Nie masz jeszcze własnego chomika? Załóż konto

1983_Teatr TV_Adam Mickiewicz_Dziady_Cz. 2.avi

ekshuma.pl / Teatr PR i TV / Teatr TV / 1983_Teatr TV_Adam Mickiewicz_Dziady_Cz. 2.avi
Download: 1983_Teatr TV_Adam Mickiewicz_Dziady_Cz. 2.avi

699,91 MB

Długość filmu: 93 min

0,0 / 5  (0 głosów)
obrazekPremiera: 1.11.1983 r.
(...) Dwuczęściowe przedstawienie Teatru TV jest dokumentalnym zapisem głośnej inscenizacji Konrada Swinarskiego w Starym Teatrze w Krakowie. Telewizyjnej rejestracji spektaklu dokonano w osiem lat po tragicznej śmierci Konrada Swinarskiego w katastrofie samolotowej w 1975 r. i w dziesięć - po krakowskiej premierze "Dziadów". Wszyscy współtwórcy widowiska mieli świadomość, że utrwalają na taśmie magnetycznej jeden z najsłynniejszych spektakli powojennych, dzieło wybitnego twórcy, który ma trwałe miejsce w historii polskiego teatru. (...)

Reżyseria i scenografia: Konrad Swinarski
Muzyka: Zygmunt Konieczny
Obsada: Roman Stankiewicz (Guślarz), Roman Wójtowicz (Starzec), Elżbieta Karkoszka (Sowa), Michał Żarnecki (Kruk), Anna Polony (Kobieta, Ewa), Stefan Szramel (Widmo, Doktór), Anna Dymna (Dziewczyna), Jerzy Trela (Gustaw-Pustelnik, Konrad), Bolesław Nowak (Ksiądz, Szambelan, Pułkownik), Ewa Ciepiela (wieśniaczka, Panna), Margita Dukiet (wieśniaczka, Młoda Dama), Ewa Kolasińska (wieśniaczka, Panna II), Wanda Kruszewska (wieśniaczka, Matka), Halina Kwiatkowska (wieśniaczka, Dama I), Izabela Olszewska (wieśniaczka, Pani Rollinson), Monika Rasiewicz (wieśniaczka), Hanna Smólska (wieśniaczka, Dama II), Elżbieta Willówna (wieśniaczka, Księżna), Halina Wojtacha (wieśniaczka), Andrzej Hudziak (wieśniak), Zbigniew Kosowski (wieśniak, Sekretarz), Jerzy Fedorowicz (członek chóru młodzieńców, Frejend, Wysocki), Rajmund Jarosz (członek chóru młodzieńców, Zenon Niemojewski, Dyrektor muzyki), Adam Romanowski (członek chóru młodzieńców, Jakub, Student), Leszek Świgoń (członek chóru młodzieńców, Żegota, Bestużew), Zygmunt Józefczak (Anioł Stróż), Tadeusz Malak (Duch, Adolf), Jerzy Stuhr (Belzebub, Mistrz ceremonii, Lokaj), Jerzy Święch (Diabeł I), Tadeusz Jurasz (Diabeł II, Gubernator), Aleksander Fabisiak (Jan Sobolewski, Oficer rosyjski), Edward Dobrzański (ks. Lwowicz, Literat II, Sowietnik), Jerzy Radziwiłowicz (Tomasz Zan), Leszek Piskorz (Feliks Kułakowski, Justyna Pol), Andrzej Buszewicz (Kapral), Kazimierz Borowiec (Ksiądz Piotr), Wiktor Sadecki (Senator), Marcin Sosnowski (Hrabia), Jan Krzyżanowski (Literat I), Antoni Żukowski (Stary Polak), Jan Guntner (Pelikan), Juliusz Grabowski (Bajkow), Marta Stebnicka (Kmitowa), Danuta Maksymowicz (Panna I), Hanna Halcewicz (Narzeczona Bajkowa), Zofia Więcławówna (Gubernatorowa), Halina Kuźniakówna (Sowietnikowa), Krystyna Brylińska (Dama), Tadeusz Huk (Kolleski Registrator), Edward Linde-Lubaszenko (Starosta), Celina Niedźwiecka (Sowietnikowa II)

Za: filmpolski.pl

Komentarze:

Nie ma jeszcze żadnego komentarza. Dodaj go jako pierwszy!

