-

884 -

2596 -

1703 -

457
5691 plików
773,42 GB
Ostatnio pobierane pliki
- sortuj według:
- 708,4 MB
- 30 gru 09 15:57
Zapomniany diabeł
Autor: Jan Drda, reż.: Tadeusz Lis, 1985
Największą popularność przyniosły czeskiemu pisarzowi „Igraszki z diabłem” – polską prapremierę przygotował Leon Schiller w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi w 1948 r.. Później wystawiano tę baśń sceniczną w adaptacji lalkowej Władysław Jaremy, a inscenizację telewizyjną w 1980 r. zrealizował twórca Tadeusz Lis.
W swojej ojczyźnie – i dzięki przekładom także poza nią – Jan Drda (1915–1970) był ceniony również jako autor powieści (debiut w 1940 r. „Miasteczko na dłoni”, „Woda życia”, „Wędrówki Piotra Arcyłgarza”) i opowiadań („Milcząca barykada”, „Krasna Tortiza”) oraz książek będących owocem działalności dziennikarskiej („Listy z Norymbergi”, „Gorąca ziemia”). Osobne miejsce w spuściźnie Jana Drdy zajmują dramaty, poza słynnymi „Igraszkami…” – „Jako i my odpuszczamy”, „Magdalenka” czy „Zapomniany diabeł”, klechda obficie czerpiąca z kultury czeskiego Podgórza.
Choć zapewne nie dorównuje ona rangą literacką „Igraszkom..., ” stanowi znakomity materiał do widowiska barwnego, przesyconego humorem, fantazją, plebejską poezją i czasem dosadnym ludowym dowcipem.
Historia diabelskiej inwazji na Długie Kabaty to zabawna pochwała tężyzny fizycznej i zdrowego, chłopskiego rozsądku. Przez długie lata jedynie z tej wsi ani jedna duszyczka nie trafiła do piekła. Poczciwy, stary diabeł, któremu przydzielono ten rewir, całkowicie zaniedbał swoje obowiązki, przestał straszyć ludzi i namawiać ich do złego. Gdy czarty przegrały proces o duszę proboszcza ze wsi, władze piekielne postanowiły sprawdzić, dlaczego ludzie tam nie grzeszą i kto odpowiada za tak haniebny stan rzeczy. Ustalono, który z diabłów miał przydział do wsi, lecz kartoteka starego czarta Trepifajksela gdzieś się zawieruszyła.
Wysłano więc do Długich Kabatów najmądrzejszego z doradców Belzebuba, aby odszukał zapomnianego diabła i co rychlej nadrobił zaniedbania. Uczony wysłannik piekieł gorliwie zabrał się do dzieła, zwycięstwo mocy piekielnych już było bliskie. Oczywiście, w żadnej baśni zło nie może ostatecznie zatriumfować, więc i tu musiał nastąpić nieoczekiwany zwrot akcji.
Obsada: Anna Seniuk (Plajznerka), Janusz Gajos (Trepifajksel, Maciej), Jan Peszek (Ichthuriel, Proboszcz), Anna Tomaszewska (Kowalowa), Maria Nowotarska (Młynarka), Agata Pilitowska-Lis (Hanka), Andrzej Grabowski (Kowal), Andrzej Wichrowski (Kościelny), Leszek Piskorz (Lupino), Ryszard Jasiński (Jasiek), Andrzej Balcerzak (Belzebub), Kazimierz Witkiewicz (Solfernus), Andrzej Buszewicz (Belfegor), Leszek Kubanek (Marbulius)
Czas: 143 min
Autor: Jan Drda
Przekład: Czesław Sojecki
Reżyseria i realizacja telewizyjna: Tadeusz Lis
Realizacja światła: Jerzy Boduch
Operator kamery: Jerzy Drużkowski, Adam Głąbiński, Andrzej Misaczek, Jan Surdel
Scenografia, kostiumy: Jerzy Boduch
Muzyka: Krzysztof Suchodolski
Dźwięk: Marian Pietrzkiewicz
Montaż elektroniczny: Stanisław Bukowski, Mieczysław Orman
PREMIERA 1985
Autor: Jan Drda, reż.: Tadeusz Lis, 1985
Największą popularność przyniosły czeskiemu pisarzowi „Igraszki z diabłem” – polską prapremierę przygotował Leon Schiller w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi w 1948 r.. Później wystawiano tę baśń sceniczną w adaptacji lalkowej Władysław Jaremy, a inscenizację telewizyjną w 1980 r. zrealizował twórca Tadeusz Lis.
W swojej ojczyźnie – i dzięki przekładom także poza nią – Jan Drda (1915–1970) był ceniony również jako autor powieści (debiut w 1940 r. „Miasteczko na dłoni”, „Woda życia”, „Wędrówki Piotra Arcyłgarza”) i opowiadań („Milcząca barykada”, „Krasna Tortiza”) oraz książek będących owocem działalności dziennikarskiej („Listy z Norymbergi”, „Gorąca ziemia”). Osobne miejsce w spuściźnie Jana Drdy zajmują dramaty, poza słynnymi „Igraszkami…” – „Jako i my odpuszczamy”, „Magdalenka” czy „Zapomniany diabeł”, klechda obficie czerpiąca z kultury czeskiego Podgórza.
