Obraz z XVI wieku, o wymiarach 128 na 104 cm, koronowany 9.V 1965 przez arcybiskupa Karola Wojtyłę, metropolitę krakowskiego. Od XVII wieku znane jest szczególne wstawiennictwo Matki Bożej, której obraz znajduje się w głównym ołtarzu w kościele pod wezwaniem świętych Janów Chrzciciela i Ewangelisty w Krakowie. Od wezwania kościoła pochodzi też nazwa - Matka Boża Świętojańska, chociaż czczona jest Ona również jako Matka Boża od Wykupu Niewolników. Podstawą tego wezwania był pierwszy z cudów zapisany w 1633 roku, mówiący o jeńcu skazanym na śmierć, który przez przyczynę Maryi odzyskał wolność. Dziękując Matce Bożej w kościele św. Jana za doznaną łaskę, zawiesił jako wotum swoje kajdany, które do dziś wiszą przy ołtarzu. To zapewne stało się przyczyną, że u Matki Bożej w kościele św. Jana szukali ratunku ludzie w momentach wielkich zagrożeń osobistych i narodowych Modlił się przed Nią, 23 lutego 1684 roku król Jan III Sobieski, dziękując za wiedeńską wiktorię. Prosił Ją o błogosławieństwo Tadeusz Kościuszko po złożeniu przysięgi na Rynku krakowskim w dniu 24 marca 1794. Długi jest spis cudów i łask uzyskanych za przyczyną Matki Bożej Świętojańskiej. Są to najczęściej cudowne uzdrowienia, pomoc w trudnościach, pociechy w utrapieniach i ocalenia w niebezpieczeństwach. Od roku 1726 kościół św. Jana, wraz z łaskami słynącym obrazem, należy do zgromadzenia zakonnego Sióstr Prezentek.

Obraz z końca w. XVI, o wymiarach 142x120 cm, koronowany 2 II 1921 r. przez biskupa krakowskiego Adama Sapiehę. "W kościele św. Trójcy u O O. Dominikanów w Krakowie znajduje się od niepamiętnych czasów cudowny obraz Matki Boskiej. Według podania pobożnego, przed obrazem tym modlił się jeszcze św. Stanisław Szczepanowski, ów biskup męczennik który z ręki Bolesławowej poniósł śmierć męczeńską..."Przewodnik chrześcijanina rzymskokatolickiego Kraków 1905. Cudowny obraz jest kopią Matki Bożej Śnieżnej w Rzymie. Malowany jest na płótnie. Święte postaci przyozdabiają złote sukienki i korony wysadzane drogimi kamieniami. Prawdopodobnie, obraz przywieziony został w 1588 roku z Rzymu. W 1600 roku, kiedy Kraków nawiedziła zaraza morowa, obraz procesyjnie niesiony był po ulicach miasta, co spowodowało cudowne ustąpienie moru. W roku 1601 został oddany Bractwu Różańcowemu i nazwany Różańcowym.

Obraz z XVII wieku, o wymiarach 14 na 9 cm, koronowany 4.VII 1965 przez biskupa lubelskiego Piotra Kałwę. Podanie ludowe głosi, że w połowie XVIII wieku żył w Krasnobrodzie Jakub Ruszczyk, poddany Tomasza Zamoyskiego, człowiek - jak wówczas mówiono - "opętany od złego ducha." Często chadzał on do pobliskiego lasu by w modlitwie szukać uspokojenia. Pewnego razu, w 1642 roku ujrzał nagle miedzy drzewami olśniewający blask i jednocześnie usłyszał głos mówiący do niego: "Postaw mi tu figurę, bo tu będzie sławioną chwała Syna mojego, a na dowód, że to nie złudzenie, ale prawdziwe objawienie - oto jesteś już zupełnie zdrowym i wolnym od opętania." Kiedy Ruszczyk zaczął rozgłaszać swoje cudowne uzdrowienie nikt mu oczywiście nie chciał uwierzyć, a nawet jako oszusta wtrącono go więzienia. I nie wiadomo jakby się to dla niego skończyło, gdyby wieść o wydarzeniu nie dotarła do Katarzyny Zamoyskiej, która kazała Jakuba przesłuchać, a przekonawszy się o prawdziwości jego relacji, poleciła wypuścić na wolność. We wskazanym zaś miejscu w lesie kazała ustawić figurę Matki Bożej. Ruszczyk często przebywał tam na modlitwie przyczepiając do drzewa różne święte obrazki. W 1648 roku wojska kozackie pod wodzą Bohdana Chmielnickiego zapuściły się na te tereny. Kozacy porąbali świętą figurę, ograbiwszy ją wprzódy z wotów a obrazki porozrzucali po lesie. Gdy odjechali, ludzie znaleźli jeden z tych obrazków malowanych na papierze o wymiarach zaledwie 14 na 9 cm. Obrazek dostarczono do kanclerzyny Zamoyskiej, która kazała go oprawić i ozdobić perłami, a następnie umieścić w zbudowanej na tym miejscu kaplicy, którą nawiedzał okoliczny lud doznając wielu łask. Jedną z osób, które doznały cudownego uzdrowienia była Maria Kazimiera, królowa Polski, która w dowód wdzięczności kazała wybudować w Krasnobrodzie kościół konsekrowany w 1699 roku. W czasie okupacji kościół zamieniono na magazyn zbożowy. Cudowny Wizerunek ze względu na swe niewielkie rozmiary (umieszczony jest na tle dużego obrazu stanowiącego jego wierną kopię) ocalał i do dzisiejszego dnia stanowi cel licznych pielgrzymek.

