GB
10 sty 14 23:52

Zemsta nietoperza.avi

Gabriel von Eisenstein jest znanym, również ze swojego temperamentu, wiedeńskim finansistą. Ma on trafić do aresztu za uderzenie poborcy podatkowego i obrazę sądu, tymczasem jego przyjaciel, Dr Falke organizuje wraz z młodym arystokratą – księciem Orlofskym bal. Jest to w rzeczywistości pretekst do ośmieszenia Eisensteina w ramach rewanżu za złośliwy żart swojego przyjaciela. Intryga polega na tym, że Falke wśród gości zaprasza w innych rolach domowników Eisensteina. Służąca będzie wytworną damą, żona pojawi się w masce i ma być przedstawiona jako węgierska księżna. Falkemu udaje się przekonać Eisensteina, by ten potajemnie wybrał się na bal, a w więzieniu stawił się rano. Niestety, do domu Eisensteina przybywa po aresztanta dyrektor więzienia Frank. Bierze on za pana domu śpiewaka Alfreda, który wykorzystując sytuację, znów próbuje zdobyć względy dawnej ukochanej. Alfred trafia do miejskiego aresztu, a Rosalinda może się szykować na bal. Tymczasem sam Eisenstein próbuje na przyjęciu uwieść niemal wszystkie damy, w tym Adelę i Rosalindę, zawiera na tym balu także serdeczną przyjaźń z dyrektorem więzienia, do którego ma trafić – obaj na przyjęciu są "francuskimi markizami" – Renardem i Chagrinem. Także Adela chce wykorzystać bal na swoją korzyść, próbuje znaleźć protektora, który wprowadzi ją do świata teatru, dlatego też nawet rozpoznana przez swojego pracodawcę z powodzeniem udaje oburzenie. Rosalinda, żona Eisensteina, zaś poznaje lepiej prawdziwą naturę swojego męża. Wszystko jednak wyjaśnia się rano, na końcu operetki...

zachomikowany

1,37 GB
10 sty 14 23:52

Wiedeńska krew.avi

Hrabia Baldwin Zedlau, kiedyś znudzony prowincjusz, jako poseł księstwa Oberstadt w Wiedniu staje się postrachem stołecznych salonów. O dziwo, jego miłosne podboje powodują, że nawet żona hrabiego zaczyna spoglądać przychylniejszym okiem na małżonka. Czy uda jej się poskromić gorącą, wiedeńską naturę Baldwina? Grze intryg i przebieranek towarzyszą melodie pięknych walców, arii i duetów...

zachomikowany

100 KB
10 sty 14 23:52

Wesola wdowka - Ferenc Lehár.srt

Napisy polskie

zachomikowany

126,8 MB
10 sty 14 23:52

Wesola wdowka - Ferenc Lehár Cd2.avi

OPERA i OPERETKA - Wesola wdowka - Ferenc Lehr Cd2.avi

The San Francisco Opera, grudzień 2001r.
Dyrygent
Erich Kunzel

z chomika krusejder

700,2 MB
10 sty 14 23:52

Wesola wdowka - Ferenc Lehár Cd1.avi

OPERA i OPERETKA - Wesola wdowka - Ferenc Lehr Cd1.avi

The San Francisco Opera, grudzień 2001r.
Dyrygent
Erich Kunzel

z chomika krusejder

1,37 GB
10 sty 14 23:52

Symplicjusz.avi

Libretto
Miejscem akcji jest Europa Środkowa ogarnięta wojną trzydziestoletnią (1618-48) na tle religijnym. Gdy okazało się, że bracia Wendelin i Bruno von Grübben kochają tę samą kobietę, ten drugi opuszcza dom i przystaje do heretyków protestantów). Wkrótce ginie w walce z rąk Wendelina, katolika. Zabójca, pełen skruchy, zaszywa się przed światem w leśnej głuszy. Zabiera ze sobą nowo narodzonego syna Symplicjusza, który dorasta w borze. Po latach dobra rodziny von Grübben mogą przepadnąć na rzecz Kościoła. Na poszukiwanie ojca i brata wyrusza Arnim, starszy syn Wendelina. Nie wie nawet, czy obaj żyją.

