Nie masz jeszcze własnego chomika? Załóż konto

Teatr dla dzieci - Kopciuszek (1987).avi

Download: Teatr dla dzieci - Kopciuszek (1987).avi

700,02 MB

Długość filmu: 49 min

0.0 / 5 (0 głosów)
* Spektakl telewizyjny
* Rok produkcji: 1987
* Dane techniczne: Barwny. 50 min.

Niełatwo być Kopciuszkiem, niedobre siostry i złośliwa macocha zmuszają biedną sierotę do ciężkiej pracy. Wszystko jednak może się zmienić, gdy miła sąsiadka okazuje się Wróżką.
Dowcipna, niekonwencjonalna inscenizacja Andrzeja Maja, wzbogacona muzyką Marka Grechuty w wykonaniu zespołu Anawa. W obsadzie znani krakowscy aktorzy.
Urok literacki wersji Jana Brzechwy został tu spotęgowany walorami wizyjnymi spektaklu.

* Autor: Jan Brzechwa
* Reżyseria: Andrzej Maj
* Muzyka: Marek Grechuta
* Wykonanie muzyki: Anawa (zespół)
* Teksty piosenek: Marek Grechuta

* Obsada aktorska: Beata Paluch (Kopciuszek), Maria Zającówna-Radwan (Macocha), Grażyna Trela (Haneczka), Ewa Isajewicz-Telega (Kasieńka), Ewa Ciepiela (Mieszczka), Jacek Romanowski (Królewicz), Wiesław Wójcik (Herold), Marian Dziędziel (Radca dworu), Rafał Jędrzejczyk (Ochmistrz), Adam Romanowski (Strażnik), Katarzyna Litwin (Dama dworu), Dariusz Gnatowski (Lodziarz), Jerzy Piasecki (Sklepikarz), Jacek Milczanowski (Mieszczanin), Dorota Pomykała (Sąsiadka-wróżka), Edward Lubaszenko (Narrator)

Komentarze:

Nie ma jeszcze żadnego komentarza. Dodaj go jako pierwszy!