Obraz z XVI wieku o wymiarach 79 na 115 cm, koronowany 8 IX 1985 przez Józefa kardynała Glempa, prymasa Polski Legenda głosi, że cudowny obraz znaleziony został na krypie (korycie) służącej do pojenia koni. W starych kronikach natomiast zapisano, iż kopię obrazu Matki Bożej Śnieżnej zamówił i sprowadził do kaplicy w Knyszynie hetman Jan Zamojski aby oddziaływała na jego żonę, kalwinkę, pochodzącą z rodu Radziwiłłów. Przypuszcza się, że ten właśnie obraz znalazł się w Krypnie, umieszczony najpierw w kaplicy a następnie w drewnianym kościółku. Licznie zgromadzone wota świadczą o wielkiej czci jaką odbierała Maryja w tym wizerunku. W uroczystość Matki Bożej Siewnej Krypno było miejscem gdzie zbierały się olbrzymie rzesze pielgrzymów przybyłych z bliższych i dalszych okolic. Od dawna praktykowane jest tutaj ofiarowanie dzieci Matce Bożej. W ostatnich natomiast czasach zauważyć można szczególną opiekę jaką Maryja otacza poświęcone Jej wstawiennictwu rodziny. Mówi się że Krypno jest Maryjnym Sanktuarium Rodzin tym jedynym, gdzie, na wzór domku w Nazarecie, kultywowana jest miłość oraz przekazywane tradycje i żywa wiara.

Obraz z XIII wieku, o wymiarach 60 na 37 cm, koronowany 2 VI 1997 przez Ojca Świętego Jana Pawła II. W roku 1292 do Krzeszowa przybyli ojcowie cystersi, przejmując po benedyktynach założony kilkadziesiąt lat wcześniej klasztor. Niepotwierdzony przekaz mówi, że otrzymali oni od księcia Bolka obraz Gratia Sanctae Mariae. Od tego czau, po dziś dzień trwa w Krzeszowie kult Matki Bożej. Szczególne zagrożenia, które malowidło przetrwało to między innymi najazdy husyckie w XV wieku, potop szwedzki i II wojna światowa. Uroczysta koronacja obrazu miała miejsce podczas Mszy Św. sprawowanej przez Jana Pawła II w Legnicy.

Płaskorzeźba z XVII wieku, o wymiarach 31,4 na 29,3 cm, koronowana 18.VIII 1963 przez Stefana Kardynała Wyszyńskiego, prymasa Polski.Wizerunek w Leśnej Podlaskiej pochodzi z XVII wieku. Płaskorzeźba była niegdyś polichromowana. Historia "przejasnego obrazu Najświętszej Maryi Panny" zaczyna się w 1683 roku kiedy to, 26 września dwaj chłopcy pasący bydło, 9-letni Aleksander Stalmaszczuk i 10-letni Miron Makaruk, znaleźli jaśniejący blaskiem wizerunek na drzewie dzikiej gruszy. Kult Leśniańskiej Królowej niezwykle szybko począł zataczać coraz szersze kręgi gromadząc tłumy wiernych czcicieli. W roku 1700 biskup łucki i brzeski Franciszek Prażmowski, po przebadaniu świadków, uznał niezwykłość łask i zezwolił na publiczny kult. W roku 1717 książę Karol Stanisław Radziwiłł ufundował złote korony. Po upadku powstania styczniowego, Paulinów sprawujących pieczę nad Sanktuarium przeniesiono na Jasną Górę, a kościół przekształcono w prawosławną cerkiew. Klasztor pauliński zajęły prawosławne zakonnice, które uciekając w czasie I wojny światowej zabrały z sobą kopię obrazu sądząc, że to oryginał. Po długich poszukiwaniach w 1926 roku odnaleziono obraz u sióstr Benedyktynek w Łomży i w 1927 roku w uroczystej procesji powrócił on do Leśnej Podlaskiej.

