Obraz z XVIII wieku, o wymiarach 120 na 80 cm, koronowany:
* Na prawie diecezjalnym 9.IX 1979 przez biskupa katowickiego Herberta Bednarza.
* Na prawie papieskim 8 IX 2002 przez Damiana Zimonia, arcybiskupa katowickiego.
Obecna barokowa świątynia pochodzi z XVIII wieku. W głównym jej ołtarzu znajduje się cudowny obraz Matki Bożej, który od ponad dwóch stuleci odbiera cześć wiernych. Jego historia sięga roku 1722, kiedy to z parafii pszowskiej wyruszyła do Częstochowy pielgrzymka. Wizerunek Pani Jasnogórskiej tak bardzo spodobał się pątnikom, że zakupili jego kopię. Niestety w drodze powrotnej została ona uszkodzona. Proboszcz ksiądz Jan Niemczyk oddał ja do odnowienia Fryderykowi Siedleckiemu, który " ciemne bizantyńskie rysy Matki Boskiej z Jasnej Góry przerobił na karnację polską" dzięki czemu malowidło zyskało inny wyraz niż oryginał. Już w 1734 roku naliczono 118 złotych i srebrnych darów, 16 monet i medali, oraz dużo łańcuchów i ozdób . W 1977 roku Sanktuarium zostało okradzione. Złodzieje zabrali między innymi korony którymi obraz był przyozdobiony. 9 września 1979 roku ordynariusz katowicki ksiądz Herbert Bednorz nałożył na skronie Maryi i Dzieciątka korony poświecone osobiście przez Ojca Świętego Jana Pawła II, podczas jego pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny. Jak głoszą kroniki parafialne, w trakcie tych uroczystości jeden ze złodziei, którzy obrabowali Sanktuarium, przejęty skruchą złożył w konfesjonale część skradzionych rzeczy, które przypadły mu przy podziale łupów.

Obraz z przełom XVI i XVII wieku, o wymiarach 77 na 120 cm, koronowany 28 VIII 1932, przez Adolfa kardynała Bertrama, arcybiskupa wrocławskiego. Miejsce w którym od wieków doznaje czci obraz Matki Bożej Raciborskiej uważane jest przez wielu za najstarsze maryjne miejsce pątnicze na Górnym Śląsku. Pierwszy drewniany kościół pod wezwaniem Matki Bożej zbudowano w roku 1423. Obecna, murowana świątynia powstała w latach 1723-1727. Historia obrazu łączy się z legendą mówiącą o cudownym ocaleniu życia jednego z mieszkańców Raciborza, który w podzięce za tę łaskę udał się z pielgrzymką do Częstochowy skąd przywiózł wizerunek Matki Bożej. Jest to namalowana temperą na desce, datowana na XVI wiek, kopia wizerunku Matki Bożej Częstochowskiej. Od tej pory datuje się nieprzerwany napływ pielgrzymów którzy u stóp Bogarodzicy wypraszają liczne łaski dla siebie i swoich bliskich. Złote korony którymi w 1932 roku przyozdobiono skronie Maryi i Dzieciątka zostały skradzione podczas działań wojennych w 1945 roku.

Obraz z w. XV, o wymiarach 46x33 cm, koronowany 15 IX 1991 r przez ordynariusza przemyskiego arcybiskupa Ignacego Tokarczuka.Znane są dwa podania o początkach kultu Matki Bożej w Radomyślu nad Sanem. Pierwsze, opowiada o tym, jak to około 1440 Baśka Kowalicha tak zwróciła się pasterzy pasących bydło siedzących przy ognisku:Moi kochani, dobrze nam na tych piaskach nocować i bawić się, ale nie wypada ze wszystkim o Panu Bogu i Matce Najświętszej zapominać. Chodźmy ze wschodem i zachodem słońca, zawsze w las na górę, a chodźmy zawsze, dopóki żyć będziemy. Od tego czasu każdy, kto przechodził w pobliżu szedł na górę, do kapliczki Matki Bożej. Jest też druga legenda, opowiadająca o cudownym ocaleniu z powodzi kupca spławiającego tratwy Sanem do Wisły. Ślubował zbudować z transportowanego drewna kościół, a ślubu swego dochował. Od 1625 kult Matki Bożej szerzyli augustianie, którzy zaprowadzili tu też nabożeństwo do Matki Bożej Pocieszenia.W 1989 roku rozpoczęto budowę domu rekolekcyjnego, którego kamień węgielny stanowi urna z prochami pomordowanych w Katyniu. Korony dla Matki Bożej z Radomyśla nad Sanem poświęcił Ojciec Święty Jan Paweł II 2 czerwca 1991 w Rzeszowie.