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować

Inne pliki do pobrania z tego chomika
2000_Teatr TV_Michał Bałucki_Klub kawalerów.avi play
Akcja sztuki zaczyna się, gdy do tytułowego klubu zami ...
obrazek Akcja sztuki zaczyna się, gdy do tytułowego klubu zamierza przystąpić młodzian Topolnicki, świeżo po zawodzie miłosnym. Do restauracji, gdzie odbywają się spotkania klubu, wprowadza go Wygodnicki, autor głośnej broszury, potępiającej instytucję małżeństwa. Wkrótce schodzą się pozostali członkowie: Nieśmiałowski - kawaler z konieczności, albowiem w towarzystwie dam swego serca zawsze płonił się ponad miarę i nie mógł wyjąkać ani słowa; Motyliński - kawaler z wyboru, zwolennik niezobowiązującego korzystania z wdzięków pań oraz Piorunowicz - żywa przestroga dla reszty, mąż - uciekinier po traumatycznych przejściach (żona spała przy zapalonym świetle, chodziła zbyt drobnym krokiem, miała odmienne zdanie w kwestii przyprawiania posiłków i z notoryczną złośliwością gubiła zapałki). Całemu towarzystwu przewodzi dostojna kwintesencja starokawalerstwa - prezes Sobieniewski. Jednak już wkrótce niezłomne zasady zatwardziałych wrogów małżeństwa zostają wystawione na niespodziewaną i ciężką próbę. A wszystko za sprawą niejakiej pani Ochotnickiej, czarującej wdówki, którą Motyliński zaprosił na spotkanie klubu. Rzecz w tym, że po pierwsze klubowy casanowa ma wobec niej plany erotyczne, a po drugie pani Ochotnicka również deklaruje się jako zdecydowana przeciwniczka ślubów. Zaintrygowani panowie rychło dochodzą do wniosku, że "ochy" i "achy" kochliwego kolegi były jak najbardziej uzasadnione. Wygodnicki oniemiały wysłuchuje peanów przystojnej wdowy na cześć swojej broszury; Nieśmiałowski nagle zaczyna wierzyć, że "straszny z niego bałamut", zaś nieobyczajne pragnienia Motylińskiego jeszcze przybierają na sile. I tylko Piorunowicz dziwnie trzyma się na uboczu, a w jego oczach szaleje popłoch. Co gorsza, Ochotnicka przyprowadza ze sobą panią Mirską i jej młodziutką córkę, która otwarcie bałamuci "wujaszka" Sobieniewskiego. Topolnicki zaś rozpoznaje w dziewczynie obiekt swych niedawnych, a daremnych miłosnych westchnień. Aż strach pomyśleć, co też z tego wszystkiego może wyniknąć! Reżyseria: Krystyna Janda Obsada: Jerzy Stuhr (Wygodnicki), Marcin Dorociński (Topolnicki), Cezary Pazura (Piorunowicz), Zbigniew Zamachowski (Nieśmiałowski), Sławomir Orzechowski (Motyliński), Edyta Jungowska (Ochotnicka), Iwona Bielska (Mirska), Magdalena Walach (Marynia Mirska), Janusz Gajos (Sobieniewski, prezes klubu), Krystyna Janda (Dziudziulińska), Jerzy Woźniak (kelner Antoś), Maciej Wojdyła (kelner), Gustaw Lutkiewicz (Ignacy, szef kelnerów), Maria Seweryn (bufetowa Mina), Daniel Wyczesany (kelner Daniel) Za: filmpolski.pl
1998_Teatr TV_Stanisław Tym_Rozmowy przy wycinaniu lasu.avi play
Opowieść o drwalach, wiodących żywot na leśnej polanie ...
