Obraz z XVII wieku, o wymiarach 225 na 166 cm, koronowany 19.VI 1983 przez papieża Jana Pawła II..Powstanie Sanktuarium w dzisiejszej formie związane jest z sytuacją polityczną Polski XVII wieku, oraz z gorącą pobożnością maryjną biskupa warmińskiego Mikołaja Szyszkowskiego. Po zawarciu ze Szwedami w roku 1635 rozejmu, biskup Szyszkowski buduje w Stoczku, miejscu znanym już z kultu maryjnego, okrągłą świątynię z kopułą, do której w 1640 roku sprowadza z Rzymu kopię obrazu Matki Bożej "Salus Populi Romani".W 1687 roku kopię pokryto sukienką zrobioną z 80 wotów złożonych przez pielgrzymów, na upamiętnienie zwycięstwa Sobieskiego pod Wiedniem. Sanktuarium powierzono OO. Franciszkanom z pobliskiego Barczewa. Kroniki Sanktuarium notują cudowne uzdrowienia oraz nawrócenia z protestantyzmu, jakie dokonywały się za przyczyną Najświętszej Maryi Panny.Wielkim czcicielem i dobrodziejem Stoczka był był Prymas Polski Kardynał Stefan Wyszyński, który tutaj internowany, w dniu 8 grudnia 1953 roku oddal się Matce Bożej w niewolę miłości.

Obraz z w. XVII, o wymiarach 35x28 cm, koronowany 1 IX 1968 r. przez Stefana kardynala Wyszyńskiego, prymasa Polski.Nie znamy ani autora, ani dokładnego czasu powstania obrazu Świętej Rodziny w Studziannie. Jest on wiernym powiększeniem niewielkiego sztychu Jakuba Callota z Nancy. Wiadomo natomiast, że w połowie XVII wieku obraz znajdował się w Studziańskim dworze. Tam miało miejsce niezwykłe wydarzenie: ciężko chory zdun, ze Smardzewic, ujrzał jasność bijącą od obrazu i usłyszał głos, wzywający do budowy kaplicy. Choroba zduna ustąpiła. Wieść o zdarzeniu rozeszła się szybko po okolicy, dotarła też Prymasa, ks. Mikołaja Prażmowskiego, który polecił wyjaśnienie tej sprawy specjalnej komisji, a do tego czasu zakazał kultu obrazu. Cud miał miejsce w grudniu 1664 roku. Komisja prymasowska rozpoczęła swoje badania wiele lat później, w roku 1671. Praca nie trwała długo - od 3 lutego, do 18 marca, kiedy to ks. Prymas ogłosił Obraz cudownym i zgodził się na jego kult. Wkrótce, we wskazanym zdunowi miejscu tj. na "Dziewiczej Górze", powstał pierwszy kościół sanktuaryjny, do którego przeniesiono Obraz Świętej Rodziny. W roku 1673 opiekę nad sanktuarium objęli Ojcowie Filipini. Ich staraniem powstała obecna bazylika, konsekrowana w roku 1748.

Obraz z w. XVII, o wymiarach 136x76 cm, koronowany 31 V 1998 r. przez biskupa Kazimierza Romaniuka. Matka Boża Pocieszenia - czcigodny wizerunek Matki Najświętszej przedstawia Madonnę trzymającą na ramieniu Dzieciątko ubrane w bogate srebrne szaty. Dzieciątko spoglądając na Matkę unosi rękę w geście błogosławieństwa. Drugą dłonią podtrzymuje księgę Słowa Bożego. Nad obydwoma postaciami unoszą się aniołowie.
Obecny proboszcz ks. dziekan Jan Gołębiewski otrzymał go kilkanaście lat temu od pewnej rodziny. Specjaliści z Muzeum Narodowego w Warszawie ocenili go jako wartościowy, XVII-wieczny zabytek o charakterze wybitnie kultowym. - Po renowacji długo zastanawiałem się nad dalszym przeznaczeniem obrazu Madonny, którą nazwałem Matką Pocieszenia. Na wskutek prośby parafian, którzy pragnęli mieć wizerunek Maryi w świątyni pod Jej wezwaniem postanowiłem ofiarować obraz kościołowi, aby ukazując piękno Bożej Rodzicielki był ukojeniem dla wielu ludzi dotkniętych cierpieniem - mówi ks. Gołębiewski. 10 września 1995 r. odbyła się w kościele intronizacja obrazu. Dokonał jej bp Stanisław Kędziora. 31 maja 1998 r. bp Kazimierz Romaniuk go ukoronował. Była to pierwsza koronacja w diecezji warszawsko-praskiej. Wtedy ustanowione zostało sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia.
- Moim pragnieniem jest aby świątynia stała się miejscem wielkiego kultu Maryi. Ale człowiek nie może działać sam. Potrzebna jest wola Boża i łaska, którą można otrzymać jedynie dzięki modlitwie. Chcę rozmodlić ludzi, pragnę aby pokochali ten piękny wizerunek - podkreśla Ksiądz Dziekan z Sulejówka.

