Tabor wędruje do nieba (Табор уходит в небо).avi

Podstawą dla filmu stały się opowiadania besarabskie Gorkiego o Cyganach (Makar Czudra, Starucha Izergil). Reżyser świetnie przełożył na język filmu drapieżny romantyzm Gorkiego i - sam poeta - stworzył dzieło na miarę epopei, przedstawiając historię młodego Cygana Zobara, który "kochał konie, kochał kobiety, ale nade wszystko kochał wolność". Łotianu stworzył widowisko pełne fantazji i temperamentu, urzekające barwą, urodą pejzażu i ludzi, malarską kompozycją kadru, a nade wszystko muzyką, cygańską pieśnią i tańcem, czerpiącą z autentycznego folkloru. Opisuje odchodzący świat od wewnątrz, prawdę o cygańskich plemionach, zwłaszcza ową tajemniczą umiejętność przekształcania przez Cyganów wszystkiego, co ich otacza, w sztukę. Cyganie to artyści, a sztuka zastępuje im religię. Fabuła filmu jest na wpół baśniowa. Miłość pięknej Rady i Zobara jest dramatyczna, bowiem warunkiem jej spełnienia jest ukorzenie się dumnego chłopca, a to jest warunek nie do spełnienia. Tragizm tej historii polega na niemożności pogodzenia dwóch przeciwstawnych idei: wolności i miłości. Przy całym swym zauroczeniu malowniczym cygańskim światem Łotianu dostrzega także jego prozę, okrucieństwo, nierzadko podłość. W taborze, jak w każdej zbiorowości, obowiązują określone reguły postępowania, istnieje ściśle przestrzegana hierarchia społeczna i tu także trzeba się dostosować. Najcenniejsze w filmie jest to, iż reżyserowi udało się pokazać cygańską społeczność jako nie różniącą się tak bardzo od osiadłej egzystencji w sensie obowiązujących norm...

Premiera - 1975r