-

50490 -

67424 -

13866 -

3367
139788 plików
25441,62 GB
Foldery
Ostatnio pobierane pliki
- sortuj według:
- 743,3 MB
- 2 cze 08 13:45
Film Dersu Uzała (ros. Дерсу Узала) otrzymał Oscara dla najlepszego filmu zagranicznego, odniósł również sukces na Moskiewskim Festiwalu Filmowym'75 (nagroda FIPRESCI i Złota Nagroda za reżyserię).
Reżyseria: Akira Kurosawa
Scenariusz: Akira Kurosawa, Juri Nagibin
na podstawie dzienników Władimira Arsenjewa
Muzyka: Isaac Schwartz
Zdjęcia: Asakazu Nakai
Scenariusz filmu oparty jest na dziennikach Władimira Arsenjewa, rosyjskiego badacza, który na początku wieku przemierzał niedostępne rejony Syberii i Dalekiego Wschodu. Dersu Uzała opowiada o męskiej przyjaźni między Arsenjewem (Jurij Sołomin), a kirgiskim myśliwym Uzałą (Maksim Munzuk). W 1902 roku Rosjanin i kierowana przez niego wyprawa wyrusza na Syberię. Uzała jest już starszym człowiekiem, a jego mentalność i system wartości wydają się zupełnie odmienne od europejskich. Kirgiz okazuje się jednak niezrównanym przewodnikiem. Prowadzona przez niego ekspedycja po wielu trudach bezpiecznie przechodzi tajgę, docierając do wyznaczonego celu. W trakcie wędrówki Uzała ratuje życie Arsenjewowi. Po wielu latach Rosjanin i Kirgiz spotykają się znowu.
Reżyseria: Akira Kurosawa
Scenariusz: Akira Kurosawa, Juri Nagibin
na podstawie dzienników Władimira Arsenjewa
Muzyka: Isaac Schwartz
Zdjęcia: Asakazu Nakai
Scenariusz filmu oparty jest na dziennikach Władimira Arsenjewa, rosyjskiego badacza, który na początku wieku przemierzał niedostępne rejony Syberii i Dalekiego Wschodu. Dersu Uzała opowiada o męskiej przyjaźni między Arsenjewem (Jurij Sołomin), a kirgiskim myśliwym Uzałą (Maksim Munzuk). W 1902 roku Rosjanin i kierowana przez niego wyprawa wyrusza na Syberię. Uzała jest już starszym człowiekiem, a jego mentalność i system wartości wydają się zupełnie odmienne od europejskich. Kirgiz okazuje się jednak niezrównanym przewodnikiem. Prowadzona przez niego ekspedycja po wielu trudach bezpiecznie przechodzi tajgę, docierając do wyznaczonego celu. W trakcie wędrówki Uzała ratuje życie Arsenjewowi. Po wielu latach Rosjanin i Kirgiz spotykają się znowu.
z chomika TeatrTelewizji
- 708,4 MB
- 2 cze 08 13:44
Zapomniany diabeł
Autor: Jan Drda, reż.: Tadeusz Lis, 1985
Największą popularność przyniosły czeskiemu pisarzowi „Igraszki z diabłem” – polską prapremierę przygotował Leon Schiller w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi w 1948 r.. Później wystawiano tę baśń sceniczną w adaptacji lalkowej Władysław Jaremy, a inscenizację telewizyjną w 1980 r. zrealizował twórca Tadeusz Lis.
W swojej ojczyźnie – i dzięki przekładom także poza nią – Jan Drda (1915–1970) był ceniony również jako autor powieści (debiut w 1940 r. „Miasteczko na dłoni”, „Woda życia”, „Wędrówki Piotra Arcyłgarza”) i opowiadań („Milcząca barykada”, „Krasna Tortiza”) oraz książek będących owocem działalności dziennikarskiej („Listy z Norymbergi”, „Gorąca ziemia”). Osobne miejsce w spuściźnie Jana Drdy zajmują dramaty, poza słynnymi „Igraszkami…” – „Jako i my odpuszczamy”, „Magdalenka” czy „Zapomniany diabeł”, klechda obficie czerpiąca z kultury czeskiego Podgórza.