Obraz z w. XVI, o wymiarach 38x40 cm, koronowany 18 VI 1989 r przez Józefa kardynała Glempa, prymasa Polski.Obraz namalowany w początkach XVI wieku jest dziełem szkoły niderlandzkiej. Początkowo znajdował się w posiadaniu rodziny Stawickich, następnie nabył go Wacław Leszczyński-Kanclerz Koronny Królestwa Polskiego, po nim zaś opat bledzewski Jan Opaliński, który w 1669 roku przeniósł go do Rokitna. Wkrótce obraz zasłynął jako cudowny, co uroczyście ogłoszono 4 marca 1670 roku. Od tego czasu datuje się zwiększony napływ pielgrzymów. Sława obrazu dociera na dwór królewski do Warszawy gdzie życzy sobie zobaczyć go król Michał Korybut Wiśniowiecki. Po paru miesiącach zabiera go na wyprawę mająca stłumić bunt szlachty. Obnoszony jest w uroczystej procesji po terenie obozu wojskowego. Bunt zostaje zażegnany bez użycia siły. Następuje zgoda i pokój. Wtedy to obraz ukoronowano koroną królewską a na piersiach Matki Bożej umieszczono orła w koronie symbol utrudzonej, lecz zwycięskiej Ojczyzny oddanej pod opiekę Maryi. Najświętsza Maria Panna Rokitniańska-Matka Cierpliwie Słuchająca jak dawniej przygarnia wszystkie swoje dzieci udzielając porady i pokrzepienia. Odsłonięte ucho na Ikonie Rokitniańskiej uświadamia modlącym się o matczynej cierpliwości w wysłuchiwaniu wszelkich zanoszonych do Niej próśb.

Figura z XV wieku, koronowana 16 IX 2001 przez Kazimierza Górnego, biskupa rzeszowskiego. Historycy datują powstanie rzeźby Maryi z Dzieciątkiem na wiek XV. Prawdopodobnie powstała ona w pracowni rzeźbiarskiej w Krakowie, skąd zakupiona, być może przez któregoś z bogatych mieszczan ropczyckich, przywędrowała, by tutaj w kapliczce wyrzeźbionej w pniu drzewa śliwy, umieszczonej w drewnianym kościółku, odbierać cześć przez około 200 lat. Kościół stojący dzisiaj, powstał w latach 1721 - 1726. Rozwijający się kult, urzędowo po raz pierwszy został potwierdzony w 1721 roku, kiedy to w aktach wizytacji biskupiej znalazł się zapis że w kościele Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny znajduje się "imago miraculosa" co tłumaczy się jako "cudowny wizerunek" Maryi. W starej pątniczej pieśni, powstałej na długo przed wspomnianą wizytacją, znajdujemy słowa mówiące o "cudownym uzdrowieniu odciętego palca dziewczyny" oraz inne opisane łaski doznane za przyczyną Maryi. Dzisiaj, tak jak przed wiekami, pątnicy, śpiewając pobożne pieśni, na kolanach obchodzą główny ołtarz w którym w centralnym miejscu umieszczona jest cudowna figura. Jak przed wiekami całują drewno kapliczki wykonanej w pniu śliwy znajdującej się w tylnej części ołtarza. I tak jak ich dziadowie głęboko wierzą, że powierzając Maryi swoje troski i smutki, zmartwienia i zwątpienia nie odejdą nie obdarowani. Dowodem ich wdzięczności za otrzymane łaski są liczne, umieszczone na ścianach prezbiterium wota.

