Obraz z XVI wieku o wymiarach 115 na 80 cm, koronowany 6 V 2000 przez Józefa kardynała Glempa, prymasa Polski Parczew, ongiś miasto królewskie, posiada od wieków słynący łaskami wizerunek Matki Boskiej zwany powszechnie obrazem Matki Boskiej z Gruszką. Różne były jego koleje historyczne, ale jedno jest pewne, że obraz ten na terenie Parczewa przebywał zarówno w cerkwi prawosławnej, w cerkwi unickiej jak i w naszym kościele rzymsko-katolickim. Gdziekolwiek się znajdował, był czczony w wyjątkowy sposób. Przy nim gromadzili się wierni różnych obrządków i modląc się doznawali łask, o które prosili. Widoczne znaki ludzkiej wdzięczności za łaski otrzymane za wstawiennictwem Matki Bożej,to pozostawione wota, które widnieją wokół obrazu i w gablotach w prezbiterium kościoła. Obraz Matki Bożej namalowany jest na płótnie przez nieznanego malarza szkoły flamandzkiej. Na obrazie widnieje siedząca postać Matki Bożej, która po prawej swej stronie podtrzymuje stojącego małego Jezusa. Pan Jezus w lewej ręce trzyma bukiecik kwiatów, a w prawej owoc podobny do gruszki, stąd nazwa obrazu "Matki Bożej z Gruszką". Od roku 1968 obraz znajduje się w głównym ołtarzu pięknej, neogotyckiej świątyni zwieńczonej dwiema strzelistymi wieżami, które górują nad miastem i okolicą. 26 kwietnia 1989 r. papież Jan Paweł II nadał świątyni godność Bazyliki Mniejszej. W Księdze Wdzięczności, która zawiera podziękowania Maryi za otrzymane łaski nie brak wdzięczności za dar macierzyństwa, za łaski, które Maryja wyprasza dla rodzin i dla każdego, kto się Jej powierza.

Obraz z końca XVIII wieku, o wymiarach 72 na 90 cm, koronowany 28 VIII 1993 przez biskupa tarnowskiego Józefa Życińskiego. W 1793 roku Jan Matras, mieszkaniec pobliskiej wsi Laskowa, w bitwie pod Rastatt został ranny i opuszczony przez towarzyszy, którzy mieli go za umarłego. Porzucony na polu bitwy ślubował Maryi, iż jeśli wyjdzie z opresji z życiem wybuduje ku Jej czci kapliczkę. Z wojny powrócił cały i zdrowy i w roku 1822 spełnił swój ślub budując w Pasierbcu, gdzie osiadł, kamienną, krytą gontem, kapliczkę w której umieścił obraz Matki Bożej zakupiony u nieznanego, ludowego artysty z okolic Gorlic.Z biegiem czasu kaplicę rozbudowano tak, iż przybrała wygląd małego kościółka w którym rodził się coraz większy kult obrazu Matki Bożej Pocieszenia. W 1958 roku w Pasierbcu utworzono parafię a jej pierwszy proboszcz ksiądz Władysław Ryś swoim zaangażowaniem sprawił, że ośrodek stał się tętniacym życiem sanktuarium Maryjnym, którego sława swoim zasięgiem objęła tereny wybiegające daleko poza diecezję tarnowską. W miejsce starej kaplicy w latach 1973 - 1980 wzniesiono nowy, górujący na jednym ze wzgórz Pasierbca, kościół. Cudowny obraz ufundowany przez Jana Matrasa przedstawia Maryję w tajemnicy Niepokalanego Poczęcia. Brzemienna Maryja wysłana na Ziemię by być naszą Pocieszycielką, stoi na kuli ziemskiej depcząc głowę węża. u Jej stóp rozpościera się szarfa z napisem : "Matko Pocieszenia wspomóż nas grzesznych." Rozwijający się w dalszym ciągu kult Maryjny, licznie przybywające pielgrzymki, dawanie świadectw, prośby i podziękowania, świadczą niezbicie, że Maryja otoczyła to miejsce swoją szczególną opieką, czego dowodem są liczne, otrzymywane za Jej pośrednictwem łaski.