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować

Inne pliki do pobrania z tego chomika
Zazdrośc.avi play
"Zazdrość jest pasją, która żarliwie szuka powodów do ci ...
"Zazdrość jest pasją, która żarliwie szuka powodów do cierpienia". Myśl niemieckiego filozofa Friedricha Schleiermachera posłużyła za motto telewizyjnej adaptacji sztuki "Zazdrość na trzy faksy" coraz modniejszej w świecie, niemieckojęzycznej autorki powieści i dramatów, a także dzieł z pogranicza filozofii, socjologii i etyki. Esther Vilar (ur.1935), pisarka i lekarka, urodziła się w Buenos Aires w rodzinie niemieckich emigrantów (matka była Niemką, ojciec Żydem), lecz Argentyna nie stała się jej ojczyzną. Jak zauważyła, widocznie rodzice zarazili ją poczuciem obcości. Za oceanem skończyła medycynę, kontynuowała studia w Monachium. Mieszkała również w Szwajcarii i we Francji, w Londynie i ostatnio w Barcelonie, ale zawsze pisała po niemiecku. Jej fascynacja dramatem zaczęła się od przypadkowej lektury sztuk Czechowa, później porwali ją Gombrowicz i Szekspir. Jednak pierwszym krokiem Esther Vilar na drodze ku sławie był trzytomowy cykl eseistyczny "Tresowany mężczyzna", "Płeć poligamiczna" i "Koniec tresury", gdzie polemizowała z koncepcjami lansowanymi przez Ruch Wyzwolenia Kobiet. W głośnej książce "Starość jest piękna" protestowała przeciwko wszechobecnemu w kulturze Zachodu kultowi młodości. We wczesnych latach 80. międzynarodową widownię zbulwersowała sztuka "Amerykańska papieżyca", o roli kobiety w Kościele katolickim. Uznanie wzbudziły także "Królowa i Szekspir" w Teatrze TV z Mają Komorowską i w Teatrze na Woli z Niną Andrycz) oraz dramat "Speer", wystawiony w Londynie przez Klausa Marię Brandauera. Jak wyznała Esther Vilar w rozmowie z tłumaczką sztuki, teatr musi "albo zmuszać do płaczu, albo do śmiechu". "Zazdrość na trzy faksy" (w oryginale "Eifersucht") łączy w sobie elementy komediowe, nawet farsowe, z poważną, czasami ironiczną refleksją na temat psychiki kobiet, ich tęsknot i ograniczeń wynikających z płci i wieku. Sztuka miała swą polską premierę w grudniu 2000 w warszawskim Teatrze Nowym, a recenzenci delektowali się aktorstwem damskiego trio: Grażyny Barszczewskiej, Katarzyny Figury i Aleksandry Ciejek. Panowie mają tu bowiem niewiele do powiedzenia. Trzy kobiety w różnym wieku, mieszkające w nowoczesnym, luksusowym apartamentowcu, kochają tego samego mężczyznę. Jedna jest wziętą prawniczką, druga architektem, trzecia studentką. Nic o sobie nie wiedzą i nigdy się nie spotkały, do chwili, gdy druga, a potem trzecia nawiązuje romans z mężem pierwszej. Walczą o prawo do "swojego" mężczyzny wszelkimi sposobami, komunikując się za pomocą faksów. Kolejne przekazy popychają rywalki w otchłań rozpaczy bądź na wyżyny euforii, w piekło cierpienia, strachu, zazdrości. Jednak w pewnych okolicznościach uczucia destrukcyjne również mogą się stać bodźcem inspirującym. Atrakcyjna, niezależna kobieta sukcesu, 36-letnia architekt Kama Stern, pisze właśnie swój pierwszy list do sąsiadki mieszkającej trzy piętra wyżej...
Dostojewski Zbrodnia i kara 1987 cd1.avi play
Spektakl będący formalnie wzbogaconą wersją telewizyjną ...
Spektakl będący formalnie wzbogaconą wersją telewizyjną widowiska Teatru Starego w Krakowie. Jest to adaptacja pierwszej z wielkich powieści Fiodora Dostojewskiego, w której rozważania nad przykazaniem "nie zabijaj" ukazane są poprzez losy ubogiego studenta Raskolnikowa. Dając sobie prawo do umotywowanej zbrodni, zabija siekierą starą lichwiarkę, którą pogardza i uważa za przyczynę wszelkiego ludzkiego zła. Zabijając lichwiarkę, musi zabić jednak i jej niewinną siostrę. "Zbrodnia" przestaje być od tego momentu tak "uzasadniona" i "usprawiedliwona". Pojawiają się wyrzuty sumienia. Raskolnikow, osaczony podwójnie - przez samego siebie i prowadzącego śledztwo - załamuje się i z potrzeby czysto mistycznego oczyszczenia, w pokorze i wyrzeczeniu przyznaje się do popełnienia zbrodni - mimo że przez bardzo długi czas wszystkiemu zaprzeczał. W spektaklu udział wzięła plejada najlepszych polskich aktorów, a Jerzy Radziwiłowicz jako Raskolnikow i Jerzy Stuhr jako śledczy Porfiry Pietrowicz stanowią wspaniały aktorski duet, rozgrywający psychologiczną grę w winę i karę Obsada aktorska: Jerzy Radziwiłowicz (Rodion Raskolnikow), Jerzy Stuhr (Porfiry Pietrowicz), Barbara Grabowska-Oliwa (Sonia Mamieładow), Krzysztof Globisz (Razumichin), Jan Monczka (Zamiotow), Ryszard Łukowski (Koch), Andrzej Hudziak (Mikołaj), Kazimierz Borowiec (Mieszczanin), Juliusz Grabowski (Proch)