Choć zapewne nie dorównuje ona rangą literacką „Igraszkom..., ” stanowi znakomity materiał do widowiska barwnego, przesyconego humorem, fantazją, plebejską poezją i czasem dosadnym ludowym dowcipem.
Historia diabelskiej inwazji na Długie Kabaty to zabawna pochwała tężyzny fizycznej i zdrowego, chłopskiego rozsądku. Przez długie lata jedynie z tej wsi ani jedna duszyczka nie trafiła do piekła. Poczciwy, stary diabeł, któremu przydzielono ten rewir, całkowicie zaniedbał swoje obowiązki, przestał straszyć ludzi i namawiać ich do złego. Gdy czarty przegrały proces o duszę proboszcza ze wsi, władze piekielne postanowiły sprawdzić, dlaczego ludzie tam nie grzeszą i kto odpowiada za tak haniebny stan rzeczy. Ustalono, który z diabłów miał przydział do wsi, lecz kartoteka starego czarta Trepifajksela gdzieś się zawieruszyła.
Wysłano więc do Długich Kabatów najmądrzejszego z doradców Belzebuba, aby odszukał zapomnianego diabła i co rychlej nadrobił zaniedbania. Uczony wysłannik piekieł gorliwie zabrał się do dzieła, zwycięstwo mocy piekielnych już było bliskie. Oczywiście, w żadnej baśni zło nie może ostatecznie zatriumfować, więc i tu musiał nastąpić nieoczekiwany zwrot akcji.
Obsada: Anna Seniuk (Plajznerka), Janusz Gajos (Trepifajksel, Maciej), Jan Peszek (Ichthuriel, Proboszcz), Anna Tomaszewska (Kowalowa), Maria Nowotarska (Młynarka), Agata Pilitowska-Lis (Hanka), Andrzej Grabowski (Kowal), Andrzej Wichrowski (Kościelny), Leszek Piskorz (Lupino), Ryszard Jasiński (Jasiek), Andrzej Balcerzak (Belzebub), Kazimierz Witkiewicz (Solfernus), Andrzej Buszewicz (Belfegor), Leszek Kubanek (Marbulius)
Czas: 143 min
Autor: Jan Drda
Przekład: Czesław Sojecki
Reżyseria i realizacja telewizyjna: Tadeusz Lis
Realizacja światła: Jerzy Boduch
Operator kamery: Jerzy Drużkowski, Adam Głąbiński, Andrzej Misaczek, Jan Surdel
Scenografia, kostiumy: Jerzy Boduch
Muzyka: Krzysztof Suchodolski
Dźwięk: Marian Pietrzkiewicz
Montaż elektroniczny: Stanisław Bukowski, Mieczysław Orman
PREMIERA 1985
z chomika TeatrTelewizji
- 700,1 MB
- 30 gru 09 15:57
Ławeczka” to opowieść o poszukiwaniu miłości przez dwoje samotnych ludzi, którzy dążą do ubarwienia swojej szarej egzystencji. Ich przypadkowe spotkanie i parkowy romans, podczas którego zrzucają kolejne maski i odsłaniają prawdę o sobie, staje się wielką metamorfozą związku kobiety i mężczyzny. Popis kunsztu aktorskiego Joanny Żółkowskiej i Janusza Gajosa w rolach głównych bohaterów. Występują ponadto Ewa Dałkowska i Danuta Kowalska.
z chomika alltyt
- 699,7 MB
- 30 gru 09 15:57
Sztuka współczesnego węgierskiego dramaturga, pisarza, tłumacza dzieł Stanisława Wyspiańskiego i Witolda Gombrowicza, twórcy zafascynowanego Juliuszem Słowackim i Cyprianem Kamilem Norwidem, w ogóle kulturą i historią Polski.
Szalbierz” rozwija jeden z epizodów wydanej w 1981 r. powieści „Iksowie”. Książka zrobiła furorę na Węgrzech, natomiast w Polsce wywołała wzburzenie. György Spiró został oskarżony o „polakożerstwo”, szarganie naszych narodowych świętości
Toteż po polskiej prapremierze sztuki w warszawskim Teatrze Ateneum w 1987 r. autor wystosował specjalny list „Do polskiego widza”, w którym tłumaczy swoje intencje: „Polskiemu widzowi nie muszę zapewne wyjaśniać, że jej treść nie odpowiada rzeczywistym wydarzeniom z przeszłości (...) Natomiast Bogusławski mógł być takim autorem, jakim go ukazałem, a w każdym razie taki obraz tego człowieka mam przed oczyma po lekturze materiałów źródłowych i publikacji znakomitych historyków teatru”.
Zarówno powieść, jak i sztuka przywołują czas, kiedy sztuka i teatr straciły suwerenność, uzależniając się całkowicie od władzy i polityki. Główny wątek fabularny „Szalbierza” stanowi przyjazd Wojciecha Bogusławskiego na gościnne występydo Wilna. Aktor symbol, ojciec narodowej sceny, godzi się zagrać „Świętoszka” w prowincjonalnym teatrze. Dyrektor podupadającej placówki angażuje go za duże pieniądze, bo wie, że na Bogusławskiego przyjdzie całe Wilno.
Szalbierz” rozwija jeden z epizodów wydanej w 1981 r. powieści „Iksowie”. Książka zrobiła furorę na Węgrzech, natomiast w Polsce wywołała wzburzenie. György Spiró został oskarżony o „polakożerstwo”, szarganie naszych narodowych świętości