Choć zapewne nie dorównuje ona rangą literacką „Igraszkom..., ” stanowi znakomity materiał do widowiska barwnego, przesyconego humorem, fantazją, plebejską poezją i czasem dosadnym ludowym dowcipem.
Historia diabelskiej inwazji na Długie Kabaty to zabawna pochwała tężyzny fizycznej i zdrowego, chłopskiego rozsądku. Przez długie lata jedynie z tej wsi ani jedna duszyczka nie trafiła do piekła. Poczciwy, stary diabeł, któremu przydzielono ten rewir, całkowicie zaniedbał swoje obowiązki, przestał straszyć ludzi i namawiać ich do złego. Gdy czarty przegrały proces o duszę proboszcza ze wsi, władze piekielne postanowiły sprawdzić, dlaczego ludzie tam nie grzeszą i kto odpowiada za tak haniebny stan rzeczy. Ustalono, który z diabłów miał przydział do wsi, lecz kartoteka starego czarta Trepifajksela gdzieś się zawieruszyła.
Wysłano więc do Długich Kabatów najmądrzejszego z doradców Belzebuba, aby odszukał zapomnianego diabła i co rychlej nadrobił zaniedbania. Uczony wysłannik piekieł gorliwie zabrał się do dzieła, zwycięstwo mocy piekielnych już było bliskie. Oczywiście, w żadnej baśni zło nie może ostatecznie zatriumfować, więc i tu musiał nastąpić nieoczekiwany zwrot akcji.
Obsada: Anna Seniuk (Plajznerka), Janusz Gajos (Trepifajksel, Maciej), Jan Peszek (Ichthuriel, Proboszcz), Anna Tomaszewska (Kowalowa), Maria Nowotarska (Młynarka), Agata Pilitowska-Lis (Hanka), Andrzej Grabowski (Kowal), Andrzej Wichrowski (Kościelny), Leszek Piskorz (Lupino), Ryszard Jasiński (Jasiek), Andrzej Balcerzak (Belzebub), Kazimierz Witkiewicz (Solfernus), Andrzej Buszewicz (Belfegor), Leszek Kubanek (Marbulius)
Czas: 143 min
Autor: Jan Drda
Przekład: Czesław Sojecki
Reżyseria i realizacja telewizyjna: Tadeusz Lis
Realizacja światła: Jerzy Boduch
Operator kamery: Jerzy Drużkowski, Adam Głąbiński, Andrzej Misaczek, Jan Surdel
Scenografia, kostiumy: Jerzy Boduch
Muzyka: Krzysztof Suchodolski
Dźwięk: Marian Pietrzkiewicz
Montaż elektroniczny: Stanisław Bukowski, Mieczysław Orman
PREMIERA 1985
Autor: Jan Drda, reż.: Tadeusz Lis, 1985
Największą popularność przyniosły czeskiemu pisarzowi „Igraszki z diabłem” – polską prapremierę przygotował Leon Schiller w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi w 1948 r.. Później wystawiano tę baśń sceniczną w adaptacji lalkowej Władysław Jaremy, a inscenizację telewizyjną w 1980 r. zrealizował twórca Tadeusz Lis.
W swojej ojczyźnie – i dzięki przekładom także poza nią – Jan Drda (1915–1970) był ceniony również jako autor powieści (debiut w 1940 r. „Miasteczko na dłoni”, „Woda życia”, „Wędrówki Piotra Arcyłgarza”) i opowiadań („Milcząca barykada”, „Krasna Tortiza”) oraz książek będących owocem działalności dziennikarskiej („Listy z Norymbergi”, „Gorąca ziemia”). Osobne miejsce w spuściźnie Jana Drdy zajmują dramaty, poza słynnymi „Igraszkami…” – „Jako i my odpuszczamy”, „Magdalenka” czy „Zapomniany diabeł”, klechda obficie czerpiąca z kultury czeskiego Podgórza.
Choć zapewne nie dorównuje ona rangą literacką „Igraszkom..., ” stanowi znakomity materiał do widowiska barwnego, przesyconego humorem, fantazją, plebejską poezją i czasem dosadnym ludowym dowcipem.