Zlowiony - rekonstrukcje - Jerzy Grzegorzewski 1994.avi play
Bohater (Olgierd Łukaszewicz) podczas podróży do Włoch o ...
Bohater (Olgierd Łukaszewicz) podczas podróży do Włoch odkrywa, że jego życie przekształca się w powolne umieranie. Dokonując rozrachunku z przeszłością, powraca wspomnieniami do minionych chwil. Obserwowana Italia staje się dla niego obrazem rozpadu cywilizacji. Sztuka jest autorskim przedstawieniem Jerzego Grzegorzewskiego, którego premiera odbyła się w 1993 roku w Teatrze Polskim we Wrocławiu. Przyjmuję formę scenicznego poematu o starzeniu się, umieraniu i poczuciu wszechogarniającej pustki.
Teatr TV - PIEKNY WIDOK 1998.avi play
Sztuka napisana w 1998 roku na zamówienie Teatru Współcz ...
Sztuka napisana w 1998 roku na zamówienie Teatru Współczesnego w Warszawie (druk "Dialog" 5/1999). Jak głosi podtytuł, jest to "Przedstawienie w dwóch aktach"; pierwszy autor opatrzył tytułem "Wakacje", drugi - "Goście Abrahama". Rzecz dzieje się współcześnie, gdzieś na Bałkanach, w czasie kolejnej toczącej się tam wojny domowej, w hotelu przerobionym z dawnego klasztoru. Do apartamentu z pięknym widokiem na morze, niebo i dachy domów małego miasteczka, przybywa para w wieku dojrzałym, by spędzić wakacje. Jednak wszystko, co dzieje się wokół, niepokoi i zakłóca wypoczynek. Obsada: Krystyna Janda (Ona, Mary-Lou), Janusz Gajos (Nick), Krzysztof Wakuliński (On) Czas: 85 min Autor: Sławomir Mrożek Adaptacja: Janusz Kijowski Reżyseria: Janusz Kijowski Scenografia: Andrzej Haliński Kostiumy: Barbara Dębska Dekoracja wnętrz: Anna Bohdziewicz-Jastrzębska Muzyka: Hadrian Filip Tabęcki Zdjęcia: Zdzisław Najda
Teatr TV - A. Strzelecki - Warszawa 2008.avi play
Autorski spektakl Andrzeja Strzeleckiego utrzymany w kon ...
Autorski spektakl Andrzeja Strzeleckiego utrzymany w konwencji kryminalnego romansu, obficie czerpiącego z obyczajowego kolorytu przedwojennej Warszawy. Wielowątkowa fabuła zręcznie łączy świat wyższych sfer z barwną rzeczywistością praskiego półświatka. Blisko połowę czasu przedstawienia wypełniają rewiowe i kabaretowe szlagiery z lat trzydziestych, takie jak "Czarna Mańka", "Pokoik na Hożej", "Bal na Gnojnej", "Miłość ci wszystko wybaczy", "Piosenka o mojej Warszawie" czy Hemarowe "Nikt, tylko ty". Warszawa, noc z 31 sierpnia na 1 września 1939 roku. Polityczne i inteligenckie elity miasta spotykają się na wieczornej rewii, której gwiazdą jest Zofia, urodziwa i pełna temperamentu piosenkarka. W jej garderobie ukrywa się dopiero co zbiegły z więzienia Stach, król stołecznych gangsterów. Przypadkowo jest on świadkiem intymnej rozmowy między Zofią a jej kochankiem Ministrem. Korzystając z okazji, Stach zmusza artystkę, by dała mu klucz do garsoniery, w której dziewczyna spotyka się ze swym adoratorem. Gdy Zofia ponownie wychodzi na scenę, gangster kradnie naszyjnik, który przed kilkoma minutami ofiarował jej Minister, a następnie szybko udaje się pod wskazany adres. Niedługo po nim niespodziewanie wpada tam Nina, żona Ministra. Od dawna podejrzewa męża o romans i ma nadzieję przyłapać go na gorącym uczynku. Tymczasem staje oko w oko z młodym, przystojnym, pełnym tupetu, lecz jednocześnie uwodzicielskim i niekompletnie ubranym postrachem warszawskiego półświatka. Niespodziewanie dla samej siebie kobieta ulega nagłej fali namiętności. W tym samym czasie policja intensywnie poszukuje Stacha. Inspektor nie bez racji podejrzewa, że o miejscu jego pobytu najlepiej dowiedzieć się w jednym z praskich domów uciech, zarządzanym przez energiczną i nie przebierającą w słowach Mamuśkę. Doświadczony policjant próbuje wydusić z niej