Figura z końca XIV wieku, o wysokości 70 cm, koronowana 13.VIII 1967 przez Stefana Kardynała Wyszyńskiego, prymasa Polski. Według najstarszej tradycji historia cudownej figurki Matki Bożej Leśniowskiej zaczyna się w 1382 roku, kiedy to książę Władysław Opolczyk wracając z Rusi wiózł ze sobą już wówczas Cudowny Obraz Czarnej Madonny, czczony obecnie na Jasnej Górze. Zatrzymał się ze swym orszakiem w tym miejscu, podówczas lesistym i ustronnym. Słudzy wysłani na poszukiwanie wody wrócili z niczym. Pragnienie bardzo dawało się we znaki tak ludziom jak i zwierzętom. Wtedy to pobożny książę uciekł się w modlitwie do Matki Bożej i za Jej wstawiennictwem wytrysnęło w cudowny sposób źródełko, które do dziś istnieje przy kościele. W dowód wdzięczności za to dobrodziejstwo książę zostawił bezcenny dar; małą drewnianą figurkę ze swojej polowej kaplicy, dla której wybudował kapliczka nad źródełkiem. Kiedy lud okoliczny odnalazł kapliczkę z figurką począł otaczać ją kultem. Figurka przedstawia Matkę Bożą z Dzieciątkiem na prawym ręku i z berłem w lewej dłoni. Rzeźbiona jest w drzewie lipowym w stylu gotyckim w XIV wieku. Stolica Apostolska zatwierdziła własny formularz Mszy Świętej o Matce Bożej Leśniowskiej Patronce i Opiekunce Rodzin.

Obraz z XVII wieku, o wymiarach 118 na 85,5 cm, koronowany 10.VIII 1975 przez Stefana kardynała Wyszyńskiego, prymasa Polski. Lewiczyn, to mała wioska położona 7 km od Grójca w archidiecezji warszawskiej. Stojący na niewielkim wzgórzu w cieniu starych drzew modrzewiowych kościół z początku XVII wieku posiada piękny obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem. Wykonany na wzór rzymskiej Matki Bożej Śnieżnej i sprowadzony do Lewiczyna prawdopodobnie w 1667 roku. Uznany za cudowny przez biskupa Stefana Wierzbowskiego w 1684 roku. Matka Boża czczona jest w Lewiczynie jako Pani Ziemi Grójeckiej.

Obraz Matki Bożej Pocieszenia w Leżajsku pochodzi z końca XVI w. i jest dziełem nieznanego bliżej ks. Erazma.Słynący cudami obraz został ukoronowany koronami papieskimi papież Benedykta XIV w 1752 r. Po kradzieży koron odbyła się ponowna koronacja, tym razem koronami poświęconymi przez Jana Pawła II.Obraz znajduje się w bazylice Zwiastowania NMP.Wizerunek Matki Bożej powstał przed 1590 r. Pierwotnie był umieszczony w drewnianym, wzniesionym na miejscu objawień kościele, skąd w XVII w. został zabrany do istniejącej dziś, specjalnie wybudowanej dla obrazu kaplicy.Dwukrotnie przemalowywano go w XVII w. Był też konserwowany w 1959 r. Od początku istnienia cieszył się kultem wśród wiernych. Został ogłoszony cudownym, a w 1752 r., staraniem hetmana wielkiego koronnego Józefa Potockiego i władz zakonnych, otrzymał korony papieża Benedykta XIV. W październiku 1981 r. nieznani sprawcy włamali się do świątyni i sprofanowali wizerunek. Skradli wówczas koronę z głowy Dzieciątka Jezus. Obecne korony, poświęcone przez papieża Jana Pawła II, założone zostały w 1984 r. przez prymasa Polski kardynała Józefa Glempa.Obraz nakryty jest sukienką i włożony w bogato zdobione ramy z 1752 r. fundacji Marii z Sanguszków Potockiej. Jego zasłonę stanowi obraz przedstawiający Wizję Tomasza Michałka, pędzla Stanisława Stroińskiego połowa XVIII w. oraz metalowa kurtyna dekorowana herbem papieskim Jana Pawła II oraz godłem Polski.