obrazek Opowieść o drwalach, wiodących żywot na leśnej polanie, daje kwintesencję zarówno tej rzeczywistości, w której sztuka powstała, jak i odnosi się do dnia dzisiejszego. Rozmowy o rybach, o tym i owym wypełniają czas drwalom, których głównym zajęciem jest czekanie. Codziennie czekają, aż przyjedzie Siekierowy i rozda im narzędzia pracy, by po zakończonej dniówce znów je zebrać. Domorosły filozof Macuga, naiwny Dunlop i lizus Zyzol chętnie słuchają różnych krwawych opowieści albo bajek o królewnach przecudnej urody i kapiących złotem pałacach. Bajki ładnie opowiada pan Siekierowy, a najładniej - pan Gajowy, tak że można słuchać na okrągło. Pan Siekierowy właśnie przyjeżdża ze sprzętem i poufną informacją - będzie się wycinać las. Potem posadzi się kapustę, żeby przyciągnąć zające. Jak przywiążą się do tych okolic, a kapusta się skończy, przyjdą do sadu obgryzać drzewa. Sady zmarnieją - i o to głównie chodzi. Bo drzewa przynoszą same straty - przepisy nakazują tępić szkodniki, a trucizna jest droga, jesienią trzeba owoce zebrać, pomyśleć o transporcie, a to też kosztuje. Rozważania o kłopotach gospodarzy przerywa pojawienie się wniebowziętego Dunlopa, który zobaczył w lesie anioła - calutki jak ze światła był, ni to szedł, ni to płynął... Wkrótce wyjaśnia się, że nieziemskiej urody istota jest kobietą z krwi i kości. Artystka Ethalia i towarzyszący jej w podróży dziennikarz Alex Jung zabłądzili w leśnej gęstwinie. Przejęty niespodziewaną wizytą tak niezwykłych gości Gajowy zapewnia, że służby leśne robią co mogą, wycinają las, ale inni wciąż go sadzą. Nagania swoich ludzi do roboty, choćby dla pucu. Pod ciosami siekier pada wielki dąb, ten co go jeszcze król sadził. Pod nim leży przygnieciony Dunlop, a reszta? Oczytany Bimber opowiada - reszta jest milczeniem. I śmiechem, przewrotnym i gorzkim. Reżyseria: Stanisław Tym Obsada: Janusz Gajos (Bimber), Paweł Burczyk (Dunlop), Bogusław Sochnacki (Macuga), Tomasz Sapryk (Zyzol), Jan Kobuszewski (Siekierowy), Jerzy Turek (Gajowy), Dorota Nowakowska (Ethalia), Władysław Kowalski (Alex), Gustaw Holoubek (Ekspert), Maciej Englert (Ekspert), Krzysztof Rudziński (Ekspert), Stanisław Tym (Kierowca) Za: filmpolski.pl
2006_Teatr TV_Kazimierz Moczarski_Rozmowy z katem.avi play
Premiera: 16.04.2007 r. Tuż po wojnie Moczarski, jak wi ...