Historia diabelskiej inwazji na Długie Kabaty to zabawna pochwała tężyzny fizycznej i zdrowego, chłopskiego rozsądku. Przez długie lata jedynie z tej wsi ani jedna duszyczka nie trafiła do piekła. Poczciwy, stary diabeł, któremu przydzielono ten rewir, całkowicie zaniedbał swoje obowiązki, przestał straszyć ludzi i namawiać ich do złego. Gdy czarty przegrały proces o duszę proboszcza ze wsi, władze piekielne postanowiły sprawdzić, dlaczego ludzie tam nie grzeszą i kto odpowiada za tak haniebny stan rzeczy. Ustalono, który z diabłów miał przydział do wsi, lecz kartoteka starego czarta Trepifajksela gdzieś się zawieruszyła.
Wysłano więc do Długich Kabatów najmądrzejszego z doradców Belzebuba, aby odszukał zapomnianego diabła i co rychlej nadrobił zaniedbania. Uczony wysłannik piekieł gorliwie zabrał się do dzieła, zwycięstwo mocy piekielnych już było bliskie. Oczywiście, w żadnej baśni zło nie może ostatecznie zatriumfować, więc i tu musiał nastąpić nieoczekiwany zwrot akcji.
Obsada: Anna Seniuk (Plajznerka), Janusz Gajos (Trepifajksel, Maciej), Jan Peszek (Ichthuriel, Proboszcz), Anna Tomaszewska (Kowalowa), Maria Nowotarska (Młynarka), Agata Pilitowska-Lis (Hanka), Andrzej Grabowski (Kowal), Andrzej Wichrowski (Kościelny), Leszek Piskorz (Lupino), Ryszard Jasiński (Jasiek), Andrzej Balcerzak (Belzebub), Kazimierz Witkiewicz (Solfernus), Andrzej Buszewicz (Belfegor), Leszek Kubanek (Marbulius)
Czas: 143 min
Autor: Jan Drda
Przekład: Czesław Sojecki
Reżyseria i realizacja telewizyjna: Tadeusz Lis
Realizacja światła: Jerzy Boduch
Operator kamery: Jerzy Drużkowski, Adam Głąbiński, Andrzej Misaczek, Jan Surdel
Scenografia, kostiumy: Jerzy Boduch
Muzyka: Krzysztof Suchodolski
Dźwięk: Marian Pietrzkiewicz
Montaż elektroniczny: Stanisław Bukowski, Mieczysław Orman
PREMIERA 1985
z chomika TeatrTelewizji
- 524,7 MB
- 2 cze 08 13:43
teatr TV, Polska, 1998
reż. Stanisław Tym
wyst. Janusz Gajos, Paweł Burczyk, Bogusław Sochnacki, Tomasz Sapryk, Jan Kobuszewski
Na leśnej polanie mieszkają drwale: Macuga (Bogusław Sochnacki ), Dunlop (Paweł Burczyk) i Zyzol (Tomasz Sapryk). Codziennie zjawia się u nich Siekierowy (Jan Kobuszewski ), który rozdaje im narzędzia pracy. Mężczyźni umilają sobie czas opowieściami. Pewnego dnia Siekierowy mówi drwalom, że las zostanie wycięty. W jego miejsce ma powstać sad, który będzie celowo zaniedbany. Drzewa powodują bowiem same kłopoty. Podczas rozmowy drwali zjawia się Dunlop, który właśnie zobaczył w lesie anioła. Okazuje się, że była to artystka Ethalia (Dorota Nowakowska) wraz z dziennikarzem Aleksem (Władysław Kowalski), którzy zabłądzili w lesie. Przejęty nieoczekiwanym zjawieniem się gości Gajowy (Jerzy Turek) zapewnia, że mimo wycinania drzew przez służby leśne one i tak rosną, gdyż inni sadzą nowe. Nakazuje drwalom pracować dalej. Mężczyźni wycinają wiekowy dąb. Drzewo przygniata Dunlopa. A reszta, jak stwierdza oczytany Bimber (Janusz Gajos), jest milczeniem. Telewizyjna adaptacja klasycznego już dramatu Stanisława Tyma.