Obraz z XVIII wieku, o wymiarach 23 na 16 cm, koronowany 15.VIII 1967 przez Stefana Kardynała Wyszyńskiego, prymasa Polski.
Historia sanktuarium sięga czasów napoleońskich. W 1813 roku po klęsce pod Lipskiem, ciężko ranny Tomasz Kłossowski, kowal spod Lichenia, tracąc chwilami przytomność - modlił się do Matki Bożej o ratunek. Wtedy to, według legendy, ujrzał Matkę Najświętszą idącą przez pobojowisko, w sukni amarantowej, w królewskiej koronie, zapłakaną i tulącą do serca Orła Białego. Tomasz twierdził, że Najświętsza Panna pochyliła się nad nim i obiecała, że będzie uratowany. Poleciła mu przy tym, aby Jej się dobrze przypatrzył i postarał się o taki sam wizerunek, a następnie umieścił go w swych rodzinnych stronach, aby ludzie oddawali mu cześć. Kłossowski odzyskał zdrowie, jednak dopiero po 23 latach od widzenia, wracając z pielgrzymki do Częstochowy zobaczył zawieszony na przydrożnym drzewie we wsi Ligota obrazek odpowiadajacy wizerunkowi który nosił w sercu. Uzyskawszy zgodę właściciela, zabrał obrazek przynosząc go w swoje strony. W 1844 roku umieścił wizerunek w grąblińskim lesie, gdzie w maju 1850 roku pasterzowi bydła Mikołajowi Sikatce, modlącemu się często przed owym obrazem, objawiła się Najświętsza Panienka, polecając mu aby zachęcał ludzi do poprawy życia i pokuty za liczne grzechy gdyż zbliża się straszna kara boża. Ludzie nie wierzyli opowiadaniom pasterza, uznano go nawet za umysłowo chorego. Kiedy jednak dwa lata później wybuchła groźna epidemia cholery przypomniano sobie całą sprawę. W miejscu ukazania się Matki Bożej wybudowano kaplicę i umieszczono w niej obraz. Gromadziły się przed nim nieprzeliczone tłumy chorych. Epidemia ustąpiła. Ówczesny proboszcz licheński ks. Franciszek Kosiński, za zgodą władz kościelnych przeniósł procesjonalnie obraz do kościoła parafialnego, a w 1856 roku umieszczony on został w nowo wzniesionej murowanej świątyni. W latach 1920 - 1922 Stefan Wyszyński - Prymas Polski, jako alumn włocławskiego seminarium przebywał w Licheniu, aby ratować zdrowie zagrożone zaawansowaną gruźlicą. Obecnie,obok istniejącego kościoła, wybudowano wspaniałą bazylikę którą w 1999 roku pobłogosławił papież Jan Paweł II.

Figura z w. XVI (?), o wysokości 30 cm, koronowana 2 VII 1969 r. przez Stefana kardynała Wyszyńskiego, prymasa Polski.Jest to maleńka renesansowa 30 cm figurka Matki Bożej wykonana w drewnie. Historia Sanktuarium sięga XIII wieku, kiedy to przybył do pięknego lipowego boru - "świętego gaju" pogańskich Prusów - misjonarz, dawny cysters z Łękna a następnie pierwszy biskup nadbałtyckiej krainy Chrystian. Biskupa ściągnęła w pobliże Lubawy niezwykła wieść. Oto nad lipą stojącą nad strumieniem, ukazała się wielka jasność i tam znaleziono drewnianą figurę Matki Bożej z Dzieciątkiem na ręce. Razem z biskupem przybył również, niedawno ochrzczony w Rzymie przez papieża Inocentego III, książę Sasinów, Surwabuno. Wszystkim wydawał się, że nie można tej świętej figury pozostawić na miejscu, gdzie jeszcze niedawno czczono pogańskich bożków. Zabrano ją więc i z uszanowaniem przeniesiono do kościoła farnego w Lubawie, ale święta figura trzykrotnie niewiadomą mocą powracała na lipę. Wobec tego "święty pogański gaj " wycięto a w tym miejscu wybudowano niewielką kaplicę, gdzie często przybywali pielgrzymi by pomodlić się do Matki Najświętszej. Właśnie w tej kaplicy, wyremontowanej pół wieku później przez Krzyżaków, zamieszkał pustelnik. W 1263 roku Krzyżacy ponieśli klęskę w ostatnim krwawym powstaniu Sasinów. W bitwie zginęło 40 Krzyżaków co było dla nielicznego jeszcze zakonu poważną stratą. Cześć Matki Bożej Lipskiej szerzyła się coraz bardziej przyciągając rzesze pielgrzymów z różnych stron kraju. Z czasem, dla bezpieczeństwa figury, i coraz liczniejszych wotów, przeniesiono ją do kościoła farnego w Lubawie, a tylko w dni odpustu, to jest w święto Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny, szła uroczysta procesja do kapliczki w Lipnie gdzie przez cały dzień pielgrzymi mogli cieszyć się Jej widokiem.

Nie ma plików w tym folderze