Nie masz jeszcze własnego chomika? Załóż konto

Teatr dla dzieci - Kopciuszek (1987).avi

Download: Teatr dla dzieci - Kopciuszek (1987).avi

700,02 MB

Długość filmu: 49 min

0.0 / 5 (0 głosów)
* Spektakl telewizyjny
* Rok produkcji: 1987
* Dane techniczne: Barwny. 50 min.

Niełatwo być Kopciuszkiem, niedobre siostry i złośliwa macocha zmuszają biedną sierotę do ciężkiej pracy. Wszystko jednak może się zmienić, gdy miła sąsiadka okazuje się Wróżką.
Dowcipna, niekonwencjonalna inscenizacja Andrzeja Maja, wzbogacona muzyką Marka Grechuty w wykonaniu zespołu Anawa. W obsadzie znani krakowscy aktorzy.
Urok literacki wersji Jana Brzechwy został tu spotęgowany walorami wizyjnymi spektaklu.

* Autor: Jan Brzechwa
* Reżyseria: Andrzej Maj
* Muzyka: Marek Grechuta
* Wykonanie muzyki: Anawa (zespół)
* Teksty piosenek: Marek Grechuta

* Obsada aktorska: Beata Paluch (Kopciuszek), Maria Zającówna-Radwan (Macocha), Grażyna Trela (Haneczka), Ewa Isajewicz-Telega (Kasieńka), Ewa Ciepiela (Mieszczka), Jacek Romanowski (Królewicz), Wiesław Wójcik (Herold), Marian Dziędziel (Radca dworu), Rafał Jędrzejczyk (Ochmistrz), Adam Romanowski (Strażnik), Katarzyna Litwin (Dama dworu), Dariusz Gnatowski (Lodziarz), Jerzy Piasecki (Sklepikarz), Jacek Milczanowski (Mieszczanin), Dorota Pomykała (Sąsiadka-wróżka), Edward Lubaszenko (Narrator)

Komentarze:

Nie ma jeszcze żadnego komentarza. Dodaj go jako pierwszy!