reż. Stanisław Tym
wyst. Janusz Gajos, Paweł Burczyk, Bogusław Sochnacki, Tomasz Sapryk, Jan Kobuszewski
Na leśnej polanie mieszkają drwale: Macuga (Bogusław Sochnacki ), Dunlop (Paweł Burczyk) i Zyzol (Tomasz Sapryk). Codziennie zjawia się u nich Siekierowy (Jan Kobuszewski ), który rozdaje im narzędzia pracy. Mężczyźni umilają sobie czas opowieściami. Pewnego dnia Siekierowy mówi drwalom, że las zostanie wycięty. W jego miejsce ma powstać sad, który będzie celowo zaniedbany. Drzewa powodują bowiem same kłopoty. Podczas rozmowy drwali zjawia się Dunlop, który właśnie zobaczył w lesie anioła. Okazuje się, że była to artystka Ethalia (Dorota Nowakowska) wraz z dziennikarzem Aleksem (Władysław Kowalski), którzy zabłądzili w lesie. Przejęty nieoczekiwanym zjawieniem się gości Gajowy (Jerzy Turek) zapewnia, że mimo wycinania drzew przez służby leśne one i tak rosną, gdyż inni sadzą nowe. Nakazuje drwalom pracować dalej. Mężczyźni wycinają wiekowy dąb. Drzewo przygniata Dunlopa. A reszta, jak stwierdza oczytany Bimber (Janusz Gajos), jest milczeniem. Telewizyjna adaptacja klasycznego już dramatu Stanisława Tyma.
z chomika TeatrTelewizji
- 699,5 MB
- 2 cze 08 13:42
"Pies ogrodnika", zabawna historia miłosnego trójkąta, to zarazem opowieść o wspinaniu się po szczeblach kariery i próbie wybicia się ponad swój stan. Bohater kocha ze wzajemnością dziewczynę o takim samym statusie społecznym jak on. Jednak gdy orientuje się, że darzy go również uczuciem bogata, a w dodatku młoda i piękna chlebodawczyni, postanawia w pełni wykorzystać życiową szansę, nie przejmując się zbytnio zranionym sercem zakochanej dziewczyny. Obydwoje - dwórka Marcelina i sekretarz Hrabiny, Teodor - nie chcą utracić łask swojej pani, toteż spotykają się potajemnie, często nocą. W pałacu Diany de Belflor w Neapolu nic się jednak nie ukryje przed jej okiem. Zazdrosna Hrabina postanawia zdobyć uczucia służącego i bez trudu jej się to udaje. Dla zachowania pozorów wielka dama ucieka się do niewinnego podstępu. Poleca swemu sekretarzowi, by zredagował list miłosny, rzekomo w imieniu jej przyjaciółki. Owa nieszczęsna kobieta spostrzegła, że bliski jej mężczyzna kocha inną i dopiero wtedy zrozumiała, że sama go pożąda - z patrzenia na miłość zrodziła się miłość. Teodor podejmuje wyzwanie. Zręcznie rozwija myśl Hrabiny, prowokując wyznanie: "Gdybyś kochał jakąś damę wyższego niż ty pochodzenia, kochaj; bo miłość to upór, a kobiety - nie kamienie". Te słowa budzą nader śmiałe nadzieje sługi, który oczami wyobraźni już widzi siebie jako przyszłego hrabiego de Belflor. Od swojej dziewczyny dowiaduje się jednak, że pani postanowiła ożenić go z Marcelką. Teodor czuje, że stał się igraszką w rękach kobiety. Hrabina parokrotnie zmienia swoją decyzje. Parę razy biedna Marcelina ma szansę cieszyć się przez chwilę względami Teodora, gdy ukochany popada w chwilową niełaskę. Równocześnie o rękę Hrabiny starają się trzy pocieszne figury - Hrabia Federico, Markiz Ricardo i stary Hrabia Lodovico, który przed laty stracił jedynego syna i liczy na to, że młoda żona mogłaby mu dać potomka (choć z drugiej strony dręczą go też obawy, że nie będzie miał syna, a żonaty pozostanie). Sprzeczne interesy osób uwikłanych w miłosne intrygi prowadzą do wielu zabawnych sytuacji. Co prawda, nie wszyscy czują się dobrze na tej miłosnej huśtawce. Teodor ma za złe swojej pani, że kiedy w nim ogień stygnie, ona płonie, gdy zaś w nim rozpala się namiętność, ona staje sie twarda i zimna jak lód. Dochodzi do wniosku, że Hrabina jest jak pies ogrodnika ze znanej bajki: "jadło przed nim, lecz on nie je, a drugim jeść nie pozwala".