Współczesna kopia obrazu z XVII wieku, o wymiarach 130 na 105 cm, koronowana 28.VI 1981 przez Franciszka kardynała Macharskiego, metropolitę krakowskiego. Obraz namalowany został w połowie XVII wieku przez nawróconego z luteranizmu artystę Jana Szrettera. Feliks i Eufrozyma Tyszkiewiczowie nabyli obraz i umieścili w swoim dworze w Różanymstoku. Obraz zwrócił na siebie uwagę przez łączące się z nim niezwykłe wydarzenia i zjawiska. Modlący się przed nim ludzie doznawali łask o których wieść rozchodziła się szerokim echem po całej ziemi grodzieńskiej i Litwie. Z fundacji Tyszkiewiczów powstał tam w 1663 roku drewniany kościół i klasztor, w którym osiedli sprowadzeni z Sejn dominikanie. W dobie zaborów zakon dominikański, tak zasłużony dla wiary katolickiej i polskiego patriotyzmu, uległ w 1846 roku z woli cara kasacie. Jednak dawne szlachetne tradycje trwały w Różanymstoku nadal. W roku 1863 odbyła się tam manifestacja na poparcie powstania styczniowego co ściągnęło na Różanystok represje. Ukazem cara Aleksandra II, świątynia, budynki oraz wszystkie dobra kościelne zostały przekazane duchowieństwu prawosławnemu. Kościół zamieniono na cerkiew. W 1901 roku sprowadzono do Różanegostoku prawosławne mniszki, które objęły w posiadanie klasztor i rozbudowały go z ogromnym rozmachem. Po pierwszej wojnie światowej katolicy odzyskali świątynię i wskrzesili parafię. Jednak w odzyskanym kościele nie było rzeczy najcenniejszej: uchodzące przed Niemcami w 1915 roku mniszki zabrały ze sobą obraz Matki Boskiej. Do dziś nie są znane jego losy. W roku 1919 osiedlili się w Różanymstoku Salezjanie. Wywieziony obraz zastąpiono nowym, namalowanym w 1928 roku. Tchnął on przedziwnym urokiem i od razu podbił serca parafian i pątników. Ludzie modlący się przed nim zaczęli, tak jak dawniej, doznawać niezwykłych łask.

Obraz z XV wieku, o wymiarach 113,5 na 91,5 cm, koronowany 18.VII 1965 przez Stefana Kardynała Wyszyńskiego, prymasa Polski. Łaskami słynący obraz Matki Bożej Rychwałdzkiej pochodzi z początku XV wieku i jest wykonany według reguł ostatniego okresu sztuki bizantyńskiej. Prawdopodobnie jest to dzieło cechowe, Malarz nieznany.Obraz ten był własnością magnackiej rodziny Grudzińskich w Wielkopolsce. W 1640 roku Katarzyna Komorowska, wlaścicielka Ślemienia, wyszła za mąż za Piotra Samuela Grudzińskiego i po ślubie przywiozła obraz z majątku męża do zamku w Ślemieniu, darując go w 1644 roku kościołowi parafialnemu w Rychwałdzie.Z wdzięczności za uzdrowienie, Piotr Samuel Grudziński ufundował w kościele rychwałdzkim ołtarz Matki Bożej, konsekrowany w 1658 roku przez biskupa krakowskiego Mikołaja Oberskiego, który dekretem ogłosił obraz jako cudowny i polecił szerzyć jego kult. W miejsce starego drewnianego kościółka powstaje duży,murowany, trzynawowy kościół, do którego 2 lipca 1756 roku uroczyście zostaje wprowadzony cudowny Wizerunek. Obraz umieszczono w ozdobnym, głównym ołtarzu gdzie przebywa do chwili obecnej.

Figura z końca XIV wieku, o wysokości 74,5 cm, koronowana 3.IX 1972 przez Stefana Kardynała Wyszyńskiego, prymasa Polski. Niewielka rzeźbiona w drewnie figura Madonny z Dzieciątkiem Jezus na lewej ręce jest umieszczona w głównym ołtarzu kościoła. Figurka jest dziełem nieznanego rycerza krzyżackiego z pobliskiego zamku w Radzyniu Chełmińskim. W kaplicy zamkowej do dziś pokazują niszę, w której miała niegdyś stać. Później została umieszczona w przydrożnej kapliczce, w miejscu obecnego kościoła w Rywałdzie, a gdy kult Madonny zaczął się rozszerzać, przeniesiono ją do kościoła parafialnego w Radzyniu. Stamtąd według legendy, figura przeniesiona została w niewyjaśniony sposób znów do Rywałdu. Wówczas zbudowano dla niej kościół. W roku 1747 sprowadzono do Rywałdu OO.Kapucynów, a już w 1825 roku rząd pruski skasował rywałdzki klasztor. We wrześniu 1939 roku Niemcy zrzucili na sanktuarium 5 bomb. Żadna z nich nie trafiła. Kościół został jednak ograbiony z wszelkich srebrnych przedmiotów. Już w okresie międzywojennym otrzymała Matka Boża Rywałdzka miano Matki Cyganów. Miejscowa tradycja wiąże początek tego określenia, a zarazem kultu z faktem otrzymania przez Cygankę w 1930 roku w Rywałdzie łaski uzdrowienia dla dziecka . Zrozpaczona matka przyniosła przed ołtarz swe maleńkie ciężko chore, a właściwie już konające dziecko i błagała Matkę Bożą o cud uzdrowienia. Otrzymawszy tę łaskę z wdzięczności obcięła swój piękny warkocz i złożyła u stóp ołtarza jako wotum. Z tego właśnie przedziwnego wotum zostały wykonane później peruczki dla Matki Bożej i Dzieciątka Jezus. Od tamtej chwili do najgorliwszych pielgrzymów w Rywałdzkim sanktuarium należeli Cyganie. W roku 1949 przybyli oni szczególnie licznie wraz ze swym królem Kwiekiem, aby podziękować za uratowanie życia tych, którzy ocaleli z hitlerowskiego pogromu i obozów zagłady. Pielgrzymi na klęczkach przechodzili przez cały kościół, śpiewając w języku cygańskim. Jako wotum zawiesili złote serce. W 1953 roku grupa Cyganów ze wszystkich stron Polski dokonała ofiarowania swych dzieci Matce Bożej.