Toteż po polskiej prapremierze sztuki w warszawskim Teatrze Ateneum w 1987 r. autor wystosował specjalny list „Do polskiego widza”, w którym tłumaczy swoje intencje: „Polskiemu widzowi nie muszę zapewne wyjaśniać, że jej treść nie odpowiada rzeczywistym wydarzeniom z przeszłości (...) Natomiast Bogusławski mógł być takim autorem, jakim go ukazałem, a w każdym razie taki obraz tego człowieka mam przed oczyma po lekturze materiałów źródłowych i publikacji znakomitych historyków teatru”.
Zarówno powieść, jak i sztuka przywołują czas, kiedy sztuka i teatr straciły suwerenność, uzależniając się całkowicie od władzy i polityki. Główny wątek fabularny „Szalbierza” stanowi przyjazd Wojciecha Bogusławskiego na gościnne występydo Wilna. Aktor symbol, ojciec narodowej sceny, godzi się zagrać „Świętoszka” w prowincjonalnym teatrze. Dyrektor podupadającej placówki angażuje go za duże pieniądze, bo wie, że na Bogusławskiego przyjdzie całe Wilno.
z chomika barometr
- 699,7 MB
- 30 gru 09 15:57
Sztuka współczesnego węgierskiego dramaturga, pisarza, tłumacza dzieł Stanisława Wyspiańskiego i Witolda Gombrowicza, twórcy zafascynowanego Juliuszem Słowackim i Cyprianem Kamilem Norwidem, w ogóle kulturą i historią Polski.
Szalbierz” rozwija jeden z epizodów wydanej w 1981 r. powieści „Iksowie”. Książka zrobiła furorę na Węgrzech, natomiast w Polsce wywołała wzburzenie. György Spiró został oskarżony o „polakożerstwo”, szarganie naszych narodowych świętości
Toteż po polskiej prapremierze sztuki w warszawskim Teatrze Ateneum w 1987 r. autor wystosował specjalny list „Do polskiego widza”, w którym tłumaczy swoje intencje: „Polskiemu widzowi nie muszę zapewne wyjaśniać, że jej treść nie odpowiada rzeczywistym wydarzeniom z przeszłości (...) Natomiast Bogusławski mógł być takim autorem, jakim go ukazałem, a w każdym razie taki obraz tego człowieka mam przed oczyma po lekturze materiałów źródłowych i publikacji znakomitych historyków teatru”.
Zarówno powieść, jak i sztuka przywołują czas, kiedy sztuka i teatr straciły suwerenność, uzależniając się całkowicie od władzy i polityki. Główny wątek fabularny „Szalbierza” stanowi przyjazd Wojciecha Bogusławskiego na gościnne występydo Wilna. Aktor symbol, ojciec narodowej sceny, godzi się zagrać „Świętoszka” w prowincjonalnym teatrze. Dyrektor podupadającej placówki angażuje go za duże pieniądze, bo wie, że na Bogusławskiego przyjdzie całe Wilno.
Szalbierz” rozwija jeden z epizodów wydanej w 1981 r. powieści „Iksowie”. Książka zrobiła furorę na Węgrzech, natomiast w Polsce wywołała wzburzenie. György Spiró został oskarżony o „polakożerstwo”, szarganie naszych narodowych świętości
Toteż po polskiej prapremierze sztuki w warszawskim Teatrze Ateneum w 1987 r. autor wystosował specjalny list „Do polskiego widza”, w którym tłumaczy swoje intencje: „Polskiemu widzowi nie muszę zapewne wyjaśniać, że jej treść nie odpowiada rzeczywistym wydarzeniom z przeszłości (...) Natomiast Bogusławski mógł być takim autorem, jakim go ukazałem, a w każdym razie taki obraz tego człowieka mam przed oczyma po lekturze materiałów źródłowych i publikacji znakomitych historyków teatru”.
Zarówno powieść, jak i sztuka przywołują czas, kiedy sztuka i teatr straciły suwerenność, uzależniając się całkowicie od władzy i polityki. Główny wątek fabularny „Szalbierza” stanowi przyjazd Wojciecha Bogusławskiego na gościnne występydo Wilna. Aktor symbol, ojciec narodowej sceny, godzi się zagrać „Świętoszka” w prowincjonalnym teatrze. Dyrektor podupadającej placówki angażuje go za duże pieniądze, bo wie, że na Bogusławskiego przyjdzie całe Wilno.
z chomika barometr
- 681,3 MB
- 30 gru 09 15:56
Rozpieszczona i zepsuta Hela, córka państwa Lipowskich, pobiera lekcje malarstwa u zblazowanego artysty Otockiego, z którym potajemnie romansuje. Jej matka jakby czegoś się domyśla, urządza dziewczynie awantury i pod byle pretekstem wpada do pokoju, gdzie odbywają się lekcje. Hela, doprowadzona do wściekłości, ulega namowom Otockiego i decyduje się skrycie odwiedzić artystę w jego pracowni. 