z chomika TeatrTelewizji
- 285,7 MB
- 2 cze 08 13:42
Polska prapremiera "Ożenku" odbyła się w Łodzi w 1908 roku i od tamtej pory należy do najchętniej grywanych obok "Rewizora" - Gogolowskich sztuk. Do najgłośniejszych inscenizacji należą wystawienia: w Starym Teatrze w 1949 roku w reżyserii Bronisława Dąbrowskiego (grali m.in: Kazimierz Opaliński, Tadeusz Kondrat, Mieczysława Ćwiklińska, Jan Kurnakowicz), w Teatrze Dramatycznym w Warszawie w 1960 roku w reżyserii Gustawa Holoubka (grali m.in.: Jan Świderski, Wiesław Gołas, Aleksander Dzwonkowski) i w Teatrze Powszechnym w Warszawie w 1996 roku w reżyserii Andrzeja Domalika (grali m.in.: Janusz Gajos, Joanna Żółkowska, Franciszek Pieczka, Władysław Kowalski).
Nie na darmo "Ożenek" nazwany został przez autora "zdarzeniem całkiem niewiarygodnym". Historia starań o wydanie się za mąż niemłodej już - 27-letniej kupieckiej córki, Agafii Tichonownej (Maria Peszek), prawie wcale nie opowiada o miłości. Dzięki staraniom operatywnej swatki Fiekły Iwanownej (Anna Seniuk) do domu Agafii przybywa wielu zalotników, a wśród nich postaci tak niebanalne, jak Podkolesin, urzędnik i radca dworu (Zbigniew Zamachowski), Jajecznica, egzekutor (Krzysztof Globisz), Żewakin, emerytowany oficer marynarki (Jerzy Trela), Anuczkin, emerytowany oficer piechoty (Jan Peszek)... Każdy ze starających się o rękę panny, chce zrobić po prostu dobry interes. Dopiero operatywność Koczkariewa (Jerzy Stuhr), przyjaciela Podkolesina, przechyla szalę powodzenia na jego stronę. Cóż z tego, skoro Podkolesin ciągle ma wątpliwości...
Gogol zaczął pisać "Ożenek" w 1833 roku, ale jego ostateczna wersja została ukończona w 1841 roku. Pierwotnie miała być to sztuka rozgrywająca się w środowisku ziemiańskim i nosiła tytuł "Konkurenci do ręki". W grudniu 1842 roku w teatrze petersburskim odbyła się prapremiera. Komedia miała fatalne oceny, a car Mikołaj po kilku scenach opuścił teatr. Gogolowi zarzucono złamanie klasyczności budowy dzieła dramatycznego i nieprawdopodobieństwo postaci. Ówczesna widownia przyzwyczajona była do komedii kończących się happy endem, nie potrafiła docenić walorów drapieżnej satyry obyczajowej.
Nie na darmo "Ożenek" nazwany został przez autora "zdarzeniem całkiem niewiarygodnym". Historia starań o wydanie się za mąż niemłodej już - 27-letniej kupieckiej córki, Agafii Tichonownej (Maria Peszek), prawie wcale nie opowiada o miłości. Dzięki staraniom operatywnej swatki Fiekły Iwanownej (Anna Seniuk) do domu Agafii przybywa wielu zalotników, a wśród nich postaci tak niebanalne, jak Podkolesin, urzędnik i radca dworu (Zbigniew Zamachowski), Jajecznica, egzekutor (Krzysztof Globisz), Żewakin, emerytowany oficer marynarki (Jerzy Trela), Anuczkin, emerytowany oficer piechoty (Jan Peszek)... Każdy ze starających się o rękę panny, chce zrobić po prostu dobry interes. Dopiero operatywność Koczkariewa (Jerzy Stuhr), przyjaciela Podkolesina, przechyla szalę powodzenia na jego stronę. Cóż z tego, skoro Podkolesin ciągle ma wątpliwości...