obrazekPremiera: 16.04.2007 r. Tuż po wojnie Moczarski, jak wielu innych AK - owców, został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa. Komunistyczne władze oskarżyły go o prześladowanie i likwidację lewicowców. Był wielokrotnie przesłuchiwany i torturowany. Wreszcie, po trzech latach za kratami, złośliwość i przewrotność oficerów śledczych lubiących znęcać się nad więźniami także psychicznie, doprowadziła do osadzenia Moczarskiego w jednej celi z hitlerowskim zbrodniarzem. Jurgen Stroop, zwany "katem warszawskiego getta", oczekiwał na karę śmierci i był skory do rozmów, pełen otwartej szczerości. Jego opowieść obejmowała zarówno odległe dzieciństwo w rodzinnym mieście Detmold, gdzie Jurgen podziwiał wysoki pomnik pogromcy rzymskich legionów w Lesie Teutoburskim, wodza germańskiego plemienia Cherusków, jak i lata dorosłości. Wyjaśniał Moczarskiemu etapy swojej kariery w SS, zwierzył się ze swej miłości do Polki, którą porzucił dla możliwości awansów. Stroop nie szczędził także najdrobniejszych szczegółów z krwawej akcji likwidacji warszawskiego getta. Nawet wspominając okrutną śmierć matek i dzieci, nie odczuwał wyrzutów sumienia, ślepo wierny ideom nazizmu i walki rasowej. Oddał jednak żydowskim powstańcom, że walczyli z wielką odwagą i determinacją. Dzielenie więziennej celi z hitlerowskim zbrodniarzem wojennym stanowiło prawdziwą mękę dla żołnierza AK. Choć opowieści Stroopa mroziły krew w żyłach słuchacza, Moczarski, przed wojną dziennikarz, słuchał go z uwagą. Po latach uniewinniony i wypuszczony na wolność, zdecydował się utrwalić te wspomnienia we wstrząsającej książce "Rozmowy z katem". Dzieło to, pomimo wielu wydań, było jak dotąd adaptowane tylko na potrzeby teatru. Najgłośniejszą z inscenizacji zrealizował w warszawskim Teatrze Powszechnym Andrzej Wajda. Wówczas jednak cenzura nie pozwoliła na pełne przedstawienie wszystkich wątków dramatu. Obecnie reżyser Maciej Englert miał już pełną swobodę. Reżyseria: Maciej Englert Muzyka: Zygmunt Konieczny Obsada: Piotr Fronczewski (Jurgen Stroop), Andrzej Zieliński (Kazimierz Moczarski), Sławomir Orzechowski (Gustaw Schielke), Marek Kasprzyk (Józef Różański), Maciej Wojdyła (Roman Romkowski), Grzegorz Wojdon (Józef Dusza), Zbigniew Suszyński (Eugeniusz Chimczak), Andrzej Niemirski, Marcin Jędrzejewski, Arkadiusz Oliwiński, Grzegorz Szcześniak, Grzegorz Milczarczyk, Juliusz Chrząstowski, Bartosz Picher, Marcin Sitek, Aleksander Wysocki, Danuta Szaflarska Za: filmpolski.pl
1985_Teatr TV_Dorothy Leigh Sayers_Człowiek, który wiedział, jak to się robi.avi play
Premiera: 28.11.1985 r. Młody, zamożny człowiek, poznaj ...
obrazekPremiera: 28.11.1985 r. Młody, zamożny człowiek, poznaje w podróży tajemniczego osobnika, który zaintrygował go dziwnym wyglądem i zachowaniem oraz jeszcze dziwniejszą opowieścią o sposobie bezkarnego uśmiercania ludzi. Kolejne przypadki zgonów utwierdzają Petera w przekonaniu, że ów dziwny mężczyzna macza palce w tragicznych zdarzeniach, a nawet jest głównym sprawcą. Peter postanawia rozpocząć śledztwo na własną rękę. Reżyseria: Stanisław Zajączkowski Obsada: Jerzy Nowak (Mężczyzna), Tadeusz Bradecki (Peter), Wanda Kruszewska (Gosposia), Marcin Sosnowski (Tom) Za: filmpolski.pl
2000_Teatr TV_Tadeusz Różewicz_Moja córeczka.avi play
Inscenizacja jednego z najlepszych utworów prozatorski ...