Figura z II poł. w. XIV, wysokości 110 cm, koronowana 8 IX 1968 r. przez Karola kardynała Wojtyłę, metropolitę krakowskiego.Gotycka figura naturalnej wielkości Madonny z Dzieciątkiem na prawej ręce uśmiecha się radośnie dodając otuchy każdemu, kto przed Nią klęka. Bardzo stara tradycja przekazuje, że w końcu XIV wieku jechał wozem do Gniewu smolarz, wioząc ze sobą sparaliżowanego syna. W czasie odpoczynku ojciec zasnął. Choremu chłopcu ukazała się wówczas Matka Boża, polecając podejść do siebie. Kaleka wstał i doznał cudownego uzdrowienia. Wieść o tym cudownym wydarzeniu szybko się rozeszła. Na podstawie podanego przez uzdrowionego chłopca opisu rzeźbiarz w 1380 roku wykonał figurę uśmiechniętej Madonny, którą umieszczono w kościele, gdzie zasłynęła łaskami. Kościół ten wybudowali w 1347 r. Krzyżacy. Wielkim czcicielem Matki Bożej Piaseczyńskiej był starosta królewski z pobliskiego Gniewu,pózniejszy król Jan III Sobieski.

Obraz z połowy XVII wieku, o wymiarach 97 na 77 cm koronowany dwukrotnie:
* 15.VIII 1925 przez arcybiskupa Lorenzo Lauri - nuncjusza apostolskiego
* 13.VI 1965 przez Stefana Kardynała Wyszyńskiego, prymasa Polski
20 sierpnia 1683 roku król Jan III Sobieski, zmierzając pod Wiedeń, gdzie stoczył zwycięską bitwę z wojskami wezyra Kary Mustafy zapragnął pomodlić się w piekarskim kościele, gdzie wysłuchał mszy i przed obrazem Matki Bożej prosił o zwycięstwo. Niestety w 1702 roku ze względu na bezpieczeństwo, które zagrożone było walkami religijnymi obraz Matki Bożej wywieziono do kościoła św. Krzyża w Opolu, gdzie znajduje się do dziś. Tam ikona przez długi czas nie wyróżniał się szczególną czcią i nie przyciągała pielgrzymek. Natomiast do Piekar, mimo iż w kościele znajdowała się tylko replika obrazu przybywały pielgrzymki, co jeden z ówczesnych księży skwitował słowami: Nie pędzel tu mocen, ni praca człowieka, ni drzewo, ni płótno, jeno Duch Boży, który sobie to miejsce i ten lud upodobał. Obecny obraz ma wymiary 99x77 cm, układ ma taki sam jak oryginał, tzn. Maryja trzyma Dzieciątko na lewej ręce, w prawej trzyma jabłko, jednak znikła widoczna w pierwowzorze bizantyjska surowość formy. Niewiele pozostało też z cech gotyckich: dłonie i palce zostały skrócone, fałdy szat nabrały płynności, przekształcono rysy twarzy i stonowano kolory. Namalowany pod koniec XVII wieku obraz początkowo pełnił rolę kopii, po wywiezieniu oryginału, sam zajął z czasem jego miejsce i zasłynął licznymi łaskami. 15 sierpnia 1925 roku obraz Madonny Piekarskiej został koronowany przez nuncjusza papieskiego Wawrzyńca Lauri, a korony podarował i poświęcił papież Pius XI. Podczas II wojny światowej, w nocy z 7/8 grudnia 1940 roku nieznani sprawcy ukradli z obrazu papieskie korony. Do dziś nie wiadomo czy była to prowokacja ze strony władz niemieckich, czy po prostu zwykły rabunek. Pierwszej rekoronacji dokonano w 1965 roku. Kolejna profanacja miała miejsce w nocy z dnia 29 lutego/1 marca 1984 roku. W kościele trwały wtedy prace konserwatorskie, m.in. polegające na wymianie witraży. Okoliczności te ułatwiły rabunek. Dnia 15 września 1985 roku biskup Herbert Bednorz dokonał drugiej rekoronacji cudownego obrazu, zaś biskup Damian Zimoń odmówił akt zawierzenia diecezji katowickiej Pani Piekarskiej. Od tej pory Matka Boska Piekarska jest główną patronką archidiecezji katowickiej.