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować

Inne pliki do pobrania z tego chomika
Teatr TVP - Agnieszka Osiecka - Apetyt na czereśnie 1975.avi play
Przedstawienie oparte na tekście Agnieszki Osieckiej. Je ...
Przedstawienie oparte na tekście Agnieszki Osieckiej. Jest to opowiedziana przez małżonków historia ich nieudanego związku. W przedstawieniu, aktorzy wykonują wiele piosenek ilustrujących rozwój akcji widowiska. Autor: Agnieszka Osiecka Reżyseria: Romuald Szejd
Aleksander Fredro - Pierwsza lepsza czyli Nauka zbawienna 1980.avi play
Pełna wdzięku jednoaktówka Aleksandra Fredry (1793-1876) ...
Pełna wdzięku jednoaktówka Aleksandra Fredry (1793-1876), wystawiona po raz pierwszy w 1824 r. Bohater komedii "Pierwsza lepsza, czyli nauka zbawienna", Alfred, człowiek w świecie bywały, pragnie się ożenić. Roztkliwia się nad przymiotami pięknej Julii, z którą jest po słowie, ale wciąż nie jest pewien, czy rzeczywiście powinien ją poślubić - wszak Julia jest wdową i może nadal myśli o nieżyjącym pierwszym mężu. Postanawia zdać się na los i ożenić z pierwszą lepszą panną, którą spotka w miejskim ogrodzie. Dwie pierwsze napotkane dziewczęta, młode i ładne, nie kwapią się do zamęścia. Za to trzecia ma na to ogromną ochotę. Pech chce, że jest to potworny babsztyl, budzący przerażenie i zgrozę. Alfred szuka pomocy i rady u zaprzyjaźnionego Zdzisława, lecz przyjaciel, o dziwo, namawia go do żeniaczki, zgodnie z obietnicą złożoną losowi. Czyni to ze spokojnym sumieniem, bo zna pewien sekret Julii. Niewiasta inteligentna i sprytna, która z ujmującą wyrozumiałością odnosiła się do rozterek narzeczonego, postanowiła bowiem ze swej strony trochę dopomóc Opatrzności... Obsada aktorska: Anna Seniuk (Julia; Panna Marta), Zofia Kucówna (Elwira), Marek Walczewski (Alfred), Andrzej Łapicki (Zdzisław), Joanna Pacuła (Zosia), Piotr Machalica (Jan)
Aleksander Fredro - Nikt mnie nie zna 1994.avi play
A.Fredro - Nikt mnie nie zna *1994* [TVRip] [PL] Spek ...
A.Fredro - Nikt mnie nie zna *1994* [TVRip] [PL] Spektakl telewizyjny Rok produkcji: 1994 Dane techniczne: Barwny. 41 min. Premiera: 06.02.1995 Autor: Aleksander Fredro Reżyseria: Andrzej Łapicki "Komedyia w 1 akcie wierszem" powstała w 1825 r. Po raz pierwszy została wystawiona w teatrze lwowskim w 1826 r., zaś w warszawskim Teatrze Narodowym rok później. Mało wymyślna intryga i zabawne, acz nieco rubaszne perypetie bohaterów, odsłaniają związki tej sztuki z tradycją plebejską, która także bywała źródłem inspiracji teatru fredrowskiego. Marek Zięba, obrotny kupiec i nieufny mąż, postanawia wybadać wierność i miłość swej żony. Jeżdżąc nieustannie w interesach, często i długo przebywa poza domem. Napotkany w drodze Jan Rembosz, "panicz wielce podejrzany", namawia go do przyjęcia swego nazwiska i munduru. Rozmowę przypadkiem podsłuchuje Czesław, szwagier Zięby. Nakłania swoja siostrę Klarę do podjęcia gry, która może skutecznie wyleczyć jej męża z nadmiernej podejrzliwości i zazdrości. Gdy Marek w stroju Rembosza powraca z podróży, żona i wszyscy domownicy udają, że nie rozpoznają pana domu. Po chwili zjawia się Czesław przebrany za Marka, przynosząc hiobowe wieści - sad wycięty, folwark sprzedany... A to jeszcze nie koniec przykrych niespodzianek. Dom państwa Ziębów nachodzi lichwiarz Łapka i gwałtem domaga się zwrotu trzystu dukatów, które ladaco Rembosz pożyczył od jego brata. Krewki major Sławnicki żąda satysfakcji od szulera Rembosza, który nosząc mundur jego dawnego pułku, plami dobre imię żołnierza. Kupiec Zięba nie zamierza się pojedynkować i pragnie jak najszybciej wyjaśnić całe qui pro quo, lecz "chce-nie chce, grać musi, kto już rozdał karty "... Obsada: Piotr Machalica (Marek Zięba), Dorota Nowakowska (Klara), Grzegorz Wons (Czesław), Andrzej Łapicki (Major Sławnicki), Wiesław Michnikowski (Łapka), Artur Barciś (Kasper), Hanna Śleszyńska (Marta), Teodor Gendera (Urzędnik policji), Marek Frąckowiak (Bartosz, sługa Marka), Ryszard Jabłoński (Filip, sługa Mark