obrazek Inscenizacja jednego z najlepszych utworów prozatorskich Tadeusza Różewicza. Opowiadanie "Moja córeczka", pisane w 1964 r., pierwotnie było nowelą filmową. W tym czasie poeta intensywnie współpracował z filmem, w szczególności ze Stanisławem Różewiczem, który wyreżyserował kilka filmów na podstawie opowiadań i scenariuszy swego brata, m.in. "Świadectwo urodzenia". "Głos z tamtego świata", "Piekło i niebo", "Opadły liście z drzew". Scenariusz "Mojej córeczki" był przeznaczony dla innego reżysera, który jednak go nie zrealizował. Nowela filmowa, w zmienionym kształcie, stała się opowieścią o losach dwojga najbliższych sobie ludzi, o bezradności i rozpaczy, o klęsce miłości rodzicielskiej. Andrzej Barański, reżyser i adaptator, przeniósł akcję utworu z lat sześćdziesiątych do dzisiejszej Polski. Zrealizowany filmową metodą spektakl opowiada wzruszającą i dramatyczną historę ślepej miłości ojca do córki, która z małego miasteczka wyruszyła na studia do Warszawy i nigdy już z niej nie wróciła. Zaalarmowany telefonem o chorobie swojej Mireczki ojciec wybiera się do stolicy, aby ją odwiedzić. W najczarniejszych snach nie jest w stanie przewidzieć tego, co dzieje się z jego ukochanym dzieckiem. Gorąca miłość do córki nie pozwala mu zrozumieć jej wyborów i świata, w jakim zdecydowała się żyć. Świata pozorów, w którym na porządku dziennym są cynizm, pseudoartystyczny bełkot, okrucieństwo połączone z błazeństwem. Reżyseria: Andrzej Barański Obsada: Jerzy Trela (Henryk), Agata Buzek (Mireczka), Zbigniew Zapasiewicz (Brudas), Edyta Jungowska (Mariola), Piotr Fronczewski (Żorż), Rafał Królikowski (Harry), Katarzyna Łaniewska (Anna), Ewa Florczak (ciotka), Elżbieta Jarosik (kelnerka), Krystyna Rutkowska-Ulewicz (Portierka), Marta Bitner (mała Mireczka), Dawid Łepkowski (chłopiec) Za: filmpolski.pl
1985_Teatr TV_Ivo Brean_Przedstawienie Hamleta we wsi Głucha Dolna.avi play
Premiera: 9.03.1987 r. W latach 70. jugosłowiański "Ham ...
obrazekPremiera: 9.03.1987 r. W latach 70. jugosłowiański "Hamlet..." stał się sensacją nie tylko na rodzimych scenach, również w Polsce pojawiło się wiele bardzo różnych inscenizacji, łącznie z głośnym przedstawieniem Kazimierza Kutza w Teatrze na Woli, z Tadeuszem Łomnickim w roli przewodniczącego spółdzielni produkcyjnej. Chorwacki dramatopisarz Ivo Brešan (ur. 1936), absolwent slawistyki na uniwersytecie w Zagrzebiu, skromny nauczyciel gimnazjalny w Šibeniku, pierwszą wersję sztuki napisał w 1965 r. Później kilkakrotnie tekst przerabiał, a ostateczna wersja, jak sam przyznał, jest wspólnym dziełem autora oraz reżysera i aktorów przygotowujących prapremierę przedstawienia w Teatrze ITD w 1971 r. W swych utworach, określanych mianem nowoczesnej farsy, Brešan dokonuje zjadliwej analizy rozmaitych wynaturzeń w zamkniętym środowisku wiejskim. Autor "Uroczystego bankietu w przedsiębiorstwie pogrzebowym" scharakteryzował swój ideał estetyczny jako "połączenie wzniosłego i banalnego". Zderzenie tych dwóch kategorii jest dla niego niewyczerpanym źródłem komizmu, ale i refleksji o powikłanych zależnościach między prawdą