Elif Şafak - Pchli pałac.djvu

Elif Şafak - Pchli pałac

Pałac Cukiereczek to nazwa stambulskiej kamienicy, którą w latach sześćdziesiątych ubiegłego stulecia Paweł Pawłowicz Antipow, rosyjski arystokrata-emigrant kazał wybudować dla swej umierającej żony. Posesję wzniesiono na ruinach dwóch cmentarzy: muzułmańskiego i ormiańskiego, na których swego czasu znaleziono groby pewnego Mędrca. Nigdy jednak nie udało się ustalić, która z mogił jest prawdziwa… Trzydzieści lat po śmierci właścicieli kamienica podupadła i została opanowana przez pchły, którym walkę wypowiedzieli obecni – bardzo nietuzinkowi… – lokatorzy. Wplątani w skomplikowane rodzinne i sąsiedzkie układy, kłócą się i godzą, śmieszą, wzruszają i szokują. „Pchli pałac” to opowieść o nich i ich barwnych biografiach. To także opowieść o Stambule gdyż Pałac Cukiereczek jest jego symboliczną miniaturą.

Truman Capote - Portrety i obserwacje. Eseje

"Portrety i obserwacje" to zbiór esejów Trumana Capote obejmujący całą, bez mała czterdziestoletnią karierę pisarza. Kolekcję otwierają młodzieńcze szkice z podróży, napisane w wieku 22-23 lat, ostatnim tekstem jest zaś niedokończone wspomnienie o Willi Cather, które powstało na dzień przed śmiercią autora. Oprócz wspomnianej kolekcji szkiców podróżnych z Nowego Orleanu, Nowego Jorku wraz z Brooklynem, Hollywood, Haiti, Tangeru, Hiszpanii i Włoch (w tym Ischii i Sycylii), do najważniejszych utworów i cykli tomu należą: "Słychać muzy", zabarwiony humorem i ujęty w formę krótkiej powieści faktu opis historycznej wyprawy zespołu opery "Porgy i Bess" do Związku Radzieckiego; "Książę na swych włościach", obnażający portret Marlona Brando w formie długiego artykułu, będący owocem wywiadu przeprowadzonego w Kioto podczas kręcenia filmu "Sayonara"; zbiór kilkuakapitowych miniportretów słynnych ludzi, napisanych na potrzeby albumu fotografii Richarda Avedona pt. "Obserwacje"; a także "Ręcznie strugane trumny", historia kryminalna stylizowana na zapis autentycznego śledztwa, którego sam Capote miałby być świadkiem i uczestnikiem.

James Graham Ballard - Witaj, Ameryko

W XX wieku ludzkość nie zważając na ostrzeżenia ekologów prowadziła rabunkowe wydobycie paliw i wyczerpała ich zasoby. Kryzys energetyczny odbił się na całej światowej gospodarce, ale najsilniej dotknął Stany Zjednoczone. Eksperymenty na prądach oceanicznych doprowadziły do zmian klimatycznych i większa część Ameryki Północnej zamieniła się w pustynię. Mieszkańcy USA wyemigrowali do Europy, która cofnęła się technologicznie do XIX wieku i zaczęła racjonować żywność. Po stu latach od ekologicznej katastrofy do Ameryki wyrusza ekspedycja naukowców, by zbadać, czy kontynent nadaje się do zamieszkania i skąd pochodzą ślady radioaktywności. Członkom ekspedycji ląd, który opuścili ongiś ich przodkowie, wydaje się ziemią obiecaną. Kiedy przybijają do ujścia rzeki Hudson, dostrzegają wydmy pokryte złotym piaskiem...

Carlos Fuentes - Lata z Laurą Díaz

Wychowywana na żonę i matkę, dwudziestodwuletnia Laura Díaz odkrywa, że dla kobiety oznacza to poświecenie swego życia i ambicji innym. Próbuje ocalić własną tożsamość, szukając swego prawdziwego przeznaczenia. Opuszcza męża, oddaje się namiętnej miłości do wielkiego człowieka, uczestniczy w burzliwej historii swego kraju, a zanim los pochłonie jej najbliższych, zdobywa sławę artystki politycznie zaangażowanej. Życie nie oszczędziło Laurze bolesnych strat – kolejne rewolucje zabierały jej wszystkich ukochanych mężczyzn: młodzieńczą miłość – Santiago, syna, wnuka. A jednak u swego kresu czuła się kobietą spełnioną i szczęśliwą.

Barbara Kosmowska - Ukrainka

Współczesna Warszawa. Do miasta przybywają tym samym pociągiem dwie kobiety, Iwanka Matwijenko i Zofia Wolska. Iwanka jest młodą wiolonczelistką z Ukrainy, w Polsce chce zarobić na dom, który dzielić ma z Mykołą, także muzykiem. Jej narzeczony przetarł już polskie szlaki - od jakiegoś czasu mieszka w Warszawie, pracuje w pizzerii, a wieczorami gra w knajpie. Iwance także marzy się praca zgodna z jej wykształceniem, ale oczywiście, będąc Ukrainką, może co najwyżej zarabiać jako sprzątaczka lub gosposia. Zofia to leciwa właścicielka podupadłego gospodarstwa rolnego. Opuszcza je, by odwiedzić najmłodszego syna, Bronka. To jedyny z trójki jej potomków, który poradził sobie w życiu. Teraz, już jako Bruno, ma piękną żonę i świetnie prosperującą firmę komputerową. Wkrótce losy obu kobiet skrzyżują się ponownie. Miłość i marzenia o lepszym życiu, zazdrość i pogarda. Kosmowska napisała przejmującą powieść. Ukrainka mówi więcej o życiu emigracji zarobkowej w Polsce niż raporty socjologów i dziennikarzy.