dodatkowe uprawnienia
-

1445 -

276 -

1705 -

686
4468 plików
202,85 GB
Foldery
Ostatnio pobierane pliki
-
iPad dla każdego posła
Słyszeliście wczoraj o poronionym pomyśle ministra Pawlaka o tym, żeby... -
Ciekawe aplikacje na telefony komórkowe
Wykorzystujecie swoje telefony do głębszych celów? Korzystacie z aplikacji... -
Przychodzi baba do lekarza
Czy ktoś miał już styczność z nowymi receptami? Czy orientujecie się w tym...
- sortuj według:
- 699,1 MB
- 17 mar 09 0:35
Maturzyści Lala, Wołodia, Pasza i Witia przychodzą do nauczycielki matematyki z wizytą. Składają pani Helenie życzenia urodzinowe, wręczają w prezencie komplet kryształowych kieliszków i wznoszą toast szampanem. Matematyczka wyjaśnia, że nie może przyjąć podarunku. Uczniowie nalegają. Gotowi są jej pomóc w przeniesieniu przebywającej w szpitalu miejskim chorej matki do renomowanej kliniki akademickiej. Chcą ją także zaprosić na darmowe wczasy do leśniczówki. Mają jednak prośbę związaną z egzaminem dojrzałości.
- 700,7 MB
- 14 mar 09 1:24
Akcja sztuki poprowadzona wokół planów ożenku głównego bohatera, na przeszkodzie którego staje romans z własną gospodynią.
- 700,7 MB
- 12 mar 09 5:12
Przedstawienie składa się z dwóch fabularnie odrębnych części zatytułowanych "Senne marzenie" i "Późne powołanie".
Obie części łączy tematyka, obsada aktorska i główna zasada konstrukcyjna (odwrócenie ról) i współczesne realia. W obu konflikt dramatyczny dotyczy relacji miedzy ojcem (Jerzy Radziwiłowicz) i dorosłą córką (Agata Buzek) oraz ich odmiennego spojrzenia na zagadnienie wiary i powołania. Zarysowany konflikt religijny między bohaterami pozwala scenarzyście i reżyserowi zadać fundamentalne pytania o sens i "prawdziwość" wiary. Jak rozpoznać, kiedy poczucie powołania jest autentyczne, a kiedy wynika z jedynie z egoizmu i próżności? Czy wierząc w Boga ufamy bardziej sobie, niż Jemu i czy kierując się w życiu wyłącznie rozumem i własnym interesem nie tracimy z pola widzenia innej rzeczywistości?
Mimo rangi stawianych pytań i powagi tematu Zanussi utrzymuje spektakl w lekkim tonie. W zastosowanej konwencji opowiadania wyraźnie brzmi nuta ironii, a nawet humoru.
W pierwszej części ojciec jest głęboko wierzący, działa wręcz fanatycznie w przeświadczeniu, że otrzymał "znak od Boga". Wierzy, iż Bóg go wybrał i wskazał sposób na zdobycie fortuny. Jego celem i zadaniem ma być pomnożenie na giełdzie pieniędzy otrzymanych z kilku parafii. Córka, zachowująca wobec wiary głęboką rezerwę, uważa działania ojca za absurdalne i w gruncie rzeczy nieuczciwe. Próbuje ocalić ojca przed nieuchronną - jej zdaniem - klęską finansową i zarzutem utraty powierzonych mu pieniędzy.
W drugiej części ojciec jest bogatym biznesmenem, który opuścił niegdyś swoją rodzinę wiążąc się z kolejnymi młodymi kobietami. Teraz okazuje się, że jego dorosła, utalentowana córka pragnie wstąpić do klasztoru. Żeby jej to uniemożliwić ojciec - przekonany, ze córka marnuje sobie życie - używa rozmaitych argumentów i sposobów: od perswazji po emocjonalny szantaż, polegający na przywołaniu dawnego uczucia córki do jej włoskiego narzeczonego. Czy zaaranżowane przez ojca spotkanie córki z ukochanym wpłynie na jej decyzję?
Obie części łączy tematyka, obsada aktorska i główna zasada konstrukcyjna (odwrócenie ról) i współczesne realia. W obu konflikt dramatyczny dotyczy relacji miedzy ojcem (Jerzy Radziwiłowicz) i dorosłą córką (Agata Buzek) oraz ich odmiennego spojrzenia na zagadnienie wiary i powołania. Zarysowany konflikt religijny między bohaterami pozwala scenarzyście i reżyserowi zadać fundamentalne pytania o sens i "prawdziwość" wiary. Jak rozpoznać, kiedy poczucie powołania jest autentyczne, a kiedy wynika z jedynie z egoizmu i próżności? Czy wierząc w Boga ufamy bardziej sobie, niż Jemu i czy kierując się w życiu wyłącznie rozumem i własnym interesem nie tracimy z pola widzenia innej rzeczywistości?
Mimo rangi stawianych pytań i powagi tematu Zanussi utrzymuje spektakl w lekkim tonie. W zastosowanej konwencji opowiadania wyraźnie brzmi nuta ironii, a nawet humoru.