Aleksander Fredro - Gwałtu co się dzieje 1992.avi play
Rok produkcji: 1992 Premiera:28.12.1992 Czas: 81 min ...
Rok produkcji: 1992 Premiera:28.12.1992 Czas: 81 min. Autor: Aleksander Fredro Reżyseria: Olga Lipińska Groteska sceniczna z uszczypliwymi aluzjami politycznymi, pełna sowizdrzalskiego humoru, napisana w 1826 r. Fredro wykorzystał w niej znany schemat komediowy "świata na opak". Kobiety przejmują władzę i ustanawiają swoje rządy w miasteczku, zmuszając mężczyzn do przebieranek i zajęć typowo niewieścich. Rzecz dzieje się w XVIII wieku, ale rzekoma "historyczność" sztuki nie przesłaniała wyraźnych odniesień do sytuacji Polski porozbiorowej. Współcześni Fredry odczytali tę komedię jako krytykę gwałtownych przemian obyczajowych na początku XIX wieku, a także satyrę na niekompetentne rządy ludzi, dla których sprawowanie władzy jest celem samym w sobie. Niewieście rządy w Osieku są kwintesencją działań nieskutecznych, chaotycznych, niszczących. Owładnięte żądzą władzy baby ustanawiają dziwaczny sąd, w którym najpierw się karze, a potem szuka winy i uzasadnienia wyroku. Wszędzie wietrzą zagrożenie. Hasło "Tatary!", które zabrzmi w finale, obnaża irracjonalne lęki, demaskuje słabość samozwańczych przywódczyń. Świat piórem Fredry postawiony na głowie nie ma sensu, ale jest nieodparcie komiczny. Wydobywając na pierwszy plan humor sytuacyjny, jednocześnie Olga Lipińska zadbała o zachowanie w swojej inscenizacji Fredrowskiej stylowości i pięknie brzmiącego języka. W zrealizowanym z rozmachem przedstawieniu zwraca też uwagę pomysłowa scenografia i wiele zaskakujących efektów, łącznie z wprowadzeniem na plan żywych zwierząt. Obsada aktorska: Joanna Żółkowska (Urszula), Hanna Śleszyńska (Barbara), Ewa Ziętek (Agata), Katarzyna Chrzanowska (Kasia), Wojciech Pokora (Tobiasz), Jerzy Turek (Kasper), Krzysztof Stroiński (Błażej), Grzegorz Wons (Doręba), Jerzy Bończak (Grzegotka), Marek Siudym (Makary), Sławomir Pacek (Bekiesz), Katarzyna Bargiełowska, Dorota Furman, Lucyna Malec
Aleksander Fredro - Damy i Huzary 1973.avi play
Inscenizacja "Dam i huzarów" w reżyserii Olgi Lipińskiej ...
Inscenizacja "Dam i huzarów" w reżyserii Olgi Lipińskiej uznawana jest za jedno z najlepszych przedstawień "fredrowskich" w dziejach Teatru Telewizji. Widowiskowo zrealizowany spektakl, okraszony znakomitymi kreacjami aktorskimi, zapisał się w pamięci widzów na trwałe. Bronisław Pawlik - po Jaraczu, Kurnakowiczu i Woszczerowiczu - zagrał Rotmistrza "na miarę swoich wielkich poprzedników" - pisali recenzenci po premierze. Deszcz pochwał spadł również na Marka Walczewskiego, który wcielił się w postać Majora. Zniewalająco komiczny okazał się Kapelan Jana Kobuszewskiego, recytujący sakramentalne "Nie uchodzi, nie uchodzi". I wreszcie trzy ciotki, brawurowo zagrane przez Danutę Szaflarską, Ryszardę Hanin i Zofię Kucównę. "Nie zdarzyło mi się jeszcze podziwiać takiego tercetu" - napisał jeden z krytyków i nie była to opinia odosobniona. Akcja sztuki toczy się w domu Majora na wsi. Wczasuje on tutaj z grupą przyjaciół - huzarów. Odpoczynek w sielskim ustroniu umilają im polowania i gra w szachy. Dopiero co wyprawiono z dworku "ostatnią białogłowę". "Będzie raz przed się cicho i spokojnie" - marzy Rotmistrz. Kawalerski błogostan nie trwa jednak długo. Majora odwiedzają bowiem trzy siostry razem ze "świtą", bynajmniej nie złożoną z mężczyzn. Żołnierski honor nakazuje godnie przyjąć niewiasty. "Huzary" dwoją się i troją, jednak ich wysiłki odnoszą skutki zgoła przeciwne do zamierzonych. Tymczasem "damy" niezrażone nieokrzesaniem swych gospodarzy postanawiają wprowadzić w życie swoje plany, dotyczące ożenku Majora.
Zazdrośc.avi play
"Zazdrość jest pasją, która żarliwie szuka powodów do ci ...
