Poezja buddyjska

Lama Gendyn Rinpocze (1918–1997), wybitny mistrz buddyjski ze szkoły kagju, studiował i praktykował medytację pod kierunkiem najznamienitszych nauczycieli tej szkoły. Po najeździe Chińczyków na Tybet w 1959 roku przedostał się do Indii. Później kierował klasztorem w Butanie. Odbywał wieloletnie odosobnienia medytacyjne.

W roku 1975 na prośbę J.Ś. XVI Karmapy osiedlił się we Francji, gdzie założył i prowadził klasztor Dhagpo Kagju Ling, poświęcając się nauczaniu ludzi Zachodu.

1. Poszukiwanie: dążenie do szczęścia

Szczęścia nie można odnaleźć dzięki woli lub wzmożonemu wysiłkowi,
bo zawsze jest już obecne, doskonałe i gotowe,
w rozluźnieniu i zaniechaniu.
Nie niepokój się, nie ma niczego do zrobienia.
Wszystko, co wydarza się w umyśle,
nie ma najmniejszego nawet znaczenia,
ponieważ nie jest rzeczywiste.
Nie chwytaj się tego. Nie oceniaj.

Pozwól, by cała gra rozegrała się sama - by powstała i przeminęła - nie zmieniaj niczego.
Wszystko się rozpuszcza i zaczyna od nowa,
nieprzerwanie.
To tylko nasze poszukiwanie szczęścia nie pozwala nam go zobaczyć.

Przypomina to tęczę, za którą idziemy i do której nigdy nie docieramy,
ponieważ szczęście nie istnieje,
a jednak zawsze już tu było i w każdym momencie ci towarzyszy.
Nie sądź, że dobre i złe doświadczenia są prawdziwe;
są jak tęcze.

Pragnąc osiągnąć nie dające się ogarnąć,
męczysz się na próżno.
Kiedy tylko "puścisz" to dążenie, pojawia się przestrzeń:
otwarta, zapraszająca i wygodna.

Więc korzystaj z niej.
Wszystko już na ciebie czeka. Nie szukaj dalej.
Nie wyruszaj do nieprzebytej dżungli, by odnaleźć słonia,
który spokojnie stoi już w domu.
Niczego nie rób.
Niczego nie wymuszaj.
Niczego nie pragnij - oto wszystko wydarza się samo z siebie.

2. Zrozumienie: natura umysłu

Cicha pieśń doskonale czystego serca
wymknęła się z moich ust:
Pozostawanie ponad wszelkimi pojęciami
przedmiotu i podmiotu, oto królewskie widzenie.
Nie-działanie, nie-medytowanie,
nie-rozproszenie, oto królewska medytacja.
Nie-wysilanie, nie-odrzucanie, nie lgnięcie
oto królewskie działanie.
Gdy przekraczamy wszelką nadzieję i wszelki strach
owoc staje się widoczny.
Gdy przenikamy wszelkie punkty odniesienia,
jako, że umysł nie istnieje, jego natura ukazuje się.
Gdy nie przemierzamy ziem ani dróg,
nić buddyjskiej drogi zostaje utrzymana.
Gdy medytujemy bez przedmiotu medytacji,
najwyższe obudzenie zostaje osiągnięte.

3. praktykowanie: medytacja

Nieożywiony wszechświat i żyjące istoty,
Wszystkie zjawiska są przejawieniem się twojego umysłu.
Przejawieniem - umysłem.
Puste, lecz przejawiające się.
Przejawienia-umysł: Nie różne od siebie,
Podobne do iluzji, do snu,
Niebędące czymś, a jednak zdolne by się pojawiać
Jak księżyc na wodzie.
Wiedząc o tym pozbądź się starego nawyku,
Który wszystko chwyta i zatrzymuje.
Otwórz się na naturalny, spontaniczny stan,
W świeżości, w naturalnej inteligencji.
Poza tym nie ma niczego,
Nad czym należałoby myśleć czy medytować.
Bez myślenia, bez działania,
Bez medytowania, bez poruszania się.
Po prostu spocznij i pozostawaj
I w ten sposób, proszę,
Medytuj.

4. Prawdziwa medytacja

Pozostaw ten umysł, twój umysł, w rozluźnieniu, bez sztuczności.
W tyn stanie obserwuj ruch myśli,
Spoczywaj w tym ruchu, nie wysilaj się.
Z tego stanu pojawia się spokój.
Nie przywiązuj się do spokoju,
Nie obawiaj się ruchu.
Nie rób różnicy pomiędzy spokojem a działaniem.
Rozpoznaj, że obydwa te stany są mentalnymi zjawiskami wyłaniającymi się z umysłu.
W tym stanie, spoczywaj...
Bez chwytania, bez przywiązania, w naturalnej esencji.
W tym stanie, esencja twego własnego umysłu,
Mądrość, promieniująca pustka, objawi się,
I braknie ci słów...
W tym stanie, pojawi się naturalna stabilność.
Nie bierz stabilności za coś istniejącego,
Lecz bądź spontaniczny, naturalny i wolny.
Nie przywiązuj się, nie odrzucaj umysłowych wytworów,
Lecz, proszę cię, spoczywaj.

5. Urzeczywistnienie sensu: Przygotowanie do śmierci

Nie da się odszukać umysłu umysłem.
Umysł nie istnieje.
Esencja jest pusta,
Pusta i nieograniczona,
Oświetla ona każdą rzecz.
Bądź tym wielkim medytującym,
Który praktykuje niemedytację,
Nierozproszenie,
W wielkiej szczęśliwości gdzie
Świetlistość i pustka
Nie są już dwoma.

Jego Świątobliwość Dilgo Czientse Rinpocze (1910-1991), zwierzchnik buddyjskiej szkoły njingma, był jednym z największych mistrzów buddyjskich naszych czasów, jednym z ostatnich lamów, którzy ukończyli swoją edukację w jeszcze wolnym Tybecie.

Dilgo Czientse stał się wzorem nauczyciela, którego duchowa podróź doprowadziła do niezwykle głębokiej wiedzy. Dla wszystkich, którzy go spotkali był źródłem miłującej dobroci i współczucia.

Pozostań w otwartości

Źródłem wszystkich zjawisk
Zarówno samsary jak i nirwany
Jest natura umysłu, pusta, świetlista,
Wszechobejmująca, rozległa jak niebo.

Spoczywając w stanie ogromu podobnego do nieba,
Rozluźnij się w jego otwartości, pozostań w otwartości,
Połącz się ze stanem podobnym do nieba:
Naturalnie będzie się to działo
W coraz większym rozluźnieniu.
Doskonale!

Jeżeli osiągniesz mistrzostwo
W tej metodzie łączenia umysłu z poglądem,
Twoje urzeczywistnienie będzie
W naturalny sposób ogromne.
Tak jak słońce swobodnie świeci w przestrzeni,
Twoje współczucie obejmie wszystkie nieurzeczywistnione istoty.

Nie ma plików w tym folderze