IMG_0015.jpg

Zgodność Biblii z faktami naukowymi. W Hioba 26:7 czytamy, iż Bóg „ziemię zawiesza na niczym”. Zdaniem naukowców Ziemia krąży po swej orbicie głównie dzięki współdziałaniu sił: grawitacji i odśrodkowej. Są one oczywiście niewidzialne. A zatem nasza planeta (oraz inne ciała niebieskie) jest zawieszona w przestrzeni kosmicznej jak gdyby na niczym. Opisując, jak ją widzi Jehowa, prorok Izajasz oznajmił pod natchnieniem: „Jest Ktoś, kto mieszka nad okręgiem ziemi, której mieszkańcy są jak koniki polne” (Iz 40:22). Biblia powiada też o Bogu: „Zakreślił okrąg na obliczu wód” (Hi 26:10). Stwórca wyznaczył wodom określone miejsce. Nie podnoszą się na tyle wysoko, żeby zalać lądy, ani nie ulatują w przestrzeń (Hi 38:8-11). Z punktu widzenia Jehowy „oblicze wód”, a właściwie cała powierzchnia Ziemi, rzeczywiście ma okrągły kształt, podobnie jak człowiekowi brzeg Księżyca wydaje się okręgiem. Zanim się wyłoniły lądy, Ziemia była okrągłą bryłą (kulą) w całości pokrytą wodami (Rdz 1:2).
Pisarze biblijni często opisywali sytuację ze stanowiska obserwatora ziemskiego, z konkretnego miejsca pobytu, co zresztą my również odruchowo robimy. Na przykład Biblia czasem wspomina o „wschodzie słońca” (Lb 2:3; 34:15). Niektórzy próbują na tej podstawie podważyć jej naukową ścisłość i twierdzą, iż zgodnie z wyobrażeniami Hebrajczyków Ziemia była środkiem wszechświata, wokół którego krążyło Słońce. Tymczasem żaden z pisarzy biblijnych nigdzie nie wyraził takiego poglądu. Owi krytycy przeoczają fakt, że sami używają identycznego wyrażenia i że występuje ono we wszystkich almanachach. Zresztą ludzie często mówią: „słońce wstaje” lub „słońce zachodzi” albo „słońce wędruje po niebie”. Biblia ponadto wspomina o „krańcach ziemi” (Ps 22:27; 46:9), „czterech krańcach ziemi” (Iz 11:12), „czterech narożnikach ziemi” i „czterech wiatrach ziemi” (Obj 7:1). Wypowiedzi tych nie można uznawać za dowód na to, jakoby według Hebrajczyków Ziemia miała kształt kwadratu. Liczbę cztery często stosuje się w odniesieniu do czegoś, co tworzy zamkniętą całość, np. mówi się: „cztery strony świata”, a czasami też „po krańce ziemi” bądź „na czterech krańcach ziemi”, a znaczy to po prostu: na całej ziemi (por. Eze 1:15-17; Łk 13:29)