dodatkowe uprawnienia
-

15210 -

14462 -

27306 -

23359
83783 plików
3675,19 GB
Foldery
Ostatnio pobierane pliki
Zdobądź nagrody pieniężne i rzeczowe lub dodatkowy transfer Chomikuj.pl
Zgłoś się do badań użytkowników!
Chomikuj.pl
- sortuj według:
- 173,7 MB
- 8 maj 12 19:17
"Szerokie tory” jest to cykl reportaży pokazujących codzienne życie mieszkańców byłego ZSRR przez pryzmat zmian, jakie się tam dokonały w ciągu minionych 10 lat (reportaże były realizowane w latach 2002-2003). Autorki pragną przedstawić nowe zjawiska i problemy, które pojawiły się wraz ze zmianami, stan demokracji i reform, warunki życia i mentalność Rosjan, hierarchię wartości, ideały poszczególnych warstw i grup społecznych. Każdy z reportaży opowiada o jednym dniu z życia wybranego bohatera, którego losy odzwierciedlają znaki czasu i przemian.
Ten odcinek przedstawia uchodźców czeczeńskich chroniących się przed wojną w Tbilisi oraz zmieniający się stosunek władz do nich. Autorka dociera także do wąwozu Pankiskiego miejsca, gdzie ciężko jest dotrzeć jakimkolwiek dziennikarzom. Leży on przy granicy z Czeczenią, jest największym skupiskiem uchodźców w Gruzji. Mieszka tam w owym czasie wg oficjalnych danych ok. osmiu tysięcy Czeczenów, w tym kilkuset bojowników. Cały obszar wąwozu patroluje wojsko. Mimo ostrzeżeń władz prowadząca program zdecydowała się odwiedzić to miejsce i dowiedzieć się, kim naprawdę są uchodźcy i jak żyją.
z chomika radegast
- 258,5 MB
- 3 lip 10 18:57
Film dokumentalny przedstawiający możliwość integracji kultur na przykładzie obozu dla uchodźców w Polsce. Jest to historia młodej Czeczenki, która po nostryfikacji dyplomu w Polsce podjęła pracę w zawodzie lekarza. Historia rodziny, tułaczka, trudności z uzyskaniem statusu uchodźców, organizacja życia zawodowego i prywatnego w zupełnie innych warunkach kulturowych i społecznych ludzi obarczonych traumą wojenną, są tematem, który daje możliwość głębszego spojrzenia, a zarazem bardziej uniwersalnego na problemy współczesnych uchodźców. Daje też obraz pragmatyki instytucji państwowych wobec nich, ale i bezpośredni stosunek społeczeństwa Polskiego do uchodźców.
- 388,1 MB
- 3 lip 10 13:27
Wzruszająca opowieść o losach pani Dżanet Dżabagi-Skibniewskiej, wnuczki ostatniego chana Inguszy, córki twórcy Konfederacji Narodów Północnego Kaukazu; jej matka pochodziła z polskich Tatarów. Rodzina musiała uciekać z Kaukazu przed bolszewikami wpierw do Paryża, potem do Warszawy.
Przed wybuchem II wojny światowej rodzice wraz z siostrami wyjechali do Turcji. Dżanet pozostała w Polsce, gdzie wbrew woli ojca wyszła za mąż. Brała udział w II wojnie światowej, walcząc w polskich oddziałach m.in. we Włoszech. Dopiero rozpad imperium sowieckiego umożliwił bohaterce powrót na Kaukaz. Wraz z ekipą filmową odwiedziła rodzinne strony ojca.
Jej powrót na Kaukaz stał się dla Inguszy i Czeczenów spotkaniem z żywym symbolem czasu. Starszyzna inguska i czeczeńska przyjęła ją z wielkimi honorami. Historia życia pani Dżanet skończyła się na Kaukazie. Zmarła w Groznym podczas pracy nad filmem w 1992 roku. Poprzez niezwykłą historię jej życia oglądamy także historię Polski, Czeczenii i Inguszetii.