Gogol zaczął pisać "Ożenek" w 1833 roku, ale jego ostateczna wersja została ukończona w 1841 roku. Pierwotnie miała być to sztuka rozgrywająca się w środowisku ziemiańskim i nosiła tytuł "Konkurenci do ręki". W grudniu 1842 roku w teatrze petersburskim odbyła się prapremiera. Komedia miała fatalne oceny, a car Mikołaj po kilku scenach opuścił teatr. Gogolowi zarzucono złamanie klasyczności budowy dzieła dramatycznego i nieprawdopodobieństwo postaci. Ówczesna widownia przyzwyczajona była do komedii kończących się happy endem, nie potrafiła docenić walorów drapieżnej satyry obyczajowej.
z chomika TeatrTelewizji
- 424,5 MB
- 2 cze 08 13:40
KURACJA JACEK GŁĘBSKI adaptacja i reżyseria: Wojtek Smarzowski zdjęcia: Andrzej Szulkowski scenografia: Barbara Ostapowicz kostiumy: Agnieszka Kaczyńska muzyka: Mikołaj Trzaska obsada: Bartłomiej Topa (Majer), Krzysztof Pieczyński (Krynicki), Jerzy Łapiński (Zimiński), Arkadiusz Jakubik (Kowalski), Lech Dybik (Nowakowski), Andrzej Mastalerz (Goebbels), Krystyna Rutkowska- Ulewicz (Kobieta), Marian Dziędziel (Ordynator, Dziadek), Waldemar Obłoza (Klosowicz), Paweł Wilczak (Nowacki), Elżbieta Jarosik (Teresa), Agata Piotrowska (Krysia), Zbigniew Paterak (Madecki), Małgorzata Sadowska (Lekarka), Robert Wabich (Pan Mietek), Ewa Lorska (Agata), Dariusz Kowalski (Stażysta), Dorota Sadowska (Maria), Katarzyna Godlewska (Katarzyna), Piotr Kamiński, Paweł Kamiński (Sanitariusze), Krzysztof Kołbasiuk (głos Walasa) i inni premiera: 2001
z chomika Mirra
- 569,0 MB
- 2 cze 08 13:40
Zabawna opowieść o dwóch braciach, zrzędliwych i upartych staruszkach, opiekunkach pięknej Zofii, którzy na skutek ciągłych między sobą kłótni nie pozwalają jej wyjść za mąż za ukochanego Lubomira... Obsada: Wiesław Michnikowski (Pan Jan Zrzęda), Bronisław Pawlik (Pan Piotr Zrzęda), Joanna Szczepkowska (Zofia), Mirosław Konarowski (Lubomir),Tadeusz Chudecki (Lokaj) Premiera 1980 r.
z chomika Starykinomaniak
- 346,8 MB
- 2 cze 08 13:40
Bohater komedii "Pierwsza lepsza, czyli nauka zbawienna", Alfred, człowiek w świecie bywały, pragnie się ożenić. Roztkliwia się nad przymiotami pięknej Julii, z którą jest po słowie, ale wciąż nie jest pewien, czy rzeczywiście powinien ją poślubić - wszak Julia jest wdową i może nadal myśli o nieżyjącym pierwszym mężu. Postanawia zdać się na los i ożenić z pierwszą lepszą panną, którą spotka w miejskim ogrodzie...Obsada aktorska: Anna Seniuk (Julia; panna Marta), Zofia Kucówna (Elwira), Marek Walczewski (Alfred), Andrzej Łapicki (Zdzisław), Joanna Pacuła (Zosia), Piotr Machalica (Jan) Premiera:11.02.1980
z chomika Starykinomaniak
- 349,2 MB
- 2 cze 08 13:40
Reżyseria: Andrzej Łapicki
Scenografia: Marek Lewandowski
Występują: Piotr Machalica (Marek Zięba), Dorota Nowakowska (Klara), Grzegorz Wons (Czesław), Andrzej Łapicki (Major Sławnicki), Wiesław Michnikowski (Łapka), Artur Barciś (Kasper), Hanna Śleszyńska (Marta), Teodor Gendera (Urzędnik), Ryszard Jabłoński (Filip), Marek Frąckowiak (Bartosz)
Emisja: 25.08.1994 r
Scenografia: Marek Lewandowski
Występują: Piotr Machalica (Marek Zięba), Dorota Nowakowska (Klara), Grzegorz Wons (Czesław), Andrzej Łapicki (Major Sławnicki), Wiesław Michnikowski (Łapka), Artur Barciś (Kasper), Hanna Śleszyńska (Marta), Teodor Gendera (Urzędnik), Ryszard Jabłoński (Filip), Marek Frąckowiak (Bartosz)
Emisja: 25.08.1994 r
z chomika Starykinomaniak
- 699,6 MB
- 2 cze 08 13:39
Krystyna Janda (Pani Dobrójska), Jerzy Stuhr (Radost), Magdalena Smalara (Aniela), Agnieszka Podsiadlik (Klara), Adam Woronowicz (Gustaw), Michał Piela (Albin), Gustaw Lutkiewicz (Jan), Grażyna Zielińska (Służąca). Reżyseria - Krystyna Janda. Zdjęcia w dworku Głuchy - niedawno zmarły Edward Kłosiński. Premiera - 2003 r.