Obraz z w. XV, o wymiarach 25x25 cm, koronowany 8 IX 1913 r. przez biskupa sandomierskiego Mariana Ryksa.Sulisławice - wioska nad rzeką Koprzywianką, ok. 30 km od Sandomierza, nieopodal szosy Sandomierz - Kraków.Pierwszy kościół powstał tu dzięki Cystersom, którzy w pobliskiej Koprzywnicy mieli swoje opactwo. Około 1600 roku postawiono murowany kościół istniejący do dziś. W 1870 roku przystąpiono do budowy obszernej neogotyckiej świątyni, którą konsekrowano w 1888 roku. Stała się ona nową siedzibą sanktuarium Matki Bożej Bolesnej, która w swym obrazie odbiera w Sulisławicach hołd wiernych od 1655 roku.Obraz ten powstał około 1473 roku w warsztacie malarskim na terenie Małopolski. Należy do typu obrazów zwanych "Misericirdia Domini" (Miłosierdzie Pańskie), na których stojący w sarkofagu umęczony Chrystus ukazuje swe rany. Bolesna Matka dotykająca ran swojego Syna - Odkupiciela ukazana jest jako Orędowniczka i Wspomożycielka, Pośredniczka łask. Obrazy tego typu oprócz treści eucharystycznych - Msza św. jest uobecnieniem ofiary Chrystusa - podkreślały rolę współcierpienia Maryi. Ten niewielki obraz odbywał w XVII wieku swoistą perygrynację. Zawędrował w wyprawie wojennej na Ruś i stamtąd w 1610 roku powrócił do Polski. Dlatego też przez wiele lat, do chwili szczegółowych badań porównawczych, utrzymywano błędnie, że obraz jest dziełem bizantyńskiej sztuki ruskiej. Uznany za cudowny przez komisję duchowną w 1659 roku.

Figura z w. XV, o wysokości 66 cm, koronowana 8 IX 1937 r. przez biskupa chełmińskiego Stanisława Okoniewskiego. Figura Matki Boskiej Swarzewskiej wyrzeźbiona z drzewa lipowego pochodzi z początku XV w. Według pobożnej legendy ludu kaszubskiego zasłynęła cudami na miejscu, gdzie stoi kapliczka ze studzienką, otoczona olbrzymimi jesionami, nad drogą wiodącą z kościoła do Zatoki Puckiej. Stąd przeniesiona została do kościoła w Helu. W czasie reformacji Lutra wyrzucona przez odszczepieńców z kościoła do morza, z powrotem przypłynęła do Swarzewa i nad studzienką w promieniach zajaśniała. Przeniesiona do kościoła słynie cudami, czego dowodem są liczne wota z dawniejszych wieków i najnowszych czasów. Przed Cudowną Figurą Matki Bożej Swarzewskiej tysiące ludu kaszubskiego, nadbrzeżnego i z dalszych okolic szukały pokrzepienia w czasie niewoli i wymodliły swój powrót na ojczyzny łono ; twardą swą wytrwałością przy ojców wierze zachowały swój język, choć twardy, lecz płynący z serca patriotycznego, a jako wiano oddały Polsce ten skrawek wybrzeża, te drzwi otwarte na pełne morze, na świat daleki. Nic przeto dziwnego, że obok nazwy " Opiekunki rybaków" wnet powstała i przyjęła się nowa nazwa " Matka Boska Swarzewska - Królowa Polskiego Morza".

