Kazimierz Marian Morawski - Źródło rozbioru Polski.rar

Rozprawa historyczna czołowego polskiego konserwatysty przedwojennego na temat uwikłania królów i elit oświeceniowych rządzących Polską w epoce saskiej i stanisławowskiej w spiski masonerii europejskiej, które za cel wytyczyły sobie zniszczenie państwa i narodu polskiego.

Recenzja zamieszczona w Polonia Christiana:
Wielki plan "braci"Co było przyczyną upadku Rzeczypospolitej Obojga Narodów? Odpowiedź na to pytanie zna każdy średnio rozgarnięty gimnazjalista: liberum veto i wolnaelekcja, a właściwie cały ustrój demokracji szlacheckiej, winny anarchii irozpadu państwa. Jednak już wiedza na temat procesów, mechanizmów i działań konkretnych osób, które bezpośrednio doprowadziły do zniknięcia z mapy świata jednego z największych(pod względem terytorialnym i ludnościowym) państw europejskich, nie jest powszechna. Próbowało ją zgłębić wielu historyków dwóch minionych stuleci, jednak Kazimierz Marian Morawski zajmuje pośród nich wyjątkowe miejsce. Dziełem jego życia jest Źródło rozbioru Polski - praca zajmująca się wpływem tajnych stowarzyszeń działających w całej XVIII-wiecznej Europie na sytuację w Polsce, zarówno w epoce stanisławowskiej, jak i poprzedzającym je ponadpółwieczu rządów saskich Wettynów. Z kart książki wyłania się zaskakujący obraz: oto epoka "rządów Rozumu" pełna jest postaci parających się alchemią, astrologią, geomancją, kabalistyką i innymi sztukamitajemnymi, ekscytującychsię okultystyczno-gnostyckimi traktatami w rodzaju Jedwabnej nici świata, spotykających się w najrozmaitszych konfiguracjach w organizacjach typu Zakonu Palmowego czy Bractwa Okrągłego Stołu, a na dodatek życie trawiących na balach i pijackich orgiach, wzgodzie z zasadami "saskiego" Bractwa Wrogów Wstrzemięźliwości. Wszystkich ich łączy pogarda dla katolickiego "Ciemnogrodu" i identyfikacja z "jasną stroną świata". Nieoczekiwanie zauważamy, że owe postacie - osoby najważniejsze w Polsce owych czasów, z królami (i co gorsza - biskupami) na czele - w wolnomularskich lożach spotykają się z wrogami Rzeczypospolitej, przede wszystkim z wysłannikami pruskich Hohenzollernów,wysoko stojącychw hierarchii "braci". I wspólnie pielęgnują "wielki plan", który udaje im się ostatecznie zrealizowaćw latach 1772-1795. Książka krakowskiego monarchisty, choć napisana dość archaiczną polszczyzną "poststańczykowskiej" inteligencji, prezentuje niezwykle nowoczesne podejście do dziejopisarstwa - wszak dopierow ostatnich dziesięcioleciach zdaliśmy sobie sprawę, jak ważna dlaz rozumienia naszej historii (a nawet współczesności) jest wiedzana temat działań rozmaitych tajnych służb i organizacji w sposób niejawnyosiągających cele polityczne, przybierająca niekiedy formę rozmaitych "teorii spiskowych", publicznie wyśmiewanych- raz przez bardziej lub mniej świadomych dezinformatorów, innym razem przez zwykłych idiotów. Wydana po raz pierwszy w 1935 r. praca Morawskiego była zrazu wyśmiewana, później zaś - w czasach PRL-u - zupełnie przemilczana jako dzieło "reakcyjnej historiografii".