Opowieści pierwszych chrześcijan

....A po burzy wychodzi słońce po złych, dobre nadchodzą dni, po mroźnej zimie, lato gorące, a po rozpaczy, radości łzy. Jeszcze tylko zapomnieć wymazać z pamięci, by nigdy więcej nie wspomnieć tych chwil, w których zabrakło tęczy. Zapomnieć o smaku łez i bólu, co serce poranił, a żal zostawić za sobą gdzieś, by duszy goryczą nie karmił. Przecież słońce już świeci, a uśmiech pojawił się na twarzy, nadzieja jak ptak znów przyleci i nowy płomień rozżarzy. Życie zaprasza do tańca sunąc w radosnym pochodzie, a smutek w roli wygnańca znika, jak kamień rzucony do wody. Jak dzień przychodzi po nocy, tak słońce wychodzi po burzy i wiatr przestaje wiać w oczy w tej dziwnej życia podróży. ............Pozdrawiam Ciebie Dorotko bardzo serdecznie ..Życzę pogodnego,cudownego poniedziałku ... buziaki zasyłam...Katarzynka....do srody ....