i prawem, sumieniem i sprawiedliwością. Niezapomniane przedstawienie "Hamleta" we wsi Głucha Dolna zorganizował miejscowy aktyw Frontu Narodowego, spółdzielni produkcyjnej oraz organizacji partyjnej. Akurat tę sztukę Szekspira widział przypadkiem w mieście towarzysz Simurina i streścił ją mieszkańcom dalmatyńskiej wioski, a miejscowy kolektyw postanowił ją wystawić, aby wcielić w czyn dyrektywę o rozwijaniu pracy kulturalno-oświatowej. Wiejski nauczyciel Škunca, reżyser przedstawienia, tak obsadził role, że w życiu i charakterach wykonawców można odnaleźć wyraźne podobieństwa do odtwarzanych przez nich postaci. Przewodniczący spółdzielni i sekretarz organizacji partyjnej Bukara, wiejski dzierżymorda, krętacz i oszust, gra satrapę Klaudiusza. Pełnym wahań Poloniuszem w amatorskim przedstawieniu w Głuchej Dolnej jest przewodniczący miejscowego oddziału Frontu Narodowego Puljo, zausznik i wspólnik Bukary. Z nimi i ich poplecznikami walczy tutejszy Hamlet - młody Skoko, który chce oczyścić dobre imię swego ojca, fałszywie oskarżonego o malwersacje. Próby w wiejskim zespole stają się odbiciem jego walki o sprawiedliwość z lokalnymi kacykami, z całą skorumpowaną kliką. Chwyt "teatru w teatrze" pozwala obnażyć miałkość szermierzy idei sprawiedliwości społecznej z lat 50., potęguje założony przez Brešana efekt przemieszania wzniosłości i trywialności. Reżyseria: Olga Lipińska Obsada: Janusz Gajos (Mate Bukara), Stanisława Celińska (Majkaca), Jerzy Turek (Mile Puljo), Janusz Rewiński (Simurina), Marek Siudym (Macak), Beata Poźniak (Andzia), Sylwester Maciejewski (Joca Skoko), Adam Ferency (nauczyciel), Helena Kowalczykowa (chłopka), Grażyna Dyląg (chłopka), Stanisław Iżyłowski (chłop), Marek Kępiński (chłop), Krzysztof Krupiński (chłop), Włodzimierz Kubat (chłop), Bogdan Niewinowski (chłop) Za: filmpolski.pl
2002_Teatr TV_Bohumil Hrabal_Bar Świat.avi play
Adaptacja pięciu opowiadań Bohumila Hrabala: "Praskie ...
obrazek Adaptacja pięciu opowiadań Bohumila Hrabala: "Praskie jasełka", "Jarmilka", "Chce pan widzieć Złotą Pragę", "Baron Munchhausen" i "Kafkiada", w których przewijają się wątki charakterystyczne dla twórczości tego pisarza. Realizm praskiego przedmieścia miesza się tu z elementami onirycznymi, bohaterowie w swoich postawach i działaniach oscylują między poezją i prozą życia, wzniosłością i przyziemnością, śmiesznością i tragizmem. W obskurnym barze "Świat" jak w soczewce skupia się obraz tej smętnej rzeczywistości, ludzkich wspomnień, tęsknot, zawiedzionych nadziei, niespełnionych marzeń. Do baru "Świat" schodzą się licznie mieszkańcy pobliskich kamienic. Brodaty "doktor" snuje filozoficzne i polityczne rozważania, grając w warcaby z listonoszem i popijając piwo. Radca topi żale i frustracje w kolejnych kieliszkach rumu. Za kontuarem stoi milcząca, znudzona Bufetowa, niemal mechanicznie napełnia kufle i kieliszki. Ożywia się tylko na widok starego pana Hanty, zbieracza makulatury, który ze stosów papierzysk wygrzebuje dla niej książki - zaczytane doszczętnie romanse. Pana Bambę, prowadzącego po drugiej stronie podwórka skład