"Zazdrość jest pasją, która żarliwie szuka powodów do cierpienia". Myśl niemieckiego filozofa Friedricha Schleiermachera posłużyła za motto telewizyjnej adaptacji sztuki "Zazdrość na trzy faksy" coraz modniejszej w świecie, niemieckojęzycznej autorki powieści i dramatów, a także dzieł z pogranicza filozofii, socjologii i etyki. Esther Vilar (ur.1935), pisarka i lekarka, urodziła się w Buenos Aires w rodzinie niemieckich emigrantów (matka była Niemką, ojciec Żydem), lecz Argentyna nie stała się jej ojczyzną. Jak zauważyła, widocznie rodzice zarazili ją poczuciem obcości. Za oceanem skończyła medycynę, kontynuowała studia w Monachium. Mieszkała również w Szwajcarii i we Francji, w Londynie i ostatnio w Barcelonie, ale zawsze pisała po niemiecku. Jej fascynacja dramatem zaczęła się od przypadkowej lektury sztuk Czechowa, później porwali ją Gombrowicz i Szekspir. Jednak pierwszym krokiem Esther Vilar na drodze ku sławie był trzytomowy cykl eseistyczny "Tresowany mężczyzna", "Płeć poligamiczna" i "Koniec tresury", gdzie polemizowała z koncepcjami lansowanymi przez Ruch Wyzwolenia Kobiet. W głośnej książce "Starość jest piękna" protestowała przeciwko wszechobecnemu w kulturze Zachodu kultowi młodości. We wczesnych latach 80. międzynarodową widownię zbulwersowała sztuka "Amerykańska papieżyca", o roli kobiety w Kościele katolickim. Uznanie wzbudziły także "Królowa i Szekspir" w Teatrze TV z Mają Komorowską i w Teatrze na Woli z Niną Andrycz) oraz dramat "Speer", wystawiony w Londynie przez Klausa Marię Brandauera. Jak wyznała Esther Vilar w rozmowie z tłumaczką sztuki, teatr musi "albo zmuszać do płaczu, albo do śmiechu". "Zazdrość na trzy faksy" (w oryginale "Eifersucht") łączy w sobie elementy komediowe, nawet farsowe, z poważną, czasami ironiczną refleksją na temat psychiki kobiet, ich tęsknot i ograniczeń wynikających z płci i wieku. Sztuka miała swą polską premierę w grudniu 2000 w warszawskim Teatrze Nowym, a recenzenci delektowali się aktorstwem damskiego trio: Grażyny Barszczewskiej, Katarzyny Figury i Aleksandry Ciejek. Panowie mają tu bowiem niewiele do powiedzenia. Trzy kobiety w różnym wieku, mieszkające w nowoczesnym, luksusowym apartamentowcu, kochają tego samego mężczyznę. Jedna jest wziętą prawniczką, druga architektem, trzecia studentką. Nic o sobie nie wiedzą i nigdy się nie spotkały, do chwili, gdy druga, a potem trzecia nawiązuje romans z mężem pierwszej. Walczą o prawo do "swojego" mężczyzny wszelkimi sposobami, komunikując się za pomocą faksów. Kolejne przekazy popychają rywalki w otchłań rozpaczy bądź na wyżyny euforii, w piekło cierpienia, strachu, zazdrości. Jednak w pewnych okolicznościach uczucia destrukcyjne również mogą się stać bodźcem inspirującym. Atrakcyjna, niezależna kobieta sukcesu, 36-letnia architekt Kama Stern, pisze właśnie swój pierwszy list do sąsiadki mieszkającej trzy piętra wyżej...
Teatr TV - M. Grabowski - Zwierzoczłekoupiór  1995.avi play
Akcja spektaklu Mikołaja Grabowskiego rozgrywa się w dwó ...
Akcja spektaklu Mikołaja Grabowskiego rozgrywa się w dwóch planach: realnym i onirycznym. Dwunastoletni Piotr żyje w przeciętnej rodzinie, ma swoje marzenia, chciałby przeżyć coś niezwykłego, poznać "swoją" dziewczynę, zagrać w filmie. Czasem dręczą go także lęki i frustracje. Nawiedzają go zwykle nocą pod postacią "zwierzoczłekoupiora". Piotr może też odbywać wędrówki do świata wyśnionego, nierealnego. W tę magiczną rzeczywistość wprowadza go dog imieniem Sebastian - zwierzęcy "filozof", który w poprzednim wcieleniu był angielskim lordem. Teraz roztacza przed Piotrem niezwykłe perspektywy. W innym świecie, gdzieś w kosmosie Piotr przybiera postać Troipa. Poznaje tajemniczą dziewczynkę Ewę, przeżywa rozmaite przygody, by w konsekwencji i tak powrócić do rzeczywistości. Scenariusz: Mikołaj Grabowski Reżyseria: Mikołaj Grabowski Zdjęcia: Jacek Knopp Obsada: Michał Grabowski (Piotr, Troip, Porit), Alicja Bachleda-Curuś (Ewa), Tomasz Leman (Bawół), Zuzanna Grabowska (Majka), Julia Lesiak (Pani Zofia), Antoni Frycz (Dorian), Katarzyna Rusinek (Daka), Michał Rusinek (Peruwiańczyk), Jerzy Trela (Dog Sebastian - głos), Andrzej Stalony-Dobrzański (Cipun - animacja), Marek Walczak (Cipun - głos), Alicja Bienicewicz (Matka Piotra), Jan Frycz (Ojciec Piotra), Iwona Bielska (Cecylia), Krystian Lupa (Reżyser), Piotr Skiba (Asystent - Nico), Andrzej Grabowski (Szczotka), Zbigniew Kosowski (Scenarzysta), Agnieszka Mandat (Gwiazda), Andrzej Hudziak (Konstanty), Halina Wyrodek (Kobieta), Ryszard Jasiński (Mężczyzna), Krystyna Podleska (Matka Bawoła), Janusz Szydłowski (Ojciec Bawoła)