Przed wybuchem II wojny światowej rodzice wraz z siostrami wyjechali do Turcji. Dżanet pozostała w Polsce, gdzie wbrew woli ojca wyszła za mąż. Brała udział w II wojnie światowej, walcząc w polskich oddziałach m.in. we Włoszech. Dopiero rozpad imperium sowieckiego umożliwił bohaterce powrót na Kaukaz. Wraz z ekipą filmową odwiedziła rodzinne strony ojca.
Jej powrót na Kaukaz stał się dla Inguszy i Czeczenów spotkaniem z żywym symbolem czasu. Starszyzna inguska i czeczeńska przyjęła ją z wielkimi honorami. Historia życia pani Dżanet skończyła się na Kaukazie. Zmarła w Groznym podczas pracy nad filmem w 1992 roku. Poprzez niezwykłą historię jej życia oglądamy także historię Polski, Czeczenii i Inguszetii.
- 735,0 MB
- 24 kwi 10 9:23
- 0,79 GB
- 21 kwi 10 9:44
- 82,0 MB
- 2 mar 10 18:23
Ten bardzo mocny, a czasem wręcz drastyczny reportaż nie pretenduje do bezstronności. Jest namiętnym oskarżeniem władz rosyjskich o masowe łamanie praw człowieka w Czeczenii, ukryte pod hasłem „operacji antyterrorystycznej”. Krystyna Kurczab-Redlich, swoim filmem oskarża jednak nie tylko władze rosyjskie – piętnuje także niepojęte milczenie społeczności międzynarodowej.
- 73,9 MB
- 2 mar 10 17:40
- 82,9 MB
- 2 mar 10 16:52
- 308,0 MB
- 18 gru 09 15:11
Po tragedii w Biesłanie do Polski dotarła nowa fala uchodźców z Czeczenii. W swoim kolejnym reportażu o tematyce czeczeńskiej Krystyna Kurczab-Redlich stawia pytania o sposoby rozwiązania humanitarnego kryzysu i o moralną odpowiedzialność światowych polityków, którzy nie sprzeciwiali się rosyjskiej polityce w Czeczenii.
- 556,2 MB
- 22 kwi 09 10:19
Film jest osobistą relacją autorów z poszukiwań znanej czeskiej dziennikarki Petry Prohazkovej, która porzuciła pracę reporterską i założyła w stolicy Czeczenii sierociniec. Autorzy zadają pytania o sens pracy korespondentów wojennych i o cenę, którą muszą zapłacić. W filmie pokazano wojnę w Czeczenii z obu stron: rosyjskiej i czeczeńskiej, pokazano obozy szoleniowe i partyzantów.
- 75 KB
- 31 paź 08 21:20
- 20 KB
- 31 paź 08 20:57
- 20 KB
- 31 paź 08 20:56
- 19 KB
- 31 paź 08 20:55
2.12. (poniedziałek)
godzina emisji: 21.20
czas: 67 min, TVP 2001
Reżyseria: Tomasz Wiszniewski
Scenariusz: Robert Brutter, Tomasz Wiszniewski
Zdjęcia: Bartek Prokopowicz
Scenografia: Jacek Osadowski
Kostiumy: Magdalena Biedrzycka
Muzyka: Janusz Grzywacz
Występują: Stanisława Celińska (Matka), Agnieszka Wosińska (Kathy), Jerzy Trela (Stary Czeczen), Artur Żmijewski (Freelancer), Andrzej Zieliński (Chris), Mateusz Damięcki (Jurek), Maciej Kozłowski (Szamil), Filip Sikora (Chłopak), Łukasz Lewandowski (Andriej), Tomasz Dedek (Pułkownik) oraz Dariusz Toczek (Żołnierz I), Jakub Snochowski (Żołnierz II), Cezary Łukaszewicz (Żołnierz III)
godzina emisji: 21.20
czas: 67 min, TVP 2001
Reżyseria: Tomasz Wiszniewski
Scenariusz: Robert Brutter, Tomasz Wiszniewski
Zdjęcia: Bartek Prokopowicz
Scenografia: Jacek Osadowski
Kostiumy: Magdalena Biedrzycka
Muzyka: Janusz Grzywacz