Obraz z końca XVII wieku, o wymiarach 76,5 na 90 cm, koronowany dwukrotnie:
* 8 IX 1968 przez Stefana kardynała Wyszyńskiego, prymasa Polski
* 18 V 1986 przez Józefa kardynała Glempa, prymasa Polski
W głównym ołtarzu trójnawowego kościoła pod wezwaniem Świętego Jakuba Apostoła wzniesionego w XIX wieku znajduje się łaskami słynący obraz Matki Bożej Miłosierdzia. Obraz namalowany w roku 1691 przez nowicjusza Paulinów w Częstochowie, Krzysztofa Lateckiego został przekazany ówczesnemu proboszczowi Piekoszowa. W święto Wniebowstąpienia Pańskiego, 21 maja 1705 roku, na obrazie, znajdującym się wówczas na plebanii, widziano krwawe łzy. Zjawisko to powtarzało się przez długi okres czasu ściągając licznych wiernych, którzy za przyczyną Matki Bożej otrzymywali tutaj nadzwyczajne łaski. W kronikach zapisano, że tylko w latach 1705-1743 dokonały się tutaj 284 przypadki uzdrowień lub innych szczególnych łask. Cudowne uzdrowienia zdarzają się również w czasach .

Obraz z XVI wieku, o wymiarach 69 na 99 cm, koronowany 3 IX 1967 przez Stefana kardynała Wyszyńskiego, prymasa Polski .Kult Matki Bożej w Pieraniach musi być bardzo dawny, skoro pierwsza, na prawie diecezjalnym koronacja miała miejsce już w 1722 roku. Śladem tego oddania są liczne wota, między innymi od biskupów, prymasów, czy króla Jana III Sobieskiego. Gdy po rozbiorach miejscowość znalazła się w zaborze pruskim, w strefie nadgranicznej, władze okupacyjne zakazały urządzania pielgrzymek do tego wielkopolskiego sanktuarium. Wówczas znaczenie tego miejsca kultu nieco przygasło. Rozwinęło się wtedy nabożeństwo do Matki Bożej w niezbyt odległych Markowicach. Do odnowienie starodawnego kultu przyczyniła się koronacja papieska, dokonana na mocy dekretu Ojca Św. Pawła VI Warto nadmienić, że kościół św. Mikołaja oprócz cudownego obrazu Matki Bożej posiada jeszcze jeden skarb - cudowny wizerunek Zmartwychwstałego Chrystusa, noszący ślady kul szwedzkich żołnierzy.

Obraz z XVII wieku, koronowany na prawie diecezjalnym 15.VIII 1976 przez biskupa Wacława Wyciska, sufragana opolskiego. Pilszcz znany jest na Opolszczyźnie ze swoistego siedemnastowiecznego obrazu - kopii wizerunku z Częstochowy. Zawiera on w sobie wiele podobieństw do Cudownego Obrazu Jasnogórskiego, włącznie z charakterystycznymi cięciami na twarzy Madonny. Malowidło zostało przed ponad stu laty przemalowane, a w drugiej połowie XX wieku, po usunięciu zewnętrznej warstwy odkryto wspaniałe dzieło sztuki, wierną kopię Obrazu Jasnogórskiego.Po konserwacji dzięki której obraz odzyskał dawny wygląd, oraz swoją oryginalną piękność - nastąpiła jego intronizacja w kościele. Od tego dnia (10 XI 1974) rozpoczął się renesans kultu Matki Bożej Częstochowskiej w Jej pilszczańskim wizerunku, wyrażający się m.in. coraz liczniejszymi pielgrzymkami wiernych. O łaskach zyskanych przed tym obrazem świadczą liczne wota.