trumien, odwiedza pan Kytka, poeta suurealistyczny, który właśnie w składzie chce urządzić wieczór poetycki na cześć starego, sparaliżowanego kolegi po piórze. Ustaliwszy szczegóły wspólnego przedsięwzięcia artystycznego obaj zjawiają się w barze, wciągając do środka także łóżko z paralitykiem. Za nimi dociera tam również Bardzo Stary Staruszek, który kiedyś pracował w tej okolicy, ale teraz wszystko się tu zmieniło: inne domy, inne ulice. Mała piwiarnia wydaje się jednak ciągle taka sama. Tego dnia zresztą kto żyw ciągnie do baru rozbrzmiewającego cygańską muzyką, bo na pięterku odbywa się wesele. Wprawdzie na dole dzień jak co dzień, ale zawsze to jakaś atrakcja. Tymczasem w odrapanej ubikacji popełnia samobójstwo młoda, bosonoga dziewczyna. Jej wiszące u sufitu ciało znajduje Bufetowa. Reżyseria: Izabella Cywińska Obsada: Joanna Bogacka (Bufetowa), Janusz R. Nowicki (Pan Hanta), Monika Kwiatkowska (Panna Młoda - Bosa dziewczyna), Andrzej Zieliński (Młody), Janusz Michałowski (Brodaty), Leon Charewicz (Poczciarz), Jan Kociniak (Pan Bamba), Cezary Kosiński (Pan Kytka), Wojciech Siemion (Staruszek Bardzo Stary), Jan Pęczek (Pijany gość), Maria Maj (Kobieta w pyjamie), Przemysław Kaczyński (Kasjer), Marek Kępiński (Lekarz), Jerzy Kozłowski (Starzec w łóżku), Adam Marszalik (Kościelny z Aniołem), Paweł Prokopczuk (Plutonowy), Krzysztof Ogłoza (Milicjant), zespół Cygańskie Gwiazdy (w składzie: Don Vasyl (akordeon, gitara, śpiew), Dziani (skrzypce, gitara, śpiew), Tobiasz (gitara, tarabuka), Wit Sunoro (akordeon), Endriu (klarnet), Patrycja (taniec)), Marcin Bosak (Sanitariusz), Monika Pikuła (nie występuje w czołówce), Modest Ruciński (Pan Młody) Za: filmpolski.pl
2002_Teatr TV_Michael Jacobs_Oszuści.avi play
Zabawna, ale i nie pozbawiona przewrotnego morału kome ...
obrazek Zabawna, ale i nie pozbawiona przewrotnego morału komedia romantyczna o dwóch parach małżeńskich w średnim wieku i ich zakochanych, wchodzących właśnie w dorosłe życie dzieciach. Reżyseria: Jan Englert Obsada: Gabriela Kownacka (Monika), Jerzy Trela (Sam, mąż Moniki), Maciej Stuhr (Allen, syn Moniki i Sama), Joanna Szczepkowska (Grace), Jan Englert (Howard, mąż Grace), Kamilla Baar (Michelle, córka Grace i Howarda) Za: filmpolski.pl
1979_Teatr TV_Brzechwa dzieciom_Pchła szachrajka.avi play
Spektakl, przeznaczony dla dzieci, składa się ze scene ...
obrazek Spektakl, przeznaczony dla dzieci, składa się ze scenek, ilustrujących znane wiersze Brzechwy. Biorący udział w przedstawieniu, znakomici aktorzy, bawili się przy tym znakomicie... Reżyseria: Maciej Wojtyszko Obsada aktorska: Ewa Dałkowska, Anna Seniuk, Joanna Szczepkowska, Barbara Wrzesińska, Małgorzata Zajączkowska, Ewa Złotowska, Joanna Żółkowska, Mieczysław Czechowicz, Janusz Gajos, Wieńczysław Gliński, Leszek Herdegen, Marian Kociniak, Krzysztof Kowalewski, Jan Matyjaszkiewicz, Jan Prochyra, Janusz Rewiński, Waldemar Śmigasiewicz, Wiktor Zborowski, Grzegorz Wons, Kazimierz Wichniarz Za: filmpolski.pl
1969_Teatr TV_Molier_Mieszczanin szlachcicem.avi play
Premiera: 26.12.1969 "Więc ja już 40 przeszło lat mówi ...