z chomika barometr
- 0,87 GB
- 30 gru 09 15:55
Jedna z najlepszych komedii Alana Ayckbourna (ur. 1939), autora ponad 40 sztuk teatralnych, w tym tak znanych, jak „Farsa na trzy sypialnie”, „Wesołych świąt”, „Jak się kochają w niższych sferach”, „Wszystko jest względne”, „Chwila szczęścia”, „Chwila sławy” (kilka tytułów znalazło się też na afiszu Teatru TV).
Od czasu do czasu” to pełna zaskakujących wydarzeń i zwrotów akcji historia, dziejąca się w kilku wymiarach czasowych, chociaż nie ma nic wspólnego z literaturą fantastyczną – przeciwnie, przez cały czas pozostajemy w kręgu znajomych problemów i sytuacji. Dzięki sprawnej reżyserii Juliusza Machulskiego i znakomitej obsadzie jest to spektakl dynamiczny i trzymający w napięciu.
Od czasu do czasu” to pełna zaskakujących wydarzeń i zwrotów akcji historia, dziejąca się w kilku wymiarach czasowych, chociaż nie ma nic wspólnego z literaturą fantastyczną – przeciwnie, przez cały czas pozostajemy w kręgu znajomych problemów i sytuacji. Dzięki sprawnej reżyserii Juliusza Machulskiego i znakomitej obsadzie jest to spektakl dynamiczny i trzymający w napięciu.

z chomika barometr
-

0 -

0 -

6 -

0
6 plików
4,28 GB
-
Zakupy grupowe w sieci
Lubicie robić tego typu zakupy? gdzie najczęściej, w jakim serwisie i co... -
Rozliczenie Stanu Wojennego
Wczoraj zapadły wyroki w sprawie wprowadzenia stanu wojennego w Polsce.... -
Gwiezdne Wojny
Co sądzicie o tym filmie? Według mnie jest wyśmienity! Fabuła, efekty...
Zaprzyjaźnione i polecane chomiki (108)