z chomika Starykinomaniak
- 500,4 MB
- 2 cze 08 13:39
Chciałam ci tylko powiedzieć
Studio Teatralne Dwójki przedstawiło premierowy spektakl „Chciałam ci tylko powiedzieć” Małgorzaty Imielskiej w reżyserii autorki. Premiera 10 grudnia 2006.
Autorka i reżyserka Małgorzata Imielska z Olgą Świderską (fot. ONM-PAT)
„Chciałam ci tylko powiedzieć” Małgorzaty Imielskiej to opowieść o matce, Krystynie, która zdecydowała się parę lat wcześniej na zerwanie kontaktów z córką, Anną.
Po niespodziewanej śmierci Anny bohaterka wreszcie dowiaduje się, jak przez ten czas wyglądało życie jej dziecka – porządkując mieszkanie zmarłej znajduje kasetę wideo z amatorskim nagraniem i odkrywa, że jest to pamiętnik córki.
Na taśmie została zapisana historia młodej dziewczyny przez lata walczącej z chorobą psychiczną, ale mimo to uparcie próbującej odnaleźć się we wrogim świecie, dziewczyny pragnącej miłości, marzącej o założeniu i utrzymaniu prawdziwej rodziny.
I oto marzenia Anny zaczęły się spełniać. Jej ukochany, niegdyś także chory psychicznie, ozdrowiał. Podobne doświadczenia sprawiły, że rozumiał ją doskonale, dając jej dzięki temu prawdziwe poczucie bezpieczeństwa i akceptacji. Wielkim szczęściem Anny była też jej mała córeczka. Nie okazała się, wbrew ponurym przepowiedniom otoczenia, upośledzona ani nienormalna, przeciwnie, świetnie się rozwijała. Wydawać by się więc mogło, że Anna znalazła wymarzoną przystań i spokój...
„Chciałam ci tylko powiedzieć” to rzecz o pragnieniu miłości, o odrzuceniu i samotności. O bezradności i niemożności porozumienia się ludzi bliskich – o przeraźliwym strachu przed bliskością. A także o stygmacie choroby psychicznej, tkwiącym w świadomości chorych i tych, którzy ich otaczają.
Premiera 10 grudnia 2006, Studio Teatralne Dwójki
WERDYKT FESTIWALU DWA TEATRY – SOPOT 2007
Matka ogląda zwierzenia córki nagrane amatorską kamerą. Poznajemy dramatyczną walkę młodej kobiety o to, by mimo choroby psychicznej żyć normalnie – zgodnie z wyznawanymi wartościami i przekonaniami. W poczuciu wolności wyboru.
Niestety, otoczenie nie tylko jej w tym nie pomaga, lecz także robi wszystko, by zrezygnowała z samodzielności i niezależności. Zarejestrowana relacja jest coraz bardziej dramatyczna.
Obsada: Anna Dymna (Matka), Maja Ostaszewska (Córka), Rafał Maćkowiak (Mąż), Olga Świderska (Dziecko).
Autor: Małgorzata Imielska
Reżyseria: Małgorzata Imielska
Zdjęcia: Jarosław Szoda
Scenografia: Anna Wunderlich i Agata Przybył
Kostiumy: Dorota Roqueplo
Muzyka: Michał Lorenc
Montaż: Ewa Smal
Studio Teatralne Dwójki – Premiera: 10 grudnia 2006
Twórcy
Małgorzata Imielska
Jarosław Szoda
Anna Wunderlich
Agata Przybył
Dorota Roqueplo
Michał Lorenc
Aktorzy
Anna Dymna
Maja Ostaszewska
Rafał Maćkowiak
Studio Teatralne Dwójki przedstawiło premierowy spektakl „Chciałam ci tylko powiedzieć” Małgorzaty Imielskiej w reżyserii autorki. Premiera 10 grudnia 2006.