informacje o zbiegu, lecz zdaje sobie sprawę, że nie ma wielkich szans, gdyż od lat korzysta z usług miejscowych dziewczynek, na co Mamuśka ma dowody i w razie czego udostępni je cajtungom, czyli prasie..... Autor: Andrzej Strzelecki Reżyseria: Andrzej Strzelecki Obsada: Wiktoria Gorodeckaja (Zofia), Krzysztof Stelmaszyk (Prowadzący), Witold Dębicki (Inspektor), Sławomir Orzechowski (Komisarz), Piotr Machalica (Minister), Beata Ścibakówna (Nina, żona Ministra), Przemysław Sadowski (Stach), Stanisława Celińska (Mamuśka), Mateusz Damięcki (Ślepy), Dominika Kluźniak (Hania), Katarzyna Dąbrowska (Wandzia), Arkadiusz Janiczek (Antek), Jacek Braciak (Felek), Modest Ruciński (Morda), Andrzej Strzelecki (Fotograf), Joanna Pałucka (Żona Fotografa), Antoni Pawlicki (Michaś), Paweł Ciołkosz (Młody), Marta Żmuda-Trzebiatowska (Młoda), Marian Kociniak (Antykwariusz), Monika Dryl (Artystka kabaretowa), Aneta Todorczuk-Perchuć (Artystka kabaretowa), Bohdan Łazuka (Artysta kabaretowy), Krzysztof Tyniec (Artysta kabaretowy), Wiktor Zborowski (Artysta kabaretowy)
Teatr TV Pastorałka 2006.avi play
Telewizyjna inscenizacja klasyki gatunku, zestawiona prz ...
Telewizyjna inscenizacja klasyki gatunku, zestawiona przez Leona Schillera i Jana Maklakiewicza z jasełkowych tekstów i śpiewów, w gwiazdorskiej obsadzie. Nad góralskimi chatami zapada noc. Wśród prószącego śniegu sunie barwny korowód kolędników. Są skrzydlate Aniołki, jest rogaty Diabeł oraz równie rogaty i kłapiący szczęką Turoń. W pochodzie idzie też sama Śmierć z ostrą kosą. Wiodący orszak górale pukają do drzwi wielkiej chaty należącej do sołtysa. W środku znajdują ciepło i schronienie. Kolędnicy zaczynają swoje przedstawienie, opowiadając historię Narodzenia Pańskiego. "Pastorałka" powstała wedle scenariusza Leona Schillera. Urodzony w końcu XIX wieku reżyser, krytyk i teoretyk teatralny austriackiego pochodzenia, zasłynął wnikliwymi interpretacjami dramatów Adama Mickiewicza. W latach 1930-1932 był kierownikiem artystycznym i reżyserem dramatu w Teatrze Wielkim. W owym okresie sięgnął do wywodzącej się jeszcze z wieków średnich bogatej polskiej tradycji misteryjnej i bożonarodzeniowej. Po długich i żmudnych poszukiwaniach w archiwach, literaturze staropolskiej, dawnych śpiewnikach i kantyczkach zebrał najpiękniejsze kolędy i pastorałki, określane przez niego jako "prawdziwe klejnoty poezji ludowej". Wybitny poeta Czesław Miłosz nazwał dzieło Schillera - równie sięgającym w rdzeń polszczyzny jak "Pan Tadeusz". Trudnego zadania przeniesienia "Pastorałki" na szklany ekran podjął się Laco Adamik - twórca telewizyjny i teatralny, mający na swym koncie artystycznym wiele spektakli muzycznych i operowych. W sztuce wzięła udział plejada polskich aktorów, reprezentujących różne pokolenia. Obok Jana Peszka Adamik zaprosił między innymi Danutę Stenkę, Zbigniewa Zamachowskiego oraz Michała Żebrowskiego i Agnieszkę Grochowską. Zgodnie z zachowanymi zaleceniami Schillera wcielają się oni zarówno w opowiadających historię narodzin Chrystusa kolędników, jak też w postacie sprzed dwóch tysięcy lat, takie jak Marię, trzech mędrców czy króla Heroda. Uświetniająca spektakl muzyka to efekt prac Schillera oraz światowej sławy kompozytora Jana Maklakiewicza.
Teatr Telewizji. Scena faktu - Robert Miękus, Janusz Petelski - O prawo głosu 23.03.2009.avi play
Demokracje walczą dobrze, ale kiedy wojna się skończy, z ...
Demokracje walczą dobrze, ale kiedy wojna się skończy, zechcą pójść do łóżka i odpocząć. Na pewno nie zechcą walczyć z Rosją - Winston Churchill starannie dobiera słowa. Dla Stanisława Mikołajczyka brzmią one szczególnie gorzko. Oznaczają, że obecni sojusznicy nie pomogą w narastającym konflikcie między Polakami i Sowietami. I że w wizji świata po drugiej wojnie światowej może nie być w ogóle miejsca na wolną Polskę. Rozmowa z premierem Wielkiej Brytanii trwa jednak dalej. - Powinien pan jechać do kraju - Churchill zaciąga się ulubionym cygarem - jeżeli pan się wycofa, ja umyję ręce od sprawy polskiej... Wracać do Polski czy pozostać w Londynie? Rozmowa z