W pierwszej części ojciec jest głęboko wierzący, działa wręcz fanatycznie w przeświadczeniu, że otrzymał "znak od Boga". Wierzy, iż Bóg go wybrał i wskazał sposób na zdobycie fortuny. Jego celem i zadaniem ma być pomnożenie na giełdzie pieniędzy otrzymanych z kilku parafii. Córka, zachowująca wobec wiary głęboką rezerwę, uważa działania ojca za absurdalne i w gruncie rzeczy nieuczciwe. Próbuje ocalić ojca przed nieuchronną - jej zdaniem - klęską finansową i zarzutem utraty powierzonych mu pieniędzy.
W drugiej części ojciec jest bogatym biznesmenem, który opuścił niegdyś swoją rodzinę wiążąc się z kolejnymi młodymi kobietami. Teraz okazuje się, że jego dorosła, utalentowana córka pragnie wstąpić do klasztoru. Żeby jej to uniemożliwić ojciec - przekonany, ze córka marnuje sobie życie - używa rozmaitych argumentów i sposobów: od perswazji po emocjonalny szantaż, polegający na przywołaniu dawnego uczucia córki do jej włoskiego narzeczonego. Czy zaaranżowane przez ojca spotkanie córki z ukochanym wpłynie na jej decyzję?
- 1,37 GB
- 12 mar 09 0:47
Według mitologii greckiej król Cypru Pigmalion wyrzeźbił posąg kobiety tak wielkiej piękności, że się w nim zakochał. Afrodyta wzruszona siłą jego niezwykłego uczucia zgodziła się tchnąć w kamienną figurę życie. Antyczna historia Pigmaliona i Galatei (bo tak nazywała się królewska ukochana) stała się źródłem inspiracji dla wielu pokoleń artystów. Znalazł się wśród nich George Bernard Shaw - irlandzki prozaik, dramaturg i publicysta obdarzony wyjątkowym poczuciem humoru, mający opinię jednego z największych kpiarzy przełomu XIX i XX wieku. Prześmiewcza pasja autora "Ucznia diabła" objawiała się na dwa sposoby. Raz jako zjadliwa satyra, piętnująca obłudę, kołtuństwo i pozerstwo (tę uprawiał Shaw w "sztukach nieprzyjemnych"). Raz zaś jako łagodna ironia, punktująca ludzkie słabości i przywary, lecz nie wyrządzająca scenicznym postaciom specjalnej krzywdy ("sztuki przyjemne"). "Pigmalion" należy do tej drugiej kategorii. "Jest to sztuka w dużej mierze świadomie dydaktyczna, a jej temat uważa się za suchy, wobec czego rzucam nią w głowy mędrków, którzy jak papugi pokrzykują, że dzieło sztuki nie może pouczać" -pisał Shaw w przedmowie do książkowego wydania komedii. Na szczęście dzięki talentowi Irlandczyka "suchy" temat okazał się istnym komicznym rogiem obfitości.
Głównym bohaterem sztuki jest Higgins - profesor fonetyki, fanatycznie oddany pracy i, oględnie mówiąc, nie przepadający za kobietami. Ten naukowy geniusz i zaprzysięgły stary kawaler nie grzeszy jednak dobrymi manierami, często bywa lekkomyślny, uparty i egoistyczny. Pewnego dnia los stawia na jego drodze młodą dziewczynę, pracującą w kwiaciarni. Dla Higginsa jest ona niczym więcej jak nieokrzesaną pokraką i "kocmołuchem". Nie ma zielonego pojęcia o savoir-vivrze, nie mówiąc już o poprawnej wymowie. Mimo to, a raczej właśnie dlatego Eliza postanawia brać lekcje dykcji. Może, gdy nauczy się przyzwoicie wysławiać, zostanie sprzedawczynią! Higgins początkowo niechętny wreszcie wyraża zgodę. Nie przeczuwa jeszcze, jak bardzo znajomość z Elizą odmieni jego życie.
Głównym bohaterem sztuki jest Higgins - profesor fonetyki, fanatycznie oddany pracy i, oględnie mówiąc, nie przepadający za kobietami. Ten naukowy geniusz i zaprzysięgły stary kawaler nie grzeszy jednak dobrymi manierami, często bywa lekkomyślny, uparty i egoistyczny. Pewnego dnia los stawia na jego drodze młodą dziewczynę, pracującą w kwiaciarni. Dla Higginsa jest ona niczym więcej jak nieokrzesaną pokraką i "kocmołuchem". Nie ma zielonego pojęcia o savoir-vivrze, nie mówiąc już o poprawnej wymowie. Mimo to, a raczej właśnie dlatego Eliza postanawia brać lekcje dykcji. Może, gdy nauczy się przyzwoicie wysławiać, zostanie sprzedawczynią! Higgins początkowo niechętny wreszcie wyraża zgodę. Nie przeczuwa jeszcze, jak bardzo znajomość z Elizą odmieni jego życie.
- 699,9 MB
- 9 mar 09 5:23
- 700,9 MB
- 31 gru 08 21:26
-

0 -

0 -

46 -

0
46 plików
38,1 GB
Chomikowe rozmowy
Zaprzyjaźnione i polecane chomiki (4)






Pokaż wszystkie
Pokaż ostatnie