Scena Faktu - J.Włosek - Wybór 1999.avi play
Marta i Jakub Poganowie mieszkają w dużym, pięknym domu, ...
Marta i Jakub Poganowie mieszkają w dużym, pięknym domu, jeżdżą luksusowymi samochodami, "pieniędzy mają więcej niż wydają". Ona jest dziennikarką, on sławnym psychologiem, autorem poczytnych książek i autorytetem moralnym. Pozornie wiodą harmonijne, syte, szczęśliwe życie. Pozornie. W rzeczywistości bowiem egzystują nie tyle razem, co obok siebie. Jakub traktuje żonę z wyższością, w obecności osób trzecich robi pogardliwe uwagi na temat jej pracy. Jedynego syna Szymona uważa za nieudacznika, pogrążającego się bez sensu w alkoholu i narkotykach. Wysiłki Marty, by ratować rozpadającą się nieuchronnie rodzinę, niewiele dają. Nic zresztą dziwnego. Większość czasu spędza w domu sama. Pewnego wieczora, wróciwszy ze spaceru z psem, zastaje w kuchni Jakuba, głęboko czymś wstrząśniętego. Urywanym głosem mąż mówi, że zabił dziecko. Małą rumuńską dziewczynkę, która wpadła pod koła jego samochodu, kiedy przekładał kasetę na drugą stronę. Co gorsza, zanim siadł za kierownicę, trochę wypił. Prawdopodobnie pod wpływem szoku, schował ofiarę do bagażnika. Małżonkowie, przerywając sobie wzajemnie, gorączkowo próbują znaleźć jakieś wyjście z kryzysowej sytuacji. Padają rozmaite propozycje. Jakub jest zbyt roztrzęsiony, by trzeźwo myśleć. Inicjatywę przejmuje więc Marta. "Wybór" to dramaturgiczny debiut Jacka Włoska. Jak na psychologa z zawodu przystało, autor z dużą przenikliwością ukazuje zachowanie ludzi poddanych ciężkiej życiowej próbie. To właśnie wtedy człowiek przekonuje się, kim naprawdę jest - tchórzem, łajdakiem, bohaterem czy męczennikiem. Musi sam radzić sobie z własną słabością. Musi podjąć decyzję, która zaważy na całym jego losie. Dla Marty i Jakuba Poganów nadszedł właśnie czas egzystencjalnego, a przede wszystkim moralnego egzaminu. Oboje muszą dokonać wyboru. On ma na szali z jednej strony karierę i nieposzlakowaną opinię, z drugiej - czyste sumienie. Jednak przed prawdziwie tragicznym dylematem stoi jego żona. Klimat etycznych rozterek, towarzyszących poczynaniom bohaterów, bolesny proces samopoznania, któremu podlegają, sprawia, że spektakl Jerzego Stuhra ogląda się z dużym zainteresowaniem. Sprzyja temu także wysokiej próby aktorstwo, zarówno reżysera, jak i Krystyny Jandy. Dzięki nim psychiczne zmagania Poganów stają się wiarygodne, bliskie, raz budzące współczucie, kiedy indziej znów zabarwione niesmakiem zrozumienie. Precyzyjna reżyseria Stuhra oraz inscenizacyjna wstrzemięźliwość pozwalają należycie wybrzmieć moralnej i psychologicznej problematyce sztuki. Wybrzmieć na tyle silnie, by po zakończeniu przedstawienia widz zadał sobie pytanie: "A kim ja naprawdę jestem?" Autor: Jacek Włosek Reżyseria: Jerzy Stuhr djęcia: Tomasz Wert Obsada: Krystyna Janda (Marta Pogan), Jerzy Stuhr (Jakub Pogan), Andrzej Hudziak (Teodor), Tomasz Kot (Szymon Pogan), Roman Gancarczyk (Jan Igorewicz), Alicja Resich-Modlińska (Agata Ossowska), Dorota Pomykała (Julia), Katarzyna Litwin (Pani)
więcej plików z tego folderu...
Zgłoś jeśli naruszono regulamin
W ramach Chomikuj.pl stosujemy pliki cookies by umożliwić Ci wygodne korzystanie z serwisu. Jeśli nie zmienisz ustawień dotyczących cookies w Twojej przeglądarce, będą one umieszczane na Twoim komputerze. W każdej chwili możesz zmienić swoje ustawienia. Dowiedz się więcej w naszej Polityce Prywatności