Józefem Stalinem w sierpniu 1944 roku także nie pozostawia złudzeń co do intencji władcy Rosji Sowieckiej. Stalin dyktuje warunki z pozycji siły. To nie zachodni alianci, lecz oddziały Armii Czerwonej stoją na linii Wisły. Mikołajczyk nie ma wyboru, musi pertraktować z komunistycznym Polskim Komitetem Wyzwolenia Narodowego. Stojący na czele marionetkowej organizacji Bolesław Bierut zachęca Mikołajczyka, by przyłączył się do przyszłego rządu. Współpracownicy premiera są przeciw - to byłaby legitymacja dla uzurpatorów! Przecież legalny polski rząd działa w Londynie! W sukurs ministrom przychodzi generał Władysław Anders. Próbuje odwieść Mikołajczyka od powrotu do Polski. Jego zdaniem, niczego tym nie wskóra, za to da światu sygnał, że zgadza się na oddanie władzy komunistom. Premier Mikołajczyk podejmuje dramatyczną decyzję. Składa dymisję z funkcji premiera i wbrew większości polityków postanawia skorzystać z zaproszenia Bolesława Bieruta. Chociaż domyśla się, jak w praktyce mogą wyglądać realia w nowej, komunistycznej Polsce, pod czujnym okiem Stalina. Lecz jednak ma nadzieję, że uda się coś zrobić. Że w jakimś stopniu będzie w stanie przeciwstawić się brutalnej sowietyzacji, zachować minimalny wpływ na rozwój sytuacji i walczyć o prawo głosu. Witany jak bohater Mikołajczyk staje na czele opozycyjnego Polskiego Stronnictwa Ludowego. Szybko jednak przekonuje się, że w starciu z popieranymi przez Kreml komunistami nie ma żadnych szans. Po sfałszowanych wyborach w 1947 roku losy PSL-u jako opozycji są policzone. Partyjna prasa jest cenzurowana, kolejne redakcje ulegają likwidacji. Działacze są prześladowani, zdarzają się aresztowania i przypadki torturowania, nawet zabójstwa. W końcu także życie Stanisława Mikołajczyka jest zagrożone i były premier staje przed kolejnym strasznym wyborem: czy zostać w kraju i zginąć po sfingowanym procesie, czy ratować życie i uciec z ojczyzny... "O prawo głosu" to kolejny spektakl z popularnego cyklu Scena Faktu. Reżyser Janusz Petelski skupił się na dramacie Stanisława Mikołajczyka, uwikłanego w sytuację, w której każde rozwiązanie jest złe. W widowisku wzięli udział uznani aktorzy sceniczni, między innymi Adam Ferency, Olgierd Łukaszewicz, Marian Opania i Maciej Kozłowski.
IBSEN, Henryk - Wróg ludu 1978.avi play
Małe leśne miasteczko próbuje się wypromować jako doskon ...
obrazekMałe leśne miasteczko próbuje się wypromować jako doskonałe miejsce dla turystów, oferujące lecznicze kąpiele w gorących źródłach i obcowanie z nieskażoną naturą. Jednak dr Stockmann dokonuje ważnego odkrycia, z którego wynika, że przyroda wokół osady wcale nie jest tak dziewicza, jak by się wydawało, ponieważ wyziewy z pobliskiej fabryki zanieczyściły wodę do niebezpiecznego poziomu. reżyseria: George Schaefer
Teatr Telewizji - Alan Ayckbourn - Od czasu do czasu 2000.avi play
„Od czasu do czasu” to pełna zaskakujących wydarzeń i zw ...
„Od czasu do czasu” to pełna zaskakujących wydarzeń i zwrotów akcji historia, dziejąca się w kilku wymiarach czasowych, chociaż nie ma nic wspólnego z literaturą fantastyczną – przeciwnie, przez cały czas pozostajemy w kręgu znajomych problemów i sytuacji. Dzięki sprawnej reżyserii Juliusza Machulskiego i znakomitej obsadzie jest to spektakl dynamiczny i trzymający w napięciu. Obsada: Krystyna Janda (Ela), Edyta Jungowska (Lala), Anna Samusionek (Dzidka), Jan Machulski (Rysio), Jan Englert (Julian), Sławomir Orzechowski (Karol), Wojciech Malajkat (Młody Rysio) Czas: 90 min Autor: Alan Ayckbourn Przekład: Małgorzata Semil Scenariusz tv: Juliusz Machulski Reżyseria: Juliusz Machulski Scenografia: Monika Sajko-Gradowska Kostiumy: Ewa Machulska Zdjęcia: Edward Kłosiński PREMIERA 13 stycznia 2000
więcej plików z tego folderu...
Zgłoś jeśli naruszono regulamin
W ramach Chomikuj.pl stosujemy pliki cookies by umożliwić Ci wygodne korzystanie z serwisu. Jeśli nie zmienisz ustawień dotyczących cookies w Twojej przeglądarce, będą one umieszczane na Twoim komputerze. W każdej chwili możesz zmienić swoje ustawienia. Dowiedz się więcej w naszej Polityce Prywatności