Występują: Stanisława Celińska (Matka), Agnieszka Wosińska (Kathy), Jerzy Trela (Stary Czeczen), Artur Żmijewski (Freelancer), Andrzej Zieliński (Chris), Mateusz Damięcki (Jurek), Maciej Kozłowski (Szamil), Filip Sikora (Chłopak), Łukasz Lewandowski (Andriej), Tomasz Dedek (Pułkownik) oraz Dariusz Toczek (Żołnierz I), Jakub Snochowski (Żołnierz II), Cezary Łukaszewicz (Żołnierz III)
- 19 KB
- 31 paź 08 20:49
W tytule sztuki Bruttera i Wiszniewskiego pobrzmiewa gorzka i smutna ironia. Akcja "Krótkiego kursu medialnego" nie toczy się bowiem podczas warsztatów dziennikarskich (chyba że bardzo specyficznie rozumianych) tylko w zasypanym w wyniku bombardowania magazynie.
Jest rok 1995, trwają walki o Grozny. Z jednej strony Czeczeńcy, z drugiej Rosjanie, a pomiędzy nimi - korespondenci zagraniczni, szukający atrakcyjnych tematów i wstrząsających zdjęć, dystansujący się od okrucieństw i cierpień walczących stron. Zagadkowy kaprys losu sprawia jednak, że w zbombardowanym magazynie znajdą się wszyscy "aktorzy" tej wojny, zarówno jej uczestnicy, jak i obserwatorzy. Jest dwóch Czeczeńców, jest ranny Rosjanin, rosyjska matka szukająca zaginionego syna, dziennikarze dwóch konkurencyjnych stacji - angielskiego BBC i amerykańskiego ABC oraz tzw. freelancer, czyli łowca zdjęć z pierwszej linii frontu. Uwięzieni pod stertami gruzu muszą nagle wspólnie działać, by wydostać się z pułapki. W przeciwnym razie z pewnością znajdą ich Rosjanie. Dla Czeczeńców oznacza to niechybną śmierć, a dla reporterów niekoniecznie uwolnienie. Możliwości ucieczki jednak nie ma. Stresująca, ekstremalna sytuacja, szokująca zwłaszcza dla dziennikarzy, którzy przypadkiem stali się ofiarami "cudzej" wojny, skłania ich do głębszego wejrzenia w siebie i do refleksji nad sensem własnego zawodu.
Niepostrzeżenie sztuka Bruttera i Wiszniewskiego nabiera cech uniwersalnych. Przestaje być tylko zręcznie opowiedzianą wojenno-sensacyjną historią osadzoną w konkretnym "tu i teraz". Staje się druzgocącą krytyką współczesnej machiny medialnej, rujnującej życie swym pracownikom i wypaczającej prawdę w imię oglądalności. Wnioski to być może niezbyt odkrywcze, lecz sugestywnie, czasem wręcz przejmująco, uzasadnione losami bohaterów sztuki. Wszyscy oni są życiowymi rozbitkami. W pogoni za sukcesem dobrowolnie pozbawili się rodzin, szczęścia osobistego, a często i godności. Praca i rywalizacja stały się narkotykiem pozwalającym zapomnieć o rosnącej w nich pustce. W porównaniu z Chrisem czy Kathy osaczeni Czeczeńcy i zbolała rosyjska matka wydają się ludźmi niemal szczęśliwymi. Mają swojego Boga, do którego się modlą. Mają swój naród, którego synami się czują. Mają wreszcie swoje dzieci, dla których żyją. Wszyscy jednak identycznie podlegają absurdalnej, barbarzyńskiej logice wojny, która nie ma względu na prywatne dramaty jednostek. Pamięć o nich zginie w ruinach po kolejnym bombardowaniu. A jeśli nawet ktoś kiedyś odnajdzie kasetę z nagranymi przez Chrisa i Kathy ostatnimi relacjami, to czy staną się one czymś więcej niż kolejnym, utopionym w telewizyjnej papce, sensacyjnym "newsem"? W sam raz na krótki rzut oka pomiędzy kęsem hamburgera a łykiem coca coli.