obrazek Premiera: 26.12.1969 "Więc ja już 40 przeszło lat mówię prozą, nie mając o tym najmniejszego pojęcia!" - to jedna z najsłynniejszych kwestii pana Jourdain. Świeżo nabytą wiedzą dzieli się z małżonką. "- To jest proza, ciemna kobieto!" W pamięci widzów pozostały też niezwykłe lekcje, jakie zacny mieszczanin opętany pragnieniem zostania szlachcicem pobiera u nauczycieli muzyki, tańca, fechtunku i filozofii. Dla wszystkich jest jasne, że ich uczeń "nietęgo rozumie się na rzeczy", ale za to tęgo płaci - i bez skrupułów z tego korzystają. "Ciemny mieszczuch" jest dla nich więcej wart od światłego magnata, toteż szydząc za plecami z prostaka bez wykształcenia i ogłady, bezwstydnie wyciągają z jego sakiewki, ile się da, komplementując poczciwca i zachęcając do naśladowania we wszystkim osób dystyngowanych i szlachetnie urodzonych. Nie pomagają śmiechy i złośliwe docinki pyskatej pokojówki Michasi ani utyskiwania energicznej połowicy, że już od dawna cały świat pokpiwa sobie z mężowskich fanaberii, a takie "pchanie się wyżej niż Pan Bóg człowieka stworzył zawsze źle się kończy". Pan Jourdain nie zamierza "grzęznąć na zawsze w mizerii swego stanu". Nie tylko on sam chce upodobnić się do ludzi z wyższych sfer - w strojach, sposobie wysławiania się i bycia, nie wyłączając niewierności małżeńskiej. Postanawia też, że jego córka zostanie markizą. Odprawia starającego się o rękę Lucylli zakochanego w niej ze wzajemnością Kleonta, który uczciwie przyznaje, że nie ma szlacheckiego tytułu. Nagle zjawia się wysłannik syna sułtana tureckiego. Łudząco podobny do Kleonta następca tronu, przypadkiem bawiący w mieście, zakochał się w pięknej Lucylli i natychmiast chce ją poślubić, a dla uniknięcia mezaliansu wynosi przyszłego teścia do godności tureckiego wojewody, czyli mamamuszi. Autor: Molier Reżyseria: Jerzy Gruza Reżyseria światła: Anna Rusin Scenografia: Otto Axer Muzyka: Andrzej Kurylewicz (pieśni) Choreografia: Ryszard Wiśniewski Dźwięk: Sławomir Makowski, Raul Porges Kierownictwo produkcji: Maria Janowicz, Agnieszka Ostrowska Obsada: Bogumił Kobiela (pan Jourdain), Barbara Krafftówna (pani Jourdain), Jolanta Wołłejko-Czengery (Alicja), Andrzej Zaorski (Kleont), Magdalena Zawadzka (Michasia), Edward Dziewoński (Covielle), Iga Cembrzyńska (Dorymena), Janusz Zakrzeński (Dorant), Andrzej Bogucki (Nauczyciel muzyki), Kazimierz Rudzki (Nauczyciel filozofii), Wiesław Gołas (Nauczyciel fechtunku), Bronisław Pawlik (Nauczyciel tańca). Za: filmpolski.pl
więcej plików z tego folderu...
Zgłoś jeśli naruszono regulamin
W ramach Chomikuj.pl stosujemy pliki cookies by umożliwić Ci wygodne korzystanie z serwisu. Jeśli nie zmienisz ustawień dotyczących cookies w Twojej przeglądarce, będą one umieszczane na Twoim komputerze. W każdej chwili możesz zmienić swoje ustawienia. Dowiedz się więcej w naszej Polityce Prywatności