zachomikowany

1,37 GB
10 sty 14 23:52

Piękna Helena.avi

Parys, syn króla Priama, przybywa do Sparty, do arcykapłana Kalchasa, z listem polecającym od bogini Wenus. Parys dał ongiś Wenerze złote jabłko przyznając jej nagrodę za piękność sądnie nad trzema najważniejszymi boginiami Olimpu: Junoną, Minerwą i Wenerą. Wenus obiecała mu za to miłość najpiękniejszej kobiety na Ziemi. Kobietą tą jest Helena, królowa Sparty, żona Menelaja. Parys przybył do Sparty przebrany za pasterza, aby zdobyć miłość Heleny. Kalchas ma mu to ułatwić. Helena wychodzi ze świątyni. Piękny młodzieniec wpadł jej zaraz w oko i okazuje mu duże zainteresowanie. Parys postanawia zdobyć królową swą inteligencją. Właśnie zbierają się królowie greccy, aby wziąć udział w konkursie na rozwiązanie zagadki. Parys zgaduje zagadkę i wygrywa konkurs, a uszczęśliwiona Helena wieńczy go na polecenie Menelaja. Teraz Parys odkrywa swe incognito, a cały świat już wie, że w sporze pomiędzy trzema boginiami koronował on Wenus na królową piękności. Menelaos zaprasza Parysa na kolację. Namówiony przez Parysa Kalchas każe swemu pomocnikowi puścić w ruch blaszany piorun i oświadcza, że wyrocznia nakazuje Menelajowi przez jego usta udać się dla dobra państwa natychmiast na Kretę.
W akcie drugim Parys zakrada się do sypialni Heleny. Choć wie ona, że sama bogini Wenus obiecała ją Parysowi, uważa że nie wypada się nie bronić. Parys używa więc podstępu. Mówi mianowicie, że wszystko co się dzieje w tej chwili, jest tylko snem. To uspokaja zupełnie Helenę, jest bardzo zadowolona z takiego tłumaczenia i przestaje się opierać. Nie w porę jednak zjawia się Menelaos, który już zdążył powrócić do Sparty i przyłapuje zakochaną parę w sypialni. Menelaos robi wielką awanturę i zwołuje wszystkich królów i gości. Parys musi uciekać, tym razem nie udało mu się zdobyć pięknej Heleny.
W ostatnim akcie Menelaos z Heleną przebywają nad morzem, wraz z innymi królami greckimi. Menelaos wypomina Helenie ostatni skandal z Parysem i para małżonków kłóci się zajadle. Agamemnon i Kalchas zarzucają Menelaosowi, że trzymając przy sobie Helenę, zamiast oddać ją Parysowi, naraził siebie i cały kraj na gniew bogini Wenus, która rozbija wszystkie spartańskie małżeństwa. Menelaos broniąc się odpowiada, że właśnie napisał list do wielkiego augura prosząc o litość, lada chwila też spodziewa się jego przybycia. I oto rzeczywiście widać zbliżającą się do brzegu galerę. Wychodzi z niej wielki augur i oznajmia, że Wenus przebaczy wszystkim Spartanom, jeżeli Helena odbędzie przejażdżkę na wyspę Cypr, wszyscy godzą się na to ochoczo, a sam Menelaos namawia żonę, aby udała się prędko na przejażdżkę. Helena czyni to bardzo chętnie, gdyż rozpoznała w wielkim augurze przebranego Parysa. W chwili, gdy barka odbija od brzegu, Parys zrzuca przebranie i wszyscy widzą, że wywiódł ich w pole. Menelaos pieni się ze złości. Kalchas jest bardzo zadowolony, bo grubo na tym interesie zarobił, Agamemnon zaś postanawia ogłosić mobilizację w celu przedsięwzięcia wojny trojańskiej...