Obraz z XVII wieku, o wymiarach 150 na 84 cm, koronowany 14 VI 1992 przez arycbiskupa Józefa Kowalczyka, nuncjusza apostolskiego w Polsce.Obraz Matki Bożej, do nowopowstałego klasztoru franciszkanów zamówił właścicel Mirowa, Zygmunt Myszkowski. Zakonnicy, pomimo różnych zawirowań historycznych, szerzyli wśród mieszkańców okolicy kult Maryi, których coraz większa ilość z roku na rok przybywała do Pińczowa. Czczono Matkę Boską z Pińczowa jako Wspomożycielkę Rodzin, proszono ją o pomoc w groźnych pożarach i w chorobach nóg. Świadectwem łask stały się wota, jak i "Księga cudów i łask" pilnie prowadzona od XVII wieku. W 1864 roku, władze carskie nadały klasztorowi w Pińczowie status klasztoru "etatowego", czyli skazanego na wymarcie. I rzeczywiście, ostatni zakonnik z Pińczowa zmarł w roku 1910. Ojcowie reformaci powrócili dopiero po 18 latach, by dalej szerzyć cześć Matki Bożej Mirowskiej. Między innymi wydano wtedy liczne pocztówki z reprodukcją obrazu. Postacie widoczne w dolnej części obrazu, to dwaj święci biskupi - patroni Polski: Stanisław i Wojciech.

Obraz z XVI wieku, o wymiarach 145,5 na 103,5 cm, koronowany 26.V 2006 przez Ojca Świętego Benedykta XVI .
Dwie legendy opowiadają o początku kultu Matki Bożej Trybunalskiej. Obie łączy to, że ich bohaterem jest młody kapłan, ocalony bądź to ze zwałów ziemi w zawalonej kopalni, bądź to z rąk tatarskich. Wspólne jest też zakończenie tych legend - ów ksiądz udaje się do Rzymu, gdzie, z wdzięczności do Matki Bożej zamawia Jej obraz, który przywozi ze sobą do Polski Obraz Matki Bożej Trybunalskiej znalazł szczególne miejsce w historii Polski. Piotrków jest miejscem narodzin polskiego parlamentaryzmu, a sam wizerunek, w 1580 roku ofiarowano Trybunałowi Koronnemu utworzonemu przez króla Stefana Batorego. Przed tym obrazem, sędziowie Trybunału odczytywali rotę przysięgi przed rozpoczęciem sądów. Te uwarunkowania stały się przyczyną tego, że dziś często nazywa się Matkę Bożą Trybunalską patronką parlamentarzystów Korony dla wizerunku Matki Bożej poświęcił 27 października 2004 Jan Paweł II, a uroczystej koronacji dokonał podczas Mszy Św. sprawowanej w Warszawie jego następca na Stolicy Piotrowej.

Figura z przełomu XIV/XV wieku, o wysokości 140 cm, koronowana 7.IX 1958 przez biskupa kieleckiego Czesława Kaczmarka.
Już w XVI i XVII wieku odbierała cześć wiernych gotycka figura Matki Bożej z Dzieciątkiem, znajdująca się w miejscowym kościele parafialnym. Legenda głosi, że pewnego razu podczas orki na polu plebańskim ukazała się zdumionemu oraczowi, leżąca na ziemi inna figurka - Matki Bożej Niepokalanej. W 1628 roku obie statuy umieszczono w drewnianej kaplicy, którą wraz z klasztorem kazała wznieść na owym polu, dziedziczka Zofia Roksicka, w dowód wdzięczności za doznane od Matki Najświętszej łaski. Odtąd kaplicę zaczęto nazywać Domkiem Loretańskim, a kult Maryjny zataczał coraz szersze kregi. W roku 1630 powołano komisję badającą świadków cudów i łask doznanych za przyczyną Matki Bożej Loretańskiej. Jak głoszą przekazy historyczne, ponoć sam biskup modląc się przed statuą Piotrowickiej Pani, otrzymał również szczególne łaski. W drugiej połowie XVII wieku wzniesiono murowaną Kaplicę Loretańską w której znalazł się wspomniany Domek Loretański. Gotycka figura Matki Bożej z Dzieciątkiem umieszczona została we wnęce ołtarzowej, wykopana zaś na polu statua Matki Bożej Niepokalanej spoczęła w ozdobnym relikwiarzu.

Nie ma plików w tym folderze