Obraz z I poł. w. XVII, o wymiarach 32,5x26 cm, koronowany 20 IX 1970 r. przez Stefana kardynała Wyszyńskiego, prymasa Polski.Właścicielem ikony był kniaź ruski przebywający w niewoli na dworze Jana Kazimierza. Na dworze królewskim często bywał właściciel Szamotuł Aleksander Wolff, który bezskutecznie próbował odkupić od kniazia ikonę. Po śmierci kniazia jego żona podarowała obraz staroście w zamian za odzyskaną wolność. W 1665 roku obraz zapłakał "krwawymi łzami" co wywołało strach starosty - nowego właściciela obrazu. Powołana specjalna komisja stwierdziła ślady łez na obrazie, owinięto go więc starannie, opieczętowano i zaniesiono do skarbca fary. W czerwcu 1666 roku następna komisja uznała obraz za cudowny i poleciła wystawić go do czci publicznej. W 1668 roku Jan Kazimierz ofiarował dla Cudownego Wizerunku srebrno-złotą, przyozdobioną drogimi kamieniami sukienkę oraz wieczną, płonącą do dziś lampkę. Jan Łęcki, wyruszając w 1683 roku na wyprawę wiedeńskę zabrał obraz ze sobą . Przy nim to właśnie, jak podaje tradycja, ojciec St. Papczyński, spowiednik króla Jana III Sobieskiego odprawił Mszę Św. przed samą bitwą z Turkami na Wzgórzach kallenberskich. Po wyprawie wiedeńskiej obraz powrócił do Szamotuł. W 1941 roku gestapowcy wtargnęli do kolegiaty i doszczętnie ją obrabowali. Dzięki odwadze kościelnego Henryka Ciężkiego który wybłagał go od gestapowca i przechował do końca wojny, obraz ocalał.

FATIMSKA PANI - SŁONECZNA KRÓLOWA.

SZCZECIN. ARCHIDIECEZJA SZCZECIŃSKO-KAMIEŃSKA.
KOŚCIÓŁ MATKI BOŻEJ FATIMSKIEJ.
Figura z końca XX wieku, o wysokości 120 cm, koronowana 11 VI 1987 przez Ojca Św. Jana Pawła II. Drewniana figura Matki Bożej Fatimskiej - królująca w Sanktuarium na Osiedlu Słonecznym w Szczecinie jest darem Błękitnej Armii Maryi z USA i Francji dla parafii Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny na prawobrzeżu Szczecina, erygowanej 14 stycznia 1985 roku. Jest to pierwsza w Polsce figura fatimska, którą Ojciec Święty Jan Paweł II poświęcił 10 listopada 1985 roku w Watykanie i ukoronował na szczecińskich Jasnych Błoniach. Figurę, która miała być wotum wdzięczności za ocalenie życia Jana Pawła II wykonano w Fatimie. Od Błękitnej Armii Maryi statua otrzymała pozłacaną koronę wykładaną szlachetnymi kamieniami. Pan Anatol Kaszczuk z Szymanowa koło Ostródy głowny inicjator przedsięwzięcia, wykonaną figurę przewiózł do Watykanu, gdzie Ojciec Świety poinformowany o dziele ofiarował jej różaniec, poświęcił Ją i koronę, oraz udzielił specjalnego błogosławieństwa dla parafii szczecińskiej. 21 listopada 1985 roku nastąpiło powitanie figury na ziemi szczecińskiej a 1 stycznia 1986 roku przeniesienie jej do nowo wybudowanej kaplicy św. Kazimierza. Korona została zatrzymana do czasu uroczystego jej założenia, co miało miejsce w czasie pielgrzymki Jana Pawła II do Ojczyzny. Po koronacji figura Pani Fatimskiej przewieziona została do Bazyliki Katedralnej w Szczecinie, gdzie czekała dokończenia budowy Sanktuarium. Stąd pielgrzymowała do dwudziestu innych świątyń, aby wielu mogło "składać wszystkie swoje troski pod Jej sercem jako sercem Matki" - jak mówił Jan Paweł II. I wreszcie 15 sierpnia 1988 roku Pani Fatimska - Słoneczna Królowa osiadła w Sanktuarium aby pozostać z wiernymi Słonecznego Osiedla. Umieszczona w głównym ołtarzu gromadzi przy sobie rzesze wiernych czcicieli.