Jest rok 1995, trwają walki o Grozny. Z jednej strony Czeczeńcy, z drugiej Rosjanie, a pomiędzy nimi - korespondenci zagraniczni, szukający atrakcyjnych tematów i wstrząsających zdjęć, dystansujący się od okrucieństw i cierpień walczących stron. Zagadkowy kaprys losu sprawia jednak, że w zbombardowanym magazynie znajdą się wszyscy "aktorzy" tej wojny, zarówno jej uczestnicy, jak i obserwatorzy. Jest dwóch Czeczeńców, jest ranny Rosjanin, rosyjska matka szukająca zaginionego syna, dziennikarze dwóch konkurencyjnych stacji - angielskiego BBC i amerykańskiego ABC oraz tzw. freelancer, czyli łowca zdjęć z pierwszej linii frontu. Uwięzieni pod stertami gruzu muszą nagle wspólnie działać, by wydostać się z pułapki. W przeciwnym razie z pewnością znajdą ich Rosjanie. Dla Czeczeńców oznacza to niechybną śmierć, a dla reporterów niekoniecznie uwolnienie. Możliwości ucieczki jednak nie ma. Stresująca, ekstremalna sytuacja, szokująca zwłaszcza dla dziennikarzy, którzy przypadkiem stali się ofiarami "cudzej" wojny, skłania ich do głębszego wejrzenia w siebie i do refleksji nad sensem własnego zawodu.
Niepostrzeżenie sztuka Bruttera i Wiszniewskiego nabiera cech uniwersalnych. Przestaje być tylko zręcznie opowiedzianą wojenno-sensacyjną historią osadzoną w konkretnym "tu i teraz". Staje się druzgocącą krytyką współczesnej machiny medialnej, rujnującej życie swym pracownikom i wypaczającej prawdę w imię oglądalności. Wnioski to być może niezbyt odkrywcze, lecz sugestywnie, czasem wręcz przejmująco, uzasadnione losami bohaterów sztuki. Wszyscy oni są życiowymi rozbitkami. W pogoni za sukcesem dobrowolnie pozbawili się rodzin, szczęścia osobistego, a często i godności. Praca i rywalizacja stały się narkotykiem pozwalającym zapomnieć o rosnącej w nich pustce. W porównaniu z Chrisem czy Kathy osaczeni Czeczeńcy i zbolała rosyjska matka wydają się ludźmi niemal szczęśliwymi. Mają swojego Boga, do którego się modlą. Mają swój naród, którego synami się czują. Mają wreszcie swoje dzieci, dla których żyją. Wszyscy jednak identycznie podlegają absurdalnej, barbarzyńskiej logice wojny, która nie ma względu na prywatne dramaty jednostek. Pamięć o nich zginie w ruinach po kolejnym bombardowaniu. A jeśli nawet ktoś kiedyś odnajdzie kasetę z nagranymi przez Chrisa i Kathy ostatnimi relacjami, to czy staną się one czymś więcej niż kolejnym, utopionym w telewizyjnej papce, sensacyjnym "newsem"? W sam raz na krótki rzut oka pomiędzy kęsem hamburgera a łykiem coca coli.
-

0 -

10 -

26 -

0
36 plików
4,85 GB
-
Żałoba Narodowa
Jak wszyscy wiemy dzisiaj i jutro cały kraj pokryty jest żałobą...z tego co... -
Tanie podróżowanie
Witam, Chciałabym się czegoś dowiedzieć na temat taniego podróżowania. Mam... -
Marcin Gortat
Nie wiem czy widzieliście ale wczoraj Marcin Gortat pobił swój rekord...
Chomikowe rozmowy
Zaprzyjaźnione i polecane chomiki (714)






Pokaż wszystkie
Pokaż ostatnie





Podoba mi się folder Latin music
Bardzo... kolumbijsko 