Figura z przełomu XV i XVI wieku, o wysokości 110 cm, koronowana 8 IX 1763 przez Wacława Sierakowskiego, biskupa lwowskiego. Przedmiotem kultu w kościele Bernardynów w Rzeszowie jest gotycka statua Matki Bożej wykonana w drewnie. Najprawdopodobniej pochodzi ona z warsztatu Wita Stwosza. Od samego początku cudowna statua otoczona była wielką czcią i szacunkiem wiernych. Początków cudownych wydarzeń, należy szukać w XVI stuleciu. Wtedy to, jak podają źródła, 15 sierpnia 1513 roku w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, w ogrodzie ubogiego włościana Jakuba Ada doszło do nadprzyrodzonego wydarzenia. Tego dnia Jakub usłyszał głos płynący od cudownego światła na gruszy, która rosła obok jego domu: "Nie bój się, chcę na tym miejscu chwałę mego Syna widzieć i nieść pociechę utrapionym".Głos ten słyszeli również członkowie rodziny Jakuba. Zobaczyli też na drzewie Matkę Bożą piastującą Dzieciątko Jezus na lewej ręce, a w prawej trzymającą królewskie berło. Od tego momentu zaczęły się dziać cudowne wydarzenia. Przychodzili na to miejsce ludzie, którzy doznawali łask i cudów. Okoliczny lud nękany chorobami, najazdami Tatarów oraz różnymi nieszczęściami, coraz liczniej przybywał na to miejsce prosząc o ratunek Matkę Bożą która jak podają kroniki "nie szczędziła łask dla swojego ludu". Kiedy Komisja powołana do zbadania prawdziwości łask i cudów dowiodła, iż w tym miejscu dzieją się rzeczy nadzwyczajne, przystąpiono do budowy drewnianego kościoła w którym umieszczono figurkę Matki Bożej wykonanej przez nieznanego artystę. W zbiorach klasztoru Bernardynów w Rzeszowie znajdują się zarówno kroniki z odległych wieków, jak i kroniki z czasów współczesnych, które ukazują, iż Matka Boża obrała sobie to miejsce na krynicę swych łask. Matka Boża do dziś nie przestaje obdarzać wiernych potrzebnymi łaskami, tych, którzy z ufnością do Niej się uciekają.

Figura z przełomu XIV i XV wieku, o wysokości 117 cm, koronowana 7.IX 1975 przez Stefana kardynała Wyszyńskiego, prymasa Polski. Figura należy do tzw. "Madonn Szafkowych" które po otwarciu stanowią jakby tryptyk. Matka Boża Sejneńska we wnętrzu trzyma szeroko rozpięty płaszcz, pod którego osłoną modlą się do Boga w Trójcy Świętej Jedynego klęczące postaci. Po lewej stronie znajduje się 13 postaci, po prawej 14. Po obu stronach widać na pierwszym planie Krzyżaka, dalej zaś w kornej modlitwie dostojników duchownych i świeckich. Oba skrzydła są malowane, zaś część środkowa rzeźbiona. Przedstawia ona siedzącego Boga Ojca z długą brodą. W rozłożonych szeroko rękach Bóg Ojciec trzyma krzyż z wiszącym nań Synem Bożym. Nad głową Boga Ojca unosi się gołębica - symbol Ducha Świętego. W Europie zachowało się 6 tego typu rzeźb, w tym 4 w Polsce. Do Sejn przybywali pokłonić się Bogarodzicy Polacy, Litwini i Rusini. Przy wspólnej Matce ginęły wszelkie antagonizmy narodowe.

Nie ma plików w tym folderze