zachomikowany

1,37 GB
10 sty 14 23:52

Patience.avi

„Patience” jest kolejną z serii ostrych satyr na przywary i mody nękające brytyjskie społeczeństwo. Tym razem Gilbert zainteresował się rozmaitymi utracjuszami i niebieskimi ptakami, którzy chętnie pozowali na poetów, malarzy czy kompozytorów. W modzie był zwłaszcza „artysta ekscentryczny”, z niezwykłym stylem bycia i niezrozumiałymi ideami nawiązującymi do dawnych wieków, poezji dworskiej, romantycznych i dramatycznych historii rodem z Dantego lub romansów rycerskich. Wielu komentatorów od razu zauważyło, a potem toczyło zażarte spory, czy librecista wzorował się na postaci Oscara Wilde’a. Podobno nie tylko chodziło tu o typ postaci, ale nawet o takie szczegóły, jak charakterystyczny strój, którzy nosili aktorzy odgrywający rolę Bunthorne’a. Tak jak to miał w zwyczaju Wilde, przywdziewali welwetową marynarkę, wkładali do oka monokl i czesali się na wzór tego znanego poety. Inni krytycy doszukiwali się podobieństw do dwóch angielskich artystów: malarza Dantego Gabriela Rossettiego i poety Algernona Charles’a Swinburne’a, bardziej niż Wilde znanych w 1881 r., którzy na łamach prasy toczyli pilnie śledzony i komentowany pojedynek słowny na temat sztuki. Jednak – przykładowo – w celu wystawienia tego samego dzieła na scenach amerykańskich bohaterów upodabniano do znanych pisarzy i poetów zza oceanu, tak aby publiczność identyfikowała ich i bawiła się podobieństwami. Można by się więc pokusić o przeniesienie akcji operetki do dowolnego kraju i w dowolną epokę, dobierając typy rozpoznawalne dla miejscowej publiczności...

zachomikowany

1,37 GB
10 sty 14 23:52

Orfeusz w piekle.avi

Akt I
Dyrektor konserwatorium Orfeusz i jego żona Eurydyka mieszkają w Tebach. Ich miłość dawno już wygasła. Eurydyka kocha pszczelarza Arysteusza, Orfeusz – pasterkę Pomponię. Małżonkowie żyją jednak razem, ponieważ Los przeznaczył im taką rolę. Aby go oszukać, Arysteusz ma porwać Eurydykę. Podczas rozmowy, przypadkiem uderza ją w głowę i Eurydyka umiera. Okazuje się, że Arysteusz to w rzeczywistości bóg piekieł – Pluton, który w ten sposób uprowadza ukochaną do swojego królestwa. Kiedy Orfeusz dowiaduje się o śmierci żony, cieszy się, iż nareszcie może połączyć się z Pomponią. Tymczasem Los rozkazuje mu prosić Jowisza o powrót Eurydyki na ziemię. Chcąc nie chcąc, Orfeusz wędruje na Olimp. Jowisz postanawia zwrócić mu Eurydykę. Zaintrygowany opowieściami o jej urodzie, postanawia ją jednak wcześniej zobaczyć i wraz ze swoją świtą udaje się do piekieł.
Akt II
Pluton zamknął Eurydykę w swojej komnacie, ale Jowisz zamienił się w muchę i wślizgnął do niej przez dziurkę od klucza. W przebraniu zabiera ją na ucztę, a po balu chce z nią uciec na Olimp. Pluton przejrzał jednak jego plany i przypomina o złożonej obietnicy – musi zwrócić Eurydykę. Jowisz postanawia więc przechytrzyć Plutona. Orfeusz może odzyskać swoją żonę dopiero wtedy, kiedy dotrą do rzeki Styks, a on ani raz nie spojrzy na Eurydykę. Tymczasem Jowisz rozpętał burzę i Orfeusz ogląda się odruchowo na odgłos grzmotu. Eurydyka musi pozostać na Olimpie jako jedna z bachantek, a jej szczęśliwy małżonek sam powraca na ziemię do ukochanej Pomponii. Smuci się tylko Los...

zachomikowany

1,37 GB
10 sty 14 23:52

Księżniczka czardasza.avi

Sylva Varescu, słynna śpiewaczka teatrzyku Orfeum w Budapeszcie, żegna się z publicznością przed amerykańskim tournée. Fetę na cześć Varescu zorganizował jej wielbiciel, baron Ferenc Kerekes. Wśród gości jest również adorujący ją hrabia Bonifacy Kansciánu. Lecz Sylva kocha księcia Edwina von Lippert-Weylersheim, ten odwzajemnia uczucie, lecz ona nie wierzy. Wie, że rodzina młodzieńca nigdy nie zgodzi się na małżeństwo, nie pozwoli na mezalians. Chcąc dowieść szczerości uczuć, przed wyjazdem na manewry Edwin spisuje ślubny kontrakt...

zachomikowany