Obraz z XVI wieku, o wymiarach 131 na 93 cm, koronowany 19.VIII 1984 przez przez Józefa kardynała Glempa, prymasa Polski. W kościele należącym do Ojców Cystersów w Szczyrzycu, znajduje się w lewym ołtarzu bocznym Obraz Matki Bożej, ktory odbiera cześć od wiernego ludu i jest uważany za cudowny. Ponieważ nie jesteśmy w stanie ustalić, ani wieku obrazu, ani jego autorstwa, musimy zadowolić się hipotezą, że obraz jest nieznanego malarza z czasów najprawdopodobniej pomiędzy 1500 a 1600 rokiem. Metalowa suknia z 1938 roku, choć wykonana ze smakiem, zasłania wiele szczegółów obrazu, między innymi tron, na którym siedzi Maryja.Najstarszy zapis nadmieniający cuda jest z roku 1740. Autor nazywa Matkę Bożą cudowną, powołując się na wota, jakie zdobiły Obraz. Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że wota składane przez wiernych są wyrazem ich wdzięczności za łaski otrzymane przez ręce Matki Najświętszej Szczyrzyckiej.

Figura z XIX wieku, o wysokości 208 cm, koronowana 9.VII 1939 przez Augusta kardynała Hlonda, prymasa Polski. Figura Matki Bożej słynąca Łaskami, wykonana z białego kararyjskiego marmuru przez Oskara Sosnowskiego.W roku 1883 poświęcona w kaplicy Sióstr Niepokalanek przez arcybiskupa Szczęsnego Felińskiego.W czasie I wojny światowej klasztor doznaje szczególnej opieki Bożej za pośrednictwem Maryi. W historii kultu tego posągu niezwykle ważne okazały się trzy dni walk pod Jazłowcem, zakończone zwycięstwem polskiej jazdy. Doznawszy namacalnego wsparcia Matki Bożej, ułani przyjęli nazwę 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich. Oni także w znacznej mierze przyczynili się do tego, że 20 lat później 9.07.1939 r odbyła się koronacja figury. W imieniu Ojca Świętego dokonał jej ówczesny prymas Polski, kardynał August Hlond. Po zakończeniu II wojny światowej, w czerwcu 1946 roku figura została przewieziona do Szymanowa koło Warszawy.

Kościół w św. Lipce jest obiektem niezwykłej wartości zabytkowej, zaliczanym do najwspanialszych dzieł późnego baroku w Polsce.Kamień węgielny pod budowę kościoła poświęcono w 1687 r. Świątynia została konsekrowana podczas wielkiej uroczystości 15 sierpnia 1693 r. przez biskupa Jana Stanisława Zbąskiego, w obecności licznego duchowieństwa i tysięcy wiernych.W skład kompleksu klasztornego wchodzi bazylika, krużganki i dom zakonny ojców jezuitów .Ze względu na bogate barokowe wyposażenie wnętrza Święta Lipka jest nazywana "Perłą Baroku".We wnętrzu znajdują się ołtarze, kunsztownie wykonane tabernakulum, organy, freski w kościele i w krużgankach, kuta brama, rzeźby w kamieniu i drewnie.W ołtarzu głównym znajduje się obraz Matki Jedności Chrześcijan, który został przyozdobiony koronami papieskimi w 1968 r. Ceremonii dokonał Prymas Polski kardynał Stefan Wyszyński , a sumę celebrował kardynał Karol Wojtyła. Papież Jan Paweł II dekretem z dnia 24 1utego 1983 r. nadał kościołowi w Świętej Lipce tytuł bazyliki mniejszej .

Nie ma plików w tym folderze