Autorka i reżyserka Małgorzata Imielska z Olgą Świderską (fot. ONM-PAT)
„Chciałam ci tylko powiedzieć” Małgorzaty Imielskiej to opowieść o matce, Krystynie, która zdecydowała się parę lat wcześniej na zerwanie kontaktów z córką, Anną.
Po niespodziewanej śmierci Anny bohaterka wreszcie dowiaduje się, jak przez ten czas wyglądało życie jej dziecka – porządkując mieszkanie zmarłej znajduje kasetę wideo z amatorskim nagraniem i odkrywa, że jest to pamiętnik córki.
Na taśmie została zapisana historia młodej dziewczyny przez lata walczącej z chorobą psychiczną, ale mimo to uparcie próbującej odnaleźć się we wrogim świecie, dziewczyny pragnącej miłości, marzącej o założeniu i utrzymaniu prawdziwej rodziny.
I oto marzenia Anny zaczęły się spełniać. Jej ukochany, niegdyś także chory psychicznie, ozdrowiał. Podobne doświadczenia sprawiły, że rozumiał ją doskonale, dając jej dzięki temu prawdziwe poczucie bezpieczeństwa i akceptacji. Wielkim szczęściem Anny była też jej mała córeczka. Nie okazała się, wbrew ponurym przepowiedniom otoczenia, upośledzona ani nienormalna, przeciwnie, świetnie się rozwijała. Wydawać by się więc mogło, że Anna znalazła wymarzoną przystań i spokój...
„Chciałam ci tylko powiedzieć” to rzecz o pragnieniu miłości, o odrzuceniu i samotności. O bezradności i niemożności porozumienia się ludzi bliskich – o przeraźliwym strachu przed bliskością. A także o stygmacie choroby psychicznej, tkwiącym w świadomości chorych i tych, którzy ich otaczają.
Premiera 10 grudnia 2006, Studio Teatralne Dwójki
WERDYKT FESTIWALU DWA TEATRY – SOPOT 2007
Matka ogląda zwierzenia córki nagrane amatorską kamerą. Poznajemy dramatyczną walkę młodej kobiety o to, by mimo choroby psychicznej żyć normalnie – zgodnie z wyznawanymi wartościami i przekonaniami. W poczuciu wolności wyboru.
Niestety, otoczenie nie tylko jej w tym nie pomaga, lecz także robi wszystko, by zrezygnowała z samodzielności i niezależności. Zarejestrowana relacja jest coraz bardziej dramatyczna.
Obsada: Anna Dymna (Matka), Maja Ostaszewska (Córka), Rafał Maćkowiak (Mąż), Olga Świderska (Dziecko).
Autor: Małgorzata Imielska
Reżyseria: Małgorzata Imielska
Zdjęcia: Jarosław Szoda
Scenografia: Anna Wunderlich i Agata Przybył
Kostiumy: Dorota Roqueplo
Muzyka: Michał Lorenc
Montaż: Ewa Smal
Studio Teatralne Dwójki – Premiera: 10 grudnia 2006
Twórcy
Małgorzata Imielska
Jarosław Szoda
Anna Wunderlich
Agata Przybył
Dorota Roqueplo
Michał Lorenc
Aktorzy
Anna Dymna
Maja Ostaszewska
Rafał Maćkowiak
z chomika TeatrTelewizji
-

1 -

19 -

19 -

0
39 plików
9,78 GB
-
Co sądzicie o popularnych ostatnio wyjazdach integracyjnych?
Coraz częściej firmy prześcigają się w organizowaniu dla swoich pracowników... -
Wagary
Dzisiaj pierwszy dzień kalendarzowej Wiosny i Dzień Wagarowicza. Kto z Was... -
Gwiezdne Wojny
Co sądzicie o tym filmie? Według mnie jest wyśmienity! Fabuła, efekty...
Chomikowe rozmowy
Zaprzyjaźnione i polecane chomiki (3962)







Pokaż wszystkie
